Alle inzendingen over oud

9769 resultaten.

Sorteren op:

HET RODE VERLATEN

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.028
morgen roept oktober rond de ochtend kleuren nachten valer eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten vanuit het oosten raast de herfst al eender met een open dag de blik door het raam verraadt herkenning en gespitste oren vangen reeds de oude roep uit vroeggeboren nevels overal waar afscheid blaast leg ik rode bladeren neer…
switi lobi28 september 2010Lees meer >

Zomeravond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 627
wortelt dieper in oorsprong van eenzaam plantaardig bestaan onder de begieting van de mens honingbijen bestuiven zoete bloemen geur van weemoed omringt het licht van een volmaakte volle maan ik wandel langs de borders van het tuinpad naar de kleine zonde waar we ons nogmaals aan vergrijpen er valt niets meer te begrijpen de woorden zijn oud…

wisseling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de herfst dwarrelt in gebroken blad een gouden waas vervalt tot bruine aardetinten, grondig opgenomen door de kou binnen brandt een kaars, ze vlamt wat roet langs oude ramen vuiler nu de dag weer kort als ik weet wat er aan schort verlaat ik de depressie die het najaar vult met nare dromen ..…
switi lobi13 oktober 2010Lees meer >

Eens zal God verschijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Eens zal God, de Heer verschijnen Iedereen zal Hem dan kunnen zien Het zal anders worden dan voordien Alles nieuw, het oude zal verdwijnen. Een ongekende tijd breekt aan Geen strijd en geen zorgen meer Alles keert tot God eens weer Niemand weet hoe dit zal gaan.…

Berusting

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Laat ik dit zeggen Dat het niet mijn voorkeur heeft Dat je, zonder iets echt uit te leggen De pijp aan ene Maarten geeft Ik accepteer het broze leven Leer te leven met de dood Respecteer mijn spiegelbeeld Die de werkelijkheid ontbloot Dat ook ik oud hoop te worden Vrij van ziektes of verdriet Hoewel ik weet dat dat niet gaan zal Het leven…
Hookie11 november 2010Lees meer >

Het gekende aan een keten vol liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
is levenslot de gang naar het spektakel waarin onze vingers haken in het steengruis van onze verbintenis, die een deel van ons leven herinnert in hoop en vrees monumentale gedenken, de hoeksteen van ons tweeën kunnen we dichten in een perkamenten boek, want oud worden is een keus maar het gerezen verdriet watertandt in een drieluik van besef…
elze10 december 2010Lees meer >

Als een kerstmysterie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
* onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het Angelus laat horen * zij is een roepende over winterse velden met statige galm zonder dat men haar nog ziet als hemelse bruid * gedragen door een stenen verleden en echoënde psalmen, naar verluidt * maar…

Helden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 611
De doorgaans zo bedaagde senatoren Blokkeren de verhoogde BTW Geknars der tanden bij de PVV En ook Henk Kamp krijgt er de wind van voren De 'oude' Eerste Kamer laat zich gelden, Ontpopt zich als een zaal vol jonge helden. ---- In de Eerste Kamer moest VVD Staatssecretaris Weekers inbinden rond de geplande verhoging…
trawant21 december 2010Lees meer >

Rampzalig

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
Ik heb verdriet om de vrouwen die oud leed projecteren op nieuwe liefde en daardoor de kansen op geluk domweg laten glippen Ze stelen het meest armzalige van mij en blijven blind voor de ware liefde Ze denken hun vrijheid te nemen maar door hun kortzichtige acties verwoesten ze hun diepste integriteit en gaan ze onbewust hun heiligheid…

waar we waren

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 613
vreemd blijft het om het bed te zien kussens liggen stil, haast gerangschikt als museumstukken in een eigenaardig, oud licht het wordt koud, killer dan buiten ook dit schrijven kost meer tijd zoals de weg langs muren en loze lakens het doet pijn wanneer jij beweegt in een veranderde blik en ik vecht voor eigen recht de hemel leeft met…

Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Leven dwaalt te ver vertaal mijn oude angsten in een nieuw akkoord. Verlicht ijskristal als reisgezel van een nacht, dan vloeibaar verder. Eierschaal gevuld met zongekweekte tranen, gedroogd in eigenheid. Vroege herinnering onverslijtbaar, onbreekbaar, toetssteen van wijsheid.…
pama19 januari 2011Lees meer >

Over de troost

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 758
Hij slaapt de winterslaap, mijn troost… Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen naar zoete oude dagen waarin ik onbevangen kind was, en zorgeloos. De troost slaapt, maar waakt over mijn verdoofde geest. Want hij weet, en ik, ik leer dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.…

De twee nablijvers

gedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 9.876
- O oude boom in de achtertuin hoe kaal en lelijk is je kruin, ik vraag mij af of jij nog leeft, zo weinig vruchten als je geeft. - O eenzaam schrijvertje in het raam, je vrouw en kind zijn heengegaan, ik vraag mij af of dat jij schrijft het enige is wat je overblijft. — Stil! Hoor!…

Exenhof

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Ik plant mijn exen in de tuin ze mogen daar opnieuw ontluiken tussen beproevingen en puin tot teelgewassen of tot struiken en af en toe komt op hun kruin een bloem tot bloei, of hopen buiken zichzelf een beetje op tot duin waarop ik staan ga om te ruiken want hoe de wind ook keert of draait het geurt hier steeds naar oud verleden waarvan…
bert deben26 januari 2011Lees meer >

