7675 resultaten.
Weegboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 Ze heeft me, ze zal me
opsluiten met slangen
of spinnen of levend
villen, roosteren, leegzuigen
of beheksen, ik ben verloren
Waarom waagde ik me
in de boom, wurmde ik
me door de spleet
nieuwsgierig, misschien
al betoverd
Wat zocht ik hier?…
De vleermuis dol van woede
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 er is een boze kracht
die mij mijn
eigenheid wil ontnemen
hij volgt mij dag en nacht
wat niet bevrijd is
houdt gevangen
omringd door wereldse
belangen
zon valt op
kruinen van de bomen
de vleermuis
dol van woede
verscholen
in 't hol hondsdol
het woud vervult
van klagen rondom
haar plagen
zon schijnt
op onze kruinen
terwijl…
Het struikje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 jij voelde hoe
bloemen struiken
en bomen hun
dromen kleur gaven
geaard en reikhalzend
naar de hemel met
energie en licht
je glimlachte
naar de prilheid van
knoppen en blaadjes
ontlaadde hun
spanning door ze
in warmte te
laten ontluiken
had oog voor
het struikje tussen
tegel en muur dat
bij iedere bui leek
te verzuipen maar
al…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Deze dagen 12 Winkelen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 Spaans benauwd krijg ik ‘t
mondkapjesdragers te zien
aanjagers van angst zijn ze voor mij,
behagers van ‘t nieuwe regiem
Op straat, tussen kleurrijke bomen,
bekapt op de fiets,
onwetend dat jouw sterk lijf ' t niet verstaat,
het er aangaat op den duur:
zo verzuur je je eigen O2
je bloed en je longen
tjonge jonge wat heeft het regiem…
bellenblaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 een helm berooft zijn hoofd
van licht en wapperend haren
moeder neemt hem mee
voor de eenden in de vijver
heeft hij geen oog voor
vogels en bomen evenmin
zijn hand omklemt een flesje
met de andere houdt hij
de blaastuit vast
dit is zijn heilige Graal
de onvaste stappen van een
onwillig lichaam zijn vergeten
het innerlijke kind…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Droomlente
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
459 Diep in de stilte van het zoete meer
spiegelt eenzaamheid van bomen
die verlangen naar nieuwe lente
levenssappen en veerkracht
vogels verkennen vrijheid
in beminnen en beginnen
de droom tekent het landschap
waar heldere illusies ontwaken
dolblije dieren lijken jeugdhelden
vertrouwen heeft zich verenigd
verstikkende donkerte verdwijnt…
Tussen oud en nieuw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Zij is als een vogel
die de vlucht neemt tussen alles
door in de ochtendzon verborgen
tussen de roze bloesem op een tak
in de boom
haar ochtendconcert ten gehore brengt
in het licht
waardoor we weer tot leven komen
dat alles is er nog
in het dagelijkse leven
met de vernietigende angst waar we
elke dag mee geconfronteerd
worden…
lange benen en losse tanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
604 De zomerzon heeft lange benen
en werpt lange zwarte palen
achter de bomen vanaf de omslag
aan de pijpen waar ze haar koelte in legt
op het groen tapijt heeft de zon overal
netjes gevouwen broeken liggen wereldwijd
in de zoom van één van haar broeken
vermei ik mij wereldvreemd
verheugd over dit inzicht
in de garderobe van de zon
zie ik hoe…
Bospad
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
577 Het bospad waarop ik loop,
gevormd door mooie grote bomen.
Neemt me even van de wereld weg,
laat me tot mezelf komen.
Dwalend van verlangen,
Genietend van de geur,
Duizenden mooie bladeren,
een wereld vol van kleur.
De wind waait wat onstuimig,
waait gedachten van me af.…
Carel Godin de Beaufort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 jonkheer is een aardig zwaargewicht
die graag zijn viercilinderbeest laat klinken
We schrijven vierenzestig, Nürburgring,
de Flugplatz en het Schwedenkreuz genomen,
na Breitscheid bij het steile stuk gekomen,
zijn zwakte: voorsprong komt in het geding
En dan slaakt zeven-achttien nog een kreet,
de Porsche trekt naar links en raakt een boom…
Ze kennen haar niet...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
507 Ze zit voor het raam
kijkt naar de boom
die aan de overkant staat
er rijden wat auto's
er lopen wat mensen
op straat
Ze zien haar zitten
maar ze kennen haar niet
Soms krijgt ze bezoek
van haar dochter, haar zoon
hun kinderen, een neef
ze praten met haar
en vooral met elkaar
Ze horen wat ze zegt
maar ze luisteren niet
Ook gaat…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 Wit berijmde bomen
daken van huizen
het gazon met glinsterende
Pareltjes bezaaid
grachten en beken met
een dikke ijskorst bedekt
de winterhemel helder wit
scherpt de maansikkel
om harder met de vrieskou door te gaan
wonderlijk mooi ; een witte kersttuin!…
Communicatief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 wij wisten
al heel lang
van het bestaan
van de groene
plek in het bos
met zomers
de speciale
kleuren van de
bomen rondom
het ultra zachte
groen van het mos
dat winters
verdween maar
zomers een mystieke
aantrekkingskracht
had voor iedereen
die iets van en met
liefde had of dit
vroeger ook heeft
meegemaakt zoals
sprekende woorden…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?
