15539 resultaten.
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 Vogels stijgen hoog in het blauw,
hun vleugels raken licht en tijd.
Een vrije dans, rustig en trouw,
die in de lucht zijn sporen spreidt.
De mist zakt langzaam in het dal,
het water behoudt een zachte gloed.
Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…
Poesiealbum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
228 geduldig, roerloos
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis
in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht
Poesie stond er op
met ijssterren
en ijskristallen
die verkrampt
leken vastgeklampt
aan haar kaft
toen ik haar opende
deinde ik mee
op blauwe…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Donkerblauwe lucht
boven stille boomtoppen
nacht ademt zacht
Onder de brede
avondhemel waar het blauw
zich langzaam verdiept, valt de stilte in
mij open en ontvouwt mijn aandacht zich naar het licht.…
Zomerlicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
158 De middag sluimert
onder de blauwe boog.
Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,
en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.
O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.
Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Opgewekte zon glanst aan het zachte blauw.
In de verte roept een fikse wandeling:
"Naar bos en veld, als groep of enkeling."
Maar zware wolken komen, dreigend en grauw...
Donder treedt aan met langgerekte snauw;
een leger van druppels brengt ontgoocheling.
't Voornemen maakt een plotse omwenteling:
wat te wensen?…
De eik en het gras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
86 Nu kijk ik naar de blauwe hemel.
Ik sta hier als een stevige eik.
Geworteld in de natte aarde.
Geen vallende man meer.
Maar de adem van het moeras.
De geur van dennen in de wind.
Laat de schaduwen maar dwalen.
Niets gaat hier werkelijk verloren.
Elk sprietje gras zingt een lied.
Ik loop vooruit.
Open en vrij.…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 De wereld is dood
in fractie van een seconde
ze heeft de keuze
van onvermijdelijkheid gemaakt
de keuken laat
een levenloos wezen achter
in een polsslag
reist ze een miljard lichtjaar
en flitst weer tot leven
Groen is blauw, geel is rood
zwart is wit met grijze strepen
bomen hangen ondersteboven
huizen zijn glazen kubussen
straten zijn…
"DREAMNIGHT AT THE POOL": Hartenkreet 1
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
842 Diemen, Ago-Zwembad, vrijdag 20 juni 2014
En dan
terwijl de dag nog lang duurt
de avond nog niet is genaderd
laat staan de nacht
ligt de blauwe loper uitgerold
zijn de wit/blauwe ballonnen opgeblazen
voor de
"Dream-night at the pool"
Het Ago-Zwembed
zeg maar zwemparadijs
waar je alles wat afwijkt
even of langer vergeet
je kind…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 En ik zag de koeien treden
Naar een wetering beneden,
Want de zomerbedding was diep,
En zij stonden parelmoeren-
Blank boven de blauwe vloeren
Die de hemel in 't water schiep.…
Pleegkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
870 in blauw, toch nog peilend
de armen en geest gespannen bij die eerste aanraking.…
Oude vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Of die knokpartij waar we schouder aan schouder stonden,
en pas later bemerkte,
vol met blauwe plekken en een blauw oog,
maar uiteindelijk met een big smile!
Hoe graag zouden we het over willen doen,
die wilde jonge jaren van toen.
Oude vriend, ik mis jou en die dagen.
Hoe zwaar valt het om afscheid te nemen.…
Music-Hall 3
poëzie
3.6 met 17 stemmen
4.333 Maar
Plotseling
Bont en klaar
Schijnen de lampen en stralen
Over de zaal
Hun schitterende, schetterende praal
Terwijl 't orkest,
Kranig en vast
Naar 't einde rennend,
Een razende dans inzet.
Zó is de verlossing
Uit d'onzekere stemming,
Gouden verlichting
Te allen kant.…
Aan J.J.L. ten Kate
poëzie
3.9 met 13 stemmen
3.392 Die hupp'lend in het priesterkleed,
Den lusthof onzer taal betreedt,
De schoonste bloemen plukkend, menglend,
Met bonten zwier ze strikkend, strenglend,
Verenglend 's levens duistre sfeer,
Ons minzaam dichtend naar de Heer!
O, J.J.L. ten Kate,
Wie zou u kunnen haten?
Ten Kate! Ten Kate!
O, dichter boven mate!…
De taal der talen
poëzie
2.5 met 78 stemmen
12.929 Het volgende geval, dat is bijna te bont
Bij slaan hoort, ik sloeg, niet ik sling of ik slond
Bij staan niet ik stong ik sting maar ik stond
Bij gaan hoort ik ging, en niet ik goeg of ik gond.…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Van tijd tot tijd daar zong een felle stemme
het krijgslied bij het ronken van het elpenbenen snaartuig,
en stemmen bont en talrijk zongen achter
bij 't zegevierend klinken van de zware stalen wapens.
