Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
In zacht ochtendlicht een bloem zonder vast begin luistert naar de grond Tussen gras dat buigt onder het gewicht van ochtend, staat het Rapunzelklokje, licht van kleur en zacht van aard, alsof het luistert naar iets dat wij niet horen — een fluisterlijn tussen wortel en wereld, onzichtbaar maar echt. Onder de aarde raken zijn wortels die…
CB10 juli 2025Lees meer >

Te jong piepgroen

netgedicht
4.2 met 63 stemmen aantal keer bekeken 380
in de vroege ochtend dromenmist van de lage weilanden staan zwart en wit te herkauwen het natte gras dat nog aan de vraatzucht was ontkomen en het te jong piepgroen wacht nog een zomerdag om het met parelend door de nacht gekoelde dauw als ochtenddrank in alle rust te consumeren…

Wanneer woorden ademen

netgedicht
1.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik schrijf om te zijn niet om begrepen te zijn stilte in zinnen Poëzie begint niet bij woorden, maar bij dat vage moment waar iets in mij beweegt zonder dat ik het nog begrijp. Een gevoel dat zijn stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen. Ik schrijf niet om uit te leggen wat ik bedoel, maar om te bewaren…
CB13 juli 2025Lees meer >

Ode aan de vlinderstruik

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Lila vlinderstruik als stromende waterval dorstige vlinders De Buddleja staat weer in volle bloei, haar takken buigen zacht onder het gewicht van kleuren die de lucht vullen, terwijl de zon haar bloemen bestraalt en het geluid van fladderende vleugels de tuin vult. Elke bloem lijkt de zomer vast te houden, een toevlucht voor vlinders die…
CB14 juli 2025Lees meer >

Warmte van een zonnebloem

netgedicht
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 433
Een trage buiging van blad naar zon, zonder haast de dag tilt zich op Tegen het ochtendlicht kantelt de zonnebloem zich langzaam open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil, ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil. De dragende steel houdt zijn hoogte met ingetogen kracht, geen trots maar aanwezigheid…
CB15 juli 2025Lees meer >

Het zomerse bos

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Zomerlicht stroomt zacht vleugels dragen het gezang stilte wordt geluid De nevelige ochtend opent zich traag, alsof het verstilde bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting. De grond ademt nog de koelte van de nacht, terwijl het eerste zonlicht het vocht uit…
CB17 juli 2025Lees meer >

Tussen stiltes en stormen

netgedicht
1.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 496
Verloren stemmen tussen beton groeit zacht licht stilte houdt hoop vast Ik vraag me af waar de kinderen zijn gebleven, die zongen en speelden in straten. Nu vallen hun stemmen stil als puin dat breekt, terwijl de samenleving doorklikt en weigert te kijken. Wereld is vaak te hard, te scherp aan de rand van gevoel. Streken verbranden of…
CB3 augustus 2025Lees meer >

ANTWERPEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 264
De stad aan de Schelde vol gebouwen van kunst, zakelijke bloei en daadkracht bezit drank, die een ieder blij toelacht; hier wordt het edelste bier gebrouwen. Verspreid, binnen de wereld van stouwen, tonen parken vrijmoedig, toch stil en zacht hun ruige, verkleinde wildernispracht, waar Vlaamse beschaving mee wil trouwen. Takkenwirwar haalt…
Han Messie17 augustus 2025Lees meer >

Vlakbij de hemel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 190
teer en zacht ruizelen de duizend bladeren hun herfstige kleuren weg van het donkere laatste zomerse groen dat al droog klinkt in het ijle gewieg van de hoogste top vlakbij de hemel waar noten en tonen vaak voor het symfonisch samengaan nog uitgebreid dromen en de wind zijn kunsten laat dirigeren met kleur en ritmiek in de…
wil melker21 augustus 2025Lees meer >

