Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Mijn eigen mythe?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Decennia lang las ik mijn verwondering, in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in het schijnsel van het schoonste uur dat met de liefdesmantel is gedeeld.…
Pama10 september 2019Lees meer >

Eigen Mythe?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
Decennia lang las ik mijn verwondering, in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in het schijnsel van het schoonste uur dat met de liefdesmantel is gedeeld.…
Pama11 september 2019Lees meer >

handen die me groeten

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.003
moet ik de zegeningen tellen die de tijd aan mijn verblijf geregen heeft heb ik eigenlijk wel ooit bewust geleefd handen die me groeten de verwondering in ontmoeten ogen die in liefde naar me keken ben ik kleine dingen soms vergeten waren ze niet van belang of plakte ik ze achter het behang laat ik de balans opmaken van de dingen die…
wil melker9 september 2004Lees meer >

groene oase

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
zijn- onze kleine achtertuin ontdeden van de meeste ooit zelf gelegde plavuizen en tegels hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie groene aanblik gaven en wij ons weldra in een geurende oase waanden hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin met nieuwe ogen bezagen hoe pure verwondering…

Wolkenbrij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Hoe wie wat waar en hoe ver ik ook kijk vanaf een duinrand in de woestijn hoe wie wat waar god of joost zeg het maar maar bespaar mij uw luim, god en jij joost, je gein wanneer ik mij tezelfdertijd weer verwonder over jullie extatische woordenbrij weet ik alleen niet hoe ik telkenmale bij het ogensperren naar zon maan…

Vlammend Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
Het licht smeult zich op in een zucht van nevel— as van verwondering blijft dwarrelen Een melodie, wees, stort in het zwijgen van de afgrond— haar trillingen bloeden langzaam leeg Kleur, ontveld, ademt haar laatste adem uit in het oor van het niets— een echo die kleur vergat Er ligt een grens te sterven tussen…

Zang, dans en brieven

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
Je hebt weer die magische verwondering van het kind dat in zijn jeugd een vlinder werd spontaan, frivool in onbevangenheid fladderend tussen vele bonte bloemen op het bloemenveld we schrijven brieven over de danswereld van insecten die weten te ontsnappen aan de bizarre denkwereld van de mens we kiezen woorden om onze genegenheid te vieren…
Bjarne Gosse21 augustus 2025Lees meer >

Nog steeds een paradijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 304
Loop langs blauwe zee volg de stromende rivier klim op de bergen daal af in diepe dalen verwonder je op uitgestrekte velden of trek door dichte donkere wouden. Geniet de wereld de wereld waar je leeft vol vogels bloemen en vissen dan zie je weer het paradijs.…

Morgen Pinksteren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

In vrijheid word je geboren

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.552
In vrijheid word je geboren Vol verwondering aanschouw je de wereld om je heen Alles is nog puur en nieuw Ontdek je opeens dat je vingers en tenen hebt Ergens anders, ver weg Ver van je bedje Ook daar wordt iemand geboren Met dezelfde verwondering aanschouwt ook zij haar wereld Haar omgeving Ook haar ouders zijn blij met haar komst Ook…
JRH20 augustus 2008Lees meer >

Nachtelijk schoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

verhaallijn

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.066
niet beslaan vandaag ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog heel even, omdat dromen nu geen afscheid nemen het venster biedt zicht op de toekomst, vingerafdruk van verleden tijd al weggevaagd, alles heeft een reden zal telkens verwonderen…

Mild ( voor buurman Gerard )

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.115
verstrooid, waarmee de aarde is vernist, in een met druppels getooide mist, worden beelden opgefrist, winden verscheuren, de in zout vervilte zee verbleken of kleuren zon en maan naar gelang ze ver of dichter bij ons staan, belichaming van troost, stuwt levensap van wortels naar een mensenkroon, omkranst een zacht gezicht van verwondering…
pama22 juni 2009Lees meer >

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

Ichthyologie

gedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 11.877
De vinder weende van verwondering. Onder zijn ogen lag voor ’t eerst verbonden de eeuwen onderbroken schakeling. En allen die om deze vis heenstonden voelden zich op dat ogenblik verslonden door de miljoenen jaren achter hen. Rangorde tussen mens en hagedis en van de hagedis diep in de stof, verder dan onze instrumenten reiken.…

Ze kneedt onbreekbaarheid

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 617
Ze kneedt de klei, in ogen van verwondering door ranke schoonheid, geroerd door slanke handen, water gereinigd uit de schaal van broosheid, zweet gestileerd in onschuld, de vorm ontstijgt de ziel van het creatieve denken, te zweven in onbreekbaarheid en licht laat dolen in een hogere vorm, ontleedt in betrekkelijkheid en deelt het…
pama7 januari 2010Lees meer >

