6609 resultaten.
Hoe zwart is wit
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
2.424 Hoe zwart is wit
En hoe groen
Is een rood stoplicht
Vragen die ik niet
Meer wil beantwoorden
Was ik maar kleurenblind
In plaats van terug kunnen kijken
Op een verleden
Zonder heden
Waarom geen hart
Waarom toch sneller kloppen
Vragen zonder
Het juiste leesteken
Dierbare vriend
Het klinkt zo mooi
Maar zwart is wit
En wit is zwart
Iets…
Winnifred
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.666 zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als je was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten die stoppen met delen
Ik hoor je stem warm en lief
zie je schilderijen betoverend mooi
Ogen groen…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Tussen het welig groen zwerven
driftige duiven, pikkend en wijzend
naar elkaar, druk debatterend
om een korstje brood.
De wind waait met de tijd
haastig en ongecontroleerd;
een blad zweeft melancholiek
voorbij.
Hij kijkt op. Strekt zijn stramme benen.
Komt moeizaam overeind.…
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 Ja, jullie waren daar
samen met mij op een bankje
aan de rand van het bos
in wat leek
een eindeloze harmonie
Een schilderij van geuren en geluiden
van bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en…
Jaloezie
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
888 De beker met het groen venijn
staat al weer klaar en moet
vandaag nog leeg
zo kan ik met
dit gallisch vocht
misschien mijn kwaal
nog enigszins bestrijden
dit bitter vocht
het knaagt en vreet
zuigt aan mijn hart en schuimt
totdat er niets meer overblijft
van al mijn dromen
je stralend uiterlijk
dat maakt me ziek
je lacht van oor tot…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Troostend
sla ik mijn armen
om hem heen
en terwijl ik
zijn gerafelde mantel
zachtjes
om zijn voeten vlij,
als warme pantoffeltjes,
fluister ik:
wacht maar,
als de lente
met haar groene toverstaf
terugkeert
van haar lange winterreis,
zal jij weer de koning zijn
van mijn achtertuin,
in blommige,
nieuwe zomerjas!…
meneer van Dalen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.840 die droevige verhalen
de onschuld was in stad en land
het mikpunt van vandalen
meneer van Dalen werd het zat
en ging er zwaar van balen
hij had het helemaal gehad
z’n broek ging er van dalen
hij kreeg van alles hier de schuld
van oproer en schandalen
nu was het uit met zijn geduld
hij ging de strijdbijl halen
en hij zag geel en groen…
Zomers winters
netgedicht
4.2 met 37 stemmen
1.928 de winter omhelst dit jaar de zomer
de hyacint was de eerste in bloei
dra volgde kleintjes de blije crocus
de sneeuwklok vertraagde zijn groei
de zon verwarmt mijn woning
stookkosten zijn geslonken
mijn gras in groene voortuin
heeft nog nooit zo uitgeblonken
toch reed ik nog een scheve schaats
de elfstedentocht reed ik per fiets
nooit…
Lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
927 De lucht is zwanger van een nieuw seizoen
een geur waar alles mee lijkt aangeraakt
Kwetterende rust - langs elke gracht
Wat grauw was krijgt weer kleur, wat dor was groen
Wat schier gestorven leek, gezond weer blaakt
En geven lust in dat wat op mij wacht.…
Nieuwjaar, Nouvel An
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
704 'Là où les rochers s'allongent vers l'Océan
nous nous reposons dans une vallée verte
qui nous a reçu sans réserve, accueillant
comme la vie devrait être pour nous tous
en nous donnant un Beau Regard sur tout
que nous gardons dans le plus-que-parfait'
Daar waar de rotsen zich uitstrekken naar de Oceaan
rusten wij uit in een groene vallei…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 onbeduidend lijkt het bedreigde meer
waarlangs zovele houten krotten
met golfplaat afgedekt
oververhit en rottend
wankel op hun palen staan
in muskietenwolken
mooi oogt het glanzende groen
van drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte…
opgesnord
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.301 In Naaldwijk op een groene rijtjeslaan
zwabberde een auto in het ongewisse
met onbekende aan het stuur
klokslag ’s morgens vijf uur
geen kip kon het missen
of daar zat een luchtje aan
De chauffeur zei van onder zijn wit uitstaande snor
ik ben Haags zonder daartoe strekkende bescheiden
de man werd te verdacht geacht om te laten rijden
en…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.
Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.
En morgen zal ik opnieuw genieten
en zoveel nieuwe dingen leren.
Het heelal, door God geschapen
laat ons beseffen dat we leven.…
GELUK
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.809 Samen met jou, zoals die solozanger in het groen
met diepe halen en zuchten
trillen als licht en verdwijnen met een zoen
in Het kristallen lied van sterrenluchten.
