Alle inzendingen over groen links

6609 resultaten.

Sorteren op:

Hoe zwart is wit

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.424
Hoe zwart is wit En hoe groen Is een rood stoplicht Vragen die ik niet Meer wil beantwoorden Was ik maar kleurenblind In plaats van terug kunnen kijken Op een verleden Zonder heden Waarom geen hart Waarom toch sneller kloppen Vragen zonder Het juiste leesteken Dierbare vriend Het klinkt zo mooi Maar zwart is wit En wit is zwart Iets…
MainCoen27 april 2008Lees meer >

Winnifred

hartenkreet
4.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.666
zomaar verstenen Ik denk aan jou en glimlach zo lief en zo trouw als je was De warmte die je me schonk blond haar doorzichtig als glas Dood is dood en plots verlaten niet meer kunnen aanraken strelen Voorbij alles wat vrij kan ademen gedachten die stoppen met delen Ik hoor je stem warm en lief zie je schilderijen betoverend mooi Ogen groen…
car22 mei 2008Lees meer >

Trento, Piazza Dante

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 740
Tussen het welig groen zwerven driftige duiven, pikkend en wijzend naar elkaar, druk debatterend om een korstje brood. De wind waait met de tijd haastig en ongecontroleerd; een blad zweeft melancholiek voorbij. Hij kijkt op. Strekt zijn stramme benen. Komt moeizaam overeind.…

Geluk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.086
Ja, jullie waren daar samen met mij op een bankje aan de rand van het bos in wat leek een eindeloze harmonie Een schilderij van geuren en geluiden van bruinverkleurde plantenresten een pas geschoren korenveld en verder weg Een dodenakker en lichtend groene maïs onder een donker dak van onkenbaar oude bomen De tijd werd uitgerekt en…

Jaloezie

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 888
De beker met het groen venijn staat al weer klaar en moet vandaag nog leeg zo kan ik met dit gallisch vocht misschien mijn kwaal nog enigszins bestrijden dit bitter vocht het knaagt en vreet zuigt aan mijn hart en schuimt totdat er niets meer overblijft van al mijn dromen je stralend uiterlijk dat maakt me ziek je lacht van oor tot…
annabel14 september 2008Lees meer >

Wacht maar...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Troostend sla ik mijn armen om hem heen en terwijl ik zijn gerafelde mantel zachtjes om zijn voeten vlij, als warme pantoffeltjes, fluister ik: wacht maar, als de lente met haar groene toverstaf terugkeert van haar lange winterreis, zal jij weer de koning zijn van mijn achtertuin, in blommige, nieuwe zomerjas!…

meneer van Dalen

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.840
die droevige verhalen de onschuld was in stad en land het mikpunt van vandalen meneer van Dalen werd het zat en ging er zwaar van balen hij had het helemaal gehad z’n broek ging er van dalen hij kreeg van alles hier de schuld van oproer en schandalen nu was het uit met zijn geduld hij ging de strijdbijl halen en hij zag geel en groen…
Daan de Ligt28 december 2006Lees meer >

Zomers winters

netgedicht
4.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.928
de winter omhelst dit jaar de zomer de hyacint was de eerste in bloei dra volgde kleintjes de blije crocus de sneeuwklok vertraagde zijn groei de zon verwarmt mijn woning stookkosten zijn geslonken mijn gras in groene voortuin heeft nog nooit zo uitgeblonken toch reed ik nog een scheve schaats de elfstedentocht reed ik per fiets nooit…
Rikus Kiers20 februari 2007Lees meer >

Lente

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 927
De lucht is zwanger van een nieuw seizoen een geur waar alles mee lijkt aangeraakt Kwetterende rust - langs elke gracht Wat grauw was krijgt weer kleur, wat dor was groen Wat schier gestorven leek, gezond weer blaakt En geven lust in dat wat op mij wacht.…
D6 maart 2007Lees meer >

