Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

Zinloze ironie

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid vermengt betekenis met prooi omhelst je in de slachtofferrol het schip is al dertig jaar aan het zinken met medicijnen en alcohol aan boord de zee blijft vrijwillig in het verdrinken jouw wanhoopstem wordt niet gehoord jouw glimlach speelt de clown met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…
mobar17 juni 2010Lees meer >

dartelen en dwalen

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 801
ik kan mensen liefhebben zomaar omdat ze me veroveren ontvangen met één woordje, wereldgroot meer is er niet nodig om een leven na te laten ver weg van het evenwicht der grenzen ik kan uit dat woord geboren worden, vogelvrij vol van ongeduld weergaloos stralen in de welving van beminnen als de zee rondreizen zonder regen uit te vegen…

Varadero

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.142
de wind fluistert je naam in het ritmisch bonken van mijn hart het scandeert de woordenpracht in het maanlicht voortgebracht het is nu leeg op het warme strand dat wacht op de koelere nacht die de liefde zal verzwelgen als de golven uit de zee die de lucht zal bestuiven als de vlinders om mij heen die de bloem zal ontsluiten voor jouw…
J.J.v.Verre2 augustus 2010Lees meer >

Najaarscollectie

gedicht
1.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 13.687
Links en rechts duwt men elkaar een helse zee van flitslicht in, stukken harder dan wij waren en met minder reden. Zie ons staan, de combinatie van mijn leven, tijdloos, winterklaar - wij wachten op de sneeuw van vorig jaar. ------------------------- uit: 'Alle goeds', 2001.…
Ingmar Heytze5 september 2010Lees meer >

Zintuigen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
Ik proef de zee van tranen ze spreken van de liefde die ik vond aan de kust van jouw mond woordeloos aan je lippen hangen tot je zwijgt in een schreeuw van verlangen.…
J.H. Booij4 oktober 2010Lees meer >

Een dagje wad,

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
We lopen door de duinen heen, het is lang geleden, dezelfde lucht, dezelfde golven, dezelfde halmen, knikkende zeepaardjes in de wind, daarbuiten de zee waant zich alleen, dezelfde kinderen hand in hand, maar anders, wikkend en gewogen op het inwaarts land, blootgesteld aan kritisch zand, daarboven de zeewolven, grijs van de tijd…
pama18 oktober 2010Lees meer >

niet dood maar ook niet levend

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 742
Als er dan geen troost meer is van boven of van nergens voor alle lijden alle pijn Geen hoop of recht of wat dan ook voor al dat godvergeten onrecht die zee van tranen Ziel en leven gebroken zonder tegenzet Geen kans op weerzien van hen aan gene zijde zo geliefd zo gemist Omdat die andere kant er niet zou zijn - de satan en de almachtige…

Ongewis

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 579
verstrengeld door liefde lezen zij elkaar in de weerspiegeling van de zee maren in de wolken zonneklaar blijkt dit nu allemaal passé hij leest zijn pijn in haar ogen blaam kruipt op vanuit zijn ziel probeert hij ze kussend te drogen wat eens solide was nu zo schriel lijkt deze magie doorbroken nu hij vaker in cirkels praat 's nachts…
LadyLove2 januari 2011Lees meer >

Eenvoud in verhaal

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 446
Mijn blik dwaalt mee met het stille lied, dobberend op het waterblad langs slingerende beekjes, kronkelende rivieren naar zee en oceaan. Zo werd ik, als kleine levensdruppel, deel van dat ene grote universele verhaal. Mijn blik dwaalt niet meer...…
Katty11 februari 2011Lees meer >

Radio langs de zeelijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Zo zijn er liefhebbers van zee en zand en zijn er liefhebbers van gras en kent de liefde meerdere wegen dan ik voor mogelijk heb gehouden. Voor Ajax ben ik nu, al heeft voetbal me altijd stierlijk verveeld.…

Scheiding

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Ik lag op het strand en keek naar de mooie zee. De golven namen het zand mee. Kleine kindjes bouwden zandkastelen. Ik keek om me heen en zag er velen. Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren, En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen. Zo stom vind ik het van mijn ouders, Dat ze gingen scheiden.…

Lege dozen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Van de zee altijd gehouden, van stormen bliksems die in het water slaan het verdomde zand dat er overvloedig lag Even in de godin van de Stille Zuidzee geloofd, met haar de liefdesdaad verricht Het was niet de bedoeling dat jij met de tienduizenden zou verdwijnen even luchtigjes als de containers de radeloze schepen overvallen zonder…

Dag

hartenkreet
0.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.808
laten horen Alle klanken hebben ze gedeeld Het podium verlaten valt niet mee Voorzichtig dalen ze af Verstild is de achtergelaten ruimte Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee Een schreeuwend hart hoor je niet Ze lopen maar waar naar toe Navigeren heeft geen zin Voorbij het laatste lied Ze doen hun ogen niet dicht Kijkend naar de zon, zee…
Franklin22 augustus 2011Lees meer >

Zonder toom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Als vrijheid grenzen kent of schuivende markeringen zoals tussen zee en zand demarcaties of vage randen zachte zomen of brede boorden obstakels als rotsblokken op weg naar wenkend licht hoe vrij en onbelemmerd reikt vrijheid dan nog?…
Kees Keizer11 oktober 2011Lees meer >

Van je wicht.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
Ons bootje was haast gezonken door de woeste stormen De zee was heftig, de golven hoog en krachtig, akelige vormen. Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand.…
sweetje16 november 2011Lees meer >

