802 resultaten.
mijn TROTS !
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.082 Er zit een dikke scheur in mijn trots
Ik, stoer en altijd sterk als een rots
Moet nu toch toe gaan geven aan mijn lijf
Mijn benen, heupen en knieën alles is stijf
M'n rug staat zo krom als een banaan
'k Moet om de dertig passen blijven staan
De pijn is echt niet meer te verdragen
Echter er komt een eind aan al dat klagen
Want ‘k heb de knoop…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 Aan de zee nog wil ik vragen
wat zij die nacht heeft gezien
toen het jammerlijke klagen
de zee niet meer kon dragen
en de zwartgesponnen kragen
zich vergrepen bij kracht tien
Waar de vogels zijn gaan zingen
in het allereerste uur
toen het licht zich liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Daarom wil ik niet klagen
maar elders bloeien
waar mijn wortel wordt geplant.
Ik zal je missen,
hevig missen als het licht
dat na de winter
alles kleurt en vreugde
brengt in 't leven.
Wij zijn elkaar gegeven
en ik verheugde
mij om 't eens gedeelde land.…
Slakkengangetje
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.303 't Is niet dat ik altijd klaag
maar daar bij de beukenhaag
is er een feestje bij de buren
en het is nog zeer de vraag
of 'k er geraken zal vandaag.
Ik ben op weg van kwart voor zeven,
nu nog effe alles geven,
'k mag mij al gelukkig achten
dat geen kraai mij overviel.
Oh, my god, een autowiel...!
That was close! Die vloog laag!…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers
mijn ziel tintelt
tot in mijn vingertoppen
bij het aanschouwen van deze
kristalklare sprookjesachtige schoonheid
even maar want straks
moet ik terug door de koude nevels
naar die andere wereld
dan gaat de hemel teloor
hoor ik de trage golven klagen…
Een dichter vol zelfbeklag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 Dus geen hoera jippie of juichen
voor mij, het is krom mijn bestaan als
een kromme redenering, er klopt haast
niets van, ja, ik zou ook wel graag een
keer niet willen klagen, maar met zo-
veel ongeluk heb ik daar recht op.
En ook om dat te verwoorden, en
waarom ook niet?…
De zevende dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Maar laat mij er maar over klagen en me afvragen:
“Waarom heeft een week geen zes dagen?”…
Zijn wij dan beiden zó beladen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.606 En is ons beider zielsvermoeien
Zó zwaar, dat ieder klagen dan
De ruime maat doet overvloeien
Van 't leed dat elk nog dragen kan?
Zo gaan wij zwijgend naast elkander
In huivrende armoe voort, al voort, -
En kunnen zelfs de droeve ander
Niet troosten met een wenend woord.…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 Als herten, verward door grote drijfjacht,
rennen reizigers rond, vloeken, klagen.
Voor sommige zwemmers mag hulp dagen,
honderden mensen zijn prooi der boze macht.
De strijd van redders en drenkelingen
woedt slechts weinig harde, duistere uren.
Men zal het eeuwen lang kunnen bezingen.…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Een ochtendbries wentelt zich in een zalig zuchten
dat het mulle zand bestuift en landwaarts gaat,
diep het gebergte in, een wemelend suizen
klagen van stervende baren, vastklampend aan de levensbron,
uitgerolde golven met wee verguizen
vol verlangen naar de troon van Oberon.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 dat zij toch niet heeft te klagen, dat zij
woont in mooie kamers.
zij kijkt niet op wanneer hij liegt,
zij is vergeten
dat bij het vuilnis van de dag
soms zilver wordt gevonden.
of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt.…
Omdat het glas je zo verwende
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
649 mensen die je kende de drankjes
gingen af en aan de stemming steeg
omdat het glas je zo verwende
je deed het goed je baan
je huis en echtgenoot
er was niets aan de hand
maar voor jezelf was je dood
dagen vol met hunkering
het trillen van je handen
het regelen waar wel of niet
verbergen van de schande
niemand had toch niets te klagen…
Klaagmuur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
523 Dat was op zich al een reden om diep te klagen,
maar die-hard handelaar Trumpie the Kid vertrok
geen spier en speelde boetvaardigheid.
Na dit potsierlijke bezoek snelde een journalist
naar de Klaagmuur en wist hij Donald's briefje
eruit te vissen.…
God heb ik lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 God heb ik lief, Hij hoort mijn klagen
Hij wil mij voor het kwaad beschermen
En blijft zich altijd over mij ontfermen
Niet alleen vandaag, maar alle dagen.
God heb ik lief, de hoorder der gebeden
Hij wil steeds naar mij luisteren
Ook al is het maar een fluisteren
Hij weet alles van mijn moeilijkheden.…
Honds in de regen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
447 met hagel en regen
Geen hond die het buiten een pretje vindt
Maar stug wil ik mijn rug rechten
Al beneemt mij eigenlijk de lust om door te gaan
Blijf ik toch tegen weer en tegenwind vechten
Weiger ik een nederlaag te ondergaan
Wolken blijven langs de hemel jagen
Laten slechts hier en daar een zonnestraaltje door
Maar wat helpt zeuren of klagen…
De doden zwijgen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 Artsen klagen dat de hulp faalt
wegens groot gebrek aan middelen.
