7749 resultaten.
Ecocentrisme
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Toch niet de eindtijd
't Laatste Oordeel
Het eind der tijden,
Apocalyps
Veranderende perspectieven
Van Keynesiaans kapitalisme
Overproductie naar believen
Naar een neo-ecocentrisme?…
Het was een dag geweest.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
687 Waar ze op doelde was een zelfgekozen einde.
En toen ik vannacht weer ging hangen op de brug
klonk vanuit de oliezwarte diepte een gerucht
Als ge vandaag niet springt kom dan tenminste morgen terug.…
Woorden en doolhof van mijn brein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Dwalend door mijn woorden
In de doolhof van mijn brein
Onderbrekingen die mij stoorden
Door de weg verloren te zijn
Ergens zal toch mijn doel wezen
Een einde na een zwaar begin
Gaande weg is mijn hoop gerezen
Ga ik zingend het paradijs weer in
Laat mij mijn rug dan rechten
Voorwaarts door die doolhof gaan
Hindernissen voor mijn voeten…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Je probeert het begin te begrijpen
van een wonderbaarlijk vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar…
ALTIJD BINNEN GESTAAN
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
549 voorzichtig leven om het einde uit te stellen,
is dat eigenlijk wel leven?
----------------------------…
Rust in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Laat de wereld even voorbij waaien
het ziek zijn is al zwaar genoeg
maak je hoofd leeg en denk aan niets
het is niet te verklaren waarom de een
meer moet lijden dan de ander
je bent een man zonder land
een toekomst zonder horizon
een verleden vol vergetelheid
vergankelijk op weg naar het einde
ik heb je lief gehad in barre tijden
de…
Quatsch
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.083 Gehenna de wereld waar romantisch
knielen der zielen zingend als zwanen
zwarttreurig smachten - zal hun elegie
in quantumberoering ten einde
dan verzwolgen vibreren als nimfen?…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor een blinde, geuren voor een verliefde vrouw
de adem van een fraaie droomwereld
eindelijk op weg naar een nuchter einde…
‘met hielspoordreiging en al’
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
339 Ik zal alles verdichten,
het felle licht van bouwlampen gebruiken,
met of zonder stijgbeugels hun ruggen beklimmen;
ik zal de rust herstellen,
een versneld einde der leegtedictatuur
met hielspoordreiging en al doordrukken.…
De vier seizoenen; winter
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
712 Ondergesneeuwde verwachtingen
einde van tunnels
zijn nog niet in zicht
krakende ijslagen breken
stapvoets de winter wil uittreden
pijnscheuten willen genezen
niet langer willen rouwen
levens ontvouwen…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Een vleugel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
892 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.
Ik rise, ik rise, een schreeuw van glas,
door merg en bot, nooit helemaal verloren,
want hoop zingt woordloos in de kooi
tot alles barst en liefheeft…
gerijpt in stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
258 de stilte van vele nachten
waar gedachten langzaam rijpen
als vruchten in het donker
onzichtbaar, maar zwaar van belofte
woorden dwalen, keren terug
schuren langs herinnering en twijfel
tot alleen het nodige overblijft
een kern, helder en stil
wat kort gezegd wordt
droeg ooit de last van tijd
van zoeken zonder stem
van vragen zonder einde…
Clichés
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
203 geleund tegen een marmeren pilaar
op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard
ten dode vermoeid maar niet opgegeven
na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren,
zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend
met enkel de schikgodinnen voor ogen met mij in hun greep,
die mij naar het eind…
Eindtijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
176 Is het eindeloos einde nu in het zicht,
is de tijd voor d’eeuwigheid gezwicht?
Wij dwalen nu door een niemandsland,
hebben niets meer aan ons verstand.
Nu onze toekomst ons is afgenomen,
kunnen we slechts nog dromen
van wat was en verdween,
ver van ons heen.…
Tevredenheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
10 Nu ik ’t einde van mijn wandeling
Nader, komen d’herinneringen
Terug alsof ze pas gisteren waren.
