722 resultaten.
Agressieve tred
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Het park is aardedonker
mijn voeten stappen straf
ongenaakbaar over paden
vol drammen in de benen.
Knisperend kraken zolen
ik plet de slakken dood
die groene onderkruipels
moeten subiet vermorzeld.
Het adellijk loof kaalgevreten
door het vunzig ongedierte
van horden rups en bladluis
in walgelijk wuft gewemel.…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 De zee is golven meer dan zat
Ze willen altijd bovenop
En dan dat schuim op elke top
Of ze de beste zijn van ’t wad
Al dat gebulder lijkt een straf
Ze rollen bollen steeds maar door
Als ‘t even kan kruipen ze voor
De zee wil van haar golven af
Ze drijft hen langzaam naar de kust
Alwaar ze op gezette tijd
Hen één voor één het land op smijt…
Feest in de stad
gedicht
1.5 met 321 stemmen
19.760 het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hans
in het bruiloftorkest…
Vrouwenjacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Het was een straf.
Z'n schot bleek raak: ze stond als zwaargewonde
met één der mooie benen in het graf.…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Op het hoogtepunt van
het dorstgelag, verstijft
hij bij menselijk geblaf,
peilt het opvangcentrum
onder de hemelse straf van
de stadse laatste vrijplaats
waar hij het licht laat doven ,
zich geruisloos strekken kan,
uurtjes zonder pijn, diepweg
gedoken onder z’n waarheid ,
de gemorste dag mag loven,
zonder te hebben geweten.…
Het zielenleven.
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.311 Dan staan wij voor des Heeren troon
Tot onze straf of tot ons loon,
Voor al ons goede of kwade.
De braven zien hun vrienden weer,
De braven zien ons lieve Heer,
En danken zijn genade.
De boze kindren zien hem niet,
Hoe menig traan hun oog vergiet,
Maar blijven 't kwaad herdenken,
Door hen bedreven.…
Alleen de winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Het volk dat kiest, dát volk is zo moe,
omdat het steeds zijn straf weer krijgt.
En dus bij wie ligt eigenlijk de schuld,
bij de kiezer of wie er wordt gekozen?
De waarheid wordt door de mist verhuld,
alleen de winnaar krijgt de rozen.…
feest in de stad
gedicht
2.7 met 7 stemmen
14.405 het is daar een fluiten en gijgen
ze smijten de trompetten erbij
op een hoop de genodigden
slopen de rieten en kleppen
een select groepje poept fagotten vol
een ander gezelschap spuit voor straf
de celesta tussen de bellen
men stampt er de bas in zijn kloten
kontneukt de piano het podium af
en dan ook ineens de hens
in het bruiloftsorkest…
Ik kon maar niet kiezen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
997 Het was voor mij geen straf.
Het duurde zeker dertig jaren.
Toen wou ze van me af.
- En hierdoor scheidden onze wegen.
Ik kwam alleen te staan.
De dame was voor mij een zegen
bij 't komen en bij 't gaan.…
Deemoedig 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 kunnen begrijpen
in dat moet ik mijzelf overtreffen, met
in verbazing gesloten mond
een gebied waar men voor alles
en niets zal boeten, de horizon
zonder hinder kan bewegen, een
oerkracht put uit de verstilde grond
niet gestut zonder angst te kennen
niets angstvallig wordt beroerd,
waar de doden en levenden elkaar
ontmoeten zonder straf…
Gelijk een vader zijn onwillig kind
poëzie
4.0 met 1 stemmen
935 Gelijk een vader zijn onwillig kind
Bestraft met schijnb're toorn, maar smart in 't hart,
En, schoon kastijdend, zelf wel voelt hoe hard
De straf moet zijn voor 't kind dat hij bemint, -
En onder 't straffen in zichzelve zint
En hoopt óf het berouwvol wordt, - en mart,
O zo verlangend, na die dubb'le smart
Héél lief te wezen voor zijn…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Thuis leg ik normaal gesproken heel wat meters af
Naar werk, naar crèche, met kinderen, met kar,
maar 't is wel maf
door trailerend te fietsen,
hoeven zij nooit meer te nietsen,
en is voor mij het trappen nooit meer straf!…
Innerlijke strijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
692 Soms trek jij me naar je toe en soms duw je me van je af,
Naar je toe is fijn maar van je af voelt als straf.
Mijn gevoel wil jou soms wel en soms ook niet,
Je maakt me blij en doet me veel verdriet.
Bewaar de afstand,
Zegt mijn verstand.
Ga voor hem zegt mijn gevoel,
En toch lijkt dat niet mijn doel.…
Tot jezelf komen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 ik leg me erbij neer
slaap goed door een keer
in m'n eentje weet ik weer
daar komt het op neer
begin een nieuwe dag
onrust valt van me af
geen geweten of straf
terug bij af
rondom is stil
ik poets mijn bril
zie weer helder
wat ik wil…
Brokken in mijn keel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 het licht wordt zwakker omdat het woord
in z’n handeling weer zwijgt, of ben ik te laf,
moet ik opstaan als een opkomende mist
alle zonnen overstijgt als permanente straf?
moet ik laten en lijdzaam toezien tot het
pleit is beslecht?…
Ik herinner mij toen hij zei
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 Ik ben het vergeten, klinkt dat nu laf,
wacht leven noem het God zijn tijd af,
is dit voor iets uit het verleden mijn straf.