Maar al de andre kant, ver aan de kimme,
daar brandde 't vuur in diepe stilte in 't donkre van de nacht.…
IK HEB ZO DE KLERE AAN DE WERELD HOE DEZE ZICH ONTVOUWT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 ik, ja ik heb er zo de klere in of aan
aan vooral m'n kledingkast en dan met name
het opruimen, het opvouwen, het ordenen
en zeker het strijken, gladstrijken
het wassen dat gaat nog wel
en wit scheid ik keurig van bont
en ik weeg af: 30, 40 of 60 graden
en het ophangen dat wordt al moeilijker
soms zit het gewassen goed dagen in de trommel…
Summertime Blues
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
922 Blauwe luchten boven het terras,
terwijl het maar net 09.00 uur was.
Duitsers werden in bussen vervoerd,
toen de zomertijd werd ingevoerd.
Een toeriste, oud maar nog kras,
sleepte koekjes mee in haar tas.
Er werd naar topless meisjes geloerd,
toen de zomertijd werd ingevoerd.…
Zwemmer
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.094 wolken en schuim verdwijnen
in de gapende mond van horizon
wanneer je in het water stapt
siddert elke cel van je lichaam
wakker...wakker
aan het begin van het universum zwem je
naar het begin van jezelf, aarde verlatend
blauw, groen, bitter, zout, warm, koud
door de zintuigende wereld van jezelf
je vraag je af, hoe ver ben ik nu?…
Theedoek
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.349 Eindelijk had zij het canvas willen zijn
het beroemde landschap of portret
met de eerste blauwe draad
in haar linnen weefsel
zij naam afscheid van haar wensen,
de vier richtingen van deze wereld
in plaats van ogen
gaven vorm aan haar teleurstelling
en zij werd
het kompas van de keuken,
vriendinnetje van ieder,
ideale opportunist en bijdehandje…
de oceaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.714 Soms heel donker blauw, soms ook licht.
Veren van schuim neemt de wind met zich mee.
De oceaan is een adembenemend gezicht.
't is of het water in een reusachtige kom ligt,
de rand als horizon, rond en prachtig.
Het donderend geraas van de branding geeft zicht
op een niet te temmen natuur, zo krachtig.…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 dat me in staat zou stellen
om het gespannen oordeel voor eens en altijd te vellen
daar ik dacht me wel verlost te gaan voelen
als er eenmaal as zijn zou
na het heftige fikken zouden alleen nog de smeulende plekken
mijn nachtmerries in dikke rook kunnen rekken
tot een hoop die niet zou zijn te koelen
gelukkig wees jij me het ongenaakte blauw…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 en toedekt
wat gebleven is
en de duur vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe…
't Is lang geleden (19)
poëzie
3.8 met 8 stemmen
1.484 len door nog duister dal;
Ik zag, hoe flikkerende pantsers trokken
De helling af, zilveren waterval,
En, lange rivier van choraalgeschal,
Golvende pijen achter pelgrimsstokken;
Banieren zag 'k bergop, schokkende, klimmen,
De kop vooruit, en goud en zilver glimmen
In verre tweespraak met nog lage zon:
Schuivend langs achtergrond van blauwe…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 Je voelde in 't dauwig-koele blauw vervloeien
'T hel herdenken van wat je heet begeerde,
Tot diepberustend violet vergloeien
De rode brand, die je onblusbaar verteerde:
'En tot geluk geschapen' - wat je leerde
Als kind - 't verdord geloof zag je herbloeien.…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 ze nooit zou hebben bestaan
nog steeds leef je in onze gedachten
maar erover praten valt ons zwaar
veel denken, dagen maar ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet bekend toen
maar zou later wel duidelijk blijken
vervolgens opname, sirenes en paniek
blauwe…
Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach
poëzie
4.1 met 13 stemmen
2.133 Ik, die met bossen ruis en, meisje, lach,
Die zonnig vink en schem'rig nachtegaal,
En tot nocturnes aai met manestraal
Mijn lier, de hei, besnaard met herfstdraadrag,
Ik, die uit orgel, zwart voor blauwe dag,
Smijt over de aarde mijn donderchoraal -
Jou koos ik, dat je op 't orgel van je taal
Eert Brahman, mij en jou, ons beider Bach.…
Bommenregen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.449 Jagers klieven de hoge, blauwe stilte.
Lichtjaren later, nu we schijnbaar bedaren.
Eivolle magen en glitterkleedjes horen bij de straat.
Verveling zuigt kleur uit onze dromen
Wat gist daar in de onderbuik?
Een haat die de lauwe vrede overwoekert?
Een stem van het volk verheft zich:
We jagen die bloedzuigers naar hun moskee!…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
poëzie
4.0 met 11 stemmen
1.555 Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
Van oud lood, dof beslagen, blauwig grauw;
Daarboven kalkig wit, waarna het blauw
Met langzaam vloeiende overgang begint.…