Alle inzendingen over wolken

5638 resultaten.

Sorteren op:

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
Het noodweer week, en onderdoor de donkere, zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen gezonken in de vroege middag, blonk er 'n reep wit-blakende zonne-hemel heen! De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten van 't schemeren, waar zij de kern van was; 't wit licht slaat binnen!…

Ach hemellawerke

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Dan zonge ik, o vogel, en schaterde ik blij, en niemand en zou het mij weten, terwijl ik, aan 't zingen en 't preken, lijk gij, waar' hoge op de wolken gezeten! Hei, hemellawerke, mij liefelijk dier, o, mag er een mens u wat heten, kom neder, kom neder, kom nader, kom hier, kom, wil toch een stondeke beten!…
Guido Gezelle31 december 2017Lees meer >

Riek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
Als zon en wolken en maan is zij gebleven als dagelijks deel van ook mijn leven. Ik hoef geen kwaadaardige zaken te vangen mag mijn kamers met haar liefde behangen. Haar als riek zien geeft het recht te bestaan samen met haar de tuinen door te gaan.…

Pennenvruchten en wierooklucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
Wat kunnen die wolken wel bekoren is het te horen. Al heb ik boven niets besteld noch vertolkt te verlangen, kijk ik uit het venster en zie thans het waterige grijzere weer. Ik dicht toch deze dag echt liever zonnige trekjes toe, ben het sterven van zonnestralen en mensen wel moe.…

Onze tuin met kamer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij waanden wij ons bij de blauweregen ontwaakt heel blij. Dit is de ideale rustige plek om over alles na te denken wat de dagen ons steeds weer kunnen schenken. Hier zijn we geen kleurloze figuren in een soort kooi hier dragen we al die kleuren juist als levenstooi.…

Delvauxesque

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
De wolken trekken zich in afschuw af van het ondermaanse. Je staat hemels besmeurd en perplex bij de gedachte aan aankomst. Je wacht jezelf nog toppen tsunami met je lust aan de voet van het wachten. Je ziet jezelf naakt voor het raam in het salon van je weigering. Het rad dat je draait is de staart van een pauw van de foor.…

Afscheid van mijn jeugd

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 538
Wolken als witte schapen tekenen af aan een helderblauwe lucht Een zomerse herfstdag vormt het decor van het afscheid van mijn jeugd De wind waait speels de bladeren in een wervelende begroeting omhoog Ja ik weet, jullie lopen met mij mee Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht…

Quick Response

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 476
. __________________________________ QR-CODE Stel dat ik Chatbot GPT deze twee verzen van Gorter voorlegde in de vragende vorm, zou hij, zij of het dan ook als Herman in de wolken zijn? Is zij als de gouden zonmiddag, een herfstige laatste biddag van boomen en het graskruid tot 't zonlicht, hoog boven ze uit?…
Maxim14 december 2022Lees meer >

Jij bent

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Jij bent de mond waardoor ik wil lachen, praten en zoenen De ogen waardoor ik naar mijzelf leerde kijken Jij bent de zon die warmt, brandt, mijn leven kleurt De regen, die mij laat voelen en doet groeien Jij bent de wind die blaast in mijn kleine zeilen De muziek waardoor ik wil zingen en kan dansen Jij bent de berg die door de wolken…
Thomas A.23 februari 2023Lees meer >

Een inktzwarte hemel

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Zware wolken drijven voorbij, zie ze gaan ‘under a dark black sky’. Leven in een waan. Op een kruispunt in mijn duister sta jij, een lichtpunt, helder stralend. Als enige troost in een lege vallei. Spontaan maar nooit voldaan. Ach, bleef je maar hier bij mij. Maar zoals zo vaak, moest ook jij weer gaan.…

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust. Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust. Het herkent zich in het wit van de geraamtes. Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

Verloren obsessie.

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 896
ik langs de ragfijne banen naar de kille aardse zekerheid mijn uiterlijk wordt bekeken in de spiegel van eerlijkheid het kust mijn verbaasde lippen het kamt mijn verwarde haar nog twee nachten slapen ik rij nog drie maal langs de plek van onze ontmoeting is het te druk of toch te stil ik weet het niet meer er is geen zon en geen wolk…

Daar bij die molen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Een molen in rust een met het polderlandschap een bewaarde schat Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige blauw van hemel vermeerdert waar zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
CB31 januari 2024Lees meer >

Schemerlicht

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade van goed uitgebalanceerde variëteit, hoeveelheid, unieke smaken de natuur en het landschap meekleuren, stad onder uitdovend avondlicht.…
CB29 april 2024Lees meer >

Koesteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Rondzwervend schrijf ik stukjes poëzie over ongeëvenaarde pracht die je deelt met ieder van ons: het uitgestrekte water, de oneindige hemel met wolken in talloze vormen, en de aarde waaruit telkens nieuw leven ontspruit.…
CB3 september 2024Lees meer >

