9769 resultaten.
De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.575 Toen was er plots dat vuurwerk in zijn hoofd:
Zijn oude lijf dat kon zich niet verweren,
In één klap was zijn levenslust gedoofd.
Hij die zich nimmer wilde conformeren
En altijd zo in vrijheid heeft geloofd
Ook hij moest voor de dood capituleren.…
God verwart mijn zekerheden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
589 In het wit van palingslijm
lees ik de laatste sacramenten en
bewierook de lege flessen met de geur
van smegma en oude etensresten
God, lijkt dan de enige etaleur te wezen
laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort
dat wanneer god me ziet bidden me niet
eens zal herkennen
zonder prik zegt mijn vrouw
terwijl ze de sinas uit de koelkast…
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 Voor 'stenen' lees: 'brood',
Voor 'trouwen' lees: 'branden',
Voor 'jong' lees: 'oud',
Voor 'zwijgen' lees: 'goud'.
'Twee' moet zijn: 'een',
En geen vraagteken achter 'meer'.
*) In de geest van Paul Muldoon
-------------------------------------------------------
uit: Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
Halverwege, de dood
gedicht
3.4 met 11 stemmen
6.953 Tot gisteren waren wij even oud, zij en ik.
Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij -
en ik bezweet van zomer, haast en gêne.
Zij lijkt een beetje op een zonnebloem:
gebruind gezicht, blonde haren,
nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt.
Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.…
Wanneer zal het gaan dagen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
741 Zij dwalen al zo’n veertig jaren heen,
en ieder jaar loopt zinloos over het oude heen.…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Als oud sekssymbool met
veel eigendunk verzuipt zij
dan in alcohol, zingt nog de
blues met te veel soul als
ze weer rond het middelpunt
van de aardbol doolt.
Neen, voor mij geen roem
na zonneschijn komt regen
je verwelkt als een bloem
en daar kan ik niet tegen.…
Stilstaan
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.154 Omkijken zonder gedachten waar ik
de oude droom kan vinden
en het stof van zijn lippen mag vegen.
Herinneringen kleuren en niet weten
waarom ze zwijgen en
naar jou blijven ruiken.…
Zonnebloemen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.174 Zonnebloemen
groot en geel
staan hier in overvloed te bloeien
met hun armen in de wind
op oude grond
in nieuwe jas
als jij hier was
zou jij ze zien
zag jij ze tot de hemel groeien
met jouw ogen in de zon
en zomerschoenen in het gras
Maar jij verschraalde
en verdween
met tranen die ik hier zou vloeien
van mijn hart dat om jou schreeuwde…
Verloren in een grote mensenwereld
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
633 Moeke
stil zoeken mijn ogen
jouw gezicht
op de oude foto
kennen doe ik je
eigenlijk niet
vijf jaar was ik
toen je dood ging
toch voel je zo vertrouwd
inmiddels ben ik
bijna tweemaal
de leeftijd in jaren ouder
dan jij ooit mocht worden
maar nog diep van binnen
is er het verdriet
wat ik toch
een levenlang bij me draag
het eeuwige…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Er zal weer
blauw zijn
strakblauwe lucht
en wolken als zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 De radio speelt met een oude blik.
Praat zich rond mijn lijf
alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte
verklaring.
Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten.…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
waarom, mijn kind
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 waarom zou ik jou mijn woorden laten
morgen zijn ze al weer oud en
weggegleden
waarom zou je ze dan lezen
zou je mijn gedachten volgen
als ik alles achterlaat, mijn kind
vluchtig zijn ze als de wind
passend slechts bij deze dagen
waarom zinnen nog bewaren
als na iedere grijze winter
zomer nieuwe kleuren vindt
zoals jij onverwachts…
Huwelijk 1
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.221 Verlept,
maar trok eens aan in oude dagen.
Was ik elders binnen gegaan,
lag andere baard aan mij te knagen.
Ik snap niets van dit,
van jou.
Van onze dwang, plicht, plicht,drang.
