Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

In limbo

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Als achter ons de poorten sluiten strijken we neer een ieder zwijgend het stroeve licht ons lot beklijvend in dit godverloren oord we trekken soep van oude botten staren elkaar in starre ogen het is alsof wolken vonken stelen uit onze kruinen, wijd geopend weigert de nacht de zucht naar sterren en sterven gebeden op dansend vuur van vers…

Engelenhart

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Voor Hilly Nicolay Stil en zuiver uit de zachtheid van een bloemenkraag ontloken lok jij de vlinderende dag van ver Waar het nectar op romige lippen glinstert verzadig jij als hongerende harten zich in jouw tuin op bladgoud neer vleien Engelenhart en edelsmid bewonen jouw hemelse gedachten en toveren het onoverwinnelijk…

Het dodenlied

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 691
Herkende het dodenlied niet aan het vallen van de bladeren was voor mij iets tijdloos verbonden een gevoel zonder heen gaan van dromen ik dacht ook niet aan jouw stem toen ik iets hoorde in de wildernis was er heel ver weg liefde een echo van stilte in een droom herinnerde mij geen enkele noot of muzikaal verlangen toen je nog naast me…

opkoppig huis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
dom dommer domst een sigaret plant je in verse aarde hark gelijk mij toupet maar waar is mijn bed? ik wil naar bed, mama?…
enrico22 april 2012Lees meer >

Ode aan de zomer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 807
saffraan kleurt de oogst van zonnebloemen de geur van nootmuskaat doet je naar huis verlangen ver weg in warme regens van salamanders, zeg je dronken van het land, het koren de bloemenhuid in Pruisisch blauw in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin je voeten dansend op de golven ga oogsten, het koren is rijp kinderen…

HEEL DICHTBIJ

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.569
Ik weet zeker, dat je terugkomt het is geen droom maar werkelijkheid hoe ver je ook weg bent ik voel je heel dichtbij zou het woensdag of zaterdag zijn zal de zon schijnen of de regen plenzen bij jouw terugkeer doet dat er niets toe dan jubelt alles en branden er veel kaarsen het mag dus ook ´s nachts zijn geen enkel probleem, ik zal niet…
Hans Uding22 augustus 2012Lees meer >

De laatste brief

gedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 29.116
Er viel een vogel die geen vogel was Niet ver van hem tussen de warme kruiden En hij werd niet meer wakker want het gras Werd rood, een ieder weet wat dat beduidde. Het regende en woei. Toen herbegon Achter de grijze lijn der horizon Het bulderen – goedmoedig – der kanonnen.…

VERGANKELIJKHEID

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
en dan valt zacht de adem van de nacht als een deken om je heen terwijl je tracht de splinters van je ziel weer aan elkaar te lijmen smacht elke vezel in je vege lijf naar een vleug erkentelijkheid teken van herinnering aan een ver vervlogen en te vlug verdampt roemrijk verleden nog sta je triomfantelijk kantelen van je vervallen slot…

Joerten op de Mongoolse steppe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Soms ligt mijn hart gesterkt, maar verward achter de einder Echt heel ver voorbij over de grenzen de horizon gepasseerd het leven soms hard Gehard door het leven.…

mistig spinsel...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
terwijl de mist over het land en tussen de bomen hangt probeer ik de spinnenwebben in mijn hoofd te verdrijven de zorgen niet te laten beklijven de witte wieven niet te gerieven door hen daar een stalling te bezorgen maar voor het einde van deze morgen ver weg te worden geborgen.…

memoriam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.223
vroeg ik zacht ik ben ver, verloren in een land van kou ik dank je voor de jonge vrouw die eens te meer de mijne was, vriendin vanaf de eerste tijd dat jij jouw vader droeg droeg ik jou en alles dat je geven wilde nu zeg ik - vaarwel……
switi lobi27 februari 2013Lees meer >

Stof waaruit we gemaakt zijn.

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Woorden schrijven verse sneeuw valt op verdriet en gelukkig ook op goed en slecht , op alles en iedereen wat krom is en toch weer recht, te geloven dat elke gesmoorde voetstap wordt gehoord door de ziende en de doven.…
Pama12 maart 2013Lees meer >

Hoop op vrede.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 626
De lach, maar ook de traan zullen gaan van gelaat tot gelaat en ver- drijven alle onderlinge haat. Een eenheid die er dan is en blijft in een tijd van eenvoud en vrede. Een samenleving waar men inderdaad samen leeft, terwijl alle onenigheid onmiddellijk wordt gestaakt.…

stromen (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
bloeiende kersenboom verschuiven tijd en licht gewichtloos met ons mee breekbare bloesem versmelt aarzelend met het zachte gras een kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in het struikgewas de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit vergeten werelden in onze vergaarde stilte spuugt de waterwolf uit wat zij van zo ver…
j.bakx13 april 2013Lees meer >