Nieuwjaar, Nouvel An

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 704
'Là où les rochers s'allongent vers l'Océan nous nous reposons dans une vallée verte qui nous a reçu sans réserve, accueillant comme la vie devrait être pour nous tous en nous donnant un Beau Regard sur tout que nous gardons dans le plus-que-parfait' Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan rusten wij uit in een groene vallei…

Dakzicht

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 589
onbeduidend lijkt het bedreigde meer waarlangs zovele houten krotten met golfplaat afgedekt oververhit en rottend wankel op hun palen staan in muskietenwolken mooi oogt het glanzende groen van drijvende velden waterkers die welhaast de watervlakte dichten wat verder naar de horizon waar duister geld verdeelt en heerst achter zwaar bewaakte…
Ludy Bührs16 januari 2008Lees meer >

opgesnord

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.301
In Naaldwijk op een groene rijtjeslaan zwabberde een auto in het ongewisse met onbekende aan het stuur klokslag ’s morgens vijf uur geen kip kon het missen of daar zat een luchtje aan De chauffeur zei van onder zijn wit uitstaande snor ik ben Haags zonder daartoe strekkende bescheiden de man werd te verdacht geacht om te laten rijden en…

Verwondering

hartenkreet
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Die hele kleine groene sprietjes morgen weer bedekt met dauw. Het leven van vergeet-me-nietjes en de hemel weer zo prachtig blauw. De dag bracht zoveel mooie dingen, ik laat ze in gedachten weer passeren. En morgen zal ik opnieuw genieten en zoveel nieuwe dingen leren. Het heelal, door God geschapen laat ons beseffen dat we leven.…
moeke3 april 2004Lees meer >

GELUK

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Samen met jou, zoals die solozanger in het groen met diepe halen en zuchten trillen als licht en verdwijnen met een zoen in Het kristallen lied van sterrenluchten. Stilte streelt ons zingend hart.…
ORFO20 mei 2004Lees meer >

de verte mist in wervelend zand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.793
stippen op een kale vlakte de verte mist in wervelend zand wind kuift wit op vale zeeën jaagt hen op met straffe hand de hoofden zijn gebogen in eerbied voor natuurgeweld of ter bescherming van de ogen de storm heeft het niet verteld hij duwt het grijs in groene golven giert uithalend spetterend nat zag een wandelaar zeer verbolgen kijken…
wil melker26 december 2003Lees meer >

was speels met vleugjes vrouw

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.694
de lucht rook onbekend naar licht en groen was speels met vleugjes vrouw in een spannend ronde warmte na al die maanden kou licht speelt weer in alle hoeken danst in kleur met splinternieuwe voeten door het jonge gras flintert door ontloken blad waar 's winters boom slechts takken had de vleugjes vrouw die ik weer maak tot…
wil melker6 februari 2004Lees meer >

Ooit, mijn Engeltje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Je gezin hier, zal langs elkaar heen leven Voor één dag zal zwijgzaamheid volstaan Morgen, ons Engeltje… Onze ogen zullen neergeslagen worden Bang voor ieder, ziel ontblotend, contact We zullen je herdenken… ieder voor zich Omdat het spreken nog altijd pijn doet Morgen, ons Engeltje… Net zoals de dag van vandaag, ook morgen Zullen je groene…
Tulay19 februari 2004Lees meer >

zelfportret

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.246
met ogen groen en geel van het staren pent hij zijn streken op het papier getekend met zijn grijze haren neemt hij nog snel een slokje bier een boer ontspant zijn middenrif doorbreekt voor even de sleur uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif en het papier krijgt langzaam kleur blauw schetst hij zichzelf neer zoals hij dat al tal van…
pandorra28 februari 2004Lees meer >

Liefde is

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.641
overvloede vragen maar liefde is wat liefde is verloren of ontweken en menigeen is aan verlies vroeg, ja te vroeg bezweken vertel mij nu wat liefde zegt over de mens die mint en vertel mij is´t terecht dat je veel zoekt en weinig vindt zwijg toch maar, want ik zeg jou dat liefde is als dunne bomen die groeien in de morgenwind en vol van groene…

