6649 resultaten.
Verdwaald liedje
gedicht
3.2 met 31 stemmen
26.067 De mens dat arme beest
hij is er en hij is er geweest
Hij rent door alle landen
tot hij geen asem heeft
En als hij neervalt is hij bang
en bidt en blaft en beeft
Daarom heeft hij de goden uitgevonden
daarom heeft hij torens opgericht
waar de goden mogen wonen
in een eeuwig licht
De mens dat arme beest
dat vraagt en vrijt en vreest
in…
Dood van een Musketier
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
955 Als een minnend musketier
die hier zijn wereld had vergroot
zong hij verliefd in bloedend rood
nog eenmaal van haar schone ogen
Haar schone ogen die hem dreven
tot zijn laatste ademnood
en aan de eeuwigheid beloofden
wat hij zelf had ontbloot
Gij kwam in licht
en lachend leven
met uw ogen
die steeds bleven
en in tederheid
mij streelden…
reistijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 kwam van de grond
liepen er tranen van langs mijn mond
ik viel meerdere keer op de gond
zakte er door heen
o wat was deze wereld soms hard
zo gemeen
maar ik liep door
op zoek naar antwoorden
alles kwam van voor
langs paden
te raden
wat was er gebeurd
waneer ben je klaar
met het leven
met haar
dan vind je weer iets nieuw
zo blijf ik eeuwig…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Tijd heeft hier
nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…
Idealen
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.693 "Genéucht,
Te zien geslachten na geslachten sneven,
En eenzaam, boven lot en dood verheven,
Te staan in statige, eeuwig-kalme vreugd." -
En 't kroos der poel: "Waar dwazen al naar talen!
Ik wens voor alle streven 't enig loon:
Uit water kiemen, en er dood in dalen." -
De hemel lacht, en spreekt op blijde toon:
"Braaf!…
Brünig
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.215 En in één ogenblik, dat zo verglijdt,
Beleeft de geest de stilstaand’ eeuwigheid.…
Tussen de rivieren
gedicht
3.6 met 15 stemmen
8.303 De eeuwige voorbijganger, net als ik.
Net als vuurvliegjes op het fijne
verhemelte van de vervalende zomer.
Wolken daarginds aan de overkant:
bokshandschoen, olifant, kop van Jut,
hemd met kant.
-------------------------------------
Uit: 'Tussen de rivieren', 1999.…
Ergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Descartes
en dit wanhopig klampen aan 't bestaan
door kwesties te verzinnen speelt mij parten
het is mijn angst in nietzijn op te gaan
die het krampachtig ratelen der raden
in werking houdt zo gauw de leegte dreigt
mijn web is klaar maar 'k span voortdurend draden
over de afgrond waar het monster hijgt
Maar nu is het genoeg, dit eeuwig…
Mano
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
932 fundamenteel belang
het is mijn taak
als vuurspuwende draak
om hoger te zingen voor haar
zonder haar
is dit mysterieuze verhaal
nooit klaar
O maan O maan
alleen zo bang
ik kijk
en zie
een lichtje
aan het eind van de gang
maan O maan jij schijnt zo lang
deze nacht op volle kracht
vliegen er adelaars door het licht
het is hun plicht
om voor eeuwig…
Een lange lege morgen
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
3.981 ik zie jou, mijn lief in dag en nacht zo óók in de
droom die jou bezoekt ben ik bij jou en hou de wacht
in koestering draag jij me met
je mee, waar de zon nu schijnt of dooft door
bitter nood verblijf jij enkel en alleen in
handen die me dragen daar waar tijd
stil is blijven staan
zo jij mijn kind, en ik leef in je lach
voor altijd – eeuwig…
Wanneer gij ...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.876 Zo ruist de zee het land een lied, zo wil
ik met een wit gezicht van hartstocht voor u
eeuwig klinken van mijne dankbaarheid.…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 M’n dorp zonder tv en telefoon
zondagmorgen naar de kerk
‘s middags naar de bioscoop
en tollen op de dorpsweg
de dood in ‘t dorp is zeldzaam
gevoelsmatig leven we er eeuwig
maandag de was, zaterdag in bad
en knikkeren op het zandpad
de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn…
de stoel en het gedicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
533 Maar je mist het gedicht, terwijl je op die stoel zit,
en dat kan nog wel even duren, een heel leven, zelfs
een eeuwigheid, terwijl het toch zo makkelijk zou zijn
om op elke stoel een gedicht te leggen,
zodat je eindelijk
die plant ziet en dat opwaaiende gordijn,
en het onweer hoort en niet alleen de voorspelling.…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 IJsbloemen smelten op kwetsbare ruiten
tussen muren van het wankele houten huis
bij het moeras, is het vochtig winter wonen
de kinderen prikken met stokken in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs…
Verdichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
603 voor zich uitstarend
prikt ze in een bord waar de avond
tevoren een warme maaltijd
op geserveerd was
haar ogen kijken in 'n wereld
die voor anderen niet zichtbaar is
waar alleen zij toegang tot heeft
kleurrijke vlinders pirouetten dansen
bloemen geuren en nooit hun kop
laten hangen, bomen hun armen
uitstrekken tot in de eeuwigheid
vogels…
Engel
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
3.727 vragen
We zien elkaar nooit meer
Het vertrouwen is vervlogen
Maar ik mis je toch nog altijd
Of zou dat niet meer mogen
Het ligt aan niemand
Alleen de tijd heeft schuld
Hij wil maar niet blijven staan
De wens wordt niet vervuld
Ik wil je alleen nog laten weten
Dat ik nog wel eens aan je denk
Dat je altijd mijn engel blijft
En ik jou eeuwig…
Keerpunt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
638 Als jeugd zien we nauwelijks
onze omwereld veranderen
in die illusoire wereld leven
we gevoelsmatig eeuwig en
zijn geprogrammeerd om
in de toekomst te investeren
Technologie beïnvloed ons
denken; de omwenteling in
de telecommunicatie maakt
verandering in tijd zichtbaar
we zien in korte tijd acteurs
oud worden vanuit de tv stoel…
Laatste ronde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 De wijzers van de aarde
krommen verder door
in zwart en wit decor,
in elke tik, hoor ik
een snik, een kleine stap
die de wereld draagt
over een trap van
uitgesleten treden,
een weg zie zichzelf
plaveit naar het beeld
van zichzelf en naar
een duurzame eeuwigheid.
