Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

De regen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
De regen ranselt tegen de ruiten en roffelt op het dak. Maar ik moet naar buiten, weggemoffeld in mijn jack. Windvlagen als zweepslagen tillen me bijna van mijn voeten. Binnen zie ik welbehagen door brillenglazen vol heldere sproeten.…

Geef je wolken om te spelen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
tonen blijven ergens hangen je voeten dragen je alleen ze gaan nog nergens heen de weg is onbetreden je ogen zien geen horizon de lucht kun je niet pakken je hoort de mensen wel maar voelt de grond onder je voeten zakken je strekt je handen naar ze uit schreeuwt zonder geluid ik geef je wolken om te spelen de hemel is een blauwe ruit…

Mijn ogen sluiten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Als ik 's avonds voordat ik mijn ogen sluit jou met mijn woorden dit probeer te geven denk ik het is soms net een beslagen ruit veeg je ze schoon, krijg je alsnog de strepen.…

Moeilijke tijden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten dat vrolijk schijnt door de ruiten tijdens de dagen van eenzaamheid verwarring en angst voor het onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon 't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen…

Mussel Aa

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
heb ik alleen een begin als rivier bij Zandberg aan het kanaal ik baal maar ik haal Mussel nog bij Blekslage zijn mijn dagen geteld in het veld ben ik haast niet te zien naast Musselmeeweg misschien onder Onstwedde ben ik weer blij het Pagediep voegt zich bij mij vroeger mondden we samen uit, we kwamen bij Wessinghuizen in de Ruiten…

In een vleugelslag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Op de rand van mijn bed zat een bleke god met naast zich de engel voor de maandag, dinsdag woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag de zondag was voor god op het bed mezelf en zeven figuren Ik was wakker geworden, kon niet slapen vanwege het licht van de volle maan het tikken van de regen op de ruiten Bedacht wat ik morgen had te doen een…

geef je wolken om te spelen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
blijven ergens hangen je voeten dragen je alleen ze gaan nog nergens heen de weg is onbetreden je ogen zien geen horizon de lucht kun je niet pakken je hoort de mensen wel maar voelt de grond onder je voeten zakken je strekt je handen naar ze uit en schreeuwt zonder geluid ik geef je wolken om te spelen de hemel is een blauwe ruit…

Vitrine

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 230
In stilstaand glas een blik die bleef bestaan alsof de dood zich had vergist in tijd Open ogen zonder morgen Een lichaam tussen koopwaar uitgestald Vragen gleden langs de ruiten vonden nergens vaste grond Alleen de stilte hard en rond Armen vol bleke rivieren littekens die zonder stem de huid nog lazen Achter iedere…
anna rûnom7 augustus 2026Lees meer >

Van groot naar goot

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 409
jij hakte hoog keek wat wankel scheef naar een wegzakkende hemel in grote spiegelruiten die naar buiten een terugtredende werkelijkheid kaatsten ondanks een stralende zon op roodkleurende huid zag je er wat verlopen uit in het afnemende licht van de met stof en aangeplakt vuil beslagen dubbel ruit in lichte agressie hakte…
wil melker24 oktober 2022Lees meer >

Schrijvenderwijs

gedicht
1.6 met 351 stemmen aantal keer bekeken 12.619
Toen heb ik ze mee naar boven genomen, de grote ruit van de spiegel besloeg. Ik had voordien nooit geweten hoe men woorden halfslapend naar boven droeg. Maar 's morgens vroeg toen ik ontwaakte waren ze weg en de deur stond los.…

KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )

gedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.315
Ek sien hoe jou oë dwaal, jy, skelm loer, skelm glimlag, in die glans van die ruit. Ek sien hoe ek, nou, jou baas, die byl, die plaas by jou neem, wyl ons liefde maak, op 'n growwe vloer.…

's Avonds laat

gedicht
3.4 met 107 stemmen aantal keer bekeken 42.317
Ik kwam uit bed om negen uur, ik hield het niet meer uit: geroezemoes achter de muur, figuren langs de ruit. Straks komen dieven om de hoek en klimmen door het raam. Naar geld en klokken zijn ze op zoek, ze fluisteren mijn naam. Ze vinden onze klok nog wel: hij tikt vannacht zo bang. Als ik mijn Oma nou eens bel?…

Gek

netgedicht
3.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.313
engel als ze valt Ik geloof dat ik je wel geloof In je ogen hopeloos verdwaald Als jij met mij gek wil zijn Samen knettergek wil zijn Dan samen echt te gek te zijn Gewoon jij en mij te zijn We blazen roze bellen En lopen over knalgeel gras We hoeven niets meer te vertellen Over hoe het eerder met ons was We gooien sneeuw door een ruit…
Pims14 oktober 2003Lees meer >

Schoolmeesters

poëzie
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.162
Hij die, - uit vrije keus - , En in zijn achter kamer, Met hoofdpijn als een hamer, En volgestopte neus, Met klemming op zijn water, En lusten als een kater, En met een stijve nek, En vijf gebroken ruiten, En deuren, die niet sluiten, En 't Pootje* in zijn kuiten, Er uitziet als een gek; Is min nog te beklagen Dan hij, die drie paar dagen…

voltreffer

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.380
Het net, hagelwitte ruiten, golven in licht.…
Wimper25 februari 2003Lees meer >

