20407 resultaten.
Luchtbellen
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
862 Er waren slingers en een paar ballonnen
De eerste handheld kreeg een schouderklop
Hij belde kwiek zijn tegenstrever op
Om door te geven dat-ie had gewonnen
Al wordt-ie zelf volledig immobiel
Hij gaf de lucht een lijn, een doel, een ziel…
Keramiek in Pulchri
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
592 Haasje overspelen en ontdekken
dat er verschillen zijn, wie
de haas en wie de over
Christina Branco zingt een fado
Er klinkt gedruis van buiten
terwijl gaslicht sterker wordt
in juni valt hagel op koepelruiten…
Air Koop (voor An)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
652 Maar na de demonstratie bleken beiden zeer tevreden
zij blij, wij blij, het schoepenrad, 't roterende gevaar,
de vliegtuigmotor, wisselde van huis en eigenaar
misschien is ook mijn vooroordeel nu 'n zaak van het verleden!…
Dat kan ik ook!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 De meeste mensen lopen voorbij
denken hoogstens: dat kan
toch wel mooier, dat kan
een kind ook, hokjes inkleuren -
een paar keer oefenen
om ze egaal te vullen, zonder krassen
en binnen de lijntjes te blijven, maar
zijn ze er zelf ooit voor gaan zitten?
Weten ze nog hoe dat voelt?
Dat je er helemaal in opgaat
dat de tijd stilstaat en alles…
Oerknallen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
437 Gisteravond waren ze hier
niet al te ver vandaan
bezig met het zinloos geweld
van oerknallend vuurwerk
zeker tien minuten lang
flitsende bommen en granaten
zonder Chinese bloemfonteinen
tegen het donkere uitspansel
Was het na middernacht geweest
had ik de hermandad gebeld
maar ik had eerder vreselijke lust
te vluchten naar een…
TRIPPELENBERGS EER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
200 Een geurig mengsel
van ademstromen verkwikt
landgoed "'t Hout" genaamd.…
'T IS GEEN FEEST VOOR HET BEEST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
194 water mee
en natuurlijk veel in de zee
rennen doen ze met mate
het zijn doorgewinterde maten
dus ook in de zomer met hittegolf
wordt er geen balletje gegooid
afkoelmatje in de huiskamer
en ventilator op de bench
niet het dier maar de mens
is verantwoordelijk voor het klimaat
dat maakt hij voor Mika zo aangenaam mogelijk
want 'T…
Odysseus’ verhaal; voor de val
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
155 Ik wilde niet, echt niet, niet mijn Ithaka verlaten,
dus veinsde ik waanzinnigheid en ploegde met os
en ezel het strand om en zaaide zout.
Echter was het mijn grootvader, Palamedes, die mij
doorzag, – laat ik daar eens mee beginnen. Ik kon
zeker niet goed jagen: vraag het de broers van mijn
moeder, Antikleia, allen kinderen van Autolykos…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Er zijn al duizenden verhalen over mij verteld,
mijn daden in alle talen vertaald. Gekweld
door elke onwaarheid, die ik rusteloos aanhoorde,
wachtte ik eeuwenlang met deze antwoorden.
De werkelijkheid zoals ik die heb vormgegeven,
het bloed dat aan mijn handen is blijven kleven;
de schuld en schaamte die eeuwigdurend branden,
herinneringen…
Odysseus’ verhaal; na de val
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
77 Hoe ik als enige de boog spannen kon,
welke ik gekregen had van gastheer Eurytos
aan het hof van Mykene, zal ik nooit bekennen;
en waarom ik nimmer mijn doel miste,
- dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook,
er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’.
In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt,
het was een manier om recht te spreken
over…
Odysseus’ verhaal; keer-op-keer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
3.142 Ik zal niet alle verhalen vol onwaarheden herhalen
of weerleggen, rechtzetten noch tegenspreken, die
door de eeuwen heen over mijn reis zijn verschenen.
Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste
leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende
trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen
van mensen op…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die
erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen,
mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden;
het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers
in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid,
achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.
Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren,
toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij
de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe
knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen.
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in
eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Alsof het licht niet binnendringen wilde,
zo weinig was er te zien in het donkerste
midden van het meest uitgestrekte bos.
To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details…
Festina lente; 7b. To-To (Het Bos 2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
262 Inmiddels was de ervaring van To-To die van Mei
overweldigend overstegen, en zou hij zelf terug
naar school moeten gaan om de lessen te geven;
na Mei had natuurlijk Juni, en daarna Julius,
de taak overgenomen, en misschien zelfs nog
August, die toch al niet altijd de snelste was.
