6661 resultaten.
Weerwoord
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.370 Waren woorden van liefde aan het eind van jouw bestaan
eerder uitgesproken, dan was jij niet heengegaan.
Nu ligt je hier, gekist door je zo gevatte vrouw
Het laatste antwoord vond je aan ’t einde van het touw.…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afscheid herkent
zich in de kleine dood na
elk moment van minnekozen
lijkt zicht te hechten aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg…
Loverboy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 haar naam bij
in z’n geheime agenda die hij
voor zulke gevallen bewaarde
arme lieve aarde
dan begint het geklooi
hij zei ik gaf je zoveel van waarde
want ik vind je zo mooi
gaf je alles wat je kon wensen
en wat heb je mij gegeven
wat heb ik nu dan van jouw gekregen
geef jezelf voor mij aan de mensen
met je lichaam ziel en leven
haar bestaan…
Vrijgevochten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 In magere jaren verlangen
wij knechten op het land
naar een gunstig teken
om terug te keren
naar een vrij bestaan
en het is gekomen
Donder en duisternis
De hoge heren honen
Dat komt er dus van!…
Luister even
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Kan hij ook in deze tijd nog bestaan.
Ik zag vandaag nog fier een populier
erg doods staan, met een fraaie
zwarte zangvogel gewoon alhier.
Ik zag een ander wit dier in de wei
van heel dichtbij ooievaar of een lepelaar,
een door iemand geschapen exemplaar.…
MensDom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 Niet voor niets zijn het onze Trouwste Vrienden
Laat alles wat ademt in vrede bestaan.…
Jan van Hooff en Frans de Waal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Dat is de kern van ons bestaan.
Dat weten wij sinds kort.
Logisch, want volgens Cornelis,
voelen mensen elkaar gevoelig aan.
Mijn vrouw en ik lezen elkaars emoties,
van onze gezichten af.
Als dieren weten we hoe dat moet.
Sinds Frans de Waal besef ik dat pas goed.…
Private Geoff Young
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 En toen het met het schoolgaan was gedaan
Nam mijn vader me onder zijn hoede
En leefde ik in zijn schaduw een bestaan
Als hulpje bij het varkensvoeden
Tot op het dorpsplein wat soldaten
Eens hun wapens kwamen demonstreren
En met mij en m'n maten begonnen te praten
Over wat je in het leger al niet kon leren
Waardoor we opgewonden vonden…
Trouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Hoe kunnen we ons middelmatig voelen,
wanneer we zeker weten,
dat gemiddelden niet bestaan.
Hoe kunnen we angstig blijven,
wanneer we zelf kunnen horen en zien,
dat vrees zwakker is dan moed.
Hoe we zelf kunnen ervaren,
dat we het zelf niet zijn,
die ons hart doet kloppen.…
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Zodra ze groot zijn, zijn ze druk bezet,
gaan ze ijverend bestaan,
vrezen ze, dat morgen tijd ontbreekt
voor noodzakelijke taken, stoten
op de feiten. Jij bent ze dan kwijt.
Hij is niet meer, mijn vader. Maar zijn stem
hoor ik nog wel. En die jongens, papa, kijk.
Ze beseffen heus wat telt.…
Gewichtloos?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 knippen tussen de
geboorte tot op dat moment te
kiezen als de rek eruit lijkt,
de grip niet te verliezen waaraan
ik was gehecht, maar los te
laten in een gewichtloze
ellips, als de maan z’n vaste
baantjes draait als satelliet rond
de moederlijke aarde, verrijkt in
de omwentelingen van de geest
om vrede te sluiten in een bloemrijk bestaan…
Vallen en opstaan?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
461 scheidt, verleidt door
angst door dezelfde sociale deur
te gaan, het verroeste harnas van
willekeur te ruilen om de eenkennige
kleur te verlaten, de moed te vinden
ons te verhullen in de mantel van
diversiteit in een tijdloze loyaliteit, de
opmaat naar een duurzame zekerheid
het lijkt heel ver van ons vandaan, blijft
de ideologie bestaan…
Een armvol applaus
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
435 ik voelde
je warmte
zag de kleur
van je aandacht
hoorde je naam
in passeren
kruiste je blik
wist dat mijn
leven de wending
zou nemen met
jou als middelpunt
van mijn bestaan
je lach
had al jouw
talenten op
ingenieuze
wijze verpakt
jij was de
begroeting in
ontmoeten met
ogen die spraken
om zo liefde in
woorden nog
intenser te…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand
leek het een droom
met angstige schroom
mensen onbereikbaar
de wereld werd te
groot gemaakt terwijl
wij kleiner moesten leven
wel meer heldere
en schone luchten
zonder haast en stress
een bestaan…
Kluizenaar tot keizer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Voor me ligt dan ook
een weg naar de slaap,
een wereld die niet tastbaar is;
een wereld die
in beelden woont,
ademt in kleuren
die nauwelijks bestaan.
