Alle inzendingen over zeil

593 resultaten.

Sorteren op:

EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
jouw stem is een donker water, waarin zilveren spiegels boten met gehesen zeilen, de belofte van verre eilanden je stem is de dood die ik vergeef, de klok aan de hals van een kruis naar de stad loopt een woestijn, straten herinneren zich niet zichzelf in je stem worden zonen overhoop gestoken, en huilen alle moeders je stem is het…

Pavement Picasso in Rotterdam

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
Gaat de Beurstraverse normaliter gevat al voor Koopgoot door laag en bijzonder bij wolkbreuken wordt het één pot nat zeker met veel verdieping er nog onder Julian Beever wereld beroemd die stoeptekenaar kalkt aan afgronden onder zeil in de regen houdt voor veel volk water bij wat af is tegen vandaag komt de klus naar hij zegt nog klaar…

Verzuurd?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Vergeten tijd ligt achter ons, in angst baren we het leven, tussen geboorte en de eindigheid, we zijn schipbreukelingen van de hemel en de diepten van de zee, we zijn het ontgonnen land, borelingen uit de eierstokken van de zon en maan, de horizon lijkt verder, zeilen bollen minder, blouses minder wit, hét ontbrekende in de volheid…
Pama7 maart 2013Lees meer >

Jij bent

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
bent het meisje dat lachend de deur opende ‘Welkom’ zei en mij in je leven binnen liet Jij bent de mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt De regen, die mij laat voelen en doet groeien Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen…
Thomas A.23 februari 2023Lees meer >

van zwanen en van wilgen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
in de wilg waar het water de wortels met zilver beslaat de zwaan is een koning van marmer en trots die traag door de diepe rivierkuilen gaat groen is het woud in zijn knoestige vuist het sap dat omhoog door de twijgen stijgt terwijl het lied van de wind in de bladeren ruist en de stroom het geduld van de aarde vertaalt ze drijven als zeilen…

Waar droogte huilde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.140
toebehoort hoog boven mij spreidde ik armen vroeg erbarmen aan overvolle zeeën schreeuwde de wind tot stormkracht en brak golven hitte snel in tweeën gesloten ben ik op de rand gaan rusten met de eindeloze verte in mijn hand zag de stroom sijpelen tussen breuken tot hij schuimend uitbarstte over land netten vingen het water en haar vis zeilen…

zoveel moois

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.226
zoveel moois op deze wereld ik verbaas me erover als ik die beelden zie op tv luxe schepen doorklieven golven dieprode kleuren van zeilen het prachtig blauw van de zee de snelheid van het leven een vliegtuig komt los van de grond verdwijnt achter wolkenmassa's het blauwe heelal verblindt haar schoonheid stilt mijn stem een vrouw rekent…
Wim Niesten12 december 2005Lees meer >

oliebaron in de ijstijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
hoekig over scherven een dek dat knispert, de doffe speklaag onder de ribben van een rubberzool dit is het late antwoord op de iele schicht in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels duikt gapend in het donker dons van de kajuit knieschijven in de klem van een eeltige klauw het zeil…
wim veen9 september 2006Lees meer >

Fietstocht I

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.593
Wie nu niet voelt de hoop in zich Worden tot een wil onhoudbaar en ontstuimig, Een wil: zonder verwijlen De Lente door te ijlen; Wie nu niet kon Z’n nieuwe witheid laten varen Langs de jonge hartstochtblaren Van ’n witte zeilen-zon; Die is een man zo koud Gelijk de Winter, en zo oud.…

Iphigenia gedood door Euriplates

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
(Woedend waanzinnig verlaat Euriplates Thira, zeil zettende naar de berg Ida op Kreta, de woonstee van Zeus.) (Uit: “Euriplates op Ida”)…
enrico26 januari 2012Lees meer >

De storm der gedachten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik hijs de zeilen van de nacht en dein zachtjes mee op het kabbelen van het laatste uur Op het middelpunt der Aarde draai ik om het kookpunt en de zweren heen daar schend ik het zere been de tere wonde en iets van waarde torn ik aan de gulheid van de drukkende kracht der zwaarte Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan Woest…

zomer op het land

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
zee is een zoutwater bak het schip een blauw plaatje aan de einder geplakt de zon brandt een kus op roerig stuivende kinderen ze vieren valken aan de hand die bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan badgasten luieren in een slaapkamer het bed is het strand door hun halfslaap drijven wolken zeeanemonen roodwit aan de rand een zeil…

IJspret

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Ik wordt wakker met rijp op de dekens het heeft hard gevroren deze nacht de ijsbloemen zijn de laatste tekens vandaag wordt ik op het ijs verwacht van de warmte, op het koude zeil mijn sokken zijn weer eens zoek schoon ondergoed na de dagelijkse teil gevolgd door een corduroy broek de thee staat te dampen in een mok snel een ontbijt voordat…
Ron Blok27 december 2013Lees meer >

Als de Zeemeeuw

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.364
droegen wij de mooiste vliegers aan een lijn ondersteboven En verdronken wij de schelpen die de zee zo hebben wou Ik hield je vast om wie je was en keek je aan om te geloven Om te zien hoe lief je ogen spiegels zochten met het zout Daar waar de zee geen zee meer was maar ons iets anders zou beloven Met de zon op stillend water witte zeilen…
Jan Haak31 december 2013Lees meer >

