797 resultaten.
De regen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De regen ranselt tegen de ruiten
en roffelt op het dak.
Maar ik moet naar buiten,
weggemoffeld in mijn jack.
Windvlagen als zweepslagen
tillen me bijna van mijn voeten.
Binnen zie ik welbehagen
door brillenglazen vol heldere sproeten.…
Geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 tonen
blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit…
Mijn ogen sluiten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
574 Als ik 's avonds voordat ik mijn ogen sluit
jou met mijn woorden dit probeer te geven
denk ik het is soms net een beslagen ruit
veeg je ze schoon, krijg je alsnog de strepen.…
Moeilijke tijden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 het valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dat vrolijk schijnt door de ruiten tijdens de dagen
van eenzaamheid verwarring en angst voor het
onbekende dat besloten ligt onder de aardse zon
't valt niet mee bij 't zien van 't zonlicht buiten
dwars door de dagelijkse dampen gesluierd in
en om het huis bij 't zien van zoveel lamgeslagen…
Mussel Aa
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 heb ik alleen
een begin als rivier
bij Zandberg aan het kanaal
ik baal
maar ik haal
Mussel nog
bij Blekslage
zijn mijn dagen
geteld
in het veld
ben ik haast niet
te zien
naast Musselmeeweg
misschien
onder Onstwedde
ben ik weer blij
het Pagediep
voegt zich bij mij
vroeger mondden we samen
uit, we kwamen
bij Wessinghuizen
in de Ruiten…
In een vleugelslag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 Op de rand van mijn bed
zat een bleke god met naast zich
de engel voor de maandag, dinsdag
woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag
de zondag was voor god
op het bed mezelf en zeven figuren
Ik was wakker geworden, kon niet slapen
vanwege het licht van de volle maan
het tikken van de regen op de ruiten
Bedacht wat ik morgen had te doen
een…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 blijven ergens hangen
je voeten dragen je alleen
ze gaan nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
Van groot naar goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 jij hakte hoog
keek wat wankel
scheef naar
een wegzakkende
hemel in grote
spiegelruiten
die naar buiten
een terugtredende
werkelijkheid kaatsten
ondanks een
stralende zon
op roodkleurende
huid zag je er wat
verlopen uit in het
afnemende licht
van de met stof
en aangeplakt vuil
beslagen dubbel ruit
in lichte agressie
hakte…
Schrijvenderwijs
gedicht
1.6 met 351 stemmen
12.619 Toen heb ik ze mee naar boven genomen,
de grote ruit van de spiegel besloeg.
Ik had voordien nooit geweten hoe men
woorden halfslapend naar boven droeg.
Maar 's morgens vroeg toen ik ontwaakte
waren ze weg en de deur stond los.…
KLANK VAN DIE BYL ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.6 met 5 stemmen
5.315 Ek sien hoe jou oë dwaal,
jy, skelm loer,
skelm glimlag,
in die glans van die ruit.
Ek sien hoe ek, nou, jou baas,
die byl, die plaas by jou neem,
wyl ons liefde maak,
op 'n growwe vloer.…
's Avonds laat
gedicht
3.4 met 107 stemmen
42.317 Ik kwam uit bed om negen uur,
ik hield het niet meer uit:
geroezemoes achter de muur,
figuren langs de ruit.
Straks komen dieven om de hoek
en klimmen door het raam.
Naar geld en klokken zijn ze op zoek,
ze fluisteren mijn naam.
Ze vinden onze klok nog wel:
hij tikt vannacht zo bang.
Als ik mijn Oma nou eens bel?…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 engel als ze valt
Ik geloof dat ik je wel geloof
In je ogen hopeloos verdwaald
Als jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij en mij te zijn
We blazen roze bellen
En lopen over knalgeel gras
We hoeven niets meer te vertellen
Over hoe het eerder met ons was
We gooien sneeuw door een ruit…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
voltreffer
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.380 Het net, hagelwitte ruiten, golven in licht.…
Bijverschijnselen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
2.219 Regen sloeg de ruit,
kinderen tekenden zonnen.
Warmte aan het bed.
Slechts één verpleegster,
wisselend van verschijning,
deed haar lieve werk.
Geen twijfel meer. Thuis.
