555 resultaten.
In mijn park
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
184 nog wat overbodig lelijk spruit
in een caddy-dinges met blue-ish shader-plu
te shinen op de ronde weide in mijn park
Een aantal met een barbershopbaard
pratend over hún KDV ‘De Hupsakee’
nieuwe ideeën voor hun bullshitbaan
of waar ze nou weer heen moeten gaan
want de kinderen willen niet vliegen
dat plekje in het zuiden is gister verbrand…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…
Vogelbekker
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
814 steeds toedekken
met zand als sluipend deken
Het hield me voor de gek, en
wees me op de kermis van gebreken
Ik nam toen mijn glazen ogen uit
en zag de witte zandduin groeien
maar blies ze weg met toverfluit
De alchimist begon te stoeien:
en ik verdunde mijn bloed
met dromedariswimpers
en gemalen kameleon
en ik mengde het met roet
van verbrande…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 drukken in het antieke kastje op de overloop, achter de rode gordijnen van satijn, há, onbenullen, de boeken in mijn hart, de waarheden in mijn ziel, de vreugdevuren van God, die zijn door geen speciale eenheid te ontruimen, die liggen voor eeuwig klaar om op te stijgen tot de Bezitloze Boekenhemel van God, het aardse onvermogen zal alle ijdelheid verbranden…
Habeo caminum in capite *
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 Geert Grotius godsgeleerd te Deventer
heeft naar het woord van Jeremia
eerst onder iedere groene boom
en op iedere hoge heuvel gehoereerd
Alvorens hij het gebeente opgroef
van Miewes de lollard van Gouda
op Grote’s aandrang alsnog verbrand
teveel messias en lekenpredikant
wat in die bange tijd distantie vroeg
Gedreven nog door…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Als een blad valt van een vergeten boek
en de kamer bewaart de vertelling in azijn
door zwart verbrand op een scharlaken rust
bezoedeling in perkament van geschreven pijn
door een tafel gedragen, de kaften gekust
zijn we slechts gewapend met een bladwijzer
het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden…
ontspruiten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 rivierbedding
bordelen bedelaars barbaars
arsenalen banaal bananen
mannen vrouwen kinderen
ouderen levenden doden
duiden huilen uithuilen
nachtuilen goed luisteren
bewegen wegversperring
verspilling spinnen web
opwelling tranen haantjesgedrag
afstraffen traktaat verlaten
dadendrang dromenland
ondergelopen land aangeland
verbrand…
GW No Way
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
308 wel mee
en groef haar graf al in de opening
Verkenners uit 't verleden kwamen langs
een blaaskaak die niets deed dan grijnzend zwemen
met hoge hoed, niet serieus te nemen
Twee oude mastodonten,
derderangs
-dat is een pleonasme, zo ge weet-
zij brachten niets, vergrootten slechts het leed
terwijl die arme Pieter zich verbeet
verbrandde…
Varen
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.524 stralend paar ogen
Waar ik in wil verdrinken
Van elkaar houden
In die verre stad
Je hand, hart en mond
Wat kan me weerhouden
Ik hou van varen
Zoals houden van moet zijn
Stralend hart, stralende ogen
Twee handen, twee harten
Geen woorden nodig
Alleen maar gevoel
Zoenen is een woord
Woorden zijn overbodig
Hoeveel schepen
Moet ik verbranden…
oudjaar
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
2.619 ander werd gehoord
verdoofd door droesem, drank
te zware spijzen wordt de nieuwe norm
alras verleden en rest slechts de vorm
der alledaagsheid in dit heden
hoe troosteloos werd schoon hemels vuur
toch prijs gegeven, al te voorbarig reeds het
kruit verschoten
een oprecht verlangen kortstondig schitterend
in oudjaars wisseluur
verhit, verbrand…
kerstboom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.472 oppermacht zoals mij staan er zoveel
Ik hoop dat u in opstand komt en mijn nazaten laat zoals ze zijn
In het bos daar staan we beter, uw huis is echt te klein
Voor mij is het helaas te laat mijn dagen zijn geteld
Mijn naalden zullen vallen straks, ik was zo op ze gesteld
Geen zuurstof kan ik u meer geven, het was u eigen wil
Ze zullen mij verbranden…
Ongelukkig of ongeluk!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.108 Mijn arm verbrand aan een pan, werkelijk waar
er ontstond een reusachtige blaar,
zo eentje die je liever niet voelt en niet ziet,
maar das vrij uniek, want een blaar doet zeer
en ik kan het weten,
blijf koelen, tot mijn arm ervan gaat zweten!…
Van filosoferen kun je leren
