Alle inzendingen over heelal, twijfel

3086 resultaten.

Sorteren op:

Heruitvinding

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
Onze liefde blijft zolang bestaan als de zon, neen als het heelal.…

Een sterrenstreep

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
ik vlaag een sterrenstreep naast wat er is geweest geboren in een veeg van wolken kolken wij de maan zij schreef in schijnen af en toe verdwijnen maar haar golven maakten alles waar je glinstert weer jouw stille kou mag ik warmen in onze sterrenarmen…
wil melker17 januari 2009Lees meer >

In nevels en spiralen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
ik stapte uit in sterrenvlagen hoorde ik de kosmos praten ver voorbij de maan zij eigent zich de waan van dagelijks bereikbaar aan ik wil zon de latente nova waar ons stelsel mee begon delen in haar kracht opgaan in haar pracht de oerknal delen waar alles mee begon nog zwaai ik naar sterren in nevels en spiralen zullen wij ooit…
wil melker18 januari 2009Lees meer >

Arcanus 'The Secret '

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 860
Hemel en aarde bewegen; de planeten in hun eeuwige baan Supernova vindt plaats door gedachten en door wensen Orion en Pegasus gaan schuil achter de maan Heel de Melkweg en Cassiopeia staan versteld door het immense Zal het heelal 't geheim kunnen weerstaan? Gedachten hebben krachten, vooral de intense……
Olympia14 maart 2009Lees meer >

Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens handen vederlicht op tot grotere hoogte. Kuch je als een non over hoe leven begon ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd. Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen over oudere hoven en regent het brood en wijn. Beschreef en beschrijf…

‘n Donderdag met raadselachtige honger.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Wind klinkt als een kletsende mep, kolkend uiten scherende vervlochten wolken en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat. De wind rukt krachtig kanend als razend oog hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog. Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs weerhoudt menig…

Geen dolen door de morgenmist

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Geen dolen door de morgenmist weer heeft deze nacht zich niet vergist over wat in uitgestrektheid en aansluitende uren zo onbelicht niet tot in eeuwigheid kon duren. Tijd heeft zich wel met volle maan vergewist weken lang uitgevist of alles gaat zoals het ging wat werkelijk aanvankelijk in bestemde voortgang daar zichtbaar was als braille…

- De stille maan is zeer bedroefd -

netgedicht
4.6 met 46 stemmen aantal keer bekeken 1.036
De stille grote maan is zeer bedroefd, zijn eeuwig maancyclus vertelt een verhaal van de cyclische bewegingen, zijn nachtenlange tochten die zo vaak gedachten van twijfelende mensen en eenzamen bezochten.…

Als de tijd klopt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.083
Op zomaar een middag zal het regenen, zomaar Als tijd op vrijheid verzot, miezeren uit het niets. Sneeuwen.Denk dan aan de laatste stond, de zonnigste Niet aan treurgenoten en een ring denk aan vrolijk. En hoe meer je naar een ontknoping verlangt Je nog eens omdraait en aan regenjassen denkt De parapluwet en waterplassen op de stoepen Des…

beschaving

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 602
en daar kwamen zij de mensheid met de borst vooruit de grote trom slaand het universum in op zoek naar hun aard om ooit weer ongehoord te verdwijnen in het oneindige als een zuchtje in de eeuwigheid een hoop rommel achterlatend…

ik spot met oneindigheid

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 953
Ik geef je vandaag gratis het witgrijs de vleugelslagen van ook de meeuwen de laaghangende wolken die verhuizen wellicht van Friesland naar Westmaas. Het is altijd een ik en de laatste fase samen met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk wil wensen de hele dag aanwezig te blijven om iets te betekenen voor de gewone ander. Wij hebben als…

- Diamant aan de hemel -

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 601
Diamant aan de hemel, onveranderlijk onvermijdelijk heeft de liefde van het lichtschip de tweede zon Jupiter, tot liefde gewekt en ontvlamt. Luister naar onbeschrijfelijke geheimen, die lichtvaardig lijken donkere gebieden als beschaving grauw trekken in zones weg, verschuiven naar verweven hemelsblauw. Van het licht naar waarheid,…

Alles bekoort en verleidt

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
De legkaart van het hart is een troef met een bedaarde hunkerende kleur zonder arrogante onverschilligheid of regenachtige weemoed. De dag geeft weer een dichterswoord. De oermoeder bestiert de dag de seringen bloeien welig er huppelt een kind tussen de bloesem. Ik voel me goed bedeeld. Elke kamer heeft een commode een ledikant…

Paradigma? ( Ergo Sum )

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
Alléén in geest is weinig gegeven wat bij géén wezen lukt, blijft maar even, onbeschrijfelijk rukt de smart aan tintelend vel, de essentie van verliefdheid, aangeboren, tussen heelal en de hel, zit veelal tussen beide oren, paradigma om bij de soort te overleven, wat ziel en lijf niet scheidt, meer kon Descartes ons…
pama30 mei 2010Lees meer >

