14990 resultaten.
Kruk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Dit is...
geen kruk
maar een zetel
waarop
je niet neerploft
Je hebt je...
gekleed, opgedoft
en wacht op
je chaperonne
Zijn invitatie
op geschept papier
wil je nogmaals
....overlezen
De arm....
zal hij je straks reiken
nadat hij
je kledij heeft geprezen.…
Wij, reizigers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 Het zijn wij
die reizen maken
naar en in andere oorden
andere werelden
willen zien
en horen...
in andere talen
verhalen
uit koffers
van andere aardbewoners
daarmee
worden we onszelf.…
Herhaalknop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Op de oude telefoon
staat nog haar stem
op het antwoorapparaat
alsof het gisteravond was
dat ze zei: Bel je me gauw
Veel zou ik er voor over hebben
om haar te kunnen antwoorden
maar helaas kan dat niet meer
daarom druk ik af en toe
maar op de herhaalknop…
Geschonden bewustzijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 Flarden van vroeger
achtervolgen mij
als jachthonden
waar is de gouden morgen
het ongerepte voorjaar
waar is de gaafheid
die ik de mijne kon noemen
mijn bezit, mijn universa
ze zijn verwoest…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
portret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 het huis is groter dan mijn
schedeldak
de vloeren piepen en kraken,
alles lijkt aangeraakt
schemer daalt op de tast in
het trappenhuis
stof dempt hier de stemmen,
de tijd lijkt geel en ijlt na in
rammelende,
zware houten spiegelkasten
met geraas dat smoort in
late doofheid
er hangt nog etenslucht
boven de afgeruimde tafel…
van jou naar jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 het verdriet dat ik vergeten was
is alleen maar stil geworden
roerloos voelt mijn hart de zwaarte
de vergane tijd sluipt verder weg
jij komt steeds dichterbij
ik wandel van boom naar boom
van jou naar jou…
bij haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 het zijn de bekken die
mijn keel nog beknellen
dan zonder naam want
namen zijn de onrust
stokers van mijn geest
de weg was kort, doch
hoekig in de gemeten
vlaktemaat , te lang reisde
deze reis met als doel
het niemandsland
het licht was schaars doch
priemend op mijn toen nog
onbevlekt vermogen om te
zien of er welkom op het
cocos…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ik vraag me af
of er verschil is tussen
droom en belofte
aanraakbaar met de hand
op roerloos bezit, volstrekt
en zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist…
Mijn levensboom
netgedicht
4.8 met 22 stemmen
598 Van uit mijn levensboom, eeuwig ingeworteld
met zijn knoestige stam, nu stug verweerd,
trekken groene jonge takken, onbeheerst
naar al die vreemd lokkende windstreken,
uitwaaierend en steeds verder reikend,
de oneindige horizon als gezichtseinder.
En bij iedere nieuwe bottende tak herbegint
het wonder van jeugdige telgen uit mijn leven.
Op…
Mezelf weerzien
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Als ik mezelf na al die tijd daar weervond.
Zou ik blij of boos zijn om het weerzien?
Wie ziet zichzelf nu graag terug?
Zou ik mezelf voorbij lopen?
Op zoek naar de voorbije ik
Vraag de weg aan mijn huidig ik
Als de dood voor mijn komend ik…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 wij hebben het
weer aangekaart
de zoveelste keer
in ons leven
van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen…
aanhef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
573 vooruitlopend op een zon
die ook toen scheen
op bladeren die zich
destijds ook verloren
volgens het strijdbare, het tegengas
van het tegenstrijdige
dankzij een verlate kennismaking,
het voedzame van een
maaltijd die wacht
dit zich neerleggen
in eerste aanleg,
nog voor het voltooien
dat alles achterhaalt…
Een kleine seance
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 ik heb de tijd
even teruggezet
de donkere kleuren
uit de foto gehaald
je lichtte op in lach
waar het zachte
onmerkbaar in
de jaren verdwenen
was glinsterden
je ogen als vanouds
de cirkel die
jij in aanwezigheid
straalde haalde
bij menigeen het
beste naar boven
in een kleine
seance herleefden
gebaren en woorden
hoorden wij…
Dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 De processie van Echternach
De sprint naar de oude dag
5 Over 12, na middernacht
Hangerig voor de nieuwe dag
Zonsopgang, een glimlach
Meteen overtrokken
Wolken van heimwee
De avond valt gedwee…
Kameraad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
541 Het mag een beetje nut hebben
dit leven, dit denken, dit schrijven
waar het landschap in stevige contouren
grensgebied vormt, tussen wildernis
ademt er een woestenij vol emoties
grillige waarheden in de hitte van het zand
en aangelegde beschaving.