Ik geniet nu voor de tweede keer,
Ben over mijn geleefde tijd tevree,
Die tevredenheid neem ik straks
In mijn dood naar gene zijde mee.…
sentiment
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
10 de regen ketst tegen het ontbijt
en ’t avondmaal, geen dag
droogt nog de kille flanken van
het eens zo tastbaar welzijn
er is geen kommer die
zich nog getroost weet nu
het werelds avontuur
zich reeds ten einde waant
nu straten worden overspoeld
door ’t sluimerend versterven
van blad en mens, voert strijd
de boventoon terwijl de herfst…
Traan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Wij lieten deze wereld achter
Met zijn regen en zonneschijn
Wij doken samen onder water
Om voor eeuwig alleen te zijn
En in die grootse oceaan
Besloot je mij te laten gaan
Het was adembenemend…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 Het toeval dat ons samenbracht
is het lieve lot dat ons vertrouwde.
Meer dan een halve eeuw geleden,
veranderde toeval in bedoeling.
We weten wat falen en wat vallen is.
We weten nu wat samen opstaan is.
We weten wat samen balanceren is,
tussen lief en tussen leed.
We houden van onze kinderen.
Van vrienden en vriendinnen.
We houden van…
Vrijgevochten liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Liefde wil vrijgevochten worden.
Liefde die in kooien leven moet,
blijft geen ware liefde meer.
Wordt eenzaam.
Is angst.
Gekooide liefde is nooit trouw.
Vrije liefde blijft altijd trouw,
aan vrienden en vriendinnen.
Vrije liefde leeft tijdloos open.
Liefde laat alle harten kloppen.
Laat ons woordeloos voelen ...
We houden van het leven…
Nemo
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Zijn intro was onwennig eerst en vreemd
naar buiten tredend uit het onbekende
eerlang gesloten klankrijk zijner ziel
hij wist dat niemand zo zijn naam herkende
toch voelde 'niemand' zich langer ontheemd
Gedroeg het onderhavig personage
zich in de pels als eloquente luis
en waande het zich zonder patronage
als spreker in de grot, die Odysseus…
Zomeravond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.107 De avond nadert zijn einde en de kleuren van de lucht reizen mee.
De wind is stil en de vogels hebben zich hierbij neergelegd.
De druif rijpt in zijn eigen tempo en vertoont al kleuren van geel tot blauw.
Het einde van de zomer is in zicht en de warmte maakt vleugellam.…
Verzand
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
963 de lucht verft mijn verbeelding,
verdraait de wereld op mijn gezicht,
doet het einde vragen waar
mijn twijfels ooit begonnen
het blauw glijdt volmaakt doorheen
de wering van mijn sterven,
doet elke seconde vertragen waar
mijn tranen ooit ontsprongen
ketens drijven zwaar aan
mijn gestrande voeten,
doen lucht en licht verzanden,
een wereld…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 Toen de scherven plotsklaps vielen
sloeg mijn droom ineens kapot
De toekomst leek ter ziele
ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op…
toen krom niet wilde deugen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
857 bedrogen
hoorde hoe de waarheid werd
verkracht in woorden fluweelzacht
streek glad
maar voelde tegenvleugen
sprak recht toen
krom niet wilde deugen
de transparantie
valt in scherven
we weten allebei dat liefde
langzaam haat zal erven
nog plooien we
en strooien zand in
tanden die al knarsen en
tot stilstand zullen komen
het eind…
Als alles stroomt
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.640 en vandaag heb ik je lief
een idee die haar hemelen lief heeft
en los laat
helder en luid gegil als geboortekreet
( wanneer ik me voor de gek houd )
in deze rivier
waar alles en einde heeft,
is voorbij,
nog voordat snaren de smachten
beantwoorden...
Als alles stroomt,
waarom verlangend naar jou
sta ik stil?…
1964, een gedurfd jaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
818 Dat jaar was dus vol onbestendigheid,
en ik die week na week maar sliep
over de teksten van Lennon & McCartney,
het zou met mij pas goed komen
aan het eind van de eeuw
met Brian Adams en een schreeuw:
I wanna know you inside out.…
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 Wat nog niet eens
begonnen was, is nu
al aan zijn einde
gekomen...
't Was ook nog
zo pril en fragiel,
als was het
een lampenglas...
Maar ook opgelucht
door de genomen
beslissing,
want niets geeft
zo'n goed gevoel,
als een genomen
besluit...…
Struikelen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
911 eindeloze slaap
Het is een struikelen
Elke dag opnieuw
Een poging om terug recht te staan
Heb je niet verdiend
Keer op keer striemen woorden
In het diepst van je ziel
Tijd om te helen, een blinde pijn
Kan niet worden genezen
Daarvoor liggen mijn tranen
Veel te ver verspreid
Ik vouw mijn handen
De nacht spreekt tot mij
Er komt geen einde…