794 resultaten.
ÉÉN MINUUT STILTE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.441 Toen de klokken bedroefd luidden
verstoorden zij de intense stilte niet
Elkeen besefte waarop zij duidden
die klokken vertolkten het verdriet
Één ogenblik absolute stilte geven
aan hen die veel te jong zijn gegaan
Zij, die thans in zuivere stilte leven
nadat hen de deur was dichtgegaan
Alle gedachten dwaalden dan even
naar die tocht die…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van rups naar vlinder
Van larf en puber naar rijp en bewust
Je kunt niet bouwen zonder eerst te slopen
Hij is de moeite waard, de tocht…
Stroomopwaarts
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 De tocht terug naar huis
gaat over loopplanken
en langs smalle paden.
Naar de bron,
waarvan het water
is verwilderd
en aangelengd met
tranen van vreugde en verdriet.
Naar het nest,
door de kleine ronde opening
van het nestkastje.
Weer terug in het
schaarse licht van vroege dagen,
in de schaduw van de
schelle schijn.…
uit de bocht gevlogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Door aangevreten gaten
van de ziel,
tocht het.
Lood gewicht op hart drukkend
Kapotgeslagen hoop
kiert door dagelijks, krampachtig ritueel.
Zich vastklampend
aan drijvend wrakhout
waar allang geen touw aan vast te knopen is,
verplettert haar
En lijdt aan de ziekte die eenzaamheid heet.
Het leven heeft haar verslagen.…
Hel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
10.980 Is deze tocht een vlucht, een woordenloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. Ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van rups naar vlinder
Van larf en puber naar rijp en bewust
Je kunt niet bouwen zonder eerst te slopen
Het is de moeite waard, de tocht…
HOMEROS
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.893 Ik las Odysseus' smartelijke tocht
en spelde in de schemer de symbolen:
de zeeën, de godinnen en de holen,
waarin hij liefde en bescherming zocht.
Toen ik het boek sloeg in zijn zeven sloten,
was het of ik ontwaakte van een reis;
ik had gezworven en had drank en spijs
aan menig tafel met de held genoten.…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
mensen schaduwden de stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 de trein verdween
het rode licht uit zicht
de verte in een bocht
het schrijnde kou
mensen schaduwden de stilte
herinneringen op de tocht
je had de dag in woorden
moeten vangen, alleen
mijn lach zocht je maar op
je zag mijn handen
praten met m'n vrienden
hun ogen dronken het verhaal
gezichtloos koos de voorste rij
niet iedereen…
leven als een sinusoïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Het schijnt me soms toe de keuze
is een mond in de einder om er vaagweg in aan te belanden
ieder begeeft zich in een berglandschap
als je in het dal aankomt zie je de toppen
van je tocht al opdoemen mistige schemer en al
als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte
sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw
de functie van…
Reis en bestemming
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.743 aanknopingspunten bedoel, een
uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die
opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een
halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen
op het terras, iets tastbaars en het is waar,
in andere steden doen wij meer moeite, kijken
naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei
op het voetpad, we voelen hoe tocht…
De zegeningen van de misantropie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 Het tocht in mijn vertrekken en de zoldering gaat kraken.
Is er dan geen afgrond hier, waar ik me in kan storten
Wat zou het toch een zegen zijn mijn leven in te korten.
Hoera het is weer zondag, een straf om uit te zitten,
men moest, net als de puber doet, hem helemaal verpitten.
De taart in zeven stukken, de koffie in de kopjes.…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief
Het duistere inwendige van Gotthard
Céline's reis naar 't einde van de nacht
Een alles overrompelend begin
Op weg naar de verloren tijd van Proust
De enig ware ontwikkelingsreis
Is niet een tocht…
de grote schijn
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
476 waar overdag het najaar
de wereld kleurt met bont palet
verrassen in herfst vakantie-uren
op avonden het Kralingse Bos
met een magisch schouwspel
de hemel feeëriek verlichtend
toveren mens en techniek
met wonderlijk licht en geluid
een mysterieus landschap
waarin bomen geheimen delen
onzichtbare handen weven
een sprookjesachtige tocht…
WANDA CATSMAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 Haar zwerfdrift, opgewekt door polderdauw,
is doordrongen van verkenningskrachten,
die bij verre tocht doen overnachten
in berghut, speuren door kloven, diep en nauw.