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
697 en willen iets doen
om al die arme
hulpeloze slachtoffers te helpen
datzelfde gebeurd ook
bij de tegenpartij
die we de vijand noemen
ook al kennen we ze niet
met hun
omstandigheden
omdat we de gruwelijke beelden
van de vijandelijke partij
niet te zien krijgen
aan beiden zijden wordt men bekogeld
geslagen gemarteld verbrand…
ZWEDEN OP IJBURG EN ZACHT HART
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 ZWEDEN OP IJBURG
Alsof ik Zweden binnenwaai
'De Binnenwaai' biedt 'n schuilplaats
tegen de regen, wind, sneeuw en ijs
op zomers IJburg of winters IJsburg
Zweden met mooie groene zomers
en steenkoude witte winters
doch dan brandt de houtkachel
geurt de keuken en branden er kaarsen
'De Binnenwaai' biedt kaarsen aan
die je niet verbranden…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 De vleermuis snijdt de lucht in flarden,
ik sluit het venster tegen nachtvlinders klein
die zich verbranden aan mijn lamp.
Buiten geurt de sering nog zwaar,
de kastanje ruist als fluwelen hand,
en ergens in het donkere gras
zingt een krekel door, alsof de dag
toch weer terug zal komen,
alsof de liefde nooit vergaat.…
Oneindige Horizon
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.500 De horizon nadert
Kaarslicht verlicht de ongesproken woorden
Die de zon verhit maar slechts zou verbranden
De kaars is liefdes’ David
De zon slechts een verslagen Goliath
Een klein vlammetje vol passie
Overklast de zon op alle fronten
Twee monden vinden elkaar
Een zoen zonder horizon; oneindig
Als de zon in gepaste stilte ondergaat
Zijn twee…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Helderlicht, verbrand me als ik beef,
en verteer me en alles wat ik geef:
en het verlamt, maakt blind van staar,
maakt gek, maar een mot denkt niet na
en denkt alleen: ik leef.
En ik leef, al ben ik een eigenlijk allang vergaan.
Maar nog niet genoeg, nog niet voldaan
want de warmte is te kort, te koud.…
Argentina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.137 Eenzaam reed ik over de verbrande heide,
Waar de puinen der hoeven nog rookten,
Waar de schimmen der doden nog spookten;
Verschrikt sprong mijn paard soms terzijde.
Eindelijk stieten wij op een pulpero,
Waar men brood en olijven kon kopen
En de lucht uit de keuken deed hopen
Op een avondmaal van puchero.…
Na de dood
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Onder de grond gestopt
Zand erover, grond erop
Om je vervolgens door de wormen
Of andere op te laten eten
En de resten verteren wel
Tot op het bot
Afstaan aan de wetenschap
In zo een pot
Zodat de dokter nog eens naar je kan kijken
Open snijden als er tijd voor is
Op sterk water gezet
Cremeren
Dat wordt heet onder je voeten
Tot as verbrand…
Ouderrlijk huis
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.329 en het hele jaar door de stoppen
als er weer een kort-
sluiting neerstreek
in het strijkijzer van moeder Mien
omdat ze stiekem op een nieuwe hoopte,
waarna mijn vader zijn houten kistje pakte
en wij als kinderen mochten zien
hoe hij de verbrande draadjes weer aan elkaar knoopte.…
'n andere weg dan men wil
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
4.401 hij werd zo ontzettend kwaad
‘t was nodig voor z’n uitlaat hij
heeft toch niks om handen
kan-ie z’n energie verbranden
dat zegt d’huisarts de sociale pief
familie kinders buren echtgenote
dichtend zal-ie niet snel verlopen
goed voor hem hij blijft actief
in d’ochtend kan-ie eerst wandelen
na de douche de krant aan 't ontbijt
scheren…
Een engel zevert
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.203 Deze rij die rijmen moet
Terwijl ik het omgekeerde verkies
Een landschap van Breugel dat uit de lijst breekt
Verder glooit achter doek
Olieverf in schemerlicht opgelost
Ik luister maar
Trommelvlies en trilhaar
Vangen niet de minste drup
Enkel mijn vel rilt
Bij de kaarsvlam binnen
Nip ik van een oude zonde
Jouw sissende schoot
Ik verbrand…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Dit zout grieft mijn ziel en wonden,
in deze ijskoude doortocht heb ik rijkdom niet gevonden,
maar gestrand in dit afschuwelijk mooie sneeuwblinde land,
waar het warme denken van onze harten,
al bloedend in onze matrozen en stuurlui is gestold,
in een duister zonder einder,
waar slechts de angst voor ijsberen het land heerwaarts heeft verbrand…
Huisvrouw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.756 Verdomd strijkijzer verbrandde mijn elleboog
had haar stoom even laten blazen.
