7279 resultaten.
wolken en wat strand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 ik pak wind
voel zonnewarmte
in mij stromen
geluk glijdt langs
mijn lijf, met jou ga
ik weer zomer dromen
witte wolken en
wat strand, branding
zingt verkoeling
zand is heet
ogen in vervoering
als ik over liefde spreek
in schelpen
horen we de golven
het bulderen van de zee
de mooiste heb je al
gekozen, je geeft me die
met je…
Ons
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.051 Ik kijk over de zee
De wind door mijn haar
Regendruppels op mijn gezicht
Er zit een stel op het strand, merk ik
Ze kijken elkaar verliefd aan
Ik zak in het gras
Tranen vloeien over mijn wangen
Kwaad over wat er daarnet is gebeurd
Dat dit ons kon gebeuren...…
Laat me slapen
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.772 Laat me slapen vannacht
Laat me dromen
Maak me niet waker
Maak me niet waker laat me dromen
Ik wil geloven dat mijn liefde echt is
Als je me waker maakt, ga ik huilen
Huilen voor mijn liefde
Die ik verloren heb vandaag
De woorden die uit zijn mond kwamen vandaag
Zijn woorden laten me huilen vandaag
Mijn tranen vullen de zee
Hij was…
Mijn allerliefste.
hartenkreet
3.7 met 105 stemmen
9.118 Als een tropisch eiland in een verlaten zee,
ja, jij bent mijn manneke.
Mijn mening telt bij jou,
luister je naar wat ik zeg of wil vragen
Je zet me niet zomaar in de kou,
maar zou me juist naar binnen dragen.
Jouw respect en jouw vertrouwen,
het feit dat jij gelooft in mij.…
en ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.164 gil
ik weet niets, het doet me niets
en ik stop niet
Zo warm is de zon
verstikkend zo warm
zo koud ben ik
maar ik beweeg niet
Zo groot is de wereld
reusachtig zo groot
zo klein ben ik
minuscuul als een bacterie
maar ik stop niet
Zo vol zorgen zijn de mensen
druk en alles gaat fout
zo lach ik overal overheen
want als zout in de zee…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zijn drek is de luxe van
stranden van ver weg
waar de rimpelloze zee
zich mengt met een glimlach
van hun vergroeide voeten
de geopende handen
als het dienblad voor heg
en haag ontvluchte marionetten
die zonder ontzag
voor het oorspronkelijk bestaan
slechts geveinsd gerief begroeten.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -
een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt
de bomen staren me bladloos aan
de wind slaat met haar koude om onze oren
het wassende water is nergens te bekennen
zelfs de zee…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken
in zilvernevels van de ochtend
klepelt de kerkklok kerklatijn
draai mijn hoofd recht
als ik in jouw blauwe zee…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 naakt alledaags
in wit het zonlicht
oneervol trotserend
gestrand in patat
braadlucht verwaaiend
broodje knars tussen tanden
of,
in branding
slissen en dollen
rollen en tollen
verschuimen en
schreeuwen de
golven plezier
kinderen duiken
springen en zingen
het lied van de
trekkende golven
hoesten en proesten
verspatten de zee…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je was een lichtflits op de blauwe zee
een verpakt moment in grijze dagen
verloren in de zon
bracht ik je in mijn aura
waar mijn contouren jou opnamen
jouw zoenen mij versmolten
maar de vrijheid van je ziel
won het van de zachtheid van de lichamen
de contouren van die decembernacht
deden beseffen
dat jij niet geklonken aan de ander
je…
La Méduse voorbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Zelfs de zee
heeft zich bij ons lot
neergelegd. Uitgetolde zon
vermoordt dromen van
stormen en heroïsche gevechten,
we sterven in mineur
ongehoord.
Alles
verzindert tot waaiers
zout ontspringt in onze narcisblauwe
melancholie. Het is slechts
God die om ons huilt.
Het einde is binnen
handbereik gezonken.…
Geschoten goudplevier
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
820 Een mysterie fluistert door de duinen
op wiekslag en verpakt in glinsterend zand
over kale rotsen, langs weelderige tuinen
vast gestuurd door een onzichtbare hand
Dromerig glijdend door de lage delta
verlaat de vlucht de zware wolken
aangezogen door zee en laaglandflora
komt de plevier de pier bevolken
Het gepolijste glas op een verlaten…
Liefdespijn
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.838 mijn hart, een zee vol tranen
ik zwem in mijn verdriet
ooit zo gelukkig samen
totdat jij mij verliet
nu ben jij bij die ander
en ik hier heel alleen
ooit vonden wij elkaar
maar jij ging van me heen
alles hier is erg duister
er is niets meer wat ik hoor
het is je naam die ik fluister
maar ik vraag me af waarvoor
jij bent niet meer in…
usa.nl
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
743 nog even
onze taal, eerlijk
recht door zee
nog even
doen we het er mee
helaas worden we
voor het reclameblok gezet
eten we, heel kek
zo'n gore big mac
en kopen we tot onze lol
meubelen in de woonmall
moerstaal getiranniseerd,
geridiculiseerd, veramerikaniseerd
van je hela hola
geen siroop meer maar
fucking coca cola
pearl, spec…
Vuurzee
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.075 De zee is voor ministers vaak te hoog.
