6520 resultaten.
Contactsleutel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
476 zo,
Dat er voor je wordt gezorgd,
Maar inmiddels hebben
De geraniums in de vensterbank
Net zo'n treurig gezicht
Als jijzelf -
Tot dat meiske komt,
Met haar gitaar, en een
Liedje voor je zingt
En speelt dat de gevoelens
Die ergens diep in je zijn
Wakker maakt, muziek die
De sleutel is tot wie
Je ten diepste bent,
Je glimlach…
wensdroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 bestaat die plek
waar ik vaak ben
waar wolken kleven
waar ik op kan zweven
waar ik niemand zie
en niemand ken
waar de zon
haar warmte deelt
mij laat broeien
en gloeien
en onverwacht
mijn glimlach steelt
waar ik vlieg en vrij ben
als´n gelukkig kind
mee reis over zee
en kalme wind
ik ben er vaak
al klinkt dat gek
maar mijn dromen…
Soms is veelal meer dan genoeg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
615 houdt
die wil je zien
en mee gezien worden
Soms denk ik
was je maar wat minder knap
en wat meer handiger
Die gedachte komt
primair voort uit eigenliefde
en walst de puurheid plat
de puurheid van jouw liefde, jouw zijn, jouw schoonheid
Soms treffen onze ogen elkaar
soms ook tegelijk onze handen
soms knijp je me en ik jou
Dan glimlachen…
Gevallen rozenblaadjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
595 Ik kijk naar je foto en glimlach, je bent weer eens bezig
En wilde dat ik dat ook zag!…
Dat eeuwige houden van
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Ik zag hem weer wandelen
glimlachen en de stoep vegen.
Elk oktoberblad raakt hij aan
als een regel uit een gedicht.
Ik heb een bijzondere plek
in zijn hart
in zijn leven en dat mag.
Elke dag is als een omhelzing
een dans in de kamer
in het schemeren van de avond.…
Oude zwarte koning
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
508 Waar de schaakspeler overheen staarde
Tegen de witte koning elke strijd begonnen
In overvloed verloren
Doch menigmaal de slag overwonnen
Nu uitkijkend over wuivend koren
Hoog daar op de vensterbank
Op opa’s stoffige oude zolder
Met zijn zwarte hoofd al turend
Naar de spelende kinderen in de polder
De koning draagt nog steeds zijn glimlach…
Gewoon winter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
614 De witte vlokken
fris
Als bolle veertjes
Dwarrelen ze naar beneden
De mensen lopen traag
Door de straten
Glimlachen naar elkaar
De winter is weder daar
Door koelte
Een rode blozende wang
Daar een sneeuwbal
Of je die effe opvangen kan
Kinderen
Die Spelen
In het zware weer
Met koude en warme handen
Mooie vergezichten in de weilanden…
De ochtendstond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Het ochtendgoud straalt
glimlachend over het
land.
Triomferend schijnt de
zon en de aarde warmt
in een razend tempo op.
Extreem
is het hoe we ermee
bezig zijn,
maar dat is logisch.
Bloedstollend
is het eigenlijk wel, we
weten er bijna geen raad
mee.
Als mens moet je zo min
mogelijk inspanningen
verrichten.…
wandelvriendinnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Vandaag
was zo'n dag
bezorgde een
glimlach
op ons
gelaat
een kletskop
op een
stokje
opgepeuzeld
door
twee
kletsmajoors
of ?...
majorinnen??
ach gewoon:
twee
wandelvriendinnen.…
Cola
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
734 me verbeeldde
hoe je lippen dorstig
naar mij zouden smachten
Hoe we mateloos en wild
elkaar zouden verkennen
eens je voor mijn cola
uit de kleren ging, maar nee,
toen kwam die knul
Ineens stond je met hem
verstrengeld terwijl ik
met mijn tong
alleen het ijsblokje beroerde
en hij gaf je zelfs geen limonade
Ik slaagde erin te glimlachen…
In deze seance
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
425 uit onbekende verten
die mistig schimden
maar een gewoon
menselijk contact in
gezamenlijk dromen
we voelde warmte in
een tintelend ervaren
waar zachtheid spanning
rondde in energieën
die in extravagante
kleuren vurig paarden
later opgelicht
uit het aardse bed
van de kleine beperking
zij lieten ons met een bijna
hemelse glimlach…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Ze toverde de glimlach op je gezicht
Maar nu is ze weg, de dag dat ze verdween.
Alleen maar denken hoe koud is het, o zo alleen.
Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
La lollo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Francesca bollolollobrigida
Stond op haar schaetsen hemelsbreed te shinen
Van oor tot oor breed glimlachend te smilen
Als zij iets níet was, was het frígida
Ze toonde strak in 't pak
haar bolle billen
Haar haar verdween onder
een blauwe cap
Niet echt esthetisch, eerder
'n handicap
Doch niet voor iemand die
haar huid zou willen…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan komt er afstand, en hij glimlacht stil
een verre glimlach, of hij zeggen wil:
‘Ach, dàt juist kan ik je niet doen begrijpen,
omdat je daarvoor groeien moet, en rijpen’.…
De bakker...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Hij toverde een glimlach op mijn gezicht
en maakte mijn dag vrolijk en blij.…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Je glimlach is breder
dan het dal waar 'k vertoef,
al mijn zorgeloze grapjes vervallen
in de afstand,
we hoeven elkaar niet te zeggen
wat we wel zouden willen schreeuwen.
Nog even
en dan ben je weer verdwenen,
als ’n hersenkronkel uit
in mist vergane tijden.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
68 Verbonden in vervlogen daegen,
segght nie wat blieven zal;
ick zie dien warmen glimlach heden,
geliek een lichtval overal.
Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch dankbaor, as grieze wolcken
zijn verdreven,
dat de liefde nie verlore en verstomt.…
JARIG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
540 vandaag ben ik jarig
en hopelijk morgen
en overmorgen
en de volgende weken
maanden en jaren
en daarna ...
daarna nooit weer
maar dan is het
misschien pas tijd
voor het echte feest?…
Geboren ...Leven...Sterven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
724 Met vriendschap om je aan te warmen
ook met verdriet en vreugde gevuld
is het leven best te leven
Alhoewel ook nog 'n extra portie geduld !
Bewaar de mooie dingen op een speciale plaats
de verdrietige zaken op een iets mindere plek
Dan krijgt het leven een grotere waarde
en is het écht nog niet zo gek !…
Verlost van al mijn zorgen
gedicht
3.6 met 29 stemmen
14.935 ik heb niet gekozen voor deze eenzaamheid
evenmin voor deze angst
als balling te leven in Amsterdam
om mij heen, ballingschap
in de palm van mijn hand
zie je nu maar te amuseren,
als een kind in een leemte,
ontheemd
ach, vriendschap door dik en dun,
ik ben bereid te versmelten met jou
in de stilte van de nacht
eerst zal ik hymnen zingen…
Gedicht zonder Titel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.188 Heb lange tijd gezocht zonder bewust te zijn,
niet bewust van de zoektocht naar onvoorwaardelijke vriendschap,
niet bewust van de zoektocht naar vertrouwen,
niet bewust van de zoektocht naar warmte,
ben me nu bewust dat ik het weer vinden kan.…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Sombre haat
zweeft in de zoetste lach der vriendschap op 't gelaat,
en door een spotwoord voelt men teedre liefde boren.
Wat vond men lust in meenge traan, in blij geschal
vertwijfling, kon men door die maskers henendringen:
Werd heel de wereld niet een vastenavondbal ?…
Kleine Dingen
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
3.533 Je zult nooit gelukkig zijn,
als je niet blij kunt zijn
met je gezondheid, je man, je vrouw,
je kinderen of, als je alleen gaat,
met een eenvoudige eerlijke vriendschap.
Je zult nooit gelukkig zijn
als je geen vreugde kunt vinden
in de zon die schijnt,
in de bloem die bloeit,
in het kind dat naar je lacht.…
De drie gezellen
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.849 Doch als de roes mijn slapen heet doorwoelt
Vaarwel dan, vriendschap! Vrienden, dan vaarwel!
Wij scheiden in de vroege morgenschemer,
Maar niet voor lang – Ja, morgenavond vieren
Wij feest weer samen – willen wij, gezellen?…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 En zonder zij zelve het wisten,
was jeugdiger vriendschap gevloôn,
en sloeg in hun harten de liefde
al juichend en zingend haar troon.
Dra was nu het zoete geheimnis
voor beiden geen heimenis meer,
en lag aan zijn zwellende boezem
schaamrood haar hoofdeken neer.…
Vallei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 kisten droegen
naar blote voeten die het pad beklommen
Het scherm bracht me terug naar de omhulling
van bergen, solide rotspartijen,
stille eenzaamheid
naar het leven dat
ik leefde
de kracht en vanzelfsprekendheid
om vrijgezel en vrij en sterk te zijn,
alleen op reis, omringd door massieve
flanken, toppen,
betrouwbaarheid van vriendschap…
Zielenrust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
524 Ik zal niet gaan roepen of je terug wilt keren
zal geen jager worden met jou als prooi
als gemis parten speelt, gedachten deelt
gekoppeld aan jouw brein, dan zal ik verstillen
met kleur oude vriendschap in letters gieten.…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 allang overleden
Dichter tegen: Hè Jan, roep ik met armbewegen
En handopsteken maar halverwege
Breek ik die groet onverhoeds af
Je bleef niet maar komt toch terug
In de Museumstraat of een van die stegen
En steigers waar Dordrecht zo rijk aan is
Groothoofd Damiatebolwerk en -brug
Te zeggen: mijn hart ging te keer
Is te veel eer, onze vriendschap…