8894 resultaten.
Dichter op de Vismarkt
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
714 Je ziet me op het bankje,
Op jóuw bankje, met papier en pen
In de weer, vraagt wat ik aan het doen ben,
Op jóuw vaste woon- en verblijfplaats,
Ik zeg dat ik de stad, jóuw stad,
In woorden vangen wil, in regels,
In zinnen, in een vers -
Je ontbloot je half vergane
Tanden, en zegt, terwijl je kegel
Mij omverblaast: Zoek niet verder,
Je…
Geen nieuws, goed nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 rekenen
Een onderzoek is tussen hoop en vrees
sluit je je ogen er voor
dan komt het als een dief in de nacht
en heb je dat helemaal niet verwacht
De pijn voel je al
pijn is er dag en nacht
moet je het negeren
huilen wordt verwacht
Mag je je emoties tonen
of stel je je eigen aan
het zal wel tussen je oren zitten
jankers staan vooraan
Ver…
een herfstige zonsopgang
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
523 oostelijke horizon in vuur en vlam
het nachtelijke donker verdwijnt…
een piepend stralend licht verschijnt
zonnetje lief verstuurt een telegram…
reeds vele vogels zingen hun mooiste lied
kom op mensen… uit de veren
want natuur en dier zullen het ons leren
vandaag is er geen plaatsje voor verdriet
dus open je ogen en tover een brede lach…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Er ligt een speelplaats in mijn hoofd
braakliggende grond met verse aarde.
De korrels roepen: heb plezier
plant een zaadje, schilder de tijd.
Heb erg in de tonen en noten
bij deuntjes die repeteren
herken je de instrumenten
laat niets het geheel om zeep helpen.…
Een tikje snobistisch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 mij naar hogere sferen waar
mijn geest gelijkgestemden vindt
niet voor een
toepasselijk lied bij
dit zeer exceptionele feest
maar om samen de
harmonie van expansie
in gedachten te ervaren
iets van het komend
goddelijke nu al in het
aardse te kunnen evenaren
een tikje snobistisch
wij zitten god op de huid
zijn dus de anderen al ver…
Jonas
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.689 verbergen
achterhaal me niet met 'n katheter -
zal ik me slapend houden,
jonas wil wel zingen zachte hits desnoods en en
en even zachte kasjmierharen krijgen 'n opgerold schootkatje
fijn dat je kasplantje likt en laat groeien,
nee nee
nee, en er keihard in rondcrossen,
wat overvliegt bekogelen zodat het uiteenspat
in pikzwarte veren…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 rimpels
de lijnen van het leven
rimpelen het rulle zand
korrels krassen in het nu
vervormen wijze woorden
de beelden in mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven…
Dolende Ziel.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
559 Wat beteken ik in dit breedspectrum universum
Liefde, waarheid of dromende afwezigheid
Eiland niet gevonden waar gedachten Vrijheid impliceren
Hartenkreten zo onbegrepen resulterend in knagende pijnen
Bevestiging en beweegredenen ver zoek
Vrouw speeltje of wezen met ratio
Wijde natuur muze of 'fabrieksinstelling'
Ziel helend of net destructief…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 ik zag
de duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Nooit met natuur in het reine gekomen
bluf ik mij telkens haar wildernis in,
om er als hedendaagse nomade
rechtschapen te dwalen,
ontvankelijk, maar ver van de gratuite
lariekoek in het kaartenhuis.…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Vlinderkus
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 Ik berust in jouw vlinderkus
het is dat wat me is slaap kust
als in de nacht de maan weer gaat schijnen
en mensen verdwijnen achter de gordijnen
Jouw zachte wang
tegen me aan
je ligt niet ver mij me vandaan
ik kan je voelen betasten
diep in de nacht
ik voel me zacht
Door jouw mankracht
die me overmeestert
op dat moment heb je me lief…
ZOEKEN EN VINDEN
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
461 hoeveel talen je ook
hebt leren spreken
hoe ver je ook reist
hoe groot ook de
wijsheid die je ermee
hebt bereikt
ooit zul je ervaren
na alle wereldzeeën
te hebben bevaren
dat je aller diepste
gevoelens voor altijd
daar gedijen waar ze
oorspronkelijk ooit
thuis waren
want wat is gebleken
je oren kunnen alleen
daar de waarheid…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
zo ver je kunt kijken
velden en weiden
en ergens daar door
stroomt de Runde
daarmee begon de
Ruiten Aa
als rivier
maar was hier
ondertussen
genoeg water
om de veenbrand
van Barnflair
te blussen ?
Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Wanneer gedachten bij tijd en wijle blokkeren
je warmere hoofd en de natuur je van alles wil leren,
de zon de wereld doet zinderen en leven
de zee en haar golven en de duinen doet blinken
hoe ver kun je dan in gedachten verzinken.
De wolken de zee de zon en de zwoele wind
ze spelen haasje over gelijk een kind.…
Muze
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
504 de trap op weg naar de oude zolder
dan blader ik in ons fotoboek
hoe we samen liefde waren
terwijl de muizen zich tegoed doen
aan de kaas die er ligt zonder val
ik ben nu sterk aan het vermageren
om in ons samenzijn te blijven
tranen vermenigvuldigen zich met regen
of zijn het metaforen van de liefde
het heelal is zo uitgestrekt ver…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over jouw handen die
hun eigen gang gaan
zonder commando’s
loopt met mij langs
de resultaten uit
optimale manuele
prestaties die handwerken
ver…
Stukjes van jou
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
432 ik heb je gezien
in het huis van
hiernaast op een
gedachteloos
moment dat geen
onderwerp kent
er waren al
stukjes van jou
die ik had geraapt
vergaard op speciale
gelegenheden ver
weg van het heden
ik had geen plannen
maar kon mijn
gedachten aan jou
niet uit mijn hersenen
bannen omdat je te
diep in mij verankerd zat
toen heb…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 De hemel is zo ver je kijkt
ontdaan van elk vliegtuigje.
Men ziet de ernst in van een lockdown.
Anders valt dit virus niet te temmen.
Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
De Horizon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Lijkt ver weg
Wel gezien, toch onhaalbaar
Brengt duistere gedachten licht
Dieptepunten brengen verlangen
Naar het punt dat verlicht
Mooie zonsondergang
Gratis advies; geniet ervan
Verzacht de gevreesde ondergang
Vanwaar toch zo bang
Voor onzekerheid die net zo vaststaat
Als de ondergaande zon
Het feit is hij zal onder blijven gaan…
de gunst is dogma
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 mijn huid slinkt en krimpt
mijn kim daalt neder verstrijkt
tot avonduur bochel schaduw
verzwindend het tafereel
zo is mijn verschijnen versneden
naar binnen het moment
kromt naar willekeur de kruin
uit zichzelf naar zichzelf
naar binnen, dichter en dichter
als frommel papier, het was mis
d’ eronder dacht d’ aarde punt
aan de lijn en een vers…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Veren hebben ze niet nodig.
Behalve, in hun kont.
Vogels kunnen niet denken.
Dat denken vele mensen.
Jammer en helaas.
Mensen bezitten de aarde nu.
Dieren zijn van ouder tijden.
Vogels hebben afgedaan.
Mensen zijn de baas.
Denken we.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille uit
leg handen op zijden
je geestesoog ziet alles
in vertes die niet ver…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.
Soms is iets
dat kapot gaat
niet meer te lijmen.
Doet het pijn
wanneer voeten
in de duizenden glasscherven
die jouw leven vormden,
dat uit elkaar spatte,
zich vertrappen;
oefenen dat zij
over vuur lopen.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen gedachten
menen te moeten ver…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Met een kruimel brood
en een slok water ontvlucht
ik de dood
met niet meer dan een witte veer
en een vel wit papier
in mijn rugzak
en in Gods Naam nog genoeg
tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer…
Pax Mundi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 Ver voor Romeinen en Oemayaden
Losten koninkrijken en sultanaten
In plaats van door met elkaar te praten
Hun geschillen op in bloedbaden
En ookal zetten profeten eerlang
Beschavingen zonder weerga aan het werk
Het zwaard als rechter bleef echter in zwang
Daaraan stelden zij geen paal en perk
Zulks sproot voort uit onze rivaliteit…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Vincent
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.001 De jaren kunnen niet verhullen
dat onze oorsprong blijft bestaan,
populieren werpen hun schaduw
ver vooruit.. voorbij de kalverdijk
waar het uitzicht onbegrensd,
de paddock gevuld en de verrekijker
gelukkige jaren in beeld had
vergrootte een dijkvlucht
de afstand naar het begin,
het verschil zit 'm vooral in de jaren..…
Afgelopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
724 Te ver om terug te gaan.
Teleurgesteld blijf ik maar hopen…
Wat is die droom raar afgelopen.…