13808 resultaten.
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…
Aandenken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 de nachten lengen tot rode wederkeer
naar 'n herfstige dood, wollig gekleed
in grondmist en doorregen met rag
op elk pad dat ik onwetend betreed
het lijkt alsof verloren stemmen in die
zachte, verstilde draden zijn gevangen
alsof iemand mij zegt dat dit eeuwig
leven naar eindigheid doet verlangen…
opnieuw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
643 Die sprong had veel gevolgen ..we deden elkaar pijn
Toch is het goed afgelopen
we maakten opnieuw de sprong
Omdat we bij elkaar willen zijn
Die nieuwe sprong in het diepe
heeft ons dichter bij elkaar gebracht
en daarvoor ben ik dankbaar ....dag en nacht…
Woordflarden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 poëzie fluistert in de nacht
buldert op hoge golven
zwiert en zwaait met zwaluwen
is in mysterieuze mist
kaalgevreten viskoppen
ziet het eerste babylachje
zwijgende mensen in een lift
de spin, die zijn prooi leegzuigt
een schreeuwende marktkoopman
lichtstraal op een herfstblad
opgejaagde vluchtelingen
oneindig wentelt poëzie…
Licht voor donkernis
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 de ster is een licht
het licht voor donkernis
in een mens
de mens
die duizend dingen dacht
zou willen droomreizen
in een wakende nacht
het hemellichaam
geeft geen valse schijn
wijst naar een kindje klein
dwalende
groeit er de kracht
niet meer alleen
het licht verzacht
zal dagen
van hoop, liefde
en vrede dragen…
Cirkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 In de verstikkende nacht
smoor ik de schreeuw van mijn hart
de kou die in mijn botten is getrokken
laat mij huiveren
Ik wil jou niet meer kennen
want weten doet pijn
herkenning van het niet herkennen
jouw ziel die valse tonen speelt
Ik wil het niet horen
want dan moet ik toegeven
dat ik jou voorgoed kwijt ben
schreeuwt mijn hart en begint…
Venster...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Je voelt je
geborgen
bezit nog van nacht
van maan
kussen en laken
Naar buiten
kijken
ontluikend groen,vogels
en hun nestelen
bespieden
Er zijn
van die lieden
die niet aarzelen
naar binnen
te blikken
Je gade slaan
zonder blozen
door -hetzelfde- venster.…
zingend hart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
415 de bladeren aan
de bomen zuchten
onder de vochtige warmte
de wind nam een vrije dag
in de kalmte van
de wegebbende hitte
wordt gewacht op de zeepbel
in de zinderende lucht
de met mos begroeide muren
de niet geplukte vruchten
in de boomgaard
troost van dat wat was
de vallende sterren
in de maanloze nacht
voor wie luistert
de magie…
De muziek van het heelal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
501 het was
de stilte van de nacht
die jou
aan het dansen bracht
zo uit de hangmat
die een siësta lang
je chaosdromen
netjes heeft geordend
het rugzakje
heeft geschoond
van alles wat jij
nog had meegenomen
frank en vrij
beweeg je op de wind
vindt balans in de open
hand van het universum
met sterren
in je ogen geef jij
je volledig…
Waar je schaduw blijft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Zonnebloem, schitterend licht
Dat deze zomer alle kanten op
Spat, het licht doet schijnen
Op de donkerste plekken,
Zelfs je schaduw is mooi -
Als de zomertijd voorbij is
Zullen je gele veertjes
Roemloos in het vooronder
Verdwijnen, maar je schaduw
Blijft, en landt rechtstreeks
In mijn hart, verlicht mijn
Allerzwartste nacht…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Jouw lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 ik wist je onbereikbaar
terwijl jouw liefde
klopte in mijn hart
veel emoties
vaak ongrijpbaar
omdat jij niet bij me was
heb je kleuren gestuurd
alle geuren voorzichtig
uit de doeken gedaan
alleen al je naam
was voor mij een
stralende zon na de nacht
ik hoop jouw lente te vangen
in mijn onstilbaar verlangen
weet dat ik nu op…
Gevallen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 Lag voor dood op de grond
Kon niet meer opstaan
Kou waarschuwde dat het niet goed was
de hele nacht op de plavuizen te blijven liggen
Kon niet anders
Pas toen de heer des huizes de volgende ochtend
ontbijt kwam maken, en hem uit zijn ooghoek
plotseling, in een vreemde draai, gevonden had
hoestend weer aan het haakje gehangen.…
Anna voor de spiegel
poëzie
4.0 met 2 stemmen
983 Zo innig keek die vreemdeling
Mij gisteravond aan,
Zo innig zacht
Dat ik van nacht
Gedurig weer moest luisteren
Hoe vreemd een hart kan slaan.
