8104 resultaten.
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 er stapten
twee benen
mijn lengte voorbij
niet alleen
hun snelheid
maar ook de
soepele schoonheid
onthutste mij
nog was haar
blik niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Hun adoratie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik zag je
gracieus silhouet
in de geur van bos
als schaduw op het
licht groene mos
waar je voeten
dwaalden langs
zonnebanen die
elkaar ontmoetten
voorbij de oude
stammen waar het
leven getekend
stond op de bast
jij was de gast
op de open plek
waar herfstblad
de loper schitterend
kleurde met oogsttinten
in een dansant
verschijnen…
gedragen om niet te vergeten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 draagt een kistje in haar tere handen
dat een aandenken aan haar man bevat
de winter had hem dit jaar beet gehad
haar woning zou ze spoedig verpanden
het open terrein droeg nog hun stappen
en maakte zich op wat werd uitgestrooid
ze voelde zich ellendig en berooid
het alleen zijn was nog niet te behappen
wat goed en leuk was ging helaas voorbij…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
In zevende hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 buiten te
verschuiven
was binnen komen
iets dat enkel
gebeurde in het
eindeloos emotioneel
van lieve dromen
de haalbare
weg van warme
huid en vochtige
lippen was door
vingers aan te stippen
maar de volheid
van intense overgave
is het gedragen
worden door liefde
in zevende hemels
na het eenmalig
ervaren is die
verrassing voorbij…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 De prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 mag ik even
onder je
vleugels
schuilen
je vragen
mij te dragen
op deze lang
scherende vlucht
van het leven
samen met jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 zacht vlagen
duizenden druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend…
David
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 een kopje thee
zonnige zinnen die passen bij jouw humeur
altijd vriendelijk in goede stemming
ik heb niet veel geld te besteden
maar jij strooit gratis dromen in mijn hart
ik voel een bevreemdende waarheid
het is net alsof ik je al heel lang ken
omdat je weet waar mijn essentie van liefde is
om eindelijk alles op te schrijven
zonder voorbij…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zacht
glinsterden
stofjes alle
kleuren op
de thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op…
Schichtig
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
479 gedwee
zie ik haar schichtig
alert om zich heen kijken
stap na stap heel voorzichtig
ze loopt mij
ongezien voorbij
hoe lang kan ze nog vrij
rondlopen in deze wei
kijk eens goed in haar ogen
die eerlijk lieve levenslust
verdient zoiets geen mededogen
laat zoiets prachtigs toch met rust
de jagers zullen komen
en haar wilde dromen…
Mijmering in trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 dit wel was
Keek uit het raam toen
en zag de bomen als de gedichten,
de sloten ertussen,
gedichten als weilanden
als donkere wolken
dan weer electriciteitspalen
Als een gezellige bossage,
een kale industriewijk
Als een hoop hoge flats, strak, koel
Als oude huizen, maar gerieflijk
Zo vlug trokken jullie gedichten
in landschappen voorbij…
Kranslegging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
620 op
de graszoden
daar was
het oneindig
leed
rechts de
zeer droevig
uitziende foto's
opdat dit
nare gebeuren
geen mens
ooit vergeet
jij hebt
veel gezegd
door de
prachtige krans
hiermede neergelegd
eens zal
jouw traan
worden veranderd
in een
glinsterende parel
bewaard in
een heilig
doosje alle
narigheid eeuwig
voorbij…
Het laatste uur
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
909 als in de winter van haar leven
het laatste uurtje bijna slaat
als ze in gedachten even
terug naar vroeger gaat
dan trekken er veel beelden
aan haar geestesoog voorbij
ze heeft er veel verzameld
het is een lange, lange rij
ze leefde vele levens
een kind groeit naar volwassenheid
als ze aan haar leven terugdenkt
kwam er veel precies…
In vogelvlucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Subtitel: Oud & Nieuw
Alweer een jaar ver-
gleden, weg in vogelvlucht
voorbij de tijd
gepasseerd in
slechts een zucht