Ach,
zou het geen verademing zijn, een slim torretje
voor…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Van de zon, de maan of enige uilen was geen sprake meer;
de luchten verkleurden, los van welke vorm van tijd dan ook.
Het oorsuizende gezoem van alles was voor To-To onhoorbaar,
enerzijds omdat hij een torretje is, anderzijds omdat hij droomde,
ja! (hoe kan een insect dromen? of zelfs dromen van oren?);
hij sliep (in dit verhaal, anders klopt…
Festina lente; 9. To-To (Twijfel)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
375 En toch waren er twijfels, gevoed door de afstand;
het pad dat Hij gekropen had, kende vele openbaringen
omtrent de opgelegde waarheidsbevindingen
uit bevlogen tijden.
(Hoe diep liggen de wortels van het zijn? Ja!: waaraan
danken wij het leven? En ook: was er al leven vóór
de oerknal;
was er maar eentje?
Zou het niet veel logischer…
5 mei 2020 vijf voor vijf: Nederland zingt Ramses!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 dichtbeslagen ramen,
men komt uit zijn schuilplaats,
ook de alleenstaanden,
de boeken gaan weer open,
namen schieten ons weer te binnen,
zoeken werpt z’n vruchten af,
we slapen weer als een roos,
beamen het geluk, ja, ja,
wachters worden doeners,
trots valt als een rots van de hoge toren,
onze naakte lichamen vormen
een open gezicht in ‘t…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.980 Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee tot in uw huis,
‘t komt snee door al de spleten;
‘t is snee, ‘t is immer snee,
en al sneeuwwittigheid.…
Griffioen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Heel slinks spande de hermandad z'n netten
Om 't angstaanjagend monster
vast te zetten…
laat me niet los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 handen die slaan
ik voel zoveel pijn
geen warme maaltijd
of een arm om mij heen
als jij mij ziet
kan jouw stem iets doen
een klein gebaar
geeft mij toekomst
laat me niet los
kijk verder dan de schijn
die het verdriet verstopt
geef mij jouw hand
ik heb jou nodig
jouw ogen en jouw oren
voor mijn stille schreeuw
mijn smekende blik…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen;
En nu de weefsels losgeplozen zijn,
Wijs ik je met mijn stok van zonneschijn
Dwars door de ring van drijvende kastelen,
Hoe 't vasteland ligt als een open schrijn,
Vol blauw gefonkel van gletscherjuwelen,
Behoedzaam vastgelegd in groen-fluwelen
Kussens met stralig zilverfiligrein.…
'T IS LAAT AL IN DE NACHT. DOODSTIL IS 'T HUIS
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.630 'T is laat al in de nacht. Doodstil is 't huis.
Niets hoor 'k dan klokgetik en gasgesuis.
Met dwaze drukte zie 'k de slinger gaan,
Opglanzend, doffer glimlicht, af en aan.
'T is, of me in 't kleine, domme ding verscheen
De wijze tijd, en ernstig knikte: Neen.…
IS ’T OOG VERRAST, ’T BEEST IS IN LAST
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.506 Beziet, het moedig dier de Leeuwe staat gebonden,
Omdat men zijne aard ten leste heeft gevonden:
Ach! Sampson is gevat, omdat zijn machtig haar
Werd, door een ontrouw wijf, zijn vijand openbaar.
Wil iemand in der haast zijn vijand overwinnen,
Die lere zijne grond en aangeboren zinnen.
Want zo hij dat geheim ten volle weten kan,
Daar is geen…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.216 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "…
Air
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.467 Droom is 't leven, anders niet;
't Glijdt voorbij gelijk een vliet,
Die langs steile boorden schiet,
Zonder ooit te keren.
D' Arme mens vergaapt zijn tijd,
Aan het schoon der ijdelheid,
Maar een schaduw die hem vlijt;
Droevig! wie kan 't weren?…
'Bruggenbouwers'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Radeloze blikken in de ogen van mensen.
Zij kunnen het niet langer verbergen.
Hun grimas verbleekt, het schild brokkelt af.
De dagen die zij leven lijken soms een straf.
Enig vertier moet het leed dan verzachten,
maar men zit onderwijl ergens anders met zijn
gedachten...
Kleurrijk als het leven is met zoveel
aanbod op allerlei gebied is…
Boerenvriend
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
723 Door dictatoriale olieboeren
werd ene T. zeer hartelijk ontvangen
Ook dient hij graag des kolenboers belangen
Hij zwetst, of is dit domweg ouwehoeren?
Of heet dat ongelikte-beergebrul
van deze ordinaire boerenlul?…