De stekker ervan deed verder zijn werk
en gaf gretig stroom aan dat tuig.
Zwetend repte ik mij naar de aardappelen
om die zonder dralen van het water te ontdoen.
Oef we konden nu eindelijk eten,
waar had ik nu al die tijd
voor nodig gehad?…
Appen en zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
387 Daarna belt mijn zoon,
‘k zie bergen, houtbalkon,
poetst schoenen met handdoek, wit
O, die Nederlanders, zeg ‘k
hij over wandeltocht,
hoe heet en verhit
hoe druk Interlaken,
buitenlanders als in Amsterdam
hoe dichtbij Blatten
waar ooit wij waren
zij als kind toen ook verbrandden
precies daar beneden speelden,
waar de berg ‘t begaf…
Ketters en gangsters uit het verleden
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.020 * Nederlandse transcriptie van de naam Torroella (de
Montgrí)
**Een paar historische notities:
Guillaume Bélibaste was een herder en de laatste Kathaar die verbrand werd in Villerouge-Therménes in 1320 CE/AD. Dat dorp ligt aan de Franse zijde van de Pyreneën. Hij woonde in Torroella de Montgrí, gevlucht voor de Inquisitie-gangsters.…
Misschien?
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.045 Smog en CO2 zijn aan de orde van de dag
We moeten de auto vaker laten staan
Fossiele brandstoffen verbranden luchtvervuilend
We moeten zuiniger met energie omgaan
Want, zo stelt de regering, zónder misschien:
Een beter milieu begint bij jezelf
Al die olieproducten zo schadelijk
Voor alles onder het hemelgewelf
Heeft de regering niet misschien…
Pietje Weetal.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.114 En was 't verbrande heel veel waard?
‘o, 't Was maar brandhout op de haard.’
Och kom, als jij niets beters weet,
Neem in 't vervolg dan and'ren beet.
‘Nu ja, dit was een grapje maar,
Doch wat ik nu vertel, is waar.
Ik hoorde, als Vader 't krantje las,
Dat gistren Spanje in opstand was.’ -
Verschriklijk!…
Wetenschap.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.363 O, 'k wil mij verkwikken aan betere kussen
waar 'k wellust en laving in vinde,
aan kussen die tevens verbranden en blussen,
de kussen der zoete beminde!
Wetenschap! o wrange bronne!
Gal en edik saamgebonden!
Reikt de jeugd haar lippen smachtend,
gij, die eedle dorst verachtend,
edik giet gij in haar monden.…
A fortnight
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 'ers dan wel gelijk
met vicieuze cirkels in ons brein
die geven nooit echt acte de présence
in dwaalroos 1 en 2 (een zelfportret)
en in Narumi's kletter klots geklater
zien wij zo vaak de zin
"Ik mag er zijn"
al likkend aan de nectar
van de liefde
Emoties in een uitzichtloze queeste
die figureren in Camino's Voortouw
werd as verbrande…