796 resultaten.
HOPPER
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.097 De Amerikaanse droom doorprikt
Uit de eenvoud van zijn wieg gekropen
Kneedt hij een eigen stijl
Weekt zich los
Stroomopwaarts klimmend
Toont hij de schaduwkant van wildgroei
Het lege huis spiegelt verveling
Herkenbaar en genant
In dunne gelijke lagen aangebracht
De mens afgezonderd in een hotelkamer
Niet meer dan een ding in de ruimte…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Zij weigeren te wiegen
in een zo dunne wind
bedriegelijk als in een tijdperk van de rede
doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.
Het regent 's middags druppels warmte,
reddende scherpe stukken warmte in hard licht verstrooid.
-------------------------
uit: 'Spinroc', 1958.…
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk
Het verhaal dat hij in een lied giet
Of een hoofse dans in driekwartmaat
De linkerhand houdt het ritme vol
Lang en ijl rollen de halve tonen
Doorweven met valse noten die niet storen
De herhaling van akkoorden
Wiegen…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
789 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
Mijn engeltje
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.734 Ik streel heel teder over je haartjes
Ik wieg je zachtjes heen en weer
Langzaam vallen dan je oogjes dicht
Terwijl ik je kusjes geef keer op keer
Je kunt soms zo verdrietig huilen
Als je eenzaam bent of je voelt je alleen
Je windt ons dan met je dikke tranen
Om al je kleine vingertjes heen
Wij zullen je steeds veilig sturen
Door deze wereld…
Letterchauvinisme
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.191 Vóórdat mijn wieg was klaargezet
Werd de mooiste letter van het alfabet
Als initiaal voor mijn achternaam gereserveerd
Om vele redenen ben ik daarmee vereerd
Hij kan nooit alleen door 't leven gaan
Doch moet altijd met U samengaan
Om een leesbaar woord te vormen
Dat voldoet aan deze exclusieve normen.…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte zien
op schemering wachten en op vloed
springend de getijden volgen
tot waar in donkere nacht
de lichtkegel van vuurtoren kruist
het golvend wiegen…
cowboyland Amerika
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.641 wie legt een scheermes in een wieg
zodat een kind zich kan verwonden?
of zet een peuter onbezorgd
tussen een meute dolle honden?
Wie laat een kleuter heel alleen
tijdens een spitsuur fietsen?
Maar wapens voor een ieder,
zelfs het geesteszieke kind
is wat men in Amerika
nog steeds geen waanzin vindt.…
de oude mannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 er is een kind geboren, wij staan rond de wieg
iemand snikt en iemand fluistert wat lief
wij zijn oude mannen en onze baarden hangen laag
wij dragen zware jassen en honger in de maag
dan geurt het gebakken brood en stappen wij
de kamer uit wij nemen plaats rond de kachel
en praten voluit
lepeltjes en kopjes rinkelen en er valt suiker
in…
liefdesverdriet,4 seizoenen lang
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
984 De wind fluisterd hoorbaar je naam
De bomen wiegen heen en weer
De regendruppels verklaren de liefde op het raam
Ik mis je en dat doet zeer
Het sneeuwt en buiten is het guur
Vroeg donker, sneeuwvlokken tegen me gezicht
Mis de passie, mis het innerlijke vuur
Cupido`s pijlen zijn verkeerd gericht
Vogels fluiten,bijen die zoemen
Lammetjes…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.…
Ochtendgloren
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
927 In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Laten de stralen zich glijden over de aarde
Heerlijk warm zacht verkwikkend
De vogels laten zich wiegen op de wind
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Prikkelen de stralen de ogen wakker
Een nieuwe dag is weer begonnen
In het zachte schijnsel van de ochtendzon
Verdwijnen de zwarte sluiers van…
huisslaaf
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.057 luistert naar de knagende worm
genesteld in een gang in de schoorsteenmantel
ze hinkt binnen de voegen van de tegels
een oud, bijna vergeten kinderspel
de bezem veegt de ribbels van de rubberzolen
met een blos, haar kruin gebogen als een kelk
wijkt ze voor de lijzige stem
voor een klerk op rust die huizen melkt
nog altijd, in de wieg…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
fopspeen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.737 na middernacht schoot ik overeind
kroop onder de poten van zijn wieg
speurend naar het rubber dat de sirene dempt…
in je ogen brandt het vuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 ik heb wat licht
over je hoofd gegoten
de woorden voorgezegd
die jou de hemel gaan beloven
je daarna neergelegd
je lachte veel en
droomde teddyberen
engelen wachtten bij je wieg
zorgen vlogen nog als veren
zonde was er toen nog niet
je groeit te snel
vermoeit je ouders
steelt hun jaren zonder winst
schopt de stoelen onder tafel
scheldt…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 Dan laat ik mij in slaap wiegen,
door mensen, die zeggen vrienden te zijn.
