8894 resultaten.
In limbo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
508 Als achter ons de poorten sluiten
strijken we neer een ieder zwijgend
het stroeve licht ons lot beklijvend
in dit godverloren oord
we trekken soep van oude botten
staren elkaar in starre ogen
het is alsof wolken vonken stelen
uit onze kruinen, wijd geopend
weigert de nacht de zucht naar sterren
en sterven gebeden op dansend vuur
van vers…
Engelenhart
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.611 Voor Hilly Nicolay
Stil en zuiver
uit de zachtheid
van een bloemenkraag ontloken
lok jij de vlinderende dag
van ver
Waar het nectar op
romige lippen glinstert
verzadig jij
als hongerende harten
zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien
Engelenhart en edelsmid
bewonen jouw hemelse gedachten
en toveren het onoverwinnelijk…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
De vreugde van Elisabet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Geschreven n.a.v. een preek over Lucas 1 vers 39 - 46…
Pijnbomen*
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.581 De tuin weerspiegelt helder in mijn geest
hoe ver ik eigenlijk ben weg geweest.…
opkoppig huis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
669 dom dommer domst
een sigaret plant je
in verse aarde
hark gelijk mij toupet maar
waar is mijn bed?
ik wil naar bed, mama?…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
HEEL DICHTBIJ
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.569 Ik weet zeker, dat je terugkomt
het is geen droom maar werkelijkheid
hoe ver je ook weg bent
ik voel je heel dichtbij
zou het woensdag of zaterdag zijn
zal de zon schijnen of de regen plenzen
bij jouw terugkeer doet dat er niets toe
dan jubelt alles en branden er veel kaarsen
het mag dus ook ´s nachts zijn
geen enkel probleem, ik zal niet…
De laatste brief
gedicht
3.5 met 10 stemmen
29.116 Er viel een vogel die geen vogel was
Niet ver van hem tussen de warme kruiden
En hij werd niet meer wakker want het gras
Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde.
Het regende en woei. Toen herbegon
Achter de grijze lijn der horizon
Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 en dan valt zacht
de adem van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Soms ligt mijn hart
gesterkt, maar verward
achter de einder
Echt heel ver voorbij
over de grenzen
de horizon gepasseerd
het leven soms hard
Gehard door het
leven.…
mistig spinsel...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 terwijl de mist
over het land en
tussen de bomen
hangt
probeer ik de
spinnenwebben
in mijn hoofd
te verdrijven
de zorgen
niet te laten beklijven
de witte wieven
niet te gerieven
door hen daar
een stalling
te bezorgen
maar voor het einde
van deze morgen
ver weg te worden
geborgen.…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 vroeg ik zacht
ik ben ver, verloren in een land van kou
ik dank je
voor de jonge vrouw
die eens te meer de mijne was, vriendin
vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg
droeg ik jou
en alles dat je geven wilde
nu zeg ik - vaarwel……
Stof waaruit we gemaakt zijn.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Woorden schrijven
verse sneeuw valt op
verdriet en gelukkig ook
op goed en slecht , op
alles en iedereen wat krom
is en toch weer recht, te
geloven dat elke gesmoorde
voetstap wordt gehoord
door de ziende en de doven.…
Hoop op vrede.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 De lach, maar ook de traan zullen
gaan van gelaat tot gelaat en ver-
drijven alle onderlinge haat.
Een eenheid die er dan is en blijft
in een tijd van eenvoud en vrede.
Een samenleving waar men inderdaad
samen leeft, terwijl alle onenigheid
onmiddellijk wordt gestaakt.…
stromen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 bloeiende kersenboom
verschuiven tijd en licht
gewichtloos met ons mee
breekbare bloesem
versmelt aarzelend met
het zachte gras
een kleine roodborst
onttrekt zich teer
verborgen in het struikgewas
de lente biedt een schrijnend
mooie bloemlezing uit
vergeten werelden
in onze vergaarde stilte
spuugt de waterwolf uit
wat zij van zo ver…
Zo, verloren in de tijd ( R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Jij en ik, o zo verloren in de tijd,
eeuwigheid, voorzienigheid;
volledig opgaan
lijkt, en is, zó ver weg!
Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar...
we treffen elkaars hart, in de ogen
troffen wij werkelijk zuivere emotie,
voor heel even maar.
