Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Vroege winter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
Zal ik de lampen vullen met olie de kruiken met water en vragen om wijn. Of zal ik vertrouwen en hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Jan Gutman31 januari 2010Lees meer >

Verbloemde waarheid

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 536
de verraderlijkheid van water is onzichtbaar voor velen als briljantjes dansen de kabbelende kopjes voorbij gracieus lonkt het, daagt 't uit als de zon hoog aan de hemel de aantrekkingskracht doet verheerlijken zelfs als het kwik gedaald is doet het menig hart sneller kloppen om de ijzers onder te binden met die wonderschone blik…
LadyLove13 februari 2010Lees meer >

Visjesvreter.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
Breed wiekend in een traag cadans is het water zijn podium waar de voorstelling begint, zonder publiek. De hals geheven wachtend, als een concertmeester op de stilte dirigerend naar de sierlijke dans. Wuivend en wiekend gaan vleugels draaiend als pirouette, om zich op te maken voor de volgende schranspartij.…
lijda14 februari 2010Lees meer >

Betoverend blauw(Griekenland)

netgedicht
4.9 met 60 stemmen aantal keer bekeken 1.210
In dit land struikel ik niet maar zie de stenen zingen in de zon handenvol juwelen eeuwenoude wijsheid binnenin de ziel van het zijn ontstaan door stralen van warmte lichtjaren ver hier vandaan gekleurd en gevormd van vroeger tot nu en later door zon, lucht, water zand en zout het hart van een steen is niet koud maar een baken van licht…

Vijfde op de schaal van richters

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 809
Ontbeer de paleizen waar vrouwen hoereren en breng mij naar de man die water, vuur, aarde en wind in zijn lemen handen heeft gegrift. Laat hem kruiken maken, de beloning zal een overwinning zijn. Wanneer de lans gebroken wordt in hemeltergend licht zal mijn leger de ramshoorn blazen. Drager van de kruik, stel mijn bevindingen op schrift…
Hanny24 mei 2010Lees meer >

Als het heeft gesneeuwd

gedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 11.300
Als het heeft gesneeuwd schudt de stad haar ziel uit, zoals een hond zichzelf verlost van water na een duik in de late lente; wie het schudden wil zien hoeft niet eens op te letten.…

Kokkelkorrels en pekelschuim

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.027
blaast de wind zijn misthoorn sluit dan de luiken en wees gewaar dat er wraak door fuiken raast witte wieven die bedreven zullen lonken met hun rokken van doorschijnend filigrein laverend tussen stam en takken leggen zij hun wil op aan de wind die stilvalt voor hun klaagzang en de dood in ‘t water vindt wee de zee, met het pekelschuim…
Hanny2 juni 2010Lees meer >

Ardens intermezzo

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 420
meegezogen waar de vele kroegen als oude kerken openstaan in de uitgestrektheid van de bossen waar meer koeien dan mensen zijn en de honden nog los kunnen lopen daar telt het wandelen de kilometers niet alleen de stand van de zon is belangrijk 's avonds daalt de stilte er als een spin van de zoldering woorden dansen dan als muggen op het water…

Woordenzon

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 780
dag de nacht doormidden breekt, als het duister zich verslaapt in greppels, beroering van ruimte in de morgen,zich te bruskeren met beelden,die ik reeds al zo lang verzon, me te voegen naar de dynamiek van vrije forellen, voorwaartse sprong in hun beweging, een opwaartse stroom van zinnen om mij mee te voeren naar stilstand water…
pama26 juni 2010Lees meer >

Het kan toch zo schoon zijn

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 526
onder het licht van een zwakke lamp trachtend de roes van liefde te ervaren vlindert je adem licht onder de drang naar vertederingen talmend traag streel ik de muren weg het ebbend licht drijft op je waterige stem onstilbare bronnen ontspringen uit onpeilbare diepten van verwildering bevrijdt milderen je zuchten waarna we slapen in elkaar…

De Vrouwenfontein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Alleen het geluid van het vallende water, laat zich horen boven de stilte uit. In de middag gebeurt er iets. Vrouwen begeven zich naar de fontein. Ze nemen plaats op de rand, en kijken door de stralen heen. Dromerig zijn ze afwezig, en lijken gelukkig te zijn. Als de vrouwen de fontein weer verlaten, zie je de hoop in hun ogen.…
Peter1 augustus 2010Lees meer >

Stervend Sterrenkind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Zij eet de woorden uit jouw mond -zalige moeder- geest van verloren beloften, als antibiotica, altijd op tijd in de maak In de pas lopend, verlangt zij te sterven in jouw schoot Een blinkende zilverschaal van schitterend water golft in het naakt van twee gezichten… Daarom staart zij jou zo wezenloos aan als de broekriem, strak aangehaald…

WACHTEND VOORJAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Het regent almaar; de beek zonder bedding stroomt door wijd water. Madeliefjes in de rijp: hard en zacht wit door elkaar. Wieden en harken: het kleine leven wemelt, vlucht weg of vergaat. In ochtendnevel staan bomen, half verzonken: ruige eilandjes. Ritsel op zolder. Ongedierte? Insluipers? Vogels doen hun nest.…
Han Messie14 augustus 2010Lees meer >

wedstrijdje schrijven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 730
ik zie hier in de annalen dat je met schrijven een prijs kunt behalen en deswege mag blijven het thema is volwassen aanmelden via e-mail ik moet passen 13 euro 50 is mij te veel het schrijvertje in de sloot zwiert onnavolgbaar waterkrullen als Jezus liep over water dit diertje is klein zo groot dat het mij met ontzag doet vervullen…
Fred17 augustus 2010Lees meer >