Maar de werkelijkheid laat zich niet buitensluiten.
Als een donderslag bij heldere hemel laat hij zich weer horen.
De schrik, pijn en schaamte die hij veroorzaakt,
doet mij beseffen, dat ik die ene les maar niet kan leren.…
Fictie
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
666 Dra verschijnen melktanden
en dan op tot aan de wieg.
Zal 'k op tijd realiseren,
want gevolgen zijn zeer groot,
dat het tij niet valt te keren
en ik dus moet accepteren:
M'n geboortedag word m'n dood!…
Bij het ouder worden
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.317 veestapel verdween
en het gras
zo wit is het nu, zo rood
de rozen, met plukjes vacht nog
aan het prikkeldraad
soms vind je tussen de struiken
een poppenarm, een lekke bal
of 't ruikt er weer naar jongenspies
dichtgegroeid tegen de buitenwereld
wordt 't weer vroeger, maar omgekeerd:
de wei het huis en wij verweid
om het huis wiegen…
De muur
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.435 de doodsangst valt te lezen in je ogen
een beul vertoont geen spoor van mededogen
te sterven als een strijder lijkt je lot
je voelt je als een schurk op het schavot
de hand beschermt een kruis, het hoofd gebogen
een droevig beeld van leed en onvermogen
wanhopig richt je nog het woord tot God
je leven komt als film voorbijgeraasd
van wieg…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 De populieren wiegen
het ritme van haar lied.
Bij het “verlangt
mijn ziel naar U”
mindert ze vaart.
Langs het fietspad
hoort de Lindt
een stroom van levend water,
de Zon vormt in
de oostenwind
een pakkend takkenspel;
de lijnen in het grijs
schijnen herten uit het niets,
zich lavende aan smeltend ijs.…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
ONBESCHAAFD CULTUURLEVEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
611 ERGENS
ver op die doffe watervlakte
wiegen verkruimelde eierschaaltjes
dringen trillend samen
blank marmergruis schittert daartussen
al dolend zien: fluitketelstoom suist
het woeste ruige zwervershoofd binnen
geeft zijn denken meer reikwijdte dan
kunst- en schoonheidskenners weten
BARBAARSHEID kent FIJNST BEELDEND BREIN.…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun knieën vallen
omdat niets meer overblijft, vreemd
aan alles
en aan het landschap, in het zuiden bedekt
vertel over stromen, vertel
over stormen, vlieg rondom
maar verraad mij niet
wanneer ik te lang in woorden
blijf hangen
en al gestorven
tussen jullie lijfjes wieg…
De scoop
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
596 een spelend kind van acht
met pop en wieg
op straat
de camera’s paraat
de wereld wacht
het kind zingt zacht een lied
en ziet de perslui niet
het offer moet gebracht
het lam geslacht
de spanning stijgt
de wereld zwijgt
de scoop die komen gaat
houdt ieder in zijn ban
en plots
met bruut geweld
en onverwachte kracht
wordt ’t kind van…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een krachtbron achter woorden.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een lichtbron achter woorden.…
Beëlzebub
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Dat schuilt als zuchten of zwijgen
nu eikenbladeren eenzaam wiegen. Dat wortelt als dromen in bomen.
Welke genen neigen naar schurende woede. Zelfs nu het vlees is gepijnigd
tot rauwe biefstuk. Zelfs nu het zowaar routineus avond lijkt te worden.…
Geboorte van Psyche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 te leven van het moederhart
Dat je dagelijks omringt -
Voordat ook je mentale geboorte
Afgerond is ben je al gauw
Een jaar of twee en half verder
Je weet nog niet wie je bent
Maar de indruk van wie je worden gaat
Is gemaakt als was het blauwdruk op papier
Blauwdruk die zijn precieze vorm
Ontleent aan allen die dagelijks
Rond je wieg…