1300 resultaten.
SAUDADE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
618 jij sleept me mee
in al jouw triest
naar de kade van weemoed
waar het sterven steunt
het o zo wankel gaan
door en door getransponeerd
naar mijn ziel
die tussen de snaren hangt
ik hoor je tonen drijven
over de tranen van de Taag
en tussen de voegen van Alfama
waarin ik mijn eigen Fado huil…
LEERGELD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
976 Het was het waard
Voor wat het waard was
Geen berouw of spijt
Geen jankverhaal
Vol medelijden
Nooit heimwee
Naar die rotte tijd
Geen weemoed
Of wat als?…
verder in liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 met zachte weemoed
betasten we de lagen
waaruit we bestaan
het hart laat zich vaker
raken dan het hoofd
we ademen overgave
het strijkend licht
maakt onze jaarringen
voor even zichtbaar
in liefde verder leven
geen tranen te verbijten
in het woud van genade…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
Engel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Het aardse was je ontstegen
die nacht toen rivieren
buiten oevers traden
jij met natte voeten
hartelijk afscheid nam
van ons satijnen lakenspel:
We hadden niets meer
om over te discussiëren
geen meningsverschillen
geen hemel en geen hel
alleen jouw helderblauwe ogen
en die weemoedige oogopslag
die een droom deed vermoeden.…
Vangzeil
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
484 Bedolven onder
diepe lagen van
het leven
Voert de pen ons
naar zanderige
verre woorden
Een wolk schuift over
het land als de
weemoed in ons kruipt
Het verstilde wachten
tot sterren in
het vangzeil vallen
Hoe het water
ons laat gaan
hoe we vechten
In zinkende tijd
met verwaaide woorden
naar de lichtste stilte…
ach zo'n café
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
743 ( een weemoedig vergezicht )
café 'Het Bolwerk'
sinds 1904 te Enschede
zie daar Willem Wilmink
op z'n vertrouwde stek ter
inspiratie in zijn stamcafé
in dorstige verwachting
van zijn Vlaamse Duveltje
de dichter broedt zo op het oog
wellicht weer op een versje
want stand verplicht
dat wist hij als geeneen...…
Ik verdwaalde in je armen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.589 dacht net, ik hou van je
en toen liet je me los
we slenterden weg
keken niet meer achterom
maar met weemoed denk ik nu
ik dwaalde nimmer weer……
Melancholische nachtrust
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
777 Prettig vind ik de nacht
ik geniet ervan, zonder weemoed
Het is niet iets waar ik naar smacht
en toch, prettig voor mijn gemoed
Er zwijgt een donkere sfeer,
die verlicht wordt door helder denken.…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
948 Prettig vind ik de nacht
ik geniet ervan, zonder weemoed
Het is niet iets waar ik naar smacht
en toch, prettig voor mijn gemoed
Er zwijgt een donkere sfeer,
die verlicht wordt door helder denken.…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
Schijnbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 toen glimlachte hij
weemoedig, reikte zijn hand
naar een dichtbijzijnde ster en
omvatte haar in zijn handpalm…
Louter treurigheid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 Voel ik mij somber, treurig en alleen,
het liefst drink ik dan zonder rantsoen,
maar ‘k geef me niet over aan geween,
ga mijn weemoed in een versje doen.
‘k Geef mijn somberheid een haven,
is het volbracht, dan ben ik opgelucht,
de treurigheid is weer begraven,
en soms tevreden over mijn pennenvrucht.…
Herfst.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
667 De bomen staan
in de herfsttijd
weemoedig te dromen...
Er is een einde
aan de zomer gekomen.
De verdroogde blaad'ren
ritselen aan de bomen.
Ze vertellen hun verhaal,
hoe ze van de
zomer hebben genoten.
Hoe de regen over
hen heen is gegoten.
En van de warmte
van de zon die
heeft geschenen.
Maar de zomer
die ging henen...…
Mijn hart is als een blomgewas
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.179 Mijn hart gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in den dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
DE PRESSIE
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
761 De blijde boodschappen
verdwijnen in de mist van
weemoed en wanen.
En toch die jubel
om al dat positieve
van leven en dood.
Om al die liefde
die iedereen doet stralen
op hoop van zegen.…
Hinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
771 Het kind
als oude man
tranen vol weemoedig verlangen;
de foto’s van zijn hinken in zijn hand.
De wind in wuivende pluimen gras verscholen.