Glazen Muren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 822
Jouw boodschap zonder doel deed pijn Zowel fysiek als mentaal Mijn rots in de branding ging onder water Mijn lichtpuntje in de duisternis werd gedoofd Mijn levensvlam werd gedoofd...…
tjecpen20 september 2010Lees meer >

Philippe Croizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 427
Het staat echt als een paal boven water: De man die ooit onder stroom kwam te staan En nu zonder ledematen moet gaan Nee, die held maakt dus nooit meer zo'n flater! Philippe draagt nu een wat vreemde outfit Maar weet dat niemand hem in 't vaarwater zit! ...42-jarige Fransman zwemt zonder armen en benen het Kanaal over.…
René Turk21 september 2010Lees meer >

verstrooiing

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.571
vele rozen lagen er; maar zeven stonden fier rechtop als een saluut in zilt herinneren verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg uitgestrooid langs zand en water zwierf wat as van wie het was –dat weet ik niet, maar wel de witte blaadjes die zich bogen naar de hemel en dat steeds vervagend spel van vele zware voeten…
switi lobi2 november 2010Lees meer >

een gesprek

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.266
onwerkelijk hoe stilte het witte daglicht draagt alsof winter over haar heen groeit en wenst te horen dat woorden ongezegd blijven leven in zijn handschrift ik loop er heen, de bomen trager in het water, aan het einde van het onlangs gestorven huis het is vandaag, een dag zonder schaduwen alles lijkt anders van vorm * bloemengeur…

het verharde licht

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 536
wanneer stilte jou niets meer vraagt het dwarrelen aan de bomen staakt herfst een steen keilt over het water onbeschermd en bedoeld voor later schrijf je dan nog in de taal van liefde of doe je, geveld, je dromen dicht windverloren door al wat griefde in de magerte van dit vergezicht zal winter koude stemmen brengen een rouwband dragen…

Gebonden

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 6.061
Want waartoe gaaft gij dan uw bosschen, heiden, Uw luchten, wateren en ruime weiden Den mensch als lokaas van zijn plichten weg? Het is het woord van velen dat ik zeg. Er zijn er meer die snakken naar ontkomen, Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.…

gele lentebode

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 559
in de frisse ochtendlucht zweven lichte klanken lieflijk, helder hoog als blauwe regen ranken kringelen zij omhoog over het stille water suizelt een lentewind bespeelt de lange stengels van het riet, en zingt zacht deinend, een wiegelied hoe zoet vlijt de zon zich rond de ranke berkenboom speels zijn de jonge katjes hangend in de groene…
lijda18 februari 2011Lees meer >

waterkou

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
witte vingerdans rond elke druppel over glas getrokken water, zwaar vervloeiend in elkaar leven oogt triest door natte ramen fietsers dragen schimmen, bomen treuren boven al dat bittere gebeuren dat leven weet, doch desondanks gewaar van winterzoet en hazelaar hun zachte zweem van hoop vervliegt nog in de zwakke geur van kou, fris als…
switi lobi21 februari 2011Lees meer >

over mijn vader

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.820
na vijf jaar nu vaart een visserman voorbij hij draagt schoenen rond zijn nek en in zijn handen houdt hij slechts Latijn een grote paraplu verbergt de zon voor even, evenals de regen valt ze evengoed langszij het water schittert zijn kristallen glans als de pas geronnen terugblik op zijn ogenblauwe lach deze vijfde sterfdag bloeit…

De aarde slaat terug

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
De oogleden nog dichter dan voorheen om de dodelijke spraakwaterval te ontwijken, heel de wereld is kozak en het paard sterft in het weke ijzererts een opgeworpen barricade herbergt slechts nog stedelijke lijken die in ’t laatste moment nog zwaaiden met de rode stip en banzai schreeuwden tegen de opperste vijand – het wassende water wat…
elze12 maart 2011Lees meer >

Is niet meer

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
'Laat niet over je lopen' sarren de verwonde wolken Dwingen kleuren op aan het zeezieke meer etsen hun schaduw in de ondiepte Het licht dicht geen leed het scheurt en sleurt het blauw in smalle gele repen vurig en angstig naar het verdronken onderwaterhuis Tussen tijden en dijken gevangen rolt het water over mijn sokkel met branie…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de…

Zomaar een glimlach

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Zomaar een glimlach naar het oude vrouwtje op de straat dat moeizaam loopt, naar de zware roker die het niet kan laten, naar het kind dat verwonderd is om de regen, naar de bloemen die dankbaar zijn om eindelijk wat water, naar de lindebomen die weldra weer hun geur verspreiden en me doen terugdenken aan mijn kinderjaren, naar de zon die…
Adeleyd16 juni 2011Lees meer >

De vraag wie ze is

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 20.142
ze nog steeds die jonge vrouw die ik ooit voevallig ergens tegenkwam - maar wie ze is - in mijn hoofd vind ik haar niet terug er zijn momenten dat ik ineens weer weet dat de mens eenzaam is, ook ik en dat ik naar haar kijk en denk: zij daar dat is ze, zo zichtbaar, zo sterfelijk ----------------------------------------- uit: 'Wat water…

Missie Libië

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Oefening spijkers op laag water zoeken. ----------------------------------------------------- ANP 21 juni 2011 ‘De Nederlandse marine is voor de kust van Libië een onderwaterrobot kwijtgeraakt. Een team van de Defensie Duikgroep verloor door nog onbekende oorzaak het contact met het kostbare Nederlandse apparaat.’…

Onweer

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 692
Maken wij elkaar ontroostbaar hou ik mezelf als kind op schoot languit liggen op een draagbaar en even vrijen met de dood schreien wij dezelfde tranen zodra de zielen zijn ontbloot ver van huizen en van banen hou ik mezelf als kind op schoot onze weerzin tegen onweer dat valse lucht met water hoost spant regenboog als ommekeer naar diepe…