Verleid de harten elk
uur, wijzen zon en maan
naar elkaar.…
voor jouw liefde blijf ik vechten
hartenkreet
4.2 met 48 stemmen
4.900 één strijd die moet gestreden worden
en ik weet dat ik zal verliezen
wanneer kan ik nu nog niet zeggen
het is god die dat zal kiezen
al slapend zink ik weg
bij het huilen van de zee
alleen en zonder jou
maar in gedachten toch met twee
ik wacht eenzaam op de dag
die er misschien nooit zal komen
maar als mijn ziel men hart loslaat
kan ik eeuwig…
Festijn
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.142 Maar nu 't einde nadert van 't gelag,
Roep ik wee en ach,
Wee en ach,
Dat het niet is voortgegaan,
Niet voor eeuwig kon bestaan.
Het is bijna dag.
Waar ik braste stonden vier bokalen,
Zaten nog drie drinkers,
Denkend aan geen dag.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 misschien omdat de kou niks heel laat
van ijzig grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige…
Waar liefde woont......
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.036 Waar liefde woont, geeft God Zijn zegen
Dan zijn wij verzekerd van Zijn goedheid
Van nu af aan, elke dag, tot in eeuwigheid
Hij zal ons geleiden op al onze wegen.
Waar liefde woont, daar is het leven goed
Geen mens kan zonder echte liefde leven
Laten we elkaar, als het kan liefde geven
Dan geeft God ons Zijn liefde in overvloed.…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 de oerkracht van het overleven, in toekomst vanuit verleden
de meteoor van de wil brandt door de dampkring van verlangens
en trekt een spookachtig licht langs het levende firmament
de atmosfeer van de ziel, heilzaam doch beklemmend
neergedaald in het zelf, in koudvuur van onthechting
tot de sintels het weten uit de as doen rijzen
en de eeuwig…
De loze beloften
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
711 De vader de zoon en de heilige geest
als zij eens wisten hoe in hun naam wordt gepeesd
Zonder schaamte of wroeging wordt eeuwig leven beloofd
terwijl kleutertjes met hun rokje of broek
op hun knieën van hun jeugddromen worden beroofd
Rouwe kinderknietjes van de scherpe kerkbank
vol angstige nachten met duivels en demonengejank
die je mee…
Het ganzenbord.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
810 Waar de gans voor eeuwig mag genieten van zijn vrijheid en genieten mag van de grote korsten brood van het meisje?…
Kom, drink!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 dit tranendal van boze duivels te
vergeten, zwelgen in de roes van verdwenen
Amorpijlen of Amor is ook dronken, zet het
onrecht om, hef de bekers, giet het vocht
van hogere goden, voor even, als in een
droom, niet terugkeren naar de wrede
werkelijkheid, nieuwe wijnen vergaren,
want, kameraden, de druiven zijn rijp
en dronkenschap is ons eeuwige…
DE DRAAIDEUR
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.593 is zijn strijd gestreden
de spiegel van de dood verschijnt
geschrokken snikt hij van die aanblik
in dat besef wordt nu gestorven
bevrijding van zijn aardse last
de dood is vluchten, uitweg zoeken
de draaideur draait en mangelt voort
nu is dan toch de rust gekomen
de geest verplicht tot diepe slaap
verruimt nu reeds al zijn denken
het eeuwige…
zoete dronk
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
679 vraag me niet
te schrijven of te spreken over iets anders dan Haar
daar ik zal moeten antwoorden; wat bestaat er buiten Haar
kringen van eeuwige wording, dan mijn afscheiding in gedachten?
over wat anders dan de zoete dronk van de wijn der Liefde
kan mijn hart nog zingen, eens Haar lippen gekust te hebben?…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het zonnelicht verwarmt
hij gaat liggen op het verend mos
zijn uitgeputte lichaam schokt
de slaap neemt nu bezit
hij glijdt nu vredig onbewust
naar het pad der eeuwige…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 gelukzalig,
gelukzaligheid der laatste jaren,
de herinneringen aan momenten
die enkel van ons beiden waren
al beloofde je mij,
de sprankelende zon zou doven,
geborgen in het diepe donker,
leven eigen leugens met empathie
al zou jouw verstand mij
in gedachten willen laten gaan,
mijn koesterende liefde
zo onverstoorbaar,
zou trouw en eeuwig…