5638 resultaten.
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 En als de herfst de bladeren kleurt,
de spinrag 's ochtends met dauw bedekt is,
de uitgereden mest over het land geurt,
de kerktoren verstopt is in flarden van mist,
de wind de wolken jaagt naar ginds in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Mijn trui.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Ik was in de wolken
toen ik voor 't eerst die nieuwe trui
mocht dragen op een doordeweekse dag
en hoe ik in dat groen en geel
mij terugzag in die kleuren.
En weer hoorde ik 't getik
van pennen: zag hoe blauw de zee was,
recht, eindeloos recht.
Stond ik in de duinen.
De kabels op de nieuwe trui.…
HALF APRIL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.635 Gij blauwgekaakte wolken daar,
halfwit, omtrent uw boorden,
die gruwzaam in de hemel moêrt,
en grimt in ‘t gramme noorden:
hoe lange speelt gij, koud en kil,
de baas nog hier? ‘t Is half april!…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 doorvliegt heel de dag;-
zo wou, wat haar te pletter drukke,
aan laag en grof haar kluistren moog,
mijn ziel het al aan flarden rukken
en vliegen, waar zij nimmer vloog;
zo wou mijn ziel, de wreed geslagene,
ópwiekend hoog uit slijk en slam,
áfwerpen 't al te lang gedragene
slavinnenpak, en - als een vlam
óptongend boven mist en wolken…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Die nu weer 't duin beklimt,
en luistert naar de lok
van de branding,
ze zwerft aan 't strand,
kijkt wat is aangeland,
het sop, de vlok,
de zilveren rand,
laag over laag, vorm over vorm
de sporen van vogels, een worm,
de voetstappen en wielen,
ze tuurt naar de golven, de wolken,
de zon die ondergaat,
de kleuren die hij nalaat.…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Ach, blozend blond meisje
van vijftien jaar,
met die wolken op je wangen,
hoe viel mijn oog op jou!
Door mijn gestaar
wist je dat ik op jou was,
maar stug en stoer,
want onbeholpen.
Toen wij na een les
eens met z’n twee
alleen op de wereld waren,
wees ik af, wat jij aan liefde reikte.…
de eclips
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
504 Ik stond buiten met mijn brilletje op,
ze hadden het fenomeen uitgelegd,
het stond in mijn agenda,
de wolken mochten voor mij wegblijven.
Bij heldere hemel zou ik van een
spektakel kunnen genieten.
Zeker niet te missen.
Ooit was het anders.
Toen deed de maan het ook af en toe,
de medicijnmannen noemden het taboe.…
Aan mijn vrouw 20 Juli 1932.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.869 Laat dan mijn avondbeê je danken
In zacht koraal van morgenklanken,
Alsof mijn ziel pas werd gewekt
En nu opééns zichzelve ontdekt,
Als zon uit wolken openbrekend,
En met een vreemde stemme sprekend,
Aan lang verzaamde zingens-stof
Ontlenend plots der Liefde lof!…
Zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
674 .
--- --- ---
Als de Zon vroeg in de ochtend schijnt
En de Maan achter een wolk verdwijnt
Als de bloemen voorzichtig open gaan
En de vogels ons hun lied verstaan
Als de Aarde langzaamaan ontwaakt
En de egel weer zijn bed opmaakt
Als de Zon eindelijk schijnt
En alle duisternis verdwijnt
Zonneschijn, jij bent mijn levenslicht…
Dromend dagreizen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
744 Ijl en licht als wolken waait haar tijd voorbij
en in de warreling van haar dromen
rouwt ze om de nooit-gesproken tederheden,
die uit onmacht tussen haar vingers vergleden,
handen en vingers die ook speelden en streelden.…
Avondsterre
poëzie
4.7 met 3 stemmen
976 Wisselziek in 't zweven
Blijken wind en wolk;
Om naar verre dreven
Wensen mee te geven,
Eise ik trouwer tolk.
Wees gij zelf bodinne,
Hoe mijn harte blaakt,
Schone ster der minne,
Die de westertinne
Rozen strooiend naakt!…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Boven onze hoofden komt een witte wolk, maar geen herinnering.
Dat de tram door de velden zingt, bloemen bloeit, wonden maakt
maar tranen worden grint dat onder onze schoenen kraakt
om onze huizen aan het einde van de richting.
Een autootje roept water om, dat er geen water meer.
Maar bier genoeg op het terras waar alle mensen kijken.…
Aan de Nederlandse kust
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Nu loop ik tegenwoordig langs de kust
van Zeeland Hoek van Holland naar Den Helder
om zonlicht door me heen
liefde helder te begrijpen,
voor mijn kinderen,
degeen die van ons verdween
in de hemel in de wolken, golven.
Ik hou ervan als 't ruist,
en luister
welk verhaal of samenhang
er in alle liefdes huist.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Zacht op wolken neerzijgen wel te verstaan
om raad te verzenden als onzichtbare denkstof
en ons heel tof beneden eventjes gade te slaan.
Gaven mij al vaak bloemen en een soort snoep
soms spoedtelegrammen om lekken te wegen,
ik kwam al veel zaken ook in regenbuien tegen.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 herken de wolk die regen verhult
tel de rust die tussen donder en
bliksem heerst met geduld
herken de schoonheid in een melodie
open je ogen en oren en zie
elke steen bezit geweten
ieder wezen kent z’n eigen taal
zelfs een leeuw heeft mededogen
en een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet…
Onze beste tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
425 Ziet donkere wolken drijven.
Ziet de ondergaande zon.
