Alle inzendingen over straf

722 resultaten.

Sorteren op:

Agressieve tred

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
Het park is aardedonker mijn voeten stappen straf ongenaakbaar over paden vol drammen in de benen. Knisperend kraken zolen ik plet de slakken dood die groene onderkruipels moeten subiet vermorzeld. Het adellijk loof kaalgevreten door het vunzig ongedierte van horden rups en bladluis in walgelijk wuft gewemel.…

Golven

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 744
De zee is golven meer dan zat Ze willen altijd bovenop En dan dat schuim op elke top Of ze de beste zijn van ’t wad Al dat gebulder lijkt een straf Ze rollen bollen steeds maar door Als ‘t even kan kruipen ze voor De zee wil van haar golven af Ze drijft hen langzaam naar de kust Alwaar ze op gezette tijd Hen één voor één het land op smijt…

Feest in de stad

gedicht
1.5 met 321 stemmen aantal keer bekeken 19.760
het is daar een fluiten en gijgen ze smijten de trompetten erbij op een hoop de genodigden slopen de rieten en kleppen een select groepje poept fagotten vol een ander gezelschap spuit voor straf de celesta tussen de bellen men stampt er de bas in zijn kloten kontneukt de piano het podium af en dan ook ineens de hans in het bruiloftorkest…
Ramsey Nasr2 november 2021Lees meer >

Vrouwenjacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Het was een straf. Z'n schot bleek raak: ze stond als zwaargewonde met één der mooie benen in het graf.…

Boodschap uit glas?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 849
Op het hoogtepunt van het dorstgelag, verstijft hij bij menselijk geblaf, peilt het opvangcentrum onder de hemelse straf van de stadse laatste vrijplaats waar hij het licht laat doven , zich geruisloos strekken kan, uurtjes zonder pijn, diepweg gedoken onder z’n waarheid , de gemorste dag mag loven, zonder te hebben geweten.…
pama27 augustus 2011Lees meer >

Het zielenleven.

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.311
Dan staan wij voor des Heeren troon Tot onze straf of tot ons loon, Voor al ons goede of kwade. De braven zien hun vrienden weer, De braven zien ons lieve Heer, En danken zijn genade. De boze kindren zien hem niet, Hoe menig traan hun oog vergiet, Maar blijven 't kwaad herdenken, Door hen bedreven.…

Alleen de winnaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Het volk dat kiest, dát volk is zo moe, omdat het steeds zijn straf weer krijgt. En dus bij wie ligt eigenlijk de schuld, bij de kiezer of wie er wordt gekozen? De waarheid wordt door de mist verhuld, alleen de winnaar krijgt de rozen.…

feest in de stad

gedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 14.405
het is daar een fluiten en gijgen ze smijten de trompetten erbij op een hoop de genodigden slopen de rieten en kleppen een select groepje poept fagotten vol een ander gezelschap spuit voor straf de celesta tussen de bellen men stampt er de bas in zijn kloten kontneukt de piano het podium af en dan ook ineens de hens in het bruiloftsorkest…

Ik kon maar niet kiezen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 997
Het was voor mij geen straf. Het duurde zeker dertig jaren. Toen wou ze van me af. - En hierdoor scheidden onze wegen. Ik kwam alleen te staan. De dame was voor mij een zegen bij 't komen en bij 't gaan.…
Aubrey18 november 2013Lees meer >

Deemoedig 2

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 507
kunnen begrijpen in dat moet ik mijzelf overtreffen, met in verbazing gesloten mond een gebied waar men voor alles en niets zal boeten, de horizon zonder hinder kan bewegen, een oerkracht put uit de verstilde grond niet gestut zonder angst te kennen niets angstvallig wordt beroerd, waar de doden en levenden elkaar ontmoeten zonder straf…
Pama2 maart 2016Lees meer >

Gelijk een vader zijn onwillig kind

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 935
Gelijk een vader zijn onwillig kind Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart, En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, - En onder 't straffen in zichzelve zint En hoopt óf het berouwvol wordt, - en mart, O zo verlangend, na die dubb'le smart Héél lief te wezen voor zijn…
Albert Verwey18 december 2016Lees meer >

Fietsen met een trailer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Thuis leg ik normaal gesproken heel wat meters af Naar werk, naar crèche, met kinderen, met kar, maar 't is wel maf door trailerend te fietsen, hoeven zij nooit meer te nietsen, en is voor mij het trappen nooit meer straf!…
Zibra25 maart 2020Lees meer >

Innerlijke strijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Soms trek jij me naar je toe en soms duw je me van je af, Naar je toe is fijn maar van je af voelt als straf. Mijn gevoel wil jou soms wel en soms ook niet, Je maakt me blij en doet me veel verdriet. Bewaar de afstand, Zegt mijn verstand. Ga voor hem zegt mijn gevoel, En toch lijkt dat niet mijn doel.…

Tot jezelf komen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
ik leg me erbij neer slaap goed door een keer in m'n eentje weet ik weer daar komt het op neer begin een nieuwe dag onrust valt van me af geen geweten of straf terug bij af rondom is stil ik poets mijn bril zie weer helder wat ik wil…
Sjoerd Visser15 september 2020Lees meer >

