Alle inzendingen over eeuwige

6352 resultaten.

Sorteren op:

De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 975
De sikkel slaat het staande koren, de tijd is rijp en vol de oogst, de aarde prijst U op het hoogst, het eeuwig danklied wordt geboren.…

rasta

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.379
gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf die hurkt tussen het suikerriet hij wist de prikkel, de zilte druppel met een eeltige vingertop uit het vlies de spons die schuilt in een ooghoek zo sust hij zijn heimwee luistert naar het gebod gebeiteld in de stenen tafel het ligt in de verzegelde ark onder een deken van stof als een oud maar eeuwig…

gedichten gerieven tijdelijk

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.465
de poëet schraapte zijn droge keel sprak kerel denk aan het bordeel daar daag ik met den dauw dag na dag men vraagt mij immer een fors bedrag toch is ook daar niet in de prijs begrepen dat eenmaal een snolleke genomen ik hare kunstjes blijvend kan bekomen men houdt het op een tijdelijk dwepen zo ligt het in de dichterij beste kinkel eeuwigheid…

holle vaten

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.051
van scheutigheid door mij bedreven niet dat ik niets heb te vertellen o, je kent me van haver tot gort vandaag ontzie ik jou te kwellen heden geen overpeinzing of nutteloos ongerijmd gedicht op jouw overdadig besmeurd bord ik reik jou de doodsaaie verveling aan vol met nietszeggende woorden ik dacht nog over mijzelf te praten, het eeuwig…

ZONDER

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.475
Dat maakt mij ’t harte niet gezond: - o, ‘k Zal haar eeuwig dankbaar blijven… Maar ‘k wou – dat Zij hier zat te schrijven, En ik… U kuste in deze stond. --------------------- koeltje: windje…
J.P. Heije4 augustus 2006Lees meer >

Alles komt goed...

hartenkreet
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.495
De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
Geert10 augustus 2006Lees meer >

voor de verlorenen en verliefden

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.978
aan hen die zich kwellen met vragen en medelijden ook het kaf, het gras en de mooiste bloem zullen niet eeuwig zijn maar schoonheid keert telkens terug laten we dat voorop stellen een hand, een troost, een eerste herinnering zal u verblijden beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
Erwin Troost16 augustus 2006Lees meer >

Harry op de Olympus

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
thema’s tot één octaviteit samen in de Compositie van de Wereld na Zielespiegel op de Zuilen van Hercules voor altijd verheven boven ons polderland recent heeft Harry olympisch verheven geschicht en over Nobelwinnaar Orhan Pamuk ongelezen bericht den Turk is gelauwerd om zijn politieke betekenis niet literair terwijl Harry's leven niet eeuwig…

Mijn allerliefste

hartenkreet
3.1 met 72 stemmen aantal keer bekeken 12.198
mijn allerliefste mijn mijn man, soulmate en minnaar nog steeds, altijd, al 31 jaar ondanks zorgen, verdriet en pijn liefde moet rijpen net als wijn koester het geluk uit die eerste uren dan zal onze liefde eeuwig duren zelfs als we niet in één werkelijkheid zijn onze liefde is zuiver, puur en rein hoe zou ze anders nog kunnen bestaan…
Meta Oost20 oktober 2006Lees meer >

Jij...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Met je blonde haren Betoverde jij mij…, Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei, Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken, Te denken aan jou, Omdat ik zoveel van je hou, En bij de wandeling op ’t strand Aan de horizon, Wilde jij mij kussen: De brandweer kon mijn…

Benno Barnard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Jouw hart ontkomt niet aan zijn dichterschap, het trilt vanuit de eeuwigheid ver boven het onhoorbaar aardse. Jij ként het woord dat doden tot leven wekt, dat woord komt niet uit jouw mond, maar uit jouw ogen, vuurspuwend met licht.…

Zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
Zee drinkt mij schuurt me aan haar huid eeuwige beweging heen en weer ergens doemt iets op en niemand ziet het gaan een enkele meeuw Voor dit ben ik gebouwd onthoudt dat meer is er niet oneindigheid Gewiegd word ik in droom en slaap In armen van Zee Zij murmelt ik kreun Op drift zijn wij niets openbaart zich dag en nacht gehuld…
Karin19 januari 2009Lees meer >

Wit geteerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Nog rijgen zich de dagen aaneen tot een mistige wereld, en geen duidelijke zon verscheen in onze onverbiddelijke vragen spreken we de verwachting uit om de lente te vertragen, de winter floot zich door het leven heen, de hoop wordt in stilte gedragen op de vleugels van voorjaarwinden in het eeuwig spoor van versmaden en onze teer beminden…
pama1 maart 2009Lees meer >