Date in Urk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Een heel leven verteld in een uur onder een parasol een leven bol en vol hulp, van ergens in rollen en ja de reizen van je vrouw en jouw zeilen, je boot net verkocht terwijl wij boten zien op het meer, de lieve meisjes in geel groen die ons serveren, aan het einde vertel je hoe ze de weg afreed.…

Thisbe verhoord

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Vertel mij Thisbe, waar is Pyramus In Babylon, de Eufraat of de Nijl Of duikt hij bij Atlantis onder zeil Zodra de Sun Ra van Thor Heyerdahl Bij Kreta strandt na Tauros' galgenmaal?…

Levenszee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Alle zeilen hijsen zodat ze wapperen in de wind en op die manier me een bepaalde koers laat varen zonder verdwaald te zijn doordat de hemel ook nog eens slaagt om boodschappen zonder woorden te spreken die stuk voor stuk mijn hart warm houden.…
CB24 september 2024Lees meer >

De weigeraars

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 228
Zeilen over een zwarte, peilloze oceaan, op zoek naar nieuwe kusten om onze vlaggen te planten tussen de sterren. Maar hoor je nu al de stilte van die kosmos? Wat blijft er over van de mens die de klok breekt?…

Golven van karmijn

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.756
vingers strelen zware oogleden zacht tot wimpersluimer verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten die bundels maanstralen plooien tot volle zeilen…

Aan de horizon

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Hoe ik me volgeladen schepen en wapperende zeilen herinner die scheren langs mijn vloeiende lijn waar ze steeds meer wegvaren met kracht en richting van wind als vlotte reisbegeleider om op die manier hun bestemming te bereiken.…
CB23 januari 2022Lees meer >

In 't kneppelhout

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 754
'k Mag graag in 't kneppelhout verwijlen, waar kneuters door mijn knoken zeilen. Daar kust mijn krats, daar rust mijn frats van 't snorren van de domme dagen, van 't porren van de veile vlagen. In 't kneppelhout is zonneschijn, daar waar de kneuters zijn.…
N. Wamelink28 januari 2005Lees meer >

Het huis herinnert zich mij.

gedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 13.372
Mat en zeil zijn al lang aan elkaar gehecht. De trap naar de zolder leeft op als ik mijn voet erop zet. Behaaglijk kraakt elke tree: naar boven m'n kind en naar bed. En het bed, eens zo groot als een boot waar ik mij stuurman op wist, is nu zo groot als het is: een deken of aardappelkist.…

STOMEN

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.996
Moffen, Polen, Russen, Zie ik in een week; Zeil jij ondertussen Heen en weer naar Sneek. Wijf! zit niet te pruilen! Wees toch niet zo dom! Voordat je uit kunt huilen, Ben ik al weerom. Eer de kousen klaar zijn, Daar je nu aan breit, Zal ik al weer daar zijn Met mijn dierbaarheid.…

rust in de daadkracht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 664
het zwarte huis van verdoemde honden waar ik geen toegang toe heb misschien slechts in het parallelle zelf ergens in de diepte van de slaap krul ik me als een hondenjong in de baarmoeder * maar het gaat niet goed met de tijd zij staat in mijn geheugen gegrift als een bal die aan het rollen gaat neig ik het vergeelde behang als een zeil…

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
visssen op die grote ruwe zee en hoewel het eigenlijk niet kon voeren tweeentwintig schepen mee Alle blazers en ook de aken zeilden naar het schollenplat het was een uur of vijf maar varen doch iedereen werd koud en nat Maar de vangst die ging voorspoedig alle netten zaten barstens vol de vissers werden overmoedig stormwind blies de zeilen…

schepen van hout

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
zeilen rennen vol langs touwen gehesen ontluikend op de wind vleugels van ganzen die opstijgen eenmaal de haven verlaten verdwijnt het land met klaagzang van meeuwen die boven het wijde zog zweven na het vertrek niet rijker noch wijzer de harten gebonden in de lijven van schepen van hout en mannen van ijzer het dek rijst op een golf de houten…

Restreis en verder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 352
Gefakkeld en getooid in de funeraire boot; De wind plooit de zeilen, verwijlend zijn Wij, onverschrokkenen der tranenliefde, Onder de verspringende zonnegloedlijn. De goden gezocht hebbende, dit verzengende, Wie zijn wij?…

Schiereiland

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.566
Ik hijs een zeil en de wind schokt in de armen, Wuif, een wapperend lint aan de pink geknoopt. Zelfs het afscheid verdient sier. Je verpulvert het brood en de meeuwen lachen. ‘Durvers worden beloond.’ Huiverend klem ik de reling vast. Nee ik verdraag de afstand, de grijze toon van havens niet meer.…
Wimper14 juni 2003Lees meer >

bloemkoolschandaal

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.180
verhaald dat onz' ome ludo bijgenaamd d’n slome ludo krijtte z'n bloemkool - oh sukkel d' halve zool - hij voer onder zeilen ter keur om te veilen bij het uit stallen is 'n kooltje gevallen de meester van de keur zag water wit van kleur ludo rood in 't gezicht werd van bedrog beticht oom ludo riep meteen "thuis was-ie nog gewoon…

Over zilveren golven

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 719
met stapels licht verderop, hier en daar door kleurgebroken bogen de levens-golven vloeien wel op maatgevoel veelstemmig de wind fluit blijde tonen door het want evenals hun schippersvrouw kleine regenbuien trekken in rap tempo weg met de wind in de zeilen zeilt het jacht elegant door het water op glansgespannen wiekslagen ik kijk met…