732 resultaten.
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
421 neerwaarts zich mengt
met indigo van 't donker watervlak
bij zienerslofspraak en
priestergebeden
opdat de wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge blijven
en ook Aeolos, god van de vier winden
goedgunstig is voor een behouden vaart
daar kleurt de druppel uit lecyth ontvloten
de oceaan…
Zonnebril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
116 Je houd van de zeeën maar je vaart er overheen
Omringt jezelf met idyllische blauwe wateren en zit dan op een steen
Je zwemt wel in de wateren waar je de bodem zien kan
maar de bodem van zo'n oceaan is nooit in jouw bereik en als je dan toch zou willen duiken
toch de diepte in
Zou je schrikken dan en zwemmen tot je de lucht weer voelen kan en…
Reset of Revisie?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
22 de een unverfrohren in het struikgewas
de ander mantelvegend op z'n terras
staand bij de hofvijver met de piranha's
de hemeltergende woordenverhoren
een schier horizonloze oceaan
duels van floretten
worden er uitgevochten
schichtende blinkende ontwijkingskunst
wachtend tot het masker
van de een wordt geraakt
en de ander de strijd…
Alleen op een onbewoond Eiland...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
2.010 Een onbewoond eiland
in een grote oceaan
met zon,zee en stranden,
heel ver hiervandaan...
Vissen vangen met mijn handen
bananen plukken uit een boom
En, water sparen van de regen
en bladeren van een palm-boom...
Ik zou leren insecten eten
en klimmen in een kokuspalm
En, als het een beetje meezit
hopen op een lekkere zalm...…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 III
In grandioos gracelijk evenwicht
Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan;
En, blauwgroen-fosferende karavaan,
Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht;
En de optocht van zijn golven zie ik gaan
Diep onder vlaggen van koralig licht;
'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt
Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
poëzie
3.3 met 23 stemmen
2.339 Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
Een storm ontzetting; en de golven slaan
Over hem; maar hij - hij wil niet vergaan:
In hem stormt 't leven, en hij wil niet dood;
En met zijn armen mokert hij de oceaan,
En met zijn benen trapt hij weg de dood.…
Vizioen, hoe handen woelen in de wrong
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.037 vrouwelichaam, waar ze vonden
Het heerlijkst vlees - hier - daar - met gulz'ge sprong,
En door de hersens 't bloed dreunt als een gong,
En tanden, wreed, het druipend tandvlees wonden,
En de uren smelt tot dropp'lende sekonden
Half bewust'loze wellust, tong aan tong -
Laat weerlicht is 't van voorwereldse orkaan,
Dat van uit nevelkim op de oceaan…
Op Amstelredam
poëzie
4.0 met 9 stemmen
5.908 Wat volken ziet ze niet beschijnen van de maan,
Zij die zelf wetten stelt de ganse Oceaan?
Zij breidt haar vleugels uit, door aanwas veler zielen,
En sleept de wereld in, met overladen kielen.
De welvaart stut haar Staat, zo lang d'aanzienlijkheid
Des Raads gewetens dwang zijn boze wil ontzeit.…
Zaagt ge immermeer?
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.957 Zaagt ge immermeer, op d'Oceaan gevaren,
Als de avondzon in 't koelend nat verzonk,
De zeemeermin zich wieglen op de baren,
Wijl 't deinend goud haar groene vlecht doorblonk?…
El pueblo blanco*)
gedicht
4.7 met 94 stemmen
9.494 Hoog boven de oceaan
versmolten met de bergwand
’n Moorse uitkijkpost.
Ooit, witte schelp van Andalusië,
vlakten en zee aan je voeten,
droeg de tijd je op handen.
Met je blik op de kust
kwam de eer van de overwinning
steeds weer aan jou.
Nu het tij keert
alle strijd lijkt gestreden
wacht vergetelheid.…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Geen wonder dat 'k van schepen hou
die mij passeren in de nacht,
want hij die aan de kade wacht
vindt ooit wat hij eens vinden wou:
de schoonheid van herinnering
aan een schip dat op de oceaan
voor altijd in hem bleef bestaan
en nooit in storm ten onder ging.…
Diepzee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
557 Dieper duikend zocht ik
naar het parelmoer van dit
heimelijk bestaan, gedolven
in de golven van de oceaan,
ontwaarde een betoverend licht,
welke mij - in extase - dronken
voerde en sloegen de oesters dicht,
en mij de adem en het zicht op
de gepolijste parels ontnam,
door de schaarse zuurstof
ik ontwaken moest, een
tegenstand me liet…
Blijven zingen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.389 moet er uit de hemel vallen zodat
de oceaan overstroomt door tranen?...
Hoeveel jaren...
zal de maan moeten schijnen, zodat haar
licht mijn hart zal weten te stelen?...