De nadagen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 205
nog groent de zomer het bos en mos in een tweede poging de hemel te raken waar ooit de nadagen hun warmte voor de rijping gaven en in de mooiste kleuren mee bloeiden kenden zij ook de gevaren om kleine stukjes tot een nieuw tweede leven te brengen alleen maar denken aan haar warme lach die maakte dat de nachtvorst nog een…
wil melker22 augustus 2025Lees meer >

Het zachte ritme

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 369
Onder het gefilterde zonlicht van luie middag en luisterende kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur. En toch.…
CB26 augustus 2025Lees meer >

scheppers hemels paradijs

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 258
scheppers hemels bloemenparadijs ze strekken de stelen in het verbloemen van groen ooit was de knol getransformeerd tot dure bol na het samengaan van aparte genen geen opzet maar gewoon onder gods oog werd even nog een nieuwe trits erbij gelegd de kweker was blij maar vergeet nooit hoe haar handen de knol gekoesterd…
wil melker31 augustus 2025Lees meer >

Ik wil, nu nog straatjutter, straks de strandjutter van Nederland zijn. 

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 301
Ik wil strandjutter worden maar woon in de stad de hoofdstad Amsterdam in het centrum, in de Jordaan dus oefen ik als straatjutter want de straten van Amsterdam worden overspoeld met veel en heel veel wat nog te gebruiken is elke dag,  soms zelfs ieder moment ligt half IKEA, BLOKKER en ACTION op de straathoeken en stoepranden…

Niemandsland

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 288
Verdwalen in stilte er zijn bomen er is wind niemand die iets vindt Niemandsland Daar vind ik stem geluid van binnenuit luisteren alleen maar luisteren…
Erna Kagenaar8 september 2025Lees meer >

Vlinder van het licht

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 274
Kleurige vleugels vlinder glijdt door zomerlucht stilte in de lucht Onder een zachte hemel glijdt een vlinder over het blad, zijn vleugels glanzen als dun glas in het zonlicht. Een trilling raakt kwetsbaar het hart, en de wereld lijkt even stil te staan. De wind wiegt voorzichtig de randen van de bloemen, een fluistering langs stengels…
CB17 september 2025Lees meer >

Natuurwandelen

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Drempel van takken de stilte nodigt mij uit nieuw licht in de lucht Het pad opent zich stil onder mijn voeten, de aarde ademt in zachte geuren van mos en vocht, een fluistering van verbondenheid trekt door mijn lichaam en maakt mij lichter. Bomen buigen langzaam met hun kronen, hun wortels diep in de bodem verankerd, terwijl hun beschermende…
CB27 september 2025Lees meer >

Vogelvlucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
Koude lucht draagt hen zuidwaarts zwevend in stilte lente roept zacht weer Hoog boven mij trekt een langzaam golvende lijn, een beweging die ouder is dan herinnering. Vogels schrijven patronen in de lucht die niet bedoeld zijn om gelezen te worden, maar slechts om te zijn. De ruimte wordt oneindig wanneer ik ze volg met mijn ogen, alsof…
CB28 september 2025Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Verdord herfstblad rust nog even aan de tak vast voor het loslaten Ochtend strekt zich uit over de velden, mist wiegt de bomen zachtjes heen en weer, en elk vallend blad fluistert over het loslaten dat de weemoedige herfst onvermijdelijk brengt. Dauwdruppels glinsteren op een spinnenweb, teer en kortstondig, en ik blijf staan, luister…
CB8 oktober 2025Lees meer >

De druppels van de herfst

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 324
Helder lied weerklinkt druppel toon in de treurwilg koude komt er aan Tussen de fijne, geel vergrijsde strengen van de wilg, waar de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam. Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel. Zijn roep is geen haast, maar een heldere, metalen noot, een druppel klank die valt…
CB11 oktober 2025Lees meer >