Zo teer en teder

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 602
verleidend dit beroert, ontroert en verblijdt deze luister aanstroomt naar m’n hart ik sta roerloos te kijken naar dit landelijke "Hof van Eden" (dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid, wat uit de tuin komt vol tederheden) alles wordt weer aangeraakt door de straling van het zonnelicht wonderrijk geheimzinnig juist dat is zo 'verwonderlijk…

Sporen van sprookjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
je bent nooit overladen met bloemen en grote cadeaus jij wilt het kleine verwondering over het fijne een wolk die aan de hemel zeilt krijgt een warme lach terwijl je ogen zich verblijden hand in hand zomaar lopen onder bomen open plekken ontdekken sporen van sprookjes op mos het weidse zicht genieten in scheiding met de hei nog…
wil melker3 februari 2014Lees meer >

Zonsondergang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
staan Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen ligt regenweer nog ver vandaan Blauwe zoete luchten,met wolken als gouden vruchten bestrijken't gebied op 'n enkel moment verbonden aan tijd,als de zon zijn weerspiegeling herkent 't Stille water in een frisser jaargetij is een verstild moment Van verre af of heel dichtbij Vol verwondering…

's-Gravenhage

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.732
De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout, Des boers verwondering, al komt hij uit het woud, Des steêmans steeds vermaak, al komt hij uit de muren, Der vijanden ontzag, de vrijster van de buren, Des werelds lekkernij, des hemels welgeval. Is 't daarmee al gezegd, zo ben ik meer dan al.…

Als vogellijnen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 669
ik roep de vogels mijn lief vol nijver en egard zoeken ze een heem in de gaard welluidend, of verwonderlijk stil vertoeven ze er vol appetijt toch zo broos, in kwetsbaarheid zoals ook wij mijn lief twisten met de tegenwind tuimelen, rondgaan in het labyrint als de nacht het donker legt over de takken van de linden zal de uil er zijn…

Ode aan het menselijk brein

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Zelf grootmeester, Geef jij kundig Commentaar bij Elk toernooi dat Er toe doet - Nu de twee Beste schakers Van de wereld Met elkaar het Duel aangaan, vertel Jij dat de computer Twee miljoen opties Per seconde selecteert - Tot je verwondering Moet je constateren Dat als het er echt Toe doet het menselijk Brein de alom…

Een mythe?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Decennia lang las ik mijn verwondering, in jouw spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, gegrift in een lichtstraal van het schoonste vuur dat met de liefdesmantel is gedeeld.…
Pama18 november 2014Lees meer >

Een stukje aarde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 545
jij hebt in je ogen en lach iets in mij laten ontwaken dat ik daarna in grote verwondering als kleinood bij mij mocht dragen zonder dat ik precies wist wat het licht was dat in jouw ogen een spannende boodschap flitste met warmte in de meest zachte en subtiele kleuren in een lach die wij samen deelden zo voelden en ontdekten…

Verjaring

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Verwonder in je eigen loop, het mooist wat men kon geven, was houvast in je eigen hoop..…

Philosophers Stone

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 619
Kan een gedicht een wrede daad verhinderen Een einde maken aan het strijdtoneel Een medicijn zijn, ziekte en leed verminderen Of wordt een woord, een vers, nooit substantieel Gaat een gedicht ooit verder dan verwonderen Zijn geest en lichaam samen één geheel Hoort het bij dichters om zich af te zonderen Of zijn zij een onmisbaar onderdeel…

bovenzinnelijke zoen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ontwricht symbolisch lijkt logisch uitbeelden maakt waar veel moeilijke woorden klinken soms raar metafysica, gaat iedere zin te boven metamorfose, voor herschepping gekozen metafoor, vergelijkingsbeeldspraak die blik in je ogen, het was meteen raak lekker luierend liggen lezen even nergens mee bezig wezen hilarisch bewonderen in verwonderend…
jan zwennes3 december 2017Lees meer >

Bloemrijke overpeinzing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik ben vol verwondering over de levensbron, die mij nimmer vergat. Het zonlicht verzendt zijn stralen voorbij muren. Vergeet nimmer het bloemenhart, dat boven het maaiveld komt turen. Zal ik verder klimmen tegen het zonlicht in? Ik zal het overdenken met gepaste zin.…

Zwijgend leren leven

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
afscheidsgedicht dat jij schreef over de grachten in het niemandsland waar verdwaasde weeskinderen zoeken naar de spiegel van de kalme horizon en weet je, in mijn kleine wereld blijf ik in gedachten alles lezen wat jij ons in broze woorden toevertrouwde in de doodsangst van jouw benauwde leven altijd samen op weg naar nergens ons verwonderen…

lijnen die het leven schreef

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.692
tijd tot reis terwijl de steden in het groen vergleden reed de wolkenzee al spattend met ons mee we streken zacht door plukjes haar streelden mond en ogen, zo vervormbaar, dat lachen weer gezicht kreeg met elkaar handen vonden vingers raakten aan de lijnen die het leven schreef een ontmoeten in verbazing herkennen in verwondering…
wil melker13 februari 2004Lees meer >