Stralende bonte bloemen,
een versierde stoel,.…
Vertraagde thuiskomst
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.146 geraakt door vallend stof
een kiertje fluwelen avondrood
dat teder soms jouw rug nog trof
Ik blaas de tijden van het lijfje
spreid onkuis jouw helften open
hoor je fluist’ren ‘Kom, waar blijf je
mijn leesbaarheid raakt nooit verlopen’
Ik zuig de zinnen zacht naar buiten
met geur van weemoedig kolengruis
in het volle zonlicht door de ruiten…
Zeemans herfstlied
poëzie
4.1 met 16 stemmen
3.466 Had ik nu een nederige hoeve
En kinderen spelende buiten,
Om aan de beregende ruiten
Gedachtloos gelukkig te toeven.
Na 't zwerven en stuurse staren
Over de eeuwige zee,
Na 't eindeloos tumult van gevaren:
De stilte van een vredige stee.…
Warme ijsbloemen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.321 haar warmte afstraalt op mijn
gedachten, ik lach even richting jij
en een klein wolkje neemt mij heel
zachtjes mee, naar daar, waar jij
misschien ook warme lijnen tekent in de
geschiedenis van een lachende toekomst
zonder dat er zoute tranen nodig zijn
om de brug, die de ene hand met de
andere verbindt, te slaan in samen,
ik veeg de ruit…
GEZICHT OP GRONINGEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.193 Verbijsterd zie ik over 't weiland gloren
een spiegelende ruit, het koper van de toren,
het hoge koor, de muren glansomspreid.
Er zijn daar in vervlogen kindertijd
verwachtingen zo veel en schoon geboren.
In 't welkend loof lispelt een zucht: Verloren!…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 zacht hoorbaar is de symfonie
van dwarrelende sneeuwvlokken
die met hun opera ouverture
het publiek achter de warme ruiten
lonkt met hun kristallen naaktheid
dan sterft de ouverture weg in de pluche
en de onthulling van een een nieuwe wereld
raakt in een overdonderend proloog
waar het auditorium de klanken ademt
van een weids en wit requiem…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
15 Door de vuile ruit zag ik
de donk’re langgerekte wolk,
onder haar witte watten
op een lichte horizon
Na de overstap sloeg ‘k
maar geen acht
op de witte proppen,
ingeklemd naast mijn stoel
en zag de lange wolk
aan d’ ande’e kant
de wolkjes onder wit weer
Ik las het woord Welcome
op deur naar eerste klas
En zocht Welcome naar…
Dag twee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 De glitterstickers juichen op de ruit
en elkeen heeft de tombola gewonnen.
Drie flessen wijn, een sjaal, twee Bongobonnen,
je schaamt je, maar denkt toch: een leuke buit!
Je ruimt – alweer – de keuken op en fluit
een kerstlied, nietsvermoedend, onbezonnen.…
Werelds gevoel
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
711 Nu is er slechts de stilte van haar denken
dat mij door de ruiten heen ziet gluren
weg is plots elke vorm van realiteit
dit gevoel, zij, en de wereld, ik wil het niet kwijt.…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft weerstand zijn stem
vloeit drank om onvrede te uiten
nog gaan zij
zich niet te buiten aan
gevaarlijke opstandigheid
blijven alle ruiten…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 De sleutels komen met steeds langere
tussenpozen -
zij zijn opgehouden
met praten -
de ruit beslaat van de hitte.
Ik brand levenstraag tussen
kille muren.
-----------------------
uit: 'Locus', 1998.…
somebody that I used to know
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
727 Onder hoogspanning (A’foort-Utrecht)
Written by: Dead Star
De ruit spiegelt van opzij
De leegte voor,
De leegte achter mij
Niets is
En
Alles is
Helder en zwart
En een schim eindelijk ontwaard
Wij zijn alleen,
Maar het is al te laat
(Dit is hoe het altijd gaat)
Er komt geen einde aan de tunnel
Twee werelden zonder verbinding…
Bromvlieg
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.030 Menselijk zou het zijn,
ja, wellicht Franciscaans,
als ik nu mijn glas zou pakken
om je daarin te vangen,
geklemd tussen ruit en glas,
en je vervolgens los te laten.
Ik kan je ook verpletteren,
met een roman of krant,
jou knisperend vermorzelen
tegen raam of wand.…
zittend naakt
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
825 verzaakt
het was ook niet erop
of eronder
ontkleed liep
ik door de stad
de ogen omhoog
het regende niet, gelukkig,
ik werd dan niet nat
alhoewel
wat zouden de druppels doen
hun weg zoekend langs het behaarde
zouden ze schitteren als glas
mijn huid bekleden
maar dan ben ik weer
die ik voor de buitenwereld was
voor een ruit…
Afscheid van de zomer
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.297 Er hangt wat weemoed tussen huizen
die er onbezorgd wel staan
maar waarin de ruiten iets weerspiegelen
van uitvaart en vergankelijkheid.…