7915 resultaten.
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
een ééndagsgeluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
3.080 ik kleur de dagen op weg
daar waar het zilver en de klokken
onze bruiloft zullen laten schitteren
met slingers en duizend dankbaarheden
zal ik de jaren terug gaan tellen
waar jij mijn lief gegaan bent
door een tijd waar depressie
mij als man mijn taken ontnam
of zal ik fantaseren
over een nieuw begin
waarvan wij weten
dat het al steeds…
Indonesië even...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.363 Vreugde groeit er als de orchideeën:
heel zeldzaam, mooi en altijd anders;
er is de fierheid om de eigen klank en kleur
al is het verleden ook nog overal aanwezig.…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 voel me doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten wenen
schilder mij pigmenten fluweel
honingzoet gebonden kleur…
Étude d'Amour
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.163 Je bent mijn grootste valstrik
en sinds ik voor jou viel
oogt alles valer want jouw aanblik
kocht met valse hoop mijn ziel
Je oogopslag vertelt me droog
dat ik geen hoge ogen gooi
maar ik zal vechten, oog om oog
mijn oogappel, wij twee zijn mooi
Ik ga niet zonder slag of stoot
vertrouw me, ik zal slagen
ik kleur des liefdes slagveld rood…
dan lacht een kleine stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
659 halteplaats
een vage schreeuw als
groet een flard muziek
meeuwen vliegen over
hun schorre kreten verjagen
toch een ander soort publiek
de trein van west
hangt in ontsporen
de wind draagt nu geen
zachte regelmaat die het
normale denderen doet horen
dan lacht een kleine
stem zijn hoog geluid
vangt zon in al zijn kleuren…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Smeltende ijzige gevoelens
beginnen al dooiend te warmen
op weg naar de eindeloze zomer
Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats voor zachtheid
Bruine kleuren…
stenen slechts een straat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
760 je wilde lief nog liever zijn
geur en kleur verdansen
in de morgen de nachten
bijgelicht door maneschijn
ik bijt met rammelende
tanden in je gammele teksten
spuug gal over verzonnen zin
en braak emoties kotsend uit
ik hikte van je troep
verdomde je clichés te slikken
stikken zul je in je eigen drek
want wat jij schrijft is gek
gelepeld…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan kleuren…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets…
voorverlicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.715 Mijn gevoelens gedijen (verzinken,
dompelen onder en worden gebruikt
als garnituur bij een zalmbuffet) op
de kleur van aubergine hoop.
De pastoor luistert,
hij poetst zijn gouden bril
in de biechtstoel.
Ja! stikte ze
mijn mond staat op huilen!…
Muizenbuikje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.989 doet mijn liefdesleven goed
je dijen zacht en toch gespierd
gevoelens zijn beperkt
je hebt me lief, ik twijfelde
er nooit iets van gemerkt
als jij toch vriend na vriend verbrandde
beacht' je niet, mijn eigen schuld
ondanks alles predik je liefde
en sta ik nu van schaamte vervuld
want plassen brandt, het is niet prettig
de soa's kleuren…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig
schuilen voor
de naderende bui
zo herfst de winter
dichterbij laat
zich in alle rust
verglijden uit de zomer
de oogst is al nabij
de kleuren…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 de wetenschap drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 verliezen zijn gevoeld
nog immer hikken onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot de schutsvellen ervan openspringen
kiemen zullen dagen kleuren…
Kamperduin
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
682 het daagt in ‘t oosten, de oranje
zomerzon klimt uit ‘n heiige kim
in een aura van warme kleuren
groter dan z'n stoffelijk lichaam
belooft ’n mooie dag aan de kust
zon en wind schonen boven zee
de lucht tot strak hemelsblauw
in m'n korte broek uit de sixties--
lig ik breeduit in 't warme zand
mijn vrouw reikt zonnebrillen uit
zodat…
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
Duif
gedicht
4.3 met 36 stemmen
23.369 Ik liep te kijken in de korte stille straat
en zag de duif, de kleur van onweer op zijn vleugels
en poten roze als de dageraad.
---------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006.…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Autonoom,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
669 volmaakt wezen,
gekleed of naakt, ik weet
niet wat me het meeste raakt,
een schoonheid, de eenvoud
van het ‘ zijn ’, verleidt
mij tot stilte, dieper dan
al de kleren van de pauwen
in hun drachtige veren, zich
uit als alle vogels te samen, in
vrije vlucht van bonte specht
tot Vlaamse gaai, veel herken
ik niet bij namen, ik ben niet
aan kleur…
Karakterbomen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
605 tijd geschreven
denk ik dat je mij zal herkennen
in toon van gevleugelde dromen
ritme van jouw onbaatzuchtige ziel
tot groter groeien, wijs bemoeien
nodig jij onvolkomen lentedruilen
tot krachtigere adem, zuurstof vermogen
innerlijk inzicht
lopen geliefden samen
maar toch weer ooit alleen
met de nacht onder de armen
de maan in fraaie kleuren…
Haar.
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.932 Gedachten gaan gebeuren,
duizenden tegelijk,
knippen of kleuren?
Hierna heerlijk herkend,
duizenden tegelijk,
verbaal volgt compliment.
Vlinders vliegen vrij,
duizenden tegelijk,
niets zei hij.
Slechts specifieke staar,
1 uit duizenden,
onvoorwaardelijk voor haar.…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan kleuren…
De oude man.
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.309 De kleur in zijn leven,
Was plots heen gegaan.
Ook al duurde het maar even,
Het was definitief gedaan.
Definitief hier blijven
Was voor de man niet de juiste oplossing
En die kleine kamer
Bracht hem uiteindelijk zijn verlossing.…
Jachten en jagen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
820 Wat kan dat zijn, die dwaasheid die
mijn ziel zo kwelt dat nergens nog een
plaats gevonden wordt om rustig en teder
adem te halen, te danken voor het leven, ook
in deze herfst met duizend mooie kleuren.
De geuren van ontbinding en verrotting zijn
niet pijnlijk, ze vullen enkel de verbeelding
die niet kan luisteren naar het leven.…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 Ik heb ze gevouwen en beoordeeld
jouw musicerende briefjes
alsof de zon voor ’t laatst
de middag noemt en sober
wijzend naar jou het kermend
licht herkent dat zich om je heen
schaart, om toch vooral
het duister in je ogen te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee ademt in mijn gezicht
met haar bekende geuren
de zon glijdt verder over het water
in gouden kleuren…
Geboortegrond
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
734 De liefste handen dragen mij
naar mijn geboortegrond
ik zoek de moeder aan mij zij
die Spaans met mij verstond
als kind beland in Nederland
vanuit een vrije val
de kleur van mijn familieband
verbleekt in Nijverdal
op afstand van de moederschoot
begint mijn levenspad
het kind omhelst vers boerenbrood
en praat onmeunig plat…