Brokken in mijn keel.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
het licht wordt zwakker omdat het woord in z’n handeling weer zwijgt, of ben ik te laf, moet ik opstaan als een opkomende mist alle zonnen overstijgt als permanente straf? moet ik laten en lijdzaam toezien tot het pleit is beslecht?…
Pama4 mei 2019Lees meer >

Ik herinner mij toen hij zei

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
Ik ben het vergeten, klinkt dat nu laf, wacht leven noem het God zijn tijd af, is dit voor iets uit het verleden mijn straf. Woorden zijn wel vaker gaan vervliegen daar zal ik nooit ook nu niet over liegen.…

Geweigerd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
het antwoord moest ik schuldig blijven en ik voelde mijn lichaam verstijven hoewel ik wist dat hij wel om mij gaf volgde op deze nalatigheid onverbiddelijk straf ik stotterde lichtelijk overstuur dat ik hoopte op het vagevuur geërgerd toornde hij: ‘Ken jij de feiten wel?…
Elisabeth R3 december 2021Lees meer >

verbannen naar dit oord

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 368
verbannen naar dit oord geïsoleerd door de goden voor verstoren van oorlog daar ik heb gekozen voor mijn aardedragende vader tot tranen geslagen titanen soms komt een held langs zo mijn verlangen opzwelt maar hij uitgeteld vertrekt als ik hem wel houden wil een grillig gevolg der straf van de maffiose Olympiërs één keer is het wel…
S. Struyke3 december 2025Lees meer >

Simpel grafschrift

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 66
Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf. Ik hield van mij, en haatte menigeen, alsof de haat mijn liefde moest bewijzen. Ik stond graag groot, maar bleef vaak klein alleen, en wist mijn dwaasheid telkens mooi te prijzen. Nu lig ik stil. Geen masker houdt nog stand. Mijn hele leven past in één hand.…

Verboden vrucht

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.560
Ik was onlangs bij Evert-oom En klom er in de kersenboom; Het was wel tegen ooms verbod; Maar 'k was op kersen zo verzot, Dat ik mijn vrees voor straf verwon En plukte wat ik plukken kon.…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Tranen als olie, straf, verlangen naar straf. Het gebeente, het geknekelte van bomen, reumatisch en geborneerd vadert, de laatste, om die actie. ‘Ik geloof alles wat je zegt.’…

Advertentie van de Schoolmeester

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.302
Vooral dat van de meester: En ieder bed, net als bij ons, Van Zwanenhaar en paardedons: Nog leert men elk zijn plichten hier Als mens, vooral eerst als scholier; Terwijl mosjeu de jonkheid graag Met zachtheid leidt en niet met slaag: Hij geeft die wilde gasten, Opdat hij hun kolijken spaar, En 't geld in zijne beurs bewaar, Geen andre straf…

Mijn dochter van 7

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.466
Hoezo een week geen afspraakjes na school voor straf?! Ik pak jou toch ook je vrije tijd niet af? Grote wereld was je soms maar even klein Dan voel je ook eens hoe het is een (onbegrepen) kind te zijn!…

Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.555
Op eenmaal, Blauwgrijze muur, staat de zee vertikaal (De wolkbank zet hem voort) niet ver van me af; En even diep onder de rand van kalk Als hoog boven de voet, ginds, spannen straf De telefoondraden hun notenbalk.…

Vaders wil is wet...

netgedicht
4.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.937
Maar dat heeft hij wel degelijk, zijn stempel gedrukt op 't simpele feit dat kind zijn vaak een straf was en dát is dan de herinnering aan de lang vervlogen KINDERTIJD...…
Johanna11 augustus 2005Lees meer >

Blind Date

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Zittend op een terras in de zon tasten wij elkaar geestelijk af Drie uur lekker met je kletsen was voor mij bepaald geen straf Gelijkwaardigheid, compleetheid zo voelde ons samenzijn voor mij Openheid, eerlijkheid, spontaniteit waren daar zeker ook nog eens bij Indrukken schoten door mijn hoofd vonden langzaam maar zeker hun plek En na…
JP19 mei 2005Lees meer >

Bij 't graf

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Men droeg de grijze plechtig naar het graf, En toen hij langzaam nederzonk in de aarde Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf, Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde; En allen wendden 't wenend aanschijn af, Gelovend dat hun God een weerzien spaarde, Omdat ze 't innig wensten, en zó straf Een God, die scheidt, zich hén…

Ik was aan u, gij waart aan mij...

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.384
" O naar het euvel werd de straf gemeten! En vruchtloos poog ik 't noodlot te bezweren; helaas! vervlogen tijd kan nimmer keren.…

Mam

hartenkreet
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.101
Lieve mam De emoties die ik voel als jij in mijn gedachten bent zijn niet in woorden uit te drukken verdriet, gemis, heel veel sentiment De momenten dat ik aan je denk nemen eigenlijk meer toe dan af boosheid maakt nu plaats voor begrip jou zo te moeten missen voelt als een zware straf Keer op keer lees ik de mooie gedichten…
Monique17 november 2006Lees meer >

Schooltje?

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.278
Om de tijd en saaiheid te verdrijven bewoog het karig stoeltje op en neer tot het, met veel lawaai, begaf en mijn inzicht werd bepaald door een opgelegde straf en het droomplezier bedrief tussen de brave kinderen in hun korte speelkwartier wat mij niet kon verhinderen dat ik samen met mijn dromen onbelemmerd over weilanden zwierf.…
Pama3 maart 2008Lees meer >