Alle inzendingen over loslaten

942 resultaten.

Sorteren op:

Eens komt de tijd...

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.101
in moeilijke dagen en tijden van nood denk je zo dikwijls ik wil nog niet dood een hang aan het leven is mensen bekend je wilt hier nog blijven de weg vóór je nog zo onbekend maar eens komt de tijd dat je loslaten moet dan zijn daar de eng'len die melden: daar is het goed daar is het zonlicht daar is het licht en dan zijn je ogen…

Bode

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
Landen is de luchten loslaten een deel van vrijheid opgeven de aarde raken vanwaar je ooit onhandig met misslagen opsteeg waar de warmte van de moederborst nog immer nagloeit door voorjaarsnachten kil en guur de vacht nog dof en donzig daar terugkeren, glorieus en machtig als een geslepen edelsteen in de kroon van de schepping is het…

Vijf weken

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Jij kwam, zag en overwon Overdag lag je te slapen maar ’s avonds wakker kwam je tot leven zette er je nagels in Amuseerde jij je met je speelgoedmuis rondzwieren, loslaten en apporteren, loskrabben Wat je intrigeerde ontdekken wat je kon in jouw waakzame uren aan het behang van de muren Ik zal je missen raakte min of meer gewend…

Opgelucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Oude bomen verbergen hun stille geheimen tussen de wortels zolang hun takken nieuw leven brengen Langzaam loop ik langs waterrijk landschap waar traag de zon de horizon verwarmt tot de beklemming langzaam weer loslaat ogen gewend raken aan het heldere licht ik voel een zucht slaak een kreet er is weer leven…

Mystiek gezag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
je zweeft licht verheven in het zijn van zen de spanning van je huid neemt af in loslaten en geven ogen helderen in blik kijken verrast mond rondt in een lach je spiegelt kracht hebt toch het breekbare van mystiek gezag je straalt schoonheid in een heldere zielewave zoveel dat niemand je vergeet ik mag delen in jouw magisch…
wil melker10 oktober 2016Lees meer >

Schoonheid zonder leven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
mijn schreeuw deed het glas breken duizenden scherven konden hun vorm vergeten waaierden rond vielen als druppels regen kleuren verspattend op de marmeren grond ik zag je ontwaken bevallig het kristal loslaten waarmee ik jou had omgeven in schoonheid zonder leven heb angst onderdrukt virtuele bloemen geplukt om jou te groeten je…

Een aangeschoten leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
je had de bloesem hoger ingeschat bij het loslaten van jouw jongste tak haar veerkracht groot met volle kleur van wit naar rood tussen het prille groen zij wiegde op warme lentewind keerde naar licht en mooie ogen gaf gevoeligheid aan woorden die haar vrouw-zijn zomers wogen dit onbezonnen zaad gaat geen vruchten geven realiteit…

Omhoog vallen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Het groene hout van olie vergeven haar in linnen gewikkelde lijk het kan van iedereen zijn Brandstapel ontsteken en de hitte raakt met een klap het gezicht fakkel valt uit de hand Er was een tijd dat onze handen in elkaar grepen als acrobaten loslaten, salto's maken, vastgrijpen Onder de vleugels warmte verzamelen…

macht

hartenkreet
3.3 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.897
ik wou dat ik je kon bellen naar je stem kon luisteren gewoon over mijn dag kon vertellen lieve dingen tegen je kon fluisteren wij samen, jij en ik maakt mij heel alleen soms lijkt het of ik stik kan met mijn gevoel nergens heen wat is het dat mij niet loslaat wat is jouw kracht alsjeblieft, ik moet het weten want jij hebt mij in je macht…
bloem16 mei 2007Lees meer >

blauwgrijs geluid

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 947
is het dat wat ik hoor de honger in mij om je aan te raken of is het nog de onschuld van september wanneer bomen spelen met de lichte geur van regen en niet vermoeden dat de winter hun kleren zal optillen en dan weer loslaten stormscheurend in de navel onbedekt onder de grijze regenboog van mijn handen en jouw buik…

Kneus

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 988
Kneus dat ik er ben dat ik me zo laat gaan Je zomaar weer opbel wat doe ik mezelf aan Loslaten is zo lastig je zit nog in mijn hart Hoe dom kan ik zijn dat ik mezelf weer tart Ik mis je geur je lichaam het gevoel van samenzijn Het geluid van je stem jou missen doet zo,n pijn Maar jouw liefde is te klein want jij bent liever vrij…
car18 mei 2011Lees meer >

Braamtakken

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 683
Ik houd mijn verdriet diep in mij verborgen als een kluwen stekelige braamtakken Ik huil niet, ik snik niet, ik klaag niet Ik moet loslaten maar blijf haken aan de doorns van mijn verdriet zodat ze me verscheuren en ik ineenkrimp van pijn Ik kijk niet naar binnen want daar wil ik niet zijn Ik probeer niets te ontwarren Wil niks tegenkomen…

sterk zijn

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Loslaten en gaan. De stap kon ik niet zetten. Mijn angst werd bedolven. Door de belofte aan mezelf kon ik toch duidelijk de kloof benaderen zonder uit te schuiven in mijn geschreven lijnen. De tekst werd begrepen, de woorden bleven staan. Gelukkig ik had het beloofd!…

Vliegeren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Eenzame gedachten loslaten. Alleen maar denken indien. Indien dat echt nodig is, misschien. Pieker alleen over piekeren. Laat gedachten waaien. Waaien met de wind. Laat je vlieger vliegen. Laat de vliegers los. Doe dat niet alleen. Laten we dat samen doen. Laat vliegers maar vliegen. Laat zeilers fijn zeilen gaan.…