Hij lacht.…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
Een teder moment
netgedicht
5.0 met 165 stemmen
448 ik heb
in je sporen
bloemen zien
bloeien hun
harten kleurrijk
oplichtend
in tal van
vormen voluit
waar jij
in een teder
moment het
kleinste bloempje
in je handen
liet groeien
bloeien nu struiken
de bermen uit
donker
ruizelen reuzen
hun weemoedig
refrein want
jij was hier
en zij willen zo
graag ook hoog
bij je zijn…
Verhuizing
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
369 Pijn en weemoed.
Zoals bejaarden,
man en vrouw,
in hun naaktheid,
zien wat de tijd
aanricht met hun lijf,
tot tranen toe bewogen
door een golf van tederheid.…
Jongeling
gedicht
3.0 met 6 stemmen
13.243 Auto’s kunnen rijden in een waas van weemoed
naar de duinen naar het feest
met het meisje dat mee moet
naar de villa waar je al eerder bent geweest
naar het feest dat woedt
van de zon die ondergaat
tot de zon die opkomt als je naar bed gaat
met het meisje dat mee moet
en dat drankzuchtig en desolaat op de piano staat
huilend van liefde die…
Gymnopédies
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.259 dat Eric Satie niet afkerig
was van weemoed
wist ik al langer
in dit vroege klavierwerk
heeft hij zijn ziel gestoken
met tederheid worden toetsen betast
emotie vertaald in heldere tonen
vrijbaan gegeven aan mijn tranen
zo er iets is op aarde dat klank geeft
aan mijn gevoel dan moet het dit zijn
een klankkleur rijk aan poëzie...…
Schommelpaard
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.269 De weemoed naar dat ver gebied,
het graag zien dat ik ween,
ligt op die zolder niets te zijn.
Mijn dromen daar omheen.…
een dag als glas
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.041 het water, stil van wolken,
spiegelt mijn binnenste naar
buiten
alsof het weet heeft
van de vreemdeling en wat
geschreven kan worden
als je te dichtbij komt; het gezicht
gesloten, weggerukt uit de warmte
van een zomerochtend
omgekeerd door regen
alsof hemelsblauw geen eenzaamheid
kent, geen landingsplaats
van weemoed of treurnis…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
DE DAGEN OUD
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
694 Weer zijn
de dagen oud
De zon wil
tegen vieren vallen
Kouder dan koud
decembernachten
Langer kan al
zelfs niet
Het verdriet
achter gesloten gordijnen
De weemoed
achter dubbelslot
Geluk roert in de erwtensoep
de worst erbij
De bijzettafel
langszij
Met daarop
de pronk van 'n kerstboom
vol met zilver ballen.…
Toekomst
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 een verzilverde vrijheid
verbreed mijn bewustzijn
in ademtochten
wandel ik door het theater
van het leven
brengt mij stapjes dichterbij
in wie ik ben
het verwijst mij naar tijden
waarin ik reis
zoals de lentezon bloemknoppen
doet ontluiken
in fragiele schoonheid
adem ik in weemoed
langs de vensters van mijn ramen
kijk met een verlangen…
dodenmars (2)
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.010 ik loop voor
de muziek uit
dat doe ik wel vaker
speel op
mijn oude dwarsfluit
het largo van
mijn eeuwig verdriet
in mijn rug voel ik
de trilling van de trommelaars
met koude rilling gepaard
in weemoedig gelid, het geluid
van de klarinettenbroeders
ik loop vooruit
de tragiek in mijn benen geaard
de laatste gang, gedragen,
van mijn…
assortiment
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
916 je mag wat tranen van me lenen
een frons of zenuwtrekjes rond de mond
en als je aandringt ook een portie weemoed
die uitloopt op gepieker in de avondstond
of heb je liever muizenissen
met rare beelden in het hoofd
een kloppend bloedvat aan de slapen
en brand van binnen die niet dooft
dat alles is bij mij te krijgen
in goede staat en welbeproefd…
Griekenland
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.553 tussen sokkels en gebroken zuilen
die klagen in de wind
stoeien witte vlinders
op de handen van een kind
marmer glanst koelbloedig
onkruid groeit gezwind
een geur van wilde tijm
bloost op de wangen van het kind
naar een land om van te dromen
ben ik amoureus teruggekomen
om tussen druiven en olijven
ook wat weemoed te verdrijven.…