onze mensentranen begrijpen?…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
resten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 wijst me hier de grens van
haar honger naar kaalte
het schrale overleven
ze lacht dat het schalt
leeft liefst in oude kleren
wijst naar strepen op de rots
hoe hoog het water was een licht
gebaar naar het verlaten huis
ze wijst naar de vervallen schuur
aan het einde van de slechte weg
naar het gebroken tuimelraam
naar die ene boom…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De hoge bomen, zwart in het late winterlicht,
wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon
en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte,
die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.…
Oppenheimer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 Met jou naar de film
waarover in alle media
Een zaal vol jong volk
en popcorn
Om 't verhaal te begrijpen
werd er veel gesproken
Ideeën van wetenschappers
spelend met levens
Cijfers, getallen op borden,
'k Wist niets van 't vuil politiek spel
En al helemaal niet waarom in Japan de bom ontploffen moest
Veel knallen, gedreun
Hoe…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 Dingen gaan samen:
Jou, trouw, wou, rouw, hou van jou
Een steeds opnieuw weer beginnen
iets in jezelf overwinnen
Stapje voor stapje,
het leven geen grapje
Maar toch kun je op sommige dagen
lichtheid voelen,
als word je gedragen
Dat gevoel hebben
tussen alle gewoel van de wereld,
tussen de bende ellende
Want altijd komen
bloemen en bomen…
december maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 De maan maakt helse uren door
tussen het hemelvuur van de demonen
niemand heeft de leugen terug gepraat
en de lammeren blaten tussen de bomen
het bomenlandschap ligt onder het sterrenbeeld
van de duivel die denkt dat hij gewoon mens is
maar niets onmenselijks is de mensheid vreemd
wanneer hij zich misvormd in eigen wanen
woede kijkt voor…
De schaduw van de maan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 de schaduw van de maan
toont beweging op het gras
het schijnsel door de bomen
maakt licht wat donker was
de schaduw van de maan
speelt met mijn gedachten
graaft in de herinnering
wat we samen verwachtten
de schaduw van de maan
maakt lucide dromen wakker
ontmoeting was geen toeval
jij zocht in mij een makker
de schaduw van de maan…
Tussen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
660 honden en hun bazen,
tussen hardlopers
loop ik zondagsmorgens
naar de film,
verboden vroeger in mijn jonge jaren
De film was Green Borders
over vluchtelingen tussen
Wit-Rusland - Polen heen en weer
gestuurd
Na afloop zit ik op terras
naast lachende vrouwen
en loop weer
tussen borders fluitenkruid
en naar de hemel grijpende bomen…
Afscheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
570 Het omgekeerde van de lente met
bloesems die de bomen sieren.
Zo gaat het ook met mooie dingen
in dit leven, we moeten loslaten
wanneer de tijd daarvoor gekomen is.
Niets blijft voorgoed en mensen worden
ouder, trager, vergeten ook wat hen
ooit boeide en doet leven. Het afscheid
doet dan pijn, maar zo is 't leven.…
Stralen nog geboortelicht
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
571 vooraan maar
waar de grote
verdwijnen is er
voor de kleine
weer een
nieuwe plaats
ook het groen
is duurzaam
geworden
de naalden
blijven langer
leven zo stekkert
hij twee weken
langer in de jong
groen aanstand
wel rinkelen
de klokjes
glinsteren
ballen
en slingers
tussen
vrij dansend
engelenhaar
in alle tinten
toch is de boom…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Er is een duidelijke realiteit
in schijnbare liefdesdromen
momenten zonder mystiek
een rode draad, nauwelijks zichtbaar
die naar nieuwe illusies zal leiden
het is alsof je gras kunt horen groeien
bomen kunnen praten, wolken vertellen
over dove dieren die de aarde dienen.…