Mannen en vrouwen in stijve
pakken bestijgen daarna de
hoogste trappen, uit het puin
herrezen.
Dansend om de vetste koek,
het vredesakkoord, over wie
wat heeft gedaan en moet betalen.
De machtigen bewegen slechts hun
mond.…
VERSCHROEIENDE ZOMER
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
698 de bloemen en planten kreunen en klagen
al wekenlang valt geen drup regen op hen neer
hoe kunnen ze nog bloeien en vruchten dragen
de droogte verschrompelt hun harten meer en meer
het juligras verschroeit door een brandende zon;
waarlangs hydrangeas weelderig met witte trossen
nu verdroogde stengels tonen met rosse koppen
alleen de akkerwinde…
Voor wie het nodig heeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 wonden
Verdwijnen niet in rijm
Laat de grootheidswaan verdwijnen
Het minderwaardigheidscomplex verliezen
Leven is ook strijden
We krijgen genoeg voor onze kiezen
Schrijven is spelen met de geest
Jezelf vergeven
Maar nog het meest
Naar buiten en weer gaan leven
Natuurlijk zijn er tegenslagen
Verdriet dat nooit slijt
Iedereen mag klagen…
AFWACHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De gebeden kunnen schijnbaar vervagen,
blijven bij God en Diens engel prijken
als damp, die steeds bestaat, nooit zal wijken
tijdens het aardse loven of klagen.
Woorden, bewaard in Hemelse gewesten,
zullen wellicht na lange tijd neerdalen,
gelijk blije vogels naar hun nesten.
Wat kan men biddend brengen en halen?…
Weemoed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 Ik weet het wel je zei het telkens weer
Ik weet wel hoe ik mij moet gaan gedragen
Ik weet wel dat ik niet te veel moet vragen
Ik weet het donders goed maar keer op keer
Dan denk ik bij mezelf er komt nog meer
Dan denk ik wat erop kan komen dagen
Dan denk ik zal ik niet of wel gaan klagen
Dan denk ik hou ik aan mezelf de eer
Ik leun wat achterover…
DONKERSTE HERFSTDAGEN
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
617 een hemel van loodgrijs
en zwart van kauwen gekrijs
als zij hun brood hebben gevonden
’s middags een bleke zonnestraal
dringt door het keukenraam
herfstanemonen hangen in stervenspijn
langs het drassige gazongras
staat een grote waterplas
Die wacht op wat zonneschijn
D ‘avondwind rond bomen en hagen
zijn lied is kermen en klagen…
Immense stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 geruisloos
daalde de
immense stilte op
de wereld neer
decibel voor
decibel verdween
en nam de
laatste echo mee
naar het
waarheen
liet zich raden
in eeuwig dalen
ver weg van het
wanhopig gegil
en geschreeuw
om communicatie
armen klagen
de hemel aan met
beschuldigende vingers
roepen zijn naam
maar de atmosfeer
palmt de geluiden…
CARNAVAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 zonder zorgen, zonder klagen
in polonaise door de straten
drommen mensen lachen, zingen
bier en worst, confetti, slingers
het feestgedruis brengt ze samen
dansen tot weer de zon opkomt
gekke hoed en schoenen prompt
hossen, springen, niks moet, alles mag
elke dag is carnaval één groot feest…
Plezier
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
383 Ik houd van blijde mensen
niet van die zeuren om mij heen
wat hebben wij hier nog te wensen
wat klagen wij steen en been.
Er is zoveel plezier te beleven
waarom dan dat gejank iedere dag
alleen al ieder een steuntje geven
bezorgt voor velen een blijde lach.…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 Het leed woont meestal naast de vreugd,
De kou naast lentedagen;
En wie het spoedigst zich verheugt,
Moet vaak het langste klagen;
Vertrouw dus, als ik bidden mag,
Vertrouw geen eerste lentedag.
* waar = was
* dorst = durfde
* steng = stengels…
Firewall
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
3.869 van mijn gedachten te verhogen
Een rotopmerking van nicht Nel
kan mij niet langer kwetsen
Omdat het domme mens voortaan
tegen mijn firewall staat te zwetsen
Ook het geroddel van buurvrouw
( Ik zal haar naam niet noemen )
klinkt mij nu in de oren
als woordenloos zachtjes zoemen
En die oude man die over zijn been
voortdurend loopt te klagen…
Vroeger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.248 Mijn kinderen zijn nu volwassen mensen,
hebben niets te klagen of te wensen.
Dankbaar ben ik voor hun leven,
dat ik ze eens mocht geven.…
'Nooit meer' bestaat niet..
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
5.391 Nooit heeft men jou horen klagen.
Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken.
Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken.
Onze ogen gooide je vol met zand.
Dat je stervende was, wist niemand...
Je wou hem niet achterlaten.
Maar je moest het leven wel loslaten.
Deze verschrikkelijke strijd kon je niet meer aan.…
Troost der liefde
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.036 O spreek, mijn hart, waarover wilt gij klagen?
Ik dorst naar liefde, en haat is om mij heen,
Ik zoek naar recht, en onrecht heerscht alleen-
Wees sterk mijn hart, haat, onrecht kunt gij dragen!…