Waar het herfstbos ademt

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 427
Kleine paddenstoel buigt onder oude bomen leven fluistert stil Geworteld in het vergeten van tijd, ons ruisen leest de wind als geheime namen. De maan bewaart onze zilveren dromen, de aarde fluistert haar tijdloze verhalen door onze wortels. Ondergrondse draden raken elkaar zacht en traag, dragen slapende herinneringen van steen, regen…
CB14 oktober 2025Lees meer >

Ik ben een boom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Met mijn rug zit ik stevig tegen de stam mijn billen op de grond tussen de wortels; Diep verbonden met de Aarde die me draagt ik wortel in diepe lagen de oude lagen waaruit ik voortkom waarin het zaad van mijn bestaan ontkiemde dat geeft me m’n basis de Aarde voedt me via m’n wortels stromen haar gaven naar stam en kruin; Ik voel…
Jack Stoop14 oktober 2025Lees meer >

De ziel van een boom

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 391
De ziel van een boom groeit wortels zo natuurlijk klimt dan naar de zon In stilte ademt hij het licht dat tussen bladeren zwerft; wortels luisteren naar de taal van het grondwater. Tijd beweegt traag door zijn vezels heen, als herinnering zonder begin of einde.…
CB18 oktober 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Langzaam valt het blad diep tussen aarde en rust ademt het seizoen Vochtige aarde geurt tussen het blad dat langzaam vergaat; een lichte nevel hangt laag, en in de verte zakt het bleke licht als een adem die moe maar aandachtig en zacht blijft. Mossen spreiden hun zachte huid over verweerde stenen, het bos houdt zijn adem in, en elke…
CB19 oktober 2025Lees meer >

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Zie het harde blad op deze windstille dag valt uit eigen wil Bladeren dwarrelen traag naar de aarde, hun kleuren branden in mijn blik. Elke stap op het pad draagt een fluistering, een ritme dat mijn adem volgt en zich mengt met de geur van de aarde. Wind beweegt tussen kale takken, zijn aanraking is koel en tegelijk vertrouwd. Ik voel…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Herfstkleuren

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 279
Een herfstwind fluistert groen blad luistert even mee tijd om om te slaan Elke kleur spreekt tot mij met een zachte stem, nog vóór mijn ogen haar werkelijk zien. Het goud van het blad beweegt door mijn borstkas, en ik adem trager, voel de wereld in mij verschuiven. In de ochtend ademt het licht haar eerste toets over dor blad, over tak…
CB2 november 2025Lees meer >

Het ritme van de aarde

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 545
Boom wacht op de wind lucht kleurt in voorbijgaan blauw de aarde luistert Hoe geruststellend het is de adem van de aarde te voelen stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen. Ochtend ontvouwt zich zonder haast, het licht beweegt als een zachte stroom over bladeren…
CB9 november 2025Lees meer >

Bad race

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 989
Als wij niets doen, wu wei, gaat de bliksemse kloot van de aarde natuur en klimaat naar de knoppen en kunnen wij dág zeggen naar frisse weiden en meren elfstedentocht en Fryslân boppe! Onze wil om te redden moet zijn Top of Mind Er is 1 Moeder Gaia: she's one of a kind!…
Maxim17 november 2025Lees meer >

treurwilg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
je treurt zo lieflijk, zo sierlijk, zo gracieus, haast majestueus…
Peter Toll21 november 2025Lees meer >

De zachte stroom van tijd

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
Zacht water stroomt voort bladeren dansen voorbij tijd vloeit met de beek Water glijdt stil tussen de met mos beklede stenen, licht breekt in trillend zilver, en elk kabbelend spoor fluistert over het voortdurende bewegen van het weemoedig bos. Vergankelijke bladeren drijven langzaam mee op de stroom, draaien hun eigen kring van loslaten…
CB1 december 2025Lees meer >

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
Ergens vergeet een blad dat het groen is, als het zich laat dragen door de fluistering van herfst. Het verlangt naar één laatste blik, één zachte bevestiging van zijn bestaan, voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen. In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden, als een traag vloeiend verhaal dat de wintergrond met stille gaven zal…