Zij raadt liefhebbers van lang lopen
met vorsende ogen, doordachte zin,
bescherming voor het lichaam te kopen.…
Gepast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Als een bleke tocht strijkt
Huiver teder op de tast
Over een wang van albast.
Zalvende gedachten
Spoelen aan op de kust.
Waar ik zwerf, rust het voorhoofd.
Wenkbrauwen verraden
De dracht der verlokking
Verborgen te houden.
Dan neem ik een besluit
En sluier mijn gezicht,
Terwijl ik in jouw ogen kijk.…
We noemen hem Kees XIII; tafelblad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
389 de betekenis
van elke zin
van levenspaden
vergeten zuilbubbels
als zwarte gaten
de tijden van ontwijding
de kuil van de vooruitgang
door voortschrijdende verzen
welluidend neerbuigend
duikend in de diepte
van de bekentenis
van ieder mens
dat geschreven werk
eenvoudig doch dubbel
als zinnige kerk
vol vrijheid van verachting
een tocht…
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Nochtans voel ik mij drijven
Van zeker tocht* tot haar,
De welke mij doet blijven
Een hopeloos minnaar.
Want veel die mij wel gunden*,
Ten minsten in de schijn,
In plaats van ware vrunden,
Laas! mijn vijanden zijn.
Daarom waar ‘t wel van noden,
Dat ik mijn doorheid* kwaad
Met reden* eens ging doden,
Maar ach! mijn hert, wat raad?…
Lokken
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
2.369 Zoals gordijnen draperen als ze dichten
liggen krullen als een pauwencanto gestreept
over zucht en rondingen gesleept
tussen ademsnood door te laveren lichten
Wazige ogen, niets meer ziend, snellen
- bewogen achter wilde tochten verdiepen
zij de overgave waarin ze pas nog sliepen -
huiverend als de tintelende waaier blijft kwellen
Slagen…
Dood van een bodybuilder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.508 Hun knieën zwart gezwachteld,
want groot was ie onbetwist
De tocht komt hier ten einde
bij die hele zware steen
en als die straks boven op hem ligt
kan hij echt nergens meer heen
En met een allerlaatste rep
in een allerlaatste squat
laten zij hem zakken
in zijn allerlaatste gat.…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
Vijver "De Dood"
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.237 Ik zei je dat ik een ster zag vallen
Je fluisterde dat ik dan iets wensen mocht
Ik wenste dat ik je aan mijn hand mee mocht nemen
Op mijn levenslange tocht.
Ooit lagen wij samen bij die vijver
Voor mijn idee zou iets moois gaan beginnen
Maar de ster heeft me nooit geholpen
En de nacht van "De dood", ben ik gaan beminnen.…
Sterven te Antwerpen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.711 De katten zeiken
in kromme gangen waar geen tocht door jaagt.
Gelegerd op de terpen van het zwijgen,
ten voeten uit onder een schors van slaap,
het strottenbloed gestremd, de schedel kaal
geplukt, stinken de Hanen van het lijden.…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Winter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
806 Ik wou dat in plaats van de tocht haar post me daar zocht
en de krant die daar zit kan verrekken.…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 .
----------------------------
uit: Tochten (1911)…
wilders op een zwak moment
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
496 Ik weet t
niet meer, help me nou
toch op deze tochtige
tocht...)-…
overwinning van mensen die kanker hadden
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
946 uitzichtloos dat het leek
met zijn diepe gedachten
en de tranen die binnen dropen
waarin het een strijd was
tussen leven en dood
en waar karakter en vertrouwen het licht waren
waarin liefde en gebondenheid
de draden waren van geluk
om te winnen van een onmenselijke strijder
een strijder diep van binnen
die zo zwart en sterk was,
leek een tocht…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 .
----------------------------------
uit: Eerste tochten (1911)…