De ploegers

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Dan komt het tot een draaien, de wijde zee van klei weer in. De paarden houden even in. De lange manen waaien. De hoge koppen nijgen zich neder tot de zware klei. De luie modder zijgt opzij. En de twee mannen zwijgen.…

Lage streken*

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Onaanhoorbaar de klank van mijn coryfee, die zo rank en blank de zee met tranen van onschuld doorwoelt. De waterspiegel die daardoor stijgt, toont omkijkend wat de machtigen niet baat. In kracht gewonnen is het resultaat dat Hij lage streken oningetoomd met een rechtvaardigheidsgolf overstroomt en haar gelouterd weer wegzwemmen laat.…

LENTE

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
LENTE de natuur opent zich alles krijgt kleur en geur dieren ontwaken, rekken zich uit de warmte lokt al enigszins het tsjilpen, zoemen en kwetteren vult gelukkig weer de lucht enthousiasme alom, herleving de zomer tegemoet, heerlijk positief eigenlijk gaat alles toch te vlug snel zijn we er aan gewend vrije tijd zoekt de zon en de zee…

Vers

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.342
snaar aanslaan en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan 'k Kan bladeren in een boek met platen of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden Of met de trein naar Zandvoort naar het strand gaan en naar de grijze zee…

Vleugellam en bevlogen...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Murw gebeukt door De golven van de Oceaan die leven Heet, overspoeld door Golven van een te Zware storm op zee Een mens - vleugellam Als wrakhout aangespoeld Op het verlaten Strand van mijn jeugd - Bij 't uitblazen Van welhaast de laatste aam Tot leven gewekt Door het luide krassen Van meeuw en stern - zij Zweven schitterend…

Bathys

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
weinig gewicht zo in een glas verzameld van vette vingers en lippenstift verweesd echter, gevangen door drukkende angst eenparig af te zinken naar zandige bodems bovendien verwikkeld in onbeschreven toedracht van de vrije val in gapend grauw boezemt vloeibare aarde bezwaar in, ontegenzeggelijk ook al ligt verzamelde regen als versteende zee…
Iniduo29 oktober 2012Lees meer >

Koudstaal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
Golven van herinnering zijn geen zee te machtig, zij kennen geen paniek en bewaren alle rust. Omdat stroming voorbij de kromming begint en geleidelijk aan mildheid wint. Omdat wolken het luchtig opnemen en verdwijnen met de westenwind.…
Iniduo31 december 2012Lees meer >

THE TORCH

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Zij zorgt ervoor dat het niet dooft Het vuur dat wordt verspreidt, hij met Zich meetorst als hij reist, hem door Het stormen leidt Zij lijkt gemaakt van sterrenstof Zo helder is haar licht, samen Met haar wil hij terug, zoekt hij Gods Aangezicht Dat danst als goudvonk op de zee Boven meer en rivier, in heuvelland Als van smaragd; edelsteen…

REPOS-AILLEURS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Als de baren u vervaren, Op de onstuime zee, Laat de hoop uw geest bedaren, Op een stille ree; Schoon de noodstorm u onthutst, Elders rust. Pelgrim, door de dorre zanden, Van dees rampwoestijn! Laat de dorst uw keel verbranden, Doet de tocht u pijn,- Eéns wordt al uw leed gesust, Elders rust.…

oorlog en vrede

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
toen was het voorbij en weer vrede ik stond machteloos tegenover de politie en de liefde en kreeg gedachten in mijn hoofd het gevaar zat in mijn eigen hoofd en ik kon er niets aan doen maar ze stuurden pillen en mama en pi en toen was het vredig stil in mijn hoofd ik wist het immers ook wel dat het achter de dijken veiliger is en geen zee…

Aubade

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Je slaat verrast een zonsopkomst gade boven een vlakke en diep blauwe zee, je geniet van zo'n prachtige aubade en die muzikale stilte, sleept je mee. Niets van dat feest is mij teloor gegaan en dat bracht bij mij heel wat teweeg, de horizon leek volop in brand te staan terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.…
H.J.Breuren7 september 2013Lees meer >

mijn wederkerigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
lees mij nu mijn haven de kade kruist en schepen onbemand de zee gadeslaan die hun dood heeft voorbereid, geen stelsel dat weent geen gesel die stopt, het is de martelaar in mij die in zijn deemoed de paden kiest die nog nimmer zijn gegaan wie vlagt mijn finish nu de streep is weggekrijt door rijm en tijm, de geur van applaus heeft de straat…
elze23 december 2013Lees meer >

De dood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 926
gaan staan Zij zong hem toe over boven de wolken Waar enkel liefde bestaat, en tederheid Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten En hij hulde zich weldra in de vergetelheid Immers, de doodsgedachte voelde zo zalig En het meisje nam hem warmtevol mee Hij zal zich voortaan in dankbaarheid baden Daar waar niemand hem ziet, in een kalme zee…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.821
. ------------------------------------------ Uit: 'Zo is de zee', 2001.…

Onschuldig

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Zo onschuldig met je stralende lach met je zee blauwe ogen jij zorgt er voor dat ik je mag Je ogen vol pret je handjes zo grijpbaar je voetjes zo speels je zoektocht al klaar Zo aanwezig zo blij zo dankbaar zo vrij Je hebt geluk er zijn er veel die om je geven knuffels, liefde en aandacht een prachtig leven Wordt maar een stoere…
Leidy8 augustus 2014Lees meer >