Als stof in de wind

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
ik loop in een bos de morgen is nog pril hoewel het bos ontwaakt is het nog heerlijk stil ik kijk naar de lucht en naar het morgenlicht ik luister naar het bos er groeit een gedicht een gedicht over loslaten en over eeuwigheid over afscheid nemen en leven in geleende tijd ik leef in mijn later mijn vroeger is voorbij alleen herinneringen…

Waar het stil wordt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Ik ben thuis, niet in de kamer, maar in het loslaten.…

Bestaan

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 366
Nog voor het loslaten is er al een scheur, een nauwelijks zichtbare verschuiving waarin haar bestaan zachter wordt dan het leven dat haar omringt, alsof zij zichzelf een fractie te laat voelt, alsof aanwezigheid niet samenvalt met haar lichaam daar,in dat eerste nauwelijks merkbare moment, ontstaat iets wat geen naam krijgt…

Wanneer de herfst kleurt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Goud valt op de grond rust keert terug in de wind de aarde ademt Blad na blad laten de bomen hun zware zomermantel vallen zonder protest. Rondom daalt de stilte neer en wie even vertraagt, voelt de koele bodemadem. De vroege ochtendwind draagt de geur van vochtige aarde en brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee. Ze nodigt uit…
CB8 november 2026Lees meer >

Gevallen blad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 23
Een gevallen blad rust stil in het ochtendgras de wind weet van niets Het laat zich niet haasten, dat loslaten van de tak die het zo lang gedragen heeft. Het rust nu even in het gras van de tijd, zonder te vragen waarheen de wind het morgen voert.…
CB4 november 2026Lees meer >

Kwetsbaarheid

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 325
Want in het loslaten wordt iets groter heel - stilte die niet zwijgt maar ademt door alles heen.…
CB11 november 2025Lees meer >

Waar het hart mag uitademen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 33
Je hebt je groot gehouden, ook toen je kleiner wilde zijn. Je legde om wat kwetsbaar was een ketting, schakel voor schakel, om niet opnieuw te breken. Wees zacht voor wat je heeft beschermd. Er waren dagen dat je niet anders kon dan vasthouden, doorgaan, de adem hoog bewaren in je borst. Maar niemand kan een leven lang alleen maar inademen…

Groot in het kleine

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 471
Wanneer hij loslaten moet hetgeen hij grijpen moest. Wanneer zelfopgebouwd begrip niet meer begrepen worden kan. De dichter die niet meer dichten kan. De man die broos en kwetsbaar werd. Een vrouw achter haar rollator. Wat is een mens nog waard wanneer hij oud geworden is? Dan zijn we eindelijk geworden wie we altijd al waren.…

Het mag nog

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Vandaag en morgen mag je mij nog zoenen de trap naar boven en de keuken boenen, de vlinderboom en seringen nog even niet snoeien maar mij nog wel met je voordrachten boeien. Vandaag mag je mij nog steeds omarmen met je liefste woorden stralend verwarmen, nog een blokje omgaan in het licht van de maan even verliefd met mij bij de kastanjeboom…

Dwarrelblad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
Voordat ik loslaat wil ik weten hoe het verder gaat.” De wind denkt na en sust vervolgens: “Toekomst laat zich niet bekijken maar ligt omhuld door tijd daar waar bestaan niets weet van einde of begin Al wat leeft en ademt kiemt en keert.” En ze liet los in vol vertrouwen…

De wijzer stopt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De wijzer stopt en ik doof het avondlicht. Ragfijn Rank en sober Kruipen mijn gedachten naar een dwalend aangezicht wat ooit had geklopt is roemloos gezwicht Verzachtend glijdt haar glimlach weg alsof ze zegt "doe maar, doof het avondlicht" de wijzer stopt…
Guillaume13 november 2024Lees meer >

Ons huis

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Al tastend in het verleden loop ik door ons huis. Ik hoor de stemmen van vroeger, herken weer dat vertrouwde geluid. Glij met mijn vingers over de muren, laat ze rusten bij een deur. Proef dat vertrouwde, ruik nog een keer die bekende geur. Loop door alle kamers, ten afscheid in de tuin. Dan voor het laatst de sleutel, draai hem…

Vind de rivier

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Mijn voeten zijn moe, mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat. Lucht hangt laag en blauw, als een zachte belofte die nog niet is verbroken, vogels schrijven hun richting in stilte. Ik ben geen held, geen dichter, slechts iemand die leert verdwalen zonder de weg kwijt te zijn.…
CB26 april 2025Lees meer >

De adem van de regen

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 388
Op het groene blad druppelt zacht de regen neer stilte draagt gewicht Eerste druppel stroomt rustig, bijna aarzelend uit de lucht. Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest. Daarna komen er meer, ieder met een eigen ritme en zwaarte. De wereld ademt mee, bladeren…
CB1 augustus 2025Lees meer >

De melancholie van vergankelijkheid

netgedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 524
Herfstblad dwarrelt neer fluistert zacht over de tijd stilte omarmt land Avond daalt neer over de laatste glans van het bos, wind schuift langs verweerde takken, en elk dwarrelend blad fluistert over het zacht verglijden dat november met zich meebrengt. Licht vervaagt sluipend op natte paden, broos en onherroepelijk, en ik blijf staan…
CB28 november 2025Lees meer >

Herfsttranen

netgedicht
1.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
De geur van vochtige grond stijgt op, en even voel ik hoe ook in mij iets loslaat, niet verloren maar opgenomen in de fluistering van de herfst.…
CB3 november 2025Lees meer >