slecht nieuws afgewisseld
met summier goed
zonder enige
twijfel, nieuws uit ve-
le bronnen, overvloed
deze echter
schaadt de mensen
OVERVLOED
slechts daarom is het goed, beter, zelfs 't best
en wellicht nóg…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een…
Illustere leegte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
544 Niets is voor altijd
alles gaat voorbij
het fruit van jouw lippen
droge dromen van zijde
alles is inherent en incompleet
door grove vergankelijkheid
in deze worsteling met verveling
gedachten aan jouw vroege dood
ach, was ik maar een regenworm
dan zouden mijn stomme dromen
voor altijd zonder zonde zijn
in de warmte van het eenzaam bed…
Terra brabantia
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
468 In 't uitgestrekte zand van
ulicoten
een mijl gaans noordwaarts
van de reutsche loop
voorbij de oude strump en
hazeldonk
ligt moederziel een godverlaten
oord
ontsnapt aan pups enzo en
bremer pampa
loopt tussen snuffelland en
dodendraad
een autochtoon van rafels
zondereigen
verspreide huizen boven
ulvenhout
een zonderling van…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
Januari blues
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
557 Het is weer januari
Die eerste maand van 't jaar
Waarom nou juist moet die maand
Steeds zwaarder zijn dan zwaar
Het weer zit altijd tegen
De feestdagen voorbij
Voor velen zijn ook die dagen
Geen feestjes op een rij
Nog even wat bijkomen
Van 't vorig jaar dat was
En geen idee van wat nog komt
Hoe groen wordt nog het gras…
Lente ontwaken.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De winterwind geurt nog
naar bloeiende klimrozen,
draagt gestorven leven
de herfst en winter voorbij.
De blonde maan flirt onbedacht
met verflenste zonnestralen.
Op d' oevers van dag en nacht
waaien seizoensgeuren,
kriebelen mijn neus
raken de roep van lente in mij.
Ik wacht op ontwaken...…
golvenslag
netgedicht
2.0 met 24 stemmen
444 plompverloren golfde ze voorbij
in het koude water van de zee
haar gebronsde huid glom als
een veel te kort moment, een
flits van onverklaarbare schoonheid
het water week voor haar, verdween
alsof een Mozes met zijn staf kon
toveren, alsof een poel van verderf
opeens een scheiding werd van goed
en kwaad, een horizon van licht
dook recht…
De boemerang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zij flitste
lachend voorbij
nog voordat
ik de diepte
in haar ogen heb
kunnen peilen
zij was er
onaangekondigd
nam zichzelf
als suprise mee
naar huis
net bekomen van
het onaantastbare
moment haar te zien
en te accepteren
haar warmte weer
intens te ervaren
om samen het
hemels moment van
weer een edelsteen
aan de ketting van geluk…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 ik schilderde zachtjes een appel rond
maar hij keek op, hij had een mond
een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in…
Twaalf uur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
676 Het gaat niet meer, het lukt niet meer
't Is keer op keer vertillen
Al smeekten we het telkens weer
Hoe graag we het zouden willen
Het is voorbij…
Zonnekater
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
252 De zomer is voorbij,
het festival is over;
het regent ook in mijn hoofd.
Ik ben het hoofd!
Iedereen doet anders,
ziet me anders dan voorheen.
Maar de zomer was zo mooi,
zo wonderbaarlijk puur
als liefde zijn kan;
de muziek klonk beter
dan ooit tevoor,
het eten kon niet heet genoeg zijn.…
Alles geven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
224 Alles geven
In het leven moet je alles geven
Wat voorbij is komt niet meer
Wordt je belazerd probeer het weer
In deze wereld wapen je jezelf
De mensen leven alleen maar voor zichzelf
Nu snap je dat nog niet want je bent pas elf
Maar dat komt vanzelf
Verdriet en ellende wat is aangedaan
Moet je opschrijven voor jezelf
Als ze je pijn…
struikgeritsel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 ik stop hem in mijn borstzak
terwijl ik naar schaatsen kijk
zijn rondetijden scherp houd
koude handen wantrouw ik
liever de zachte tanden dan
knabbelend over het randje
waar elk verstand voorbij is
dat van mij in het bijzonder
dus ben ik onder de indruk
wonderlijk wat hij aangrijpt
om mij mijzelf te laten zijn
vóór de verglijdende grens…