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.114
Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid, die blank sleep al dier schone woorden logen, die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd, opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
hangen - net zo lang de zon haar zienderogen sloot We liepen verder in de schemer waar de tijd viel ongelegen met de weemoed die zich meester maakte van het avondrood toen ik mijn lief een antwoord bood in zuchten die de tijd omschreven als de wolken die we zagen sterven in een mooie dood De tijd liep harder dan de nacht als je haar eeuwigheid…

plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.236
aandachtig het glas geheven stilte angstig op de lippen de minuten haasten zich de eeuwen uit even terug even thuis vergeelde plakboeken omkrulde foto’s van ons bij het hek voor een onbewoonbaar verklaarde woning waar wij de vakantiegasten waren warme koeienlijven als troost de hond aan de lijn eeuwig waaks mysterieuze tekens op de…

Van dorp naar kleine stad

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 716
Al lang geen kleine stad meer knip ik mijn nagels met de pijn van de verloren gewaande stier gewond op de televisie van het weggelopen zwarte zwijntje het eeuwige gezeur over de plaatselijke gewoonten de doorsnee humor van mijn reisgenoot en ik die nog steeds geniet van iedere seconde achter de slapeloze branding die door gaat tot in mijn…
mobar2 augustus 2009Lees meer >

Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.342
Wij leven in een eeuwig heden, En ik ben durend waar gij zijt. 't Al hullend en doordringend licht Verbergt u niet voor mijn gezicht, Ik streeft tot u door glans en luister. En als gij naar beneden ziet, Uw blik de nevelen doorschiet, Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
onze lieve zoete het botsend licht beschijnt de naakt uitgebeelde stammen in hun stille dood de ziel van verre jaagt mij hijgend op terwijl een resterend geraamte de voeten kleurt met striemende schrammen de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar de plek van onze lieve zoete ik waan mij nu in de eeuwigheid…

Rijzende historie

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 987
kleine waarheid of grote leugen veel is naar een gistend onbewuste gebracht de toren draagt een kroon van ronde randen laag op laag uitgedijd tot een hemels dak bovenop ligt de verstilde tijd aan banden wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak het lage altaar draagt de verbeelde mens die het verleden voor de toekomst bewaart eeuwig…

BREDASE BOMENTAAL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
naar deze stad roept om er te toeven vol bezadigd rijk gemoed de zachtgroene top met goudblinkende weerhaan blikt naar de noordzij van Breda waar de omheinde kastanjeboom gezegende bescherming geniet een kluizenaar onder zich wenste zittende wijsgeer in wijde mantel met lange sneeuwwitte baard bladerkrans om zijn hoofd peinzend over 't eeuwige…

De sterfling zoekt

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.368
De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet, De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,— Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
Willem Kloos15 februari 2023Lees meer >

VERTELLEN

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
in kleur gevoel en techniek fascinerende fantasie landschap in wording de zon breekt door de dauw glinstert druppel in een bloemkelk gedachten weerkaatsen op het doek vormen ontstaan en vullen sprekende gelijkenis in de natuur scheppende mens de heerlijke eenzaamheid tekent zich af in lichtgeel overheersende indrukken aan de eeuwigheid…

Het Vergezicht

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.056
De nacht met zijn verzonkene uren gaat hun verwachting tegemoet, zijn stilten, die voor eeuwig duren. - Mijn God, wat is het leven goed, Hoe zuiver staat over de landen, waarin 't aangolvende geluid der vesperklok met volle handen geworpen wordt, de nadag uit. De schemer valt, de wolken gloeien...…

Compassie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
En de mens, de mooie mens in jezelf, opnieuw een kans geven, eeuwige vreugde voor jou, lieve Marga Minco!…

ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.572
eeuwig oude en zelfde lied! Ha! noodlot! vorm der straf die over 't wroetelend mensdom giert tot aan het kille graf! Aanbiddelik rijst die Enigste in gulden dageraad, maar 't gaapt een afgrond tussen — of O wee! men komt te laat!…

Adri Frigge : schilder / etser

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 668
inkleuren tracht een Messiaense grootsheid stilaan op te wekken om in het atelier te velde, de baarmoeder van zijn kunst, door de getijden heen in het vergankelijke mee te trekken daar, buitenaf verbeeldt hij als minimalist het wezen van de schepping in eeuwige…

Defensief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Het leven is een droom, het glijdt voorbij, het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer tracht ons te kleineren, maar ik vind in één seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten; bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid, opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…