Zo, verloren in de tijd ( R. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 753
Jij en ik, o zo verloren in de tijd, eeuwigheid, voorzienigheid; volledig opgaan lijkt, en is, zó ver weg! Jij en ik: in liefde en oorlog met elkaar... we treffen elkaars hart, in de ogen troffen wij werkelijk zuivere emotie, voor heel even maar. Jij en ik, via levende dood, klein doch groot, ieder op zich... jij en ik!…

Venus en Mars

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Hij lokte haar met sterrendromen en vuurwerk in een leeg heelal tot zij tenslotte viel voor zijn komeet en hem verlustigd traag besteeg nu baart zij daaglijks sterrenregens en voedt hen onderweg met altijd verse melk hij bewaakt zijn kleine sterren spreekt hen vermanend toe als zij uit hun baan willen gaan blijf altijd weg van het zwarte…

Deze tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Toch heeft God alle tijden in Zijn handen En in kennis gaat Hij alles ver te boven Op Zijn woord kan men Hem geloven Hij zij geprezen, hier en in alle landen.…

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het tuinpad zal nog bladeren verzamelen regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

Prikkeldraad

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Velen ver weg in Duitsland. Mannen, die niet kunnen bewijzen, dat ze in Nederland onmisbaar zijn. In 1945 kwamen zij terug. Zonder bevrijdingsfeest. Landverraders in oorlogstijd. Zo dachten vele thuisblijvers. De Duitslandgangers bleven zwijgen. Verbitterd. Tientallen jaren lang. De meesten van hen zijn nu overleden.…

SENIOR-TOPPERTJE!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.564
Ze was met pensioen niet uit vrij wil maar door de wil van het getal Maar werken ligt in haar genen gaan en staan zit in haar benen En met werken vooral dienstbaar zijn vroeger ver weg en nu in de BUURT als vrijwilligster op de BOERDERIJ in het restaurant, op het terras Ze kam op me aflopen ik voelde direct die heeft pit die heeft…

Als het stil wordt in mijn hoofd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 450
Als alle lawaai om me heen Verdwenen is, alle herrie Van de wereld, het woeden Van de verwilderende wereld Stilaan is gaan liggen, Is het eerst nog druk In mijn hersens, gedachten Van heinde en ver, Gestuurd of spontaan Die de chaos van de wereld Nog een tijdlang laten voortbestaan In de woonkamer hierboven; Waarna het ook…

Vrienden zonder naam

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
ik heb de beats gevreten mijn lijf heeft het geweten halverwege was ik al kapot met wonderpil en heel veel vocht kwam ik er snel weer bovenop wij dansten ver voorbij de top tot licht en glitter braken stilte pijn deed aan de oren het feest voorbij de ochtend was geboren mijn trance zag enkel armen een lach in steeds hetzelfde gezicht…
wil melker6 oktober 2014Lees meer >

manneke

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
je hoeft slechts te kijken en je tovert- mijn glimlach straalt van wang tot wang voel ik verjonging die het beste uit mijn mens-zijn haalt en langs mijn lippen glijdt de spijt om alle tijd die zonder jou voorbij sloop slaap maar in de kom van mijn bestaan houden mijn handen je ten doop en samen gaan we deze weg waar ik onweer ver…
switi lobi10 oktober 2014Lees meer >

Mijn muze

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Details die verlichten naar de helderste ster één rechte weg door het heelal naar het licht van de aarde ver weg maar nooit uit zicht. De engel glinstert kosteloos haar vitaliteit door haar nachtelijk wonder in beweging mijn reis is in trance door de stroming.…

Ammoniet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
dit duurt nog voort, deze lijn de cyclus, de spiraal van adem en herhaling zolang het weke weefsel zich haastig versteent tot fossiel met vlakke facetten de verse stilte moet nog verkalken avondlicht moet nog doven we moeten ons verliezen, onwrikbaar vergruizen, langs bospaden en melkwegen verdwalen, thuiskomen bij nacht, roerloos verstillen…
Iniduo26 november 2014Lees meer >

Wanneer Ik wegga

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.075
Zo maar ergens heen, Het liefst ver weg, Zonder dat ik over de reden iets zeg. Wanneer ik wegga, Ga jij da met mij mee? En samen zo nu en dan Naar de horizon turen, Tot het wachten op de laatste uren. Wanneer ik wegga, Ga jij dan met mij mee?…

Seine

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
zon op de kademuur verbindt een schaduw kort van oponthoud in lichte schalen de trap afdalend zonder bepaalde tijd wiegt het water blinde lichtvlekken zeilen op een zucht over ronde bogen van de brug hoe ver kun je doordringen in de zon een zwervend leven vol warmte voor een ogenblik verzadigd weven glinsterende draden passanten rusten…