8651 resultaten.
Eenling....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.092 Een glazen zee bedwelmt het asfalt als nevel liggend op een weiland
niet stil, maar ondoorzichtbaar van een afstand
niet wit, maar bont gekleurd als de regenboog bij wisselvallig weer.…
Moeder van de bruid
hartenkreet
2.8 met 71 stemmen
17.507 Als moeder van de bruid
wil ik ook één keer stralen,
tot in de puntjes verzorgd
een wit voetje gaan halen.
Als getuige van de bruid,
op zich al een hele eer,
zal ik haar aan hem geven, want
hij krijgt haar maar één keer.…
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras
en laat mij meevoeren naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals in een luchtballon
Je kan zwerven langs
een dal van hoge bomen,
Het bewaren van witte…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
Hij, van wie wij niets wisten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
770 Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen
aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee
en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de
bedding van gieren en hyena's
De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf
uitgeklaard, de klagende cadans had gat
gemaakt en in het bekken van zijn verre
draagzaamheid echoode de gal
van kwalijke…
in dwars kunstlicht van de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 rank en stralend
in dwars kunstlicht van
de zon groeien de contouren
een blik die horizonnen
breekt in vage tinten die de
dag vervloeien op het doek
van een palet met schaduwen
doopt duister zich in licht
en kleurt een vale schemering
met donker wordt
het wit van grijs naar
zwarter dan de nacht gebracht
een handpalet met rood…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
narcis in geel mijn rode hart
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 ik zag je in de buien komen
tot heden schoonde regen
onze slechtste dromen
maar je wintert hagel
valt in volle vlokken sneeuw
een witte kerst voorbij
ik krokus al in geur van
voorgetrokken hyacinten
narcis in geel mijn rode hart
zacht bedekken wij elkaar
tegen de ergste kou mijn voorjaar
weet hoeveel ik van je houd…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 En vergeet de maagdelijk witte sneeuw niet
waar 'Koning Winter' je mee overgiet;
de ogenschijnlijke kou krijgt dan ineens dat warme……
droom met mij
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
994 droom met mij, wees niet bang
verlaat je tere zijden kleed
toon mij jouw zachte huid
een lied van enkel fluistertonen
zacht trillend verschuivend zand
verspreidt zich over gladde wegen
van maagdelijke tronen
droom met mij, ga toch mee
raak mijn verlangende vingers
omring ze met jouw bloesem,
geurend naar een witte orchidee
ik droom…
Air
gedicht
2.3 met 134 stemmen
55.011 hand die klampt en keelt het is een
wonderlijke hand jouw hand die mij heel
streelt heelt en zon oplegt
niet is het zoenen jouw zoenen maar spreken van dier
tot dier tot het zomer is en heuvels zingen
niet zijn het de heuvels die mij doen klimmen en dalen
op de lange reis over zeven continenten van jouw lijf
het is een soort vliegen op witte…
Als ik droom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.142 Dan zeg ik kijk daar eens een paard in de wei,
Een wit paard heel gelukkig net als wij.
En als ik wakker word,
Denk ik wat jammer.
Ik had graag wat langer willen dromen over jou,
Jij geeft mij zo veel blijdschap wel beschouwd.…
GEBOORTE
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.237 Wie is het naar wie je tracht in deze dagen,
voor wie je stralend witte lentes breit
van zuiver zilver, dragend als het ijs op de gelagen,
te dunne stiltes vol ongeduld verbijt?…
zaterdag en de wind die ligt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 balken ezels lang gerekt
ze zijn misschien cretenzer
het is hier ochtend in november
geen haan die kraait
de wind staat stil
het licht gaat temerig aan
de zon bewolkt de lucht wordt bevlokt
stralend wit op straat gesmolten
de zwijger wordt gewekt
in stof die noopt tot spreken
reeds dagen aan een stuk
de wereld staat onder druk
de telefoon…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 Een witte wolf huilt
in de besneeuwde nacht
daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 ze kuste me ’s nachts
legde woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt
genoot en met liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone…
Salomon Kalou
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
771 Oranje's verste voetbaldeserteur
kende een ivoren wit humeur
Verdonk zei 'Nee', na lang debat
zijn keuze bleek het hazenpad
Een oversteek van de Stanfordbrug
leek een eerste stap op een ezelsrug
Met een tweede stoot aan de beruchte steen
gingen oude vrienden met de winst heen
Zo zat in Côte d'Ivore, de centervoor
toch snel weer op het…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
mijn stenen bruiden
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 weet mijn stenen bruiden
koketterend met basalt
de lustigste van allen
is vastgezet in warm asfalt
ze lokken zee
in eb nog heel verlegen
golven samen nieuw gebied
dat met vloed meer kansen biedt
daar ruist de branding
weer het nieuwe lied
van komen en van gaan onder
springtij bij een volle maan
uitgeteld na lange uren
spat wit…
Bol is nog te hoekig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
688 bol is nog te hoekig
moet gladder zijn van lijn
meer pigment omdat gevoelens op
mijn schilderij ook zichtbaar moeten zijn
de schaduw is te licht
ze tracht het duister te vermijden
zon speelt sprankelend met zicht
maar kan het donker niet verleiden
vlakken zijn wel goed verdeeld
wit kleurt mooi de randen
alleen de mensen ogen houterig…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Het kleine paradijs
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
706 In deze gewelddadige tijd
van terreur van de straat
is een paradijselijke plaats
in ‘t land van zwarte kraaien
zeldzaam als een witte raaf
Ik leef in ’n klein paradijs
in genen geschreven driften
bron van het aardse kwaad
met het verstand beheert
reikt ze mij haar slanke hand
die geen mens ooit bezeert
Simpel is de gouden graal:…
Eerste akte/ontvankelijkheid
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
695 't Licht
daalde over hem neder
en drukte hem zwaar
lood wervelde om het heden
blote voeten in de rijm
krakende grashalmen
in stichtelijke stilte
de openbaring voorbij
nevel kringelt zacht
om zijn verlaten lichaam
zijn dampende huid
zweet een koude schedel uit
een stoel dood van het wachten
het levende wit vangt de essentie
vier tralies…
JE
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
1.905 Die waasdromige blik in je ogen
oh, waar denk je toch aan mijn lief
je ontkent mijn striemend onvermogen
je te bereiken, jij, ontwijkend… instinctief
je in mijn armen nemend, stevig vast
vruchteloos kussend je lippen en wangen
je blanke borsten… witte bergen van albast
echter..je negeert mijn hunkerend verlangen
je wereld is een andere, ver…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Gevoel alsmaar te
zwerven, als ik de
duidelijkheid verkies,
over lege oceanen, waar
allang geen land meer
is en geen raadzaam
baken, langs de meeuwen
in de witte doktersjassen,
schreeuwen oordelen
uit de kelen, waarvoor
ik de neus gesloten hou,
die alleen maar twijfel
zaaien, wat achterblijft
op een afgewogen zeef,
zijn de nog…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Ik ben de jongen
gedicht
3.0 met 130 stemmen
22.378 Alle witte lijnen wijken weg van mij.
Ik ken het gras, dat is dan nog het enige.
Maar te goed. En van dichtbij.
---------------------
uit: 'Dicht!', 2009.…
Prediker
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
756 Tikte u de zon onder,
en omarmde u de maan,
die in haar gloed
het wit over
de zandvlakte liet gaan,
dan was u meer nog dan
een herder of een spreker;
dan was u de meester.
Mijn meester.…