- Maar als een stoere rots van top tot teen
blijft Rita in de branding overend.
Verbazingwekkend? Nee: ze is van steen.…
the seven bridges
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
761 misschien doet het antwoord sterven
en zijn de vele verloren woorden het alibi;
de rivier naar zee
die onder de zeven bruggen van waarheid
gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen
en waar het zout de horizon verschroeit
tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin
en schuld
aan beide kanten van
gisteren;
het halfdonker…
Ladino - muziek
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
519 een lied dobbert mee,
gedragen op golven
van groene zee,
joodse ladino muziek;
het verhaal door een
meisje gezongen in
spaanse taal, met verfraaid hebreeuws;
danst en zingt haar lied
met gekleurde kralen
versierd op het strand; de muziek
verspreid door het ottomaanse rijk
met klanken, ritme's van vele culturen
en flamenco om haar…
Geluk is levenskunst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
710 leven is een tijdreis
op het ‘ruimteschip Aarde’
met weekeinden als
levensritme bepalende baken
in een zee van tijd
voor ouderen hebben
alle dagen hetzelfde gezicht
verliezen soms de
oriënterende grip op ‘t leven
gevaar van sleur
onbewust bestaan in ‘n flow
ligt op de loer op
wegen zonder pleisterplaats
van vermaak
de kale…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…
het aarden blikinwaarts
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
616 in rechte einders
een wittrekkend zonnen dat
de passieflora doet blauwen
en hier en daar bijt het getij
gaten in de koppen van de
schutting alsof zout hier ook
af en toe langskomt in 't roest
en een streep trekt in 't groen
van hieruit midden het akkerland
ruik ik het verband tussen de knoesten
in de bossen en het zilte zoenen in de zee…
Gek in folie
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
807 Het was in een droom dat je kwam
nieuwslezeres van het laatste journaal
op vakantie aan zee met een boek
dat ik in mijn jeugd gelezen had
We spraken over wat ons het diepste
beroerde in de helden van de roman
hun diepste smarten, hoogste geluk
onze gezichten dichter bij elkaar
Jij begon met de eerste kus en meer
jouw…
De schepping
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
713 Lucht en winden, zee en strand
De zon, maan en de sterrenpracht
God, de Schepper heeft dit bedacht
En houdt de wereld nog in stand.
Looft God, de Schepper van ’t heelal
Prijst Hem om zijn wijsheid en macht
Dat Hij de schepping heeft volbracht
Hij die was en is en er altijd wezen zal.…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Zoekende tocht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
637 Terwijl de bladeren hun bomen verlieten
trokken zij eindelijk hun wijde wereld in
om echt te zoeken naar zichzelf
in stormen en regen met pijn en alleen
Hoe vaak moet je jezelf tegenkomen
voor je ik gewoon een bekende is
die je begroet zoals de morgen
wanneer de nacht niet verzwaard was
met de dag die niet verwerkte
wat verdronk in de grote zee…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Zo vrij als een vogel,
zo voel ik mij
Hoog vliegen boven land
en rechtdoor zee
Niemand kan me raken,
niemand me treffen,
maar wie vliegt er mee?…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 zeldzaam ondoordringbaar
de gelaatstrekken diep verstopt onder het wangvet
torst ze zich over de straat
het dikste meisje van de klas
zelfs van het vervallen woonblok
in de kamer met geelbruin verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk…
tot in de morgen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
761 nestelt
en in nog meer zand in mijn ogen
ik zie vreemde witte vogels vliegen
doorheen verlangen en de waarachtigheid
van de nacht
ze leggen mijn ziel bloot
langs mijn wangen, tussen jou en de duinen
die ik draag
stijgen
onbenaderbaar in mijn stem omdat ze willen
weten van de pijn
wind waait, de golf houdt aan
ik wil naar zee…
O, heerlijkheid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
486 van erfelijkheid
van dag tot dag
keer ik steeds weer terug
naar het beeld
van de zee
opgewonden golven
bedelven mijn dijen en bekken
op goede voet
op zilveren stromen
word ik naar je toegezogen
jij hebt in mij iets ontketend
waar ik in ronddrijf
met vastgeëbde golven
aanraak jij mijn hart
(als het ware)
wanneer ik dorst heb
adem…
het weerzien
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
771 was er al
maar nu weet ik
dat je ook in mijn heimwee bent
vergeef me het gemis
ik ken je al zo lang
zoals de duinroos en de golven
waarin ik schelpen gooi
en waarin ik me op den duur
ook eenzaam weet
omdat jij de meeuwen niet kan zien
ongeschreven
zoals verwondering in het lichtste gedicht
van geluk en innig lief
van vogels over zee…