Woorden zijn wel vaker gaan vervliegen
daar zal ik nooit ook nu niet over liegen.…
Geweigerd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 het antwoord
moest ik schuldig blijven
en ik voelde
mijn lichaam verstijven
hoewel ik wist
dat hij wel om mij gaf
volgde op deze nalatigheid
onverbiddelijk straf
ik stotterde
lichtelijk overstuur
dat ik hoopte
op het vagevuur
geërgerd toornde hij:
‘Ken jij de feiten wel?…
verbannen naar dit oord
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
368 verbannen naar dit oord
geïsoleerd door de goden
voor verstoren van oorlog
daar ik heb gekozen voor
mijn aardedragende vader
tot tranen geslagen titanen
soms komt een held langs
zo mijn verlangen opzwelt
maar hij uitgeteld vertrekt
als ik hem wel houden wil
een grillig gevolg der straf
van de maffiose Olympiërs
één keer is het wel…
Simpel grafschrift
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
66 Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf.
Ik hield van mij, en haatte menigeen, alsof de haat mijn liefde moest bewijzen. Ik stond graag groot, maar bleef vaak klein alleen, en wist mijn dwaasheid telkens mooi te prijzen.
Nu lig ik stil. Geen masker houdt nog stand. Mijn hele leven past in één hand.…
Verboden vrucht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
4.560 Ik was onlangs bij Evert-oom
En klom er in de kersenboom;
Het was wel tegen ooms verbod;
Maar 'k was op kersen zo verzot,
Dat ik mijn vrees voor straf verwon
En plukte wat ik plukken kon.…
Perceptie
gedicht
4.7 met 3 stemmen
2.449 Tranen als olie, straf, verlangen naar straf.
Het gebeente, het geknekelte van bomen, reumatisch
en geborneerd vadert, de laatste, om die actie.
‘Ik geloof alles wat je zegt.’…
Advertentie van de Schoolmeester
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.302 Vooral dat van de meester:
En ieder bed, net als bij ons,
Van Zwanenhaar en paardedons:
Nog leert men elk zijn plichten hier
Als mens, vooral eerst als scholier;
Terwijl mosjeu de jonkheid graag
Met zachtheid leidt en niet met slaag:
Hij geeft die wilde gasten,
Opdat hij hun kolijken spaar,
En 't geld in zijne beurs bewaar,
Geen andre straf…
Mijn dochter van 7
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.466 Hoezo een week geen afspraakjes na school voor straf?!
Ik pak jou toch ook je vrije tijd niet af?
Grote wereld was je soms maar even klein
Dan voel je ook eens hoe het is een (onbegrepen) kind te zijn!…
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
poëzie
4.0 met 11 stemmen
1.555 Op eenmaal,
Blauwgrijze muur, staat de zee vertikaal
(De wolkbank zet hem voort) niet ver van me af;
En even diep onder de rand van kalk
Als hoog boven de voet, ginds, spannen straf
De telefoondraden hun notenbalk.…
Vaders wil is wet...
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.937 Maar dat heeft hij wel degelijk,
zijn stempel gedrukt op 't simpele
feit dat kind zijn vaak een straf was
en dát is dan de herinnering aan de
lang vervlogen KINDERTIJD...…
Blind Date
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.324 Zittend op een terras in de zon
tasten wij elkaar geestelijk af
Drie uur lekker met je kletsen
was voor mij bepaald geen straf
Gelijkwaardigheid, compleetheid
zo voelde ons samenzijn voor mij
Openheid, eerlijkheid, spontaniteit
waren daar zeker ook nog eens bij
Indrukken schoten door mijn hoofd
vonden langzaam maar zeker hun plek
En na…
Bij 't graf
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.422 Men droeg de grijze plechtig naar het graf,
En toen hij langzaam nederzonk in de aarde
Brak uit het oog, van wie hij 't aanschijn gaf,
Een vloed van tranen, dat naar 't zinken staarde;
En allen wendden 't wenend aanschijn af,
Gelovend dat hun God een weerzien spaarde,
Omdat ze 't innig wensten, en zó straf
Een God, die scheidt, zich hén…
Ik was aan u, gij waart aan mij...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.384 "
O naar het euvel werd de straf gemeten!
En vruchtloos poog ik 't noodlot te bezweren;
helaas! vervlogen tijd kan nimmer keren.…
Mam
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.101 Lieve mam
De emoties die ik voel
als jij in mijn gedachten bent
zijn niet in woorden uit te drukken
verdriet, gemis, heel veel sentiment
De momenten dat ik aan je denk
nemen eigenlijk meer toe dan af
boosheid maakt nu plaats voor begrip
jou zo te moeten missen voelt als een zware straf
Keer op keer lees ik de mooie gedichten…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Om de tijd en saaiheid te verdrijven
bewoog het karig stoeltje op en neer
tot het, met veel lawaai, begaf
en mijn inzicht werd bepaald
door een opgelegde straf en
het droomplezier bedrief
tussen de brave kinderen
in hun korte speelkwartier
wat mij niet kon verhinderen
dat ik samen met mijn dromen
onbelemmerd over weilanden zwierf.…