Diep

poëzie
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.223
De groene zeeplant slingert overal Haar rank 't salon in; slingert zelfs haar tip Hoog langs de mast op, rond de ontblote rib. Zij slingert óp zich tot de gouden bal Van wat de vlagstok was, kruipt door de stal En woekert welig in het vette slib.…

Discrepantie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
welken mij de herfst drachtiger maakten dan jonge enten van een steeds weer nieuw begin – niet dat de lente bezworen is met leugens, want wat men ziet is de zuivere compilatie van het bestaan waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid in hun gelaat – lees nu de verbroken beloftes die worden geheeld door het hars uit het beschadigd groen…
elze12 oktober 2008Lees meer >

Je liet de herfst komen

hartenkreet
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.171
Maar langzaam zag ik de bladeren aan de bomen veranderen van groen naar goud en geel en toen begon het besef te komen dat het einde naderde van dit mooie zomerse tafereel. De warme luchten veranderden in kou. De bladeren vielen van de bomen bruingekleurd. De dagen werden grijs en grauw. Het was nu echt met de zomer gebeurd.…

Zongedroogd lied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 724
Ooit is hier groen verdampt. De heen- en weergalopperende zon doet klaar de klaagzang over droogte herrijzen. Tijd heeft hier nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…

Wat is het goed dat Gij

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
Gij die ook zonder woorden weet te spreken, maak in ons hart weer nieuwe liefde los, al is die ànders dan de geur van linden en minder fel dan 't jonge groen in mei. Gij die U overal wilt laten vinden, wees al Uw mensen in hun nood nabij en wil ze stevig op Uw rug vastbinden want wie hen draagt dat zijt alleen toch Gij.…
Adeleyd7 oktober 2006Lees meer >

Gewoon gezien op straat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 878
een zakdoek nat van kindertranen en hand de andere even kwijt vertellen ieder hun verhaal van droefenis of diepe spijt het tuintje bij een voordeur verwaarloosd met armoedig groen panden zijn uit betere tijden verwaarlozing is niet met verf te bestrijden zag je wachtend op de bus je haar verward je blik iets schichtig gewoon wat in…
wil melker19 oktober 2006Lees meer >

ook liefde spaart je niet

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.356
jouw oceanisch groen is zoetste wijn: jij gloeit elk ruw tot een fluweel – in jou verzonken valt men geloof ik als van jou bedronken op ’t einde zelfs in zachtere gesteen; schijn is niet helder; helder dat is schijn jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen: ’t verwelkte bladgoud in je armen kan nooit de prijs voor alles, alles zijn hou…
sunset8 januari 2009Lees meer >

Vlinders vinden hun muze..

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 533
Zich voedt met het ambrozijn, zonder ooit te zijn vergeten, waarvoor nazaten zich hadden ingesponnen, in het zoet van nectar, waarmee hij zich zal hoeden, als rups uit een cocon geboren op het groene blad, laat zich het loof goed smaken, Toch wordt vlinders nooit verweten, hun weldoeners te hebben gegeten, een bron van leven dat…
pama12 februari 2009Lees meer >

Houten huis

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 654
in het ijs maar het eeuwige dooien is begonnen de wind brengt al lente rond het houten huis komen er weer konijnen tevoorschijn als uit een toverhoed, met allerlei kleuren wild, grijs en zwart en sommige wit een vertrouwde melodie zingt rond de schoorsteen de lange winter komt voorzichtig tot een einde hier en daar begint er al wat groen…
mobar17 februari 2009Lees meer >

Zakkewassers!

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
Plotseling duiken de mannen de groene diepte in, een mandarijneend en een kwartel achterlatend. Met geloken ogen baden de vrouwen in het licht, niet vermoedend wat er boven hun fraaie hoofdjes hangt.…

IN DE OUDE LAAN...

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.605
In de oude laan, waar zomerbomen wuiven Met al hun groene waaierkoele palmen, Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen, Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven, Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…