Stilte streelt ons zingend hart.…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
was speels met vleugjes vrouw
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.694 de lucht rook
onbekend naar
licht en groen
was speels
met vleugjes vrouw
in een spannend
ronde warmte na
al die maanden kou
licht speelt weer
in alle hoeken
danst in kleur met
splinternieuwe voeten
door het jonge gras
flintert door ontloken blad
waar 's winters boom
slechts takken had
de vleugjes vrouw
die ik weer maak
tot…
Ooit, mijn Engeltje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.198 Je gezin hier, zal langs elkaar heen leven
Voor één dag zal zwijgzaamheid volstaan
Morgen, ons Engeltje…
Onze ogen zullen neergeslagen worden
Bang voor ieder, ziel ontblotend, contact
We zullen je herdenken… ieder voor zich
Omdat het spreken nog altijd pijn doet
Morgen, ons Engeltje…
Net zoals de dag van vandaag, ook morgen
Zullen je groene…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 met ogen groen en geel van het staren
pent hij zijn streken op het papier
getekend met zijn grijze haren
neemt hij nog snel een slokje bier
een boer ontspant zijn middenrif
doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van…
Liefde is
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.641 overvloede vragen
maar liefde is wat liefde is
verloren of ontweken
en menigeen is aan verlies
vroeg, ja te vroeg bezweken
vertel mij nu wat liefde zegt
over de mens die mint
en vertel mij is´t terecht
dat je veel zoekt en weinig vindt
zwijg toch maar, want ik zeg jou
dat liefde is als dunne bomen
die groeien in de morgenwind
en vol van groene…
Diep
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.223 De groene zeeplant slingert overal
Haar rank 't salon in; slingert zelfs haar tip
Hoog langs de mast op, rond de ontblote rib.
Zij slingert óp zich tot de gouden bal
Van wat de vlagstok was, kruipt door de stal
En woekert welig in het vette slib.…
Discrepantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 welken mij de herfst drachtiger maakten
dan jonge enten van een steeds weer
nieuw begin – niet dat de lente
bezworen is met leugens, want wat men
ziet is de zuivere compilatie van het bestaan
waar jeugd vroegtijdig sterft met de oudheid
in hun gelaat – lees nu de
verbroken beloftes die worden geheeld
door het hars uit het beschadigd groen…
Je liet de herfst komen
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.171 Maar langzaam zag ik de bladeren aan de bomen
veranderen van groen naar goud en geel
en toen begon het besef te komen
dat het einde naderde van dit mooie zomerse tafereel.
De warme luchten veranderden in kou.
De bladeren vielen van de bomen bruingekleurd.
De dagen werden grijs en grauw.
Het was nu echt met de zomer gebeurd.…
Zongedroogd lied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Ooit is hier groen verdampt.
De heen- en weergalopperende zon doet klaar de
klaagzang over droogte herrijzen. Tijd heeft hier
nog een eeuwigheid om zijn roest te laten rijpen.…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Gij die ook zonder woorden weet te spreken,
maak in ons hart weer nieuwe liefde los,
al is die ànders dan de geur van linden
en minder fel dan 't jonge groen in mei.
Gij die U overal wilt laten vinden,
wees al Uw mensen in hun nood nabij
en wil ze stevig op Uw rug vastbinden
want wie hen draagt dat zijt alleen toch Gij.…
Gewoon gezien op straat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
878 een zakdoek
nat van kindertranen
en hand de andere even kwijt
vertellen ieder hun verhaal
van droefenis of diepe spijt
het tuintje bij een voordeur
verwaarloosd met armoedig groen
panden zijn uit betere tijden
verwaarlozing is niet
met verf te bestrijden
zag je wachtend op de bus
je haar verward
je blik iets schichtig
gewoon wat in…
ook liefde spaart je niet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.356 jouw oceanisch groen is zoetste wijn:
jij gloeit elk ruw tot een fluweel – in jou verzonken
valt men geloof ik als van jou bedronken
op ’t einde zelfs in zachtere gesteen;
schijn is niet helder; helder dat is schijn
jij hoeft mijn rotsenmond niet te verwarmen:
’t verwelkte bladgoud in je armen
kan nooit de prijs voor alles, alles zijn
hou…
Vlinders vinden hun muze..
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
533 Zich voedt met het ambrozijn,
zonder ooit te zijn vergeten,
waarvoor nazaten zich
hadden ingesponnen, in het
zoet van nectar, waarmee
hij zich zal hoeden, als rups
uit een cocon geboren op
het groene blad, laat zich
het loof goed smaken,
Toch wordt vlinders nooit
verweten, hun weldoeners te
hebben gegeten, een bron
van leven dat…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 in het ijs
maar het eeuwige dooien is begonnen
de wind brengt al lente rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs en zwart en sommige wit
een vertrouwde melodie zingt rond de schoorsteen
de lange winter komt voorzichtig tot een einde
hier en daar begint er al wat groen…
Zakkewassers!
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
725 Plotseling duiken de mannen de groene diepte in,
een mandarijneend en een kwartel achterlatend.
Met geloken ogen baden de vrouwen in het licht,
niet vermoedend wat er boven hun fraaie hoofdjes hangt.…
IN DE OUDE LAAN...
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.605 In de oude laan, waar zomerbomen wuiven
Met al hun groene waaierkoele palmen,
Niet hopend meer op vreugde, die bleef talmen,
Zat ik bij 't raam, waar zongoud in kwam stuiven,
Blauw blonk de lucht, de vogels kweelden psalmen...…