Tot in alle eeuwigheid,...
zal ik vreugdevolle liederen
spelen
zal ik vreugdevolle liederen
BLIJVEN Z I N G E N.…
ZWARTE TRANEN
gedicht
3.2 met 18 stemmen
8.421 Wolkjes inkt in een oceaan.
---------------------------------
uit: 'Een prachtige dag', 2005.
Erik Menkveld behoort tot de genomineerden
om tot dichter des vaderlands te worden gekozen: www.dichterdesvaderlands.nl…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine golf
Deel
Van dezelfde oceaan…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid
te verklaren, ijlt na in een versleten
maan, vergeten in werelds vijver en
in het avondrood blijft hangen,
wat meer is een visioen en door de
mazen van de golven, gedolven in de
oceaan…
RUIMTESPEL
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.384 blozend door het ruime bergmeer
vergezelt
het vaartuig der Zwitserse weermacht
dat ronddraait gelijk een watertor
dapper snort _ hort en puft
aan al zijn kanten scherpe ogen heeft
die turen naar
beweeg'lijke rotsen
onder de golven
vage gletsjers
boven de wolken
vijandige geest bespeuren willen
geheimzinnig loerend _ dreigend wijd
als de oceaan…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Steeds
trap ik door om niet weg te kwijnen
Het Moors paleis met eindeloze
herhaling en regelmaat
Vlakken
Met gedreven liefde voor
topstuk islamitische kunst
wekte Escher wrevel; de Dolfijnen
In een glorieuze harmonie
met oceaan, het gewelf
zee-rots
Zeer zichtbaar en verborgen
hebben zij toen Escher geleid
tot werk, houdbaar tot in…
Toereikend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 aandeden
om aan de waanzin te ontsnappen
het was bijna aanraakbaar geweest
die zonde tussen het zomerse gras
maar nog voor het tot werkelijk iets kwam
was de lust al voorbij en het ongenoegen merkbaar
ik schreef de nacht die volgde
een brief met kleine letters
uit een alfabet van overzee
als ik een duiker was, dacht ik
zou ik dan de oceaan…
Tegen de wijzers in?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
487 een immense rust stilt de honger van de oceaan
het slaat in ieder uur tegen alle klokken in.…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 mij op een woeste zee
en drijf daar fier maar heel alleen
De havens die ik aan ging doen
als plek waar rust te vinden was
voorzagen slechts in dagrantsoen
verstrekten mij geen toegangspas
Elk schip waarop ik binkje bleek
had goed verborgen averij
De magen raakten niet van streek
maar niemand keek ook eens opzij
Bij stipjes in de oceaan…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid,
De tijd zal tot ons spreken
gezamenlijk zullen onze
betraande ogen breken
in een oceaan…
Rollende Stenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 Voor de bubbelende bruine suiker
en de Spaanstalige 'Angies' gaat
een erkend Brits antwoord op de
'Buena Vista Social Club' graag over de
Atlantische oceaan; om het Cubaanse volk
hun nog steeds steengoede muziek te
laten verstaan.
Cuba en de 'Rolling Stones' konden
vijftig jaar lang niet samen op
een podium staan.…
Brokken in mijn keel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Of ben ik maar een deel
van de evolutie in een leeglopende oceaan,
een laatste vis die in vrijheid gevangen is?…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Zittend op een rots aan de Ierse kust
met onder mij de beukende oceaan
verschijnt er in de lucht pal boven mij
een witte cirkel van liefde.
Ik zie zwanen in de eerste versnelling
en mensen met energiedrankjes languit
achterover in het vertrapte gras.
Mijn droomogen schieten op onzekere,
parelmoeren kleiduiven.…
Levenswiel ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
364 Ik zag je gestalte bij de levensbron,
duizendschoon in een oceaan, het
haar vol bloesem, wild en ongetemd
als de hoop, die we hebben gedronken
om te willen zijn, vaak te ongeremd,
gedoopt in een diffuus licht waar onze
schaduw in verdrinkt, om het loflied
van de toekomst in te verpakken steeds
tot een verrassing op te maken en je de…
Houdbare tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 zakken van oude plunje,
de zon drapeert z’n stralen en
vertekent de ornamenten van een
verdwijnend jaar, een vluchtig
contrast tussen schaduw en licht,
wat zich op de kortste dag
weer heeft opgericht, Ik zag
je roerige wijzerplaat op je
slapen, een kloppend bewijs
van een gevoelsstroom in
ontembaar bloed, ondeelbaar
in een oceaan…
Zacht
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
1.007 die vaak hard is
In een leven dat soms zeer doet
Oorlog
Verlies
Ziekte
Eenzaamheid
Verlangen
Rouw
Gemis
Laten we zacht zijn voor elkaar
Vrienden
Buren
Familie
Vreemden
Dieren
Bomen
Een voorbijganger
En ook wie we denken dat onze vijand is
Waarom zou iemand vijand zijn
We zijn allemaal druppels in een oceaan…