6352 resultaten.
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 De sikkel slaat het staande koren,
de tijd is rijp en vol de oogst,
de aarde prijst U op het hoogst,
het eeuwig danklied wordt geboren.…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 gevlekte veteraan, nazaat van de slaaf
die hurkt tussen het suikerriet
hij wist de prikkel, de zilte druppel
met een eeltige vingertop uit het vlies
de spons die schuilt in een ooghoek
zo sust hij zijn heimwee
luistert naar het gebod
gebeiteld in de stenen tafel
het ligt in de verzegelde ark
onder een deken van stof
als een oud maar eeuwig…
gedichten gerieven tijdelijk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.465 de poëet schraapte zijn droge keel
sprak kerel denk aan het bordeel
daar daag ik met den dauw dag na dag
men vraagt mij immer een fors bedrag
toch is ook daar niet in de prijs begrepen
dat eenmaal een snolleke genomen
ik hare kunstjes blijvend kan bekomen
men houdt het op een tijdelijk dwepen
zo ligt het in de dichterij beste kinkel
eeuwigheid…
holle vaten
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.051 van scheutigheid door mij bedreven
niet dat ik niets heb te vertellen
o, je kent me van haver tot gort
vandaag ontzie ik jou te kwellen
heden geen overpeinzing of
nutteloos ongerijmd gedicht
op jouw overdadig besmeurd bord
ik reik jou de doodsaaie verveling aan
vol met nietszeggende woorden
ik dacht nog over mijzelf te praten,
het eeuwig…
ZONDER
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.475 Dat maakt mij ’t harte niet gezond: -
o, ‘k Zal haar eeuwig dankbaar blijven…
Maar ‘k wou –
dat Zij hier zat te schrijven,
En ik…
U kuste in deze stond.
---------------------
koeltje: windje…
Alles komt goed...
hartenkreet
3.2 met 31 stemmen
5.495 De eerste bloem die uitkwam, in mei daar bij de vlonder
Weerspiegelde in de vijver, jouw werk, jouw wens, jouw wonder
Het was jouw plek, ons paradijs, je kon al niet meer zonder
En dan ineens, dan houdt dat op, de zon lijkt eeuwig onder...…
voor de verlorenen en verliefden
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.978 aan hen die zich kwellen
met vragen en medelijden
ook het kaf, het gras en de mooiste bloem
zullen niet eeuwig zijn
maar schoonheid keert telkens terug
laten we dat voorop stellen
een hand, een troost, een eerste herinnering
zal u verblijden
beseft u nu uw eigen schoonheid en uw pijn
dan heeft u straks het grote verdriet achter de…
Harry op de Olympus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 thema’s tot één octaviteit
samen in de Compositie van de Wereld
na Zielespiegel op de Zuilen van Hercules
voor altijd verheven boven ons polderland
recent heeft Harry olympisch verheven geschicht
en over Nobelwinnaar Orhan Pamuk ongelezen bericht
den Turk is gelauwerd om zijn politieke betekenis
niet literair terwijl Harry's leven niet eeuwig…
Mijn allerliefste
hartenkreet
3.1 met 72 stemmen
12.198 mijn allerliefste mijn
mijn man, soulmate en minnaar
nog steeds, altijd, al 31 jaar
ondanks zorgen, verdriet en pijn
liefde moet rijpen net als wijn
koester het geluk uit die eerste uren
dan zal onze liefde eeuwig duren
zelfs als we niet in één werkelijkheid zijn
onze liefde is zuiver, puur en rein
hoe zou ze anders nog kunnen bestaan…
Jij...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.763 Met je blonde haren
Betoverde jij mij…,
Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei,
Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen
Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken,
Te denken aan jou,
Omdat ik zoveel van je hou,
En bij de wandeling op ’t strand
Aan de horizon,
Wilde jij mij kussen:
De brandweer kon mijn…
Benno Barnard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Jouw hart ontkomt niet
aan zijn dichterschap, het trilt
vanuit de eeuwigheid ver boven het onhoorbaar aardse.
Jij ként het woord dat doden tot leven wekt,
dat woord komt niet uit jouw mond, maar uit
jouw ogen, vuurspuwend met licht.…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 Zee
drinkt mij
schuurt me aan haar huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid,
die blank sleep al dier schone woorden logen,
die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd,
opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot
We liepen verder in de schemer
waar de tijd viel ongelegen
met de weemoed die zich meester maakte
van het avondrood
toen ik mijn lief een antwoord bood
in zuchten die de tijd omschreven
als de wolken die we zagen sterven
in een mooie dood
De tijd liep harder dan de nacht
als je haar eeuwigheid…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 aandachtig het glas geheven
stilte angstig op de lippen
de minuten haasten zich
de eeuwen uit
even terug
even thuis
vergeelde plakboeken
omkrulde foto’s van ons bij het hek
voor een onbewoonbaar verklaarde woning
waar wij de vakantiegasten waren
warme koeienlijven als troost
de hond aan de lijn eeuwig waaks
mysterieuze tekens
op de…
Van dorp naar kleine stad
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
716 Al lang geen kleine stad meer
knip ik mijn nagels met de pijn
van de verloren gewaande stier
gewond op de televisie
van het weggelopen zwarte zwijntje
het eeuwige gezeur over de plaatselijke gewoonten
de doorsnee humor van mijn reisgenoot
en ik die nog steeds geniet
van iedere seconde achter de slapeloze branding
die door gaat tot in mijn…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Wat scha voor de eeuwigheid?…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.
En als gij naar beneden ziet,
Uw blik de nevelen doorschiet,
Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden
wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak
het lage altaar draagt de verbeelde mens
die het verleden voor de toekomst bewaart
eeuwig…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met goudblinkende weerhaan
blikt naar de noordzij van Breda
waar de omheinde kastanjeboom
gezegende bescherming geniet
een kluizenaar onder zich wenste
zittende wijsgeer in wijde mantel
met lange sneeuwwitte baard
bladerkrans om zijn hoofd
peinzend over 't eeuwige…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende gelijkenis in de natuur
scheppende mens
de heerlijke eenzaamheid
tekent zich af in lichtgeel
overheersende indrukken
aan de eeuwigheid…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
Compassie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 En de
mens, de mooie mens in jezelf, opnieuw een kans geven,
eeuwige vreugde voor jou, lieve Marga Minco!…
ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.572 eeuwig oude en zelfde lied!
Ha! noodlot! vorm der straf
die over 't wroetelend mensdom giert
tot aan het kille graf!
Aanbiddelik rijst die Enigste
in gulden dageraad,
maar 't gaapt een afgrond tussen — of
O wee! men komt te laat!…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 inkleuren
tracht een Messiaense grootsheid
stilaan op te wekken
om in het atelier te velde,
de baarmoeder van zijn kunst,
door de getijden heen
in het vergankelijke mee te trekken
daar, buitenaf
verbeeldt hij als minimalist
het wezen van de schepping
in eeuwige…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Het leven is een droom, het glijdt voorbij,
het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer
tracht ons te kleineren, maar ik vind in één
seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld
als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw
zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten;
bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid,
opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten
niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…