Jij en ik, via levende dood,
klein doch groot,
ieder op zich...
jij en ik!…
Venus en Mars
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
724 Hij lokte haar met sterrendromen
en vuurwerk in een leeg heelal
tot zij tenslotte viel voor zijn komeet
en hem verlustigd traag besteeg
nu baart zij daaglijks sterrenregens
en voedt hen onderweg
met altijd verse melk
hij bewaakt zijn kleine sterren
spreekt hen vermanend toe
als zij uit hun baan willen gaan
blijf altijd weg van het zwarte…
Deze tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Toch heeft God alle tijden in Zijn handen
En in kennis gaat Hij alles ver te boven
Op Zijn woord kan men Hem geloven
Hij zij geprezen, hier en in alle landen.…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 het tuinpad zal nog bladeren verzamelen
regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen
ook al heeft september zijn schaduw geworpen
ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen
er zullen nog doden te betreuren zijn
verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt…
Prikkeldraad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.085 Velen ver weg in Duitsland.
Mannen, die niet kunnen bewijzen,
dat ze in Nederland onmisbaar zijn.
In 1945 kwamen zij terug.
Zonder bevrijdingsfeest.
Landverraders in oorlogstijd.
Zo dachten vele thuisblijvers.
De Duitslandgangers bleven zwijgen.
Verbitterd. Tientallen jaren lang.
De meesten van hen zijn nu overleden.…
SENIOR-TOPPERTJE!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.564 Ze was met pensioen
niet uit vrij wil
maar door de wil van het getal
Maar werken ligt in haar genen
gaan en staan zit in haar benen
En met werken vooral dienstbaar zijn
vroeger ver weg en nu in de BUURT
als vrijwilligster op de BOERDERIJ
in het restaurant, op het terras
Ze kam op me aflopen
ik voelde direct
die heeft pit
die heeft…
Als het stil wordt in mijn hoofd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
450 Als alle lawaai om me heen
Verdwenen is, alle herrie
Van de wereld, het woeden
Van de verwilderende wereld
Stilaan is gaan liggen,
Is het eerst nog druk
In mijn hersens, gedachten
Van heinde en ver,
Gestuurd of spontaan
Die de chaos van de wereld
Nog een tijdlang laten voortbestaan
In de woonkamer hierboven;
Waarna het ook…
Elfentalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Toch hoor ik klanken, ver, en ik herken
een melodie in louter elfentalen.…
Vrienden zonder naam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 ik heb de beats gevreten
mijn lijf heeft het geweten
halverwege was ik al kapot
met wonderpil en heel veel vocht
kwam ik er snel weer bovenop
wij dansten ver voorbij de top
tot licht en glitter braken
stilte pijn deed aan de oren
het feest voorbij de ochtend was geboren
mijn trance zag enkel armen
een lach in steeds hetzelfde gezicht…
manneke
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
592 je hoeft slechts te kijken en je tovert-
mijn glimlach straalt
van wang tot wang voel ik verjonging
die het beste uit mijn mens-zijn haalt
en langs mijn lippen glijdt
de spijt om alle tijd die zonder jou
voorbij sloop
slaap maar
in de kom van mijn bestaan houden mijn handen
je ten doop en samen gaan we
deze weg
waar ik onweer ver…
Mijn muze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Details die verlichten naar de helderste ster
één rechte weg door het heelal naar het licht
van de aarde ver weg maar nooit uit zicht.
De engel glinstert kosteloos haar vitaliteit
door haar nachtelijk wonder in beweging
mijn reis is in trance door de stroming.…
Ammoniet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 dit duurt nog voort, deze lijn
de cyclus, de spiraal
van adem en herhaling
zolang het weke weefsel
zich haastig versteent
tot fossiel met vlakke facetten
de verse stilte moet nog verkalken
avondlicht moet nog doven
we moeten ons verliezen, onwrikbaar
vergruizen, langs bospaden en
melkwegen verdwalen, thuiskomen
bij nacht, roerloos verstillen…
Wanneer Ik wegga
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.075 Zo maar ergens heen,
Het liefst ver weg,
Zonder dat ik over de reden iets zeg.
Wanneer ik wegga,
Ga jij da met mij mee?
En samen zo nu en dan
Naar de horizon turen,
Tot het wachten op de laatste uren.
Wanneer ik wegga,
Ga jij dan met mij mee?…
Seine
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 zon op de kademuur verbindt
een schaduw kort van oponthoud
in lichte schalen de trap afdalend
zonder bepaalde tijd wiegt het water
blinde lichtvlekken zeilen op een
zucht over ronde bogen van de brug
hoe ver kun je doordringen in de zon
een zwervend leven vol warmte
voor een ogenblik verzadigd weven
glinsterende draden
passanten rusten…