Het magische uur

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Het is niet alleen gloed die me aanspreekt maar ook voorbij drijvende wolken creëren een ongekende harmonieuze sfeer tegelijk wordt het omliggend glooiende landschap gesluierd in een adembenemend schouwspel.…
CB9 september 2024Lees meer >

ballonvaart

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
in azuurblauwe lucht drijven wolken, zacht als wol een vlam blaast warmte in het bollende doek een mand vol mensen zweeft langzaam omhoog hoog genoeg voor een blik die alles overziet laag genoeg om de aarde nog te voelen de mensen nog te groeten stilte heerst boven drukte daar beneden we varen op adem van de wind als veertjes zo licht…

Wat de natuur me vertelt

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 712
Zelfs de wolken lijken hun bestemming te vergeten, en ik leer dat ook ik even mag zweven, zonder plan. Wanneer ik terugkeer, is niets zichtbaar veranderd — behalve ik. Bomen staan nog steeds, de lucht blijft zachtblauw, maar in mij is iets verschoven, kalm en onzichtbaar. De natuur sprak met oneindige aandacht.…
CB10 juni 2025Lees meer >

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Het zijn niet enkel tinten die mij beroeren, maar ook wolken die traag voorbijdrijven, weven samen met het dalende licht een fluisterende harmonie die zich ontvouwt over de contouren van het landschap.…
CB3 september 2025Lees meer >

gelukkig is het nog zomer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
de gedachten verglijden als de zomerse wolken boven de uiterwaarde stromen als de beken tussen de platgewaaide vroeggemaaide velden door naar de rivier waar het plezier al van af spat in aanwakkerende wind hier vindt helder denken de oersprong naar diepte van verdronken verhalen in alle talen langs oevers als moeders van woorden…
R.E.N.S.3 september 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Het licht breekt door wolken in vlekken, schaduwen spelen op het natte mos. Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren. Ik loop verder, een stap na stap, de wereld lijkt te vertragen om mij heen.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

De eenvoud van het leven

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 317
Een onverwachte vogel vliegt plots op, een voorbijgaande wolk drijft verder, en ik ben rustig aanwezig in dit weefsel van tijd. De glinsterende zee draagt mij mild. Wanneer mijn kwetsbaar hart overspoeld raakt, keer ik terug naar dit zachte, veilige midden.…
CB14 november 2025Lees meer >

Winterse stilte

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 533
Zonnestralen breken voorzichtig door de wolken, hun licht streelt bevroren takken en glinstert op het ijs. Mijn gedachten worden meegevoerd door de stilte, elke ademhaling een gesprek met de winter. Sneeuwvlokken dwarrelen traag en onverwacht, hun bewegingen zacht, zonder haast.…
CB5 januari 2026Lees meer >

Stilte van de tijden

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 554
Mijn ogen hef ik naar de lucht die alles omvat, wolken fluisteren verhalen die ik stil blijf volgen en voelen. Het pure licht verandert, de aarde ademt mee met mij; hier vind ik vrede die alles zacht omarmt.…
CB19 januari 2026Lees meer >

De oranje blauwe lichtbol

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 357
Ze danst met de wolken, een vrolijk spel, en maakt je blij En kust de horizon met een gouden gloed, De wereld ontwaakt, als een betoverend verhaal, Waarin elke hartslag zijn eigen deugde en moed.…

uit zijn hart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 280
schepsels die een soort bijrol speelden verdwenen in de grillen van een later vermomd als rondkolkend wielwater de krater moest het echec doorzien voor godinnen de macht overnamen onder meer door alle lava te stelpen doorgaand rond zijn kern te draaien stromen als de tijd witheet verleggen die vast vloeiender gloeide dan onder Venus wolken…
Stoker1 april 2026Lees meer >

Aan het kind van de kinderen van mijn kinderen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 45
Na een lange reis, over vele jaren Mijn zoveel achter-, achterkleinkind Ik hoop dat je gelukkig bent Ik wens daar jullie een natuur Zo zuiver en vrij als water van beken van bergen Als de leven gevende wolken in de lucht Het licht in de wandel van zon en maan Alle honger wens ik zo de wereld uit Alle kinderen uit de oorlog, de oorlog uit…

De stem van de herfst

hartenkreet
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 62
De herfstwind zingt zacht door takken vol verlangen de stilte luistert Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht, de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen. Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak, en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.…
CB19 oktober 2026Lees meer >

Waar de natuur ademt

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 16
In je ademstroom word ik zacht gedragen: water fluistert, wolken wiegen, aarde verwarmt. O vrije natuur, waar en wanneer je ook bent, je bent mijn toevlucht, mijn rust, mijn adem, mijn hart, mijn ziel.…
CB17 november 2026Lees meer >

Onweder

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Onder dit wisselend tij van scherts en roerende weemoed, Ernstig plannenberaam en vertrouwelijke boezemontlasting, Trok aan d’ oostelijke hemel een heir van donkere wolken, Door de dampen gewrocht, die de hitte van de hitte der zon had doen opgaan, Zwanger van bliksemend vuur en weldadige regen, te samen.…