De valkuil-akte zingt, weliswaar gesigneerd,
in stoffig, tuttig tweezang.…
Mijn vriend
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
956 Ik zag je slenteren langs het asfalt
dat trachtte je te spiegelen
in fijne vlokjes sneeuw, doch
je handen waren diep verscholen
in een dadeloos gebaar
het leek alsof de vrucht van tijd
onrijp jouw ziel vertolkte
in de oude jas die jij dacht
te hebben afgedaan, doch
de rafels
trokken diepe sporen en knoopten
het kruispunt aan…
Ode aan mijn drumleraar
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
3.508 En toen begon ik maar met drummen
'k Ga wat tikken in de tijd
Dromen, tja, dat kon ik al
maar mijn ritme bleek ik kwijt
Uren, dagen aangeslagen
Zenuw, zweet en angst verjagen
Ben van die man gaan houden
die weg doet al het oude
Genadeloos, hij die kijkt
en door mijn schaamte mij de handen reikt
Tel seconde na seconde
Ik dwing me in…
- Het grijs dat door de jaren groeide -
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
538 Het lichte grijs, dat exclusief,
ja zo feminien
discreet gecombineerd
licht reflecteerde,
illusie die gecreëerd,
belangrijkste grensovergangen negeert
lijk strelingen uit het verleden,
de liefdevolle rode draad door de collectie
krankzinnigheid tot verveling
volledig zonder reden,
voelde het oude wijzer worden
lichte pastelkleuren…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van oude en nieuwe kunst.
Een steen werd geplaatst,
was begin van het gebouw,
waar Gods Woord zetelt,
wordt herdacht met feestvreugde,
zeshonderd jaren nadien.…
dorp in lentestemming
gedicht
2.4 met 24 stemmen
9.106 telraam
Van hun mager a b c
Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel
Bij donker alleen met de rook
Het gebaar voor de spiegel
De baltsende vogel vergaat
In het vuur van haar bloot
Ah de muis in haar hand de beminde
Die klautert en klimt
In haar adem
Het lichaam staat groot
Voor zijn beeld, en alleen
Het wordt oud…
- Het maagdenvlies -
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
693 het oude kerkelijke wetboek luidde,
ware liefde behoeft geen betoog.…
Palmzondag
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
695 Waar is die tijd toch heengevaren
en nu ik zelf al oud ben, weet ik dat
die innigheid met niets meer is te evenaren.
Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter
heeft het weten te bewaren.…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 waarom
Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd
of moet ik daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij een weg bijten naar het huis
gebouwd op schandpalen en oude…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 de handpalm draagt de kin
terwijl ik zit op oud terracotta
alhoewel de zon mij beschijnt
denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe…
De amare flow
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
654 in de tuin onder lommerrijke bomen
staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje
het voelt goed om hier te zitten
ja, dat voelt goed
dit componeert gedachten ontwaakt
wanneer je de stilte stil laat
tot een mildere stemming
van het hart waarin je wortelt
gedeeld door liefde
alsof het bankje zeggen wou
ontmoet mij hier, en ik geef je rust…
Onder de zoden
gedicht
2.9 met 21 stemmen
6.879 ik siepel ik siepel ik holderdebol
verlegen vergetend de oude knol
ik rol over m'n kop
in het groene gras
'k hoor het weer zingen
het lage gewas
het vredige groeisel
dat een deken was:
een wolletje wei
vol zachtheid vol geur
groener dan groen in een ruimte
die blauw wordt van kleur.…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 Ik heb voor jou, uit losse stenen
een heel klein eilandje gebouwd
niet zo heel stevig welbeschouwd
want later was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat…
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
Zonsondergang in Leiden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 het laatste, blinkende licht
vleugels zoemen door de lucht
Jij zweeft hier ergens rond
woorden, die je sprak, zinnen, die jij
zorgvuldig formuleerde, waarbij jij mij
diep in de ogen keek, alsof daar ergens
iets ontweek vanwege dagen zonder lichaam
De geuren die je droeg zo vol van jou
het hart een burcht met uitzicht
op de stinkende Oude…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
Voor Helen
hartenkreet
4.7 met 31 stemmen
1.104 Soms denk ik terug aan Amsterdam
de stad waar ik thuiswas
Mijn hart en ziel verkocht
het vondelpark de gaasterplas
De stad waar ik slenterde
uit eten ging in oud zuid
Het concertgebouw bezocht
nachts op de wallen uit
snuffelen op de Albert Cuyp
Fietsen door de Jordaan
Terrasje pakken op de Prinsengracht
Het was een deel van mijn bestaan…