Bijverschijnselen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Regen sloeg de ruit, kinderen tekenden zonnen. Warmte aan het bed. Slechts één verpleegster, wisselend van verschijning, deed haar lieve werk. Geen twijfel meer. Thuis. Stralende bonte bloemen, een versierde stoel,.…

Vertraagde thuiskomst

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
geraakt door vallend stof een kiertje fluwelen avondrood dat teder soms jouw rug nog trof Ik blaas de tijden van het lijfje spreid onkuis jouw helften open hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’ Ik zuig de zinnen zacht naar buiten met geur van weemoedig kolengruis in het volle zonlicht door de ruiten…

Zeemans herfstlied

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.466
Had ik nu een nederige hoeve En kinderen spelende buiten, Om aan de beregende ruiten Gedachtloos gelukkig te toeven. Na 't zwerven en stuurse staren Over de eeuwige zee, Na 't eindeloos tumult van gevaren: De stilte van een vredige stee.…

Warme ijsbloemen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.321
haar warmte afstraalt op mijn gedachten, ik lach even richting jij en een klein wolkje neemt mij heel zachtjes mee, naar daar, waar jij misschien ook warme lijnen tekent in de geschiedenis van een lachende toekomst zonder dat er zoute tranen nodig zijn om de brug, die de ene hand met de andere verbindt, te slaan in samen, ik veeg de ruit…
metha22 december 2004Lees meer >

wintersymfonie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21
zacht hoorbaar is de symfonie van dwarrelende sneeuwvlokken die met hun opera ouverture het publiek achter de warme ruiten lonkt met hun kristallen naaktheid dan sterft de ouverture weg in de pluche en de onthulling van een een nieuwe wereld raakt in een overdonderend proloog waar het auditorium de klanken ademt van een weids en wit requiem…
elze24 oktober 2026Lees meer >

Treinen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 15
Door de vuile ruit zag ik de donk’re langgerekte wolk, onder haar witte watten op een lichte horizon Na de overstap sloeg ‘k maar geen acht op de witte proppen, ingeklemd naast mijn stoel en zag de lange wolk aan d’ ande’e kant de wolkjes onder wit weer Ik las het woord Welcome op deur naar eerste klas En zocht Welcome naar…
Ralameimaar17 november 2026Lees meer >

Dag twee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
De glitterstickers juichen op de ruit en elkeen heeft de tombola gewonnen. Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen, je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit! Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.…

Werelds gevoel

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 711
Nu is er slechts de stilte van haar denken dat mij door de ruiten heen ziet gluren weg is plots elke vorm van realiteit dit gevoel, zij, en de wereld, ik wil het niet kwijt.…

Over duizend sporen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
drijft grijnst als wind de hoofddoek van een schone verwaait een vredig dorpsdecor waarin tijd de ogen langzaam heeft gesloten voor vernieuwing buiten pas avonds als ouderen de luiken sluiten verheft weerstand zijn stem vloeit drank om onvrede te uiten nog gaan zij zich niet te buiten aan gevaarlijke opstandigheid blijven alle ruiten…
wil melker2 december 2017Lees meer >

Man bites dog

gedicht
3.4 met 35 stemmen aantal keer bekeken 20.486
De sleutels komen met steeds langere tussenpozen - zij zijn opgehouden met praten - de ruit beslaat van de hitte. Ik brand levenstraag tussen kille muren. ----------------------- uit: 'Locus', 1998.…

somebody that I used to know

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 727
Onder hoogspanning (A’foort-Utrecht) Written by: Dead Star De ruit spiegelt van opzij De leegte voor, De leegte achter mij Niets is En Alles is Helder en zwart En een schim eindelijk ontwaard Wij zijn alleen, Maar het is al te laat (Dit is hoe het altijd gaat) Er komt geen einde aan de tunnel Twee werelden zonder verbinding…
Dead star9 februari 2007Lees meer >

Bromvlieg

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Menselijk zou het zijn, ja, wellicht Franciscaans, als ik nu mijn glas zou pakken om je daarin te vangen, geklemd tussen ruit en glas, en je vervolgens los te laten. Ik kan je ook verpletteren, met een roman of krant, jou knisperend vermorzelen tegen raam of wand.…
Tjoke6 maart 2007Lees meer >

zittend naakt

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 825
verzaakt het was ook niet erop of eronder ontkleed liep ik door de stad de ogen omhoog het regende niet, gelukkig, ik werd dan niet nat alhoewel wat zouden de druppels doen hun weg zoekend langs het behaarde zouden ze schitteren als glas mijn huid bekleden maar dan ben ik weer die ik voor de buitenwereld was voor een ruit…

Afscheid van de zomer

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.297
Er hangt wat weemoed tussen huizen die er onbezorgd wel staan maar waarin de ruiten iets weerspiegelen van uitvaart en vergankelijkheid.…
Adeleyd26 september 2007Lees meer >