Er ligt een lange stoffige weg naar de grote stad
aan de oevers van een uitgestrekte rivier…
de Fossielofiel
snelsonnet
3.8 met 15 stemmen
643 We hadden ooit petrolie en briketten
En eierkolen, cokes en nootjes 4.
Met aanmaakhoutjes en wat oud papier
Was het een feest de kachels aan te ‘zetten’.
Nog zie ik voor mij turf en antraciet,
En ook de haard vergeten lukt mij niet.…
[ In de zitkamer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 In de zitkamer
woont de oude familie --
in pronkportretten.…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Je sprak geregeld over de oorlog,
vaak wat haperend, brokstuksgewijs,
nooit een doorlopend of coherent verhaal,
eerder een chaotisch verlopende reis.
Tijdens ons laatste bezoek, tegen Nieuwjaar,
begon je er weer aarzelend over te praten,
fles binnen handbereik, ogen gesloten,
ik heb je toen opnieuw in de steek gelaten.
Ik weet nog dat ik…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 In de boeiende Tom Poesverhalen
komt steeds een vereerd iemand naar voren,
laat zich, ofschoon overleden, graag horen,
mag sterke bewondering behalen.
Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van…
Brieven aan N. 9 t/m 16
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.429 Dat mag niet gebeuren
N, jouw kind moet leven zoals kinderen
uit de Sahel dik en rond geboren worden
terwijl hun moeder uitgeput en nauwelijks
zogen kan; wreed en schoon is het leven
dat zich klaar maakt om in ons huis
te wonen, onze kinderen
ze maken dezelfde fouten of andere
ze gaan gebukt onder ons verleden
maar ze zullen rechtop staan…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Koetjes en kalfjes
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
810 Ik word zo langzaamaan verkiezingsmoe
De strijd gaat doorgaans niet over de feiten
Maar over wat men iemand kan verwijten
Uit elke sloot komt weer een oude koe
Maar straks doet iedereen weer trouw zijn plicht
Een kalf verdronken...kom die put moet dicht…
Thea Moear
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Thea Moear
Oprichter van de Klaas Bruinsma groep
Je vormde samen met Geurt Roos en Ettiene Urka het Firma Hart
Maar Klaas Bruinsma volgde zijn eigen pad
De Opkomst en ondergang
Thea Moear
Er werd in die tijd veel gelachen en getreurd
Als Klaas Bruinsma bij jou was gebleven
Dan was dat met die lange nooit gebeurd
Thea Moear
De Godmother…
Kerstvertelling
snelsonnet
3.1 met 32 stemmen
3.258 Ons kindje komt met Kerst, heeft Alexander
Bij monde van de RVD gemeld
De arts heeft zich een hele maand verteld
Want dat laat Willem over aan een ander
Hij weet niet of het eerder komt of later
Hij managet bij zijn vrouw alleen haar water…
Nummer drie
snelsonnet
3.5 met 62 stemmen
3.296 Oranje wilde voor de wereldbeker
Graag meedoen in Korea en Japan.
Helaas, het kwam er absoluut niet van
En daarom is nu één ding toch wel zeker:
Goed voetbal is verplicht in zo'n geval,
Want nandrolon helpt kennelijk geen bal.…
Te vroeg gemord
snelsonnet
2.2 met 11 stemmen
1.140 Goddank! Het goud voor Marianne Vos
En zeilzilver voor Berkhout en De Koning
Dan hier en daar nog zicht op een bekroning...
Het loopt met die medailleoogst wel los
Het koor van sceptici juicht weer eenparig
Maar wat vergeten is, was zeer voorbarig…
Kampioen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
740 We mogen als bekend veronderstellen
Dat wie de jeugd heeft, ook de toekomst heeft.
Wat Spanje met zijn jonkies nu beleeft…
Hoe simpel is die toekomst te voorspellen.
Met deze slotsom moeten we het doen:
Wij zijn nog lang geen wereldkampioen.…
Pijn en bezwaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Pijn
Gevallen
Bezwaard
Alléén
Nog
Meer
Pijn
Nu
Echt
Niet meer
Kunnen
Bezwaard
Altijd Bezwaard
Voelen
Ik probeer
Het te
Begrijpen
Ik heb
Zo een pijn
Voel me alléén
En tot last
Ik probeer
Het te begrijpen
Mezelf te
Begrijpen
En te
Ondersteunen…
Truiens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
276 Er is iets in het glimmen
van de Truiense appel.
Fluisterend in de winter,
hoe bast ‘n tak zich klaarmaakt,
de knop zorgend te kiemen.
Herademend tot helende bloei,
ten volle in de Truiense zon
als roze-witte pareltjes
- een Haspengouwse engelendans -
in het opkomend lentegroen.
Rijpend in zomergeel licht,
de groene appel stroomt vol…