Fietstas in mei

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
Iets moois natuurlijk is geluk het raakt je en je hecht eraan maar wordt ook kwalijk genomen het geluk is immers gewetenloos Gelukkig gaat het geluk ervandoor als een nest jonge koolmezen in mei want wat blijft over van een mens zonder zijn zeurend schuldgevoel…

blob

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 536
zou weleens willen kijken aan de andere kant met m’ n hoofd door zo’n vloeibare muur om met grote verbazing al het moois te aanschouwen en te absorberen om daarna voldaan en gerustgesteld weer terug te keren naar de werkelijkheid van het hier en nu…

EEUWIGE VRIJHEID

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
Teruggegaan naar mijzelf ingekeerd naar mijn binnenste ik test ik mij op gevoelens wanhopig trek ik conclusies nadenken brengt mij nader mijn kern legt zich bloot dat is dus mijn binnenste gezicht ik raak nu de verten van mijn geest het heelal omsluit mijn wezen als vuurvliegjes raken de atomen mij opgesplitst in de waarden der vervolmaking…
Hans Uding14 augustus 2010Lees meer >

bekentenis mysterie

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 771
nog ver voordat er ophef over kwam draaide ik samen met m’n vriendjes al prachtige cirkels in het graan totdat de klomp van de boer ons pijnlijk hard vertelde dat wij wat hem betreft voorgoed naar de maan konden lopen…

AFSLACHTEND KRACHTSBEJAG

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Tandenknarsend in het heelal staalvretende monsterproleet suisend in de ruimte ontstuitbaar geluidloos brok geladen angstaanjagend radioactief verpletterend verterend element gespleten kracht begrensde macht opbiedend "ëïgen ik" besef genadeloos afslachtend krachtsbejag…
Hans Uding12 oktober 2010Lees meer >

November (kwatrijn)

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 954
De hemel hangt als nooit zo laag, zo grauw en zwaar als lood. Regen dreigt en dreint gestaag, hier helpt nog slechts...volkorenbrood.…
Hans Kilian22 november 2010Lees meer >

Het kwartier

poëzie
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.503
Maar ik lag in een doodstille kuil En ik keek in het donker heelal, Verwonderd en wakker, naar het geluid Van het eenzame koele kwartier - Dat al zweeg In de nacht.…

Echt wel!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
De sterren kijken ons vriendelijk aan; in oranje en oker glimmen duizenden ogen. Er tussendoor een lichtje dat schuift! Een satelliet, een ufo die wuift? Wel, buitenaardsen kun je vragen iets te doen. Dans sterretje, dans, in paars of in groen. Opeens schiet een schotel-boemerang door de lucht; moederschip met lichtpunten: verheven spel…

Mijn kerken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Mijn kerken zijn geen schijngebouwen ze zijn daar waar ik ze vind Een hunebed op Drentsche heide in het lachen van een kind Mijn kerken zijn waar ik ze zie een ster die schittert in de nacht Een oude boom in het weidse land de maan die knipogend naar mij lacht Mijn kerken zijn niet duur betaald maar wel van grote waarde…
Frans Schuit17 augustus 2011Lees meer >

toen hoorde ik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
het lijkt zo windstil in het land van litera de laatste bladen papier trillen nog lang na gedreven beschreven het podium zo leeg koortsachtig schitterende ogen verlichten het hart niet meer de wereld is weer het domein van kale praatapen die woorden halen uit versleten gietvormen of nieuwe samenstellen die afsterven voor ze begrepen…

de bron

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
op weg in het tijdloze licht op afstand geluid als richting warmte als bron kan alleen de geest zich verplaatsen onmeetbare trilling in het oneidige voorbij het einde licht,eeuwigheid ligt de bron van ons zijn schaduw is een zeldzaamheid weten overbodig…

ZONDER MAAT

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Gods onvoorstelbare grootheid vol liefderijke behoedzaamheid spreekt steeds in de dwergenwereld van vlinders en kevers onzichtbare plantjes en diertjes die ons voortdurend omringen alle eer aan Hem Wiens almacht het onmetelijke Ruim bestiert.…
Han Messie21 oktober 2011Lees meer >

Pokerden met lichtsnelheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
ik doodde de tijd speelde met zon maan en sterren dag en nacht om de eeuwigheid wij pokerden met lichtsnelheid het heelal werd de inzet god onze scheids wij hebben de bank laten springen zwarte gaten gaven oerknal en schepping weer prijs wij wonnen het aards paradijs…
wil melker29 oktober 2011Lees meer >

Verwachting

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.896
Hou op, mijn ziel, 't Heelal te vragen, Hoe, waarom, wat, en wie gij zijt. De nevelwolken die u dragen, En, speelbal van d' onzichtbre tijd, Door de eindeloze ruimte jagen, Doorscheemren wel van bliksemslagen Wier flikkring door de scheuren splijt; Maar, ziet gij uit naar 't morgendagen, Die afstand is uw oog te wijd.…

Hemels

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
Misschien kunnen wij elkaar dan echt liefhebben, houden van zoals wij op aarde niet konden niet willen vinden ook niet bevonden innig tot en in elkaar was daar maar zo'n plaats ergens in het heelal waar we elkaar zien voor het laatst.…