Is klaar om uit te gaan.
Klaar om mensen te willen ontmoeten.
Mensen die in dezelfde huizen wonen.
Die in eensgelijke lichamen huizen.
In een vrije geest die stormen wil
waarheen ons grote hart dat wil.
Vrije mensen zijn het zoals wij dat zijn.
Waarmee we vrije gedachten wisselen.…
Grensland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 wind en wolken jagen
blaadjes ritselen vlagen
smoren ochtendrood
wolkenflarden vlagen
het licht uit de dagen
langs de Grenzweg
de Westweg
waait de dood
de Walchumer Schloot
doet de grens voor
oneindig rechtdoor
vanaf Sustrum Moor
somber verlaten
lopen de straten
al maar rechtdoor
gevangenen zwoegen
een meter diep ploegen
met schoppen…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Wanneer grijze lage wolken een sluier van verstilling in
dichtheid en uitgestrektheid vormen waarin een zon verborgen zit
In verschillende karaktereigenschappen en als een waas hangt over stad
en land gedurende geruime tijd tot zowaar sporen worden afgedrukt op stukje huid.…
Ochtendgrijs
hartenkreet
2.7 met 32 stemmen
591 Open twee vensters waar zij onverwacht en
zonder al teveel moeite een morgenhemel hebben ontdekt
Een lucht gelaagd met verscheidene verschillende wolken gegoten in
een ongereptheid en uitgestrektheid; er komen nieuwe ontwikkelingen op het pad.…
over dichters
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 en zie wat ik zei maar nooit wou:
zij druipen sissend op de dorre lezerstongen in de verstorven luchten
het worden druppels langs de gemaskerde kin van een tandeloze fee
hun boeken verbranden in de stormen van nijd
hun neuzen bloeden van al het ontkennen
een ijzige boog spant zich op wolken van vuur
en voor wie…
Jij bent de liefde
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
636 Je gunt meer geuren en kleuren in het leven
waar de dagen verlengen met gele velden, groene weiden
onmetelijke blauwe lucht en her en der witte wolk; heldere nacht nabij
zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare loopt over naar ongekend geluk en voorspoed.…
Wandelen met oom van 92; genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 van te houwen
Het leidde hem af van het verdriet
Zijn vrouw was nu 2 jaar dood
Hij redde zich wel
Maar het gemis bleef
Hij vertelde het me honderduit
Hoe ze samen wandelden
Later achter haar rolstoel
Hoe ze vast kwamen te zitten
Maar vooral hoe ze genoten
Van de zo groene omgeving
Van bos, akkers en tuinen
Van vergezichten en de wolken…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Het heldere lichaam zakt verder achter de horizon weg
en kleurt de hemel afwisselend rood, oranje, vermiljoen, paars
Een laatste blik op een zonnige weerkaatsing tussen voorbijtrekkende
wolken die de lucht zullen schilderen met doorgetrokken onderbroken strepen.…
EEN BOSJE WITTE CHRYSANTEN
hartenkreet
4.8 met 9 stemmen
1.300 ontnomen
uitzichtloos lag de verre toekomst voor haar
zou zij ooit nog haar liefde kunnen schenken
iedere minuut leek zelfs zo ongelooflijk zwaar
als zij aan die kille eenzaamheid moest denken
de herfstwind beet snijdend in haar gezicht
dorre blaren dwarrelden op haar haren neer
viel er maar uit de hemel een teken of bericht
maar wolken…
003 DE ENGEL NADER ONDERZOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 De waarheid is dat er mogelijk engelen zijn
maar als er engelen zijn die daarboven op de
wolken leven op hun tronen zitten met hun fluwelen
jurken en gouden ringen whiskey drinkend uit gouden kopjes
Kunnen ze beter rijk dik en lelijk blijven
daar zijn we beter mee af
Ze kunnen beter precies daar blijven waar ze zijn:
in hun eigen verre bubble-hemel…
Voorjaarsschemering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Hoe wolken van verscheidene tinten en
tonen worden geschilderd op het canvas, een open
hemel waar zij meedansen met de ritmisch in elkaar overlopende
melodielijnen van avondwind, interactieve verbintenis vol beleving als het ware.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Wanneer grijze lage wolken een sluier van verstilling in
dichtheid en uitgestrektheid vormen waarin een zon verborgen zit
In verschillende karaktereigenschappen en als een waas hangt over stad
en land gedurende geruime tijd tot zowaar sporen worden afgedrukt op stukje huid.…
Hemeltranen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
386 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Ze praten, en ze blijven maar praten
over de kapotte fiets, de warme zomer
weilanden met koeien en schapen
op een zondagmiddag in juli
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en zwervende wolken
alles terug in de gedachten
ze zwemmen, en ze blijven zwemmen
de boeren…
Samen zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
555 Elke keer is het een prachtige uitvoering in het
schilderachtig decor waar ze met vloeiende lijnen en lichte
penseelstreken dansen in gezelschap van enige wolken en zon zodat het
altijd weer prettig is om naar te kijken voor iedere bezoeker of toevallige voorbijganger.…