Jouw handen heffen het wakend grijs op,
als ze me die kant op leiden,
bevrijden me van het niet gehoord worden,
niet gezien anders dan als tussenstap.…
Geïnspireerd door SONNET XVIII van Shakespeare
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
502 ik stel:
oneindig lieflijker dan een voorjaars-
dag - en ook: zomerzon is ronduit schaars
en vaker zwak dan schel en fel
ook wordt zonlicht vaak verduisterd
verliest het schelle licht aan kracht
is het door regen ontluisterd
geheel verdonkerd in de nacht
de zon volgt slaafs zijn baan
aan het besterde firmament
een lang maar eindig bestaan…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
kleur bekennen!
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
577 gelukkig bestaan kleuren
om dingen op te beuren
zonder hen was alles zwart
eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
een zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon is geel en zingt:" ik hou van jou"
het gras dat kleur ik in 't fel…
Extra large
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 over de bekende weg
over de uitgestippelde weg
over de kerende dikke-pech-weg
en droomden van een moeiteloos bestaan
een instantwonder
een toverbanaan…
alleen lyriek maakt je vrij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 nu het verleden begint
in een jaar zonder zorgen
dat nooit heeft bestaan
weten wij stellig (helaas)
hoe het zal gaan.
de taal heeft geen woorden
voor wat er gebeurt
ravage en moorden
en niets gaat voorbij.
verletter het zuchten
boekstaaf de luchten
verkoop de momenten
maar niets maakt je blij.…
Zijnsgeluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Ervaren, dat oordelen niet bestaan.
Dat meningen gewoon zinloos zijn.
Ervaren dat gedachten ontstaan,
die je helemaal niet denken wil.
Die daarna vanzelf weer gaan.
Beseffen, dat je zelf niets doet.
Dat jouw eigen liefste leven,
door jou niet wordt gedaan.
Dat je spontaan geboren werd.…
Voorbijgaande tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Voor ons komen en na ons gaan,
had angst geen reden van bestaan.
Het wordt de allerhoogste tijd,
om het leven te vertrouwen.
En elkaar.
Elk moment. Elke dag opnieuw.…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode lippen
valt een zware dauwdruppel
lillend valt haar mond open
haar orgaan knikt even hitsig op en neer
geheid een ja
de liezen reeds vol nectar
en de eerste bijen zwermen bereids
om zoveel lichtheid van bestaan…
Oneindige muze.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 Is het mogelijk
het oneindige
van het bestaan
te achterhalen
waarin
verleden, heden, toekomst
jouw zoektocht vormen
Je muze
in de zucht
naar het vinden
van het " zelf".
Ergens is het ontstaan
Ergens zal het vergaan.…
Dromen aan zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Golven rollen als branding over het strand
En spoelen wieren, schelpen en wrakhout aan
Wissen sporen van verleden uit het zand
Maar de deinende zee blijft altijd zelf bestaan
Vanaf d’ horizon rollen golven af en aan
En peinzend op ‘t duin over verre watervlak
Zie ik tot ver blinkend witte vogels gaan
Zwevend op thermiek met onvoorstelbaar…
Dag van een sneeuwengel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 huid
Gaat geen seconde aan je voorbij
Terwijl je afsluit met een koude douche
Je witte, van bloed onttrokken voeten
Als ijsklompen bungelend aan je benen
Zijn dood en leven, gedragen in een
En willen dansen, eindeloos
Die naakte voeten willen rennen
Naar een wonderlijk ver land
Waar zorg en pijn geen naam hebben
Omdat ze simpel niet bestaan…
Alleen jij
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
514 je keek me aan
voor mij bleef
alleen jij als
schepping staan
de rest is gegaan
geboren uit
het spel der genen
waar dominant en
recessief beiden
naast elkaar bestaan
alleen in essentie
zal een van de twee
de optimalisering kans
krijgen en op eigen
gelegenheid verder gaan
ik heb je zien staan
in een vervlakkende
wereld de andere…
GEEF MIJ DE DROOM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 dat er overal vrede kan zijn
dat waar ik ook ga, sta of woon
er geen oorlog of aanslag zal zijn
dat mensen elkaar mogen vertrouwen
handen in elkaar voor vrede gaan slaan
om samen rustig een toekomst te bouwen
zodat haat en onrust niet langer bestaan.…
Laat de mensen slapen.
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
638 In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee
leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee
van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan
Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan.
In Moskou woont een slachter,
die geen kritiek verdragen kan.…
DE SCHOONSTE KOEPEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Bewondering en eerbied van Hierboven
verheffen al wat voor edel bestaan werkt,
alledaags of bijzonder leven sterkt.
Ruwe handen doen vuil werk, krijgen kloven,
peinzende vingers mogen kunst beloven,
worden eensgezind met Gods zegen gemerkt.…