Nu komt daar voor het klikkend glas
Zo'n dwaze droomster staan,
En vraagt waarom
Ik kijken kom,
En ziet mijn lippen fluisteren
En laat mij blozend gaan.…
Existentie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 nergens op aarde
is een plek zonder duister
iedere mens neemt overal
zijn schaduw met zich mee
gemompel over verlichting
blijkt een loze kreet
elke geldbeluste goeroe
weet dat in zijn hart
als dag en nacht zijn wij
duaal in ons zijn
elke dag een kloppend hart
tussen hoop en vrees
.…
droge ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 ik schrok niet meer
daarvoor was dit te algemeen
zoals een strakgesneden pak
beheerst, met mate
ik ontweek uit jouw aanwezigheid
liet me verstillen zonder
luisterend oor
was overbodig in ruime zin
dacht aan dronken nachten
uitgestelde overmoed
een rusteloos lichaam voor
het slapen gaan
er bleef een ontkenning
een spiegeling…
Verenigd energie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
578 Als een roos opent
de nacht aan de horizon
in doorsnee passie
waar de krachten bundelen
om zicht nooit te verliezen.
Die dynamiek leeft
door verenigd energie
als individu
smeltend naar haar silhouet
dat het beeld kan bevriezen.…
Vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
998 hier telt geen tijd
geen dag of nacht
slechts duren herinnert
aan die andere eeuw
hetzelfde huis
hetzelfde licht
de lucht geademd
en wat klonken weinig woorden
in voorbije verhalen
klopt jouw bloed nu door ons hart
het zal nooit banden breken
in deze geborgen zekerheid
vinden wij elkaar…
Eerste lentetekenen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 De nacht slaapt in
de dag rekt zich uit
het licht ontwaakt
en lacht ons vriendelijk toe.
Nog schuilt de zon
in haar wolkenbed
nevels langs de horizon
terwijl moeder aard
haar eerstelingen baart
in zachte kleur
over velden spreidt
knop uit blad ontsprongen
bij zacht geluid
van vibrerende tongen.…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Poepie van me
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 ""Ik wil nu je overleden bent
nog een nacht met je slapen
diep innig verbonden slapen
maar zonder koeling
gewoon in de warmte
van onze liefde voor elkaar
welke nu gaanderweg
ontbonden wordt
je mag gerust gaan stinken, ruiken
want die poepies, scheetjes van je
die harde maar vooral die zachte
die het meest stinken
die zal ik…
Onbewust verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
394 Het was de donkere nacht
die mijn muren onderbrak
het meeslepende dromenland
door grenzeloze avonturen
in het groene rivierengebied
waar wilde dieren dansten
het was in adembenemend duister
waar mijn droom tot leven kwam
ik zuurstof hapte uit jouw hart
omdat jij zwierig door het leven ging
op weg naar mijn onbewust verlangen.…
op volle toeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 een hittegolf
de kachel draait al
op volle toeren
weet je wat het is
je mag als vrouw
niet zeuren en ouwehoeren
maar precies dat
het wordt zo nat
in de nacht en onverwacht
met deze temperaturen
raken we nog meer
in de kuren
het is niet te harden hoor
dus laat ons dan
in die hete overgang
even klagen
alsof wij erom vragen…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
De ochtenddauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
438 Van de regen in de nacht.
Zo puur en verfrissend
dat waar planten op hebben gewacht.
Zo verzorgt de natuur zichzelf.
Wij hoeven daar niks aan te doen
dan alleen een beetje op te passen
Om het zo te behouden uit fatsoen.…
Vleermuis; (snel-sonnet aangaande COVID-19 - bron)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Deze nacht lijkt de wereld weer vergeten
Hoe ook alweer COVID-19 zich heeft verspreid
Hoe 't zich in rap tempo heeft uitgebreid
Met vleermuis, gebraden, is 't lekker eten
Laat helder zijn, als paal boven water staat
Is 't voor onze globe vroeg, laat staan te laat…
Herleven
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
642 vandaag ben ik een schiereiland
ik weet niets van de zee
ik zal niets meer verwachten
verlangen is wat overblijft
als een diefje hangt de dag
in een vreemde lauwe lucht
je mag niet sferisch sterven
zegt de dokter
de zon verliest aan zwaartekracht
ik roep om snelle redding
met een stem vol zachte vingers
omhels ik elke nacht…
Deun (Lisboa II)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Een merel wil de zoele nacht verdringen
met zijn juichend jubelzingen.
Dan en onverwacht verstoort
gekreun - eerst zacht - zijn rust:
De zoete deun van vrouwelijf in lust
verwekt zijn onvervuld verlangen.
Het laken niet meer onbevlekt ontvangen
zijn vuur geblust
door haar die hij slechts hoort.…