Het Wad spreekt in stormen

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 610
het Wad graast eeuwig in het zoute gras nu de storm spreekt en het water steeds maar hoger stapelt tegen het groen van de hoge dam ‘k voel me nietig nu de dood twijfelt aan mijn voeten er is geen ginder en geen hier slechts wat bijvallen uit een oud geweten de wind als een muziekdoos speelt het spel met ruwe woorden het pijnigt…
elze5 februari 2011Lees meer >

Zoals een golf het strand kust

hartenkreet
4.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 923
Zoals een golf het strand kust nevels die langs het oude schors vrijen bepaalden mijn droom,ja zon scheen door mijn raam maar het was nacht, de sterren straalden zacht als krakend kreupelhout onder mijn voeten bepaal ik zelf niet hoe dat komt sinds ik jou droom ben ik verstomd wanneer ik dan zoals een golf het strand kust denk dat het…

Ik heb de winter begraven

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 561
ik heb de winter begraven spade voor spade heb ik haar toegedekt en op de oude, koude laag zal de iris in warmte bloeien blauw als een lentelucht waarin de vogel weer haar vleugels strekt en wiegt vliegt naar een stek de vertrouwde plek waar ontluikende knopjes zich vormen tot een bladerdek door de verste verte beieren vertrouwde…
Hilly Nicolay27 februari 2011Lees meer >

Het gaat zoals het gaat

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 619
wanneer ik zucht naar de lente heb ik de winter begraven voor een lange tijd zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme er rankt een warm requiem dat door elk leven vleit het oerwater ritselt aan ‘t kozijn het gaat zoals het gaat onder blauwe lucht stijgt er een zuivere echo over de landouw ook wanneer het schemert om de hoeken van dit oude…

Peinzen in de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
De horizon wordt klein, de wereld comprimeert zich in gedachten die om de voorrang strijden binnen de stilte van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods…
jan mul15 maart 2011Lees meer >

de sluis van Noordpolderzijl

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 783
ook je trots want je hemelde het blauw naar grijs aan jouw voeten schuifelt nog wat hoop in de gedaante van rot hout, maar je poort blijft voor eeuwig gesloten onklaar gemaakt en ingehaald door de tijd jouw kleur zonder vernis maakt je elk seizoen doffer het lijkt of onze sporen uit het verleden toen we nog spraken van de goeie oude…
elze6 april 2011Lees meer >

Zwaard-lelies

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
In de oude, bekende vertrekken Zij pronken en stralen en strekken Hun vuur-prachtig rood; Zij staan voor de ramen te gloeden Als van kardinalen de hoeden, Van machtigen, groot; En staan in de hoeken te vlammen Als pluimen in hellem-kammen En vanen in oorlogs-nood; En schaatren diep en schreeuwen De kreet stil die ging door de eeuwen…

Malta's rotsbodem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
* jarenlang laat mijn gelaat zien dat er karrensporen lopen waarvan het ontstaan duidelijk is duizenden jaren oud vaag ik weg het zijn er amper negenenzestig het wiel is door mij niet uitgevonden ook de genen niet waar oorsprong ligt over de ouderdom van de sporen blijft men nog steeds in het ongewisse dat is het geheim van mijn jonkheid…

Jilles

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 775
Jilles, Toen waren wij samen in Strijen is het gebeurd onze ogen dansten in fonkeling een oude dans de sleutel alleen kenden wij was jij bij mij in mijn hart - mijn gedachten - mijn ziel - zou niet dorsten jouw kus - zoet water - deed me ontwaken jouw ogen - diepe oceanen - sterren weerkaatsend in het licht duizend meren zijn niet…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

Papier

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 845
Het maantje dat op Sinterklaaspapier U hartverwarmend toelacht door de bomen Schijnt nu van de verkeerde kant te komen De wetenschap vergalt weer ons plezier Madrid zei desgevraagd: 'We zitten fout, Maar er is één excuus,de Sint wordt oud.' Op sinterklaaspapier staat de maan vaak verkeerd afgebeeld.…
trawant25 november 2011Lees meer >

Album

gedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.701
Ik wil haar schooljaar overdoen: haar smoezen, fratsen, onvoldoendes, haar appelflauwtes om een niets, de droesem in een oude droom. Wat onder ede werd verzwegen, daar luistert nu geen mens meer naar. ------------------------------------ uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Luuk Gruwez10 januari 2012Lees meer >

Weg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Onder het asfalt van de nieuwe tijd liggen de klinkers van de oude straat, die nog op vale ansichtkaarten staat met een allure die men hem nu benijdt. De straat is zijn karakter echter kwijt. Dat wordt met vage termen goed gepraat, door de bestuurderen met een gejat citaat, maar de bewoners steeds vervult met spijt.…

Waldseligkeit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
middagzon schemert reeds aan de kim verzuchten bomen prille tere kracht mijn kielzog haalt hen dichterbij oude wijze bekenden laat mij jullie teer beminnen indringende wortels laat ik mij graag de stromen overnemen wij zijn één sappig lustvol groen loof en verhoute jaren ik ring eeuwig mee neem mij op in jullie zingende…
enrico26 maart 2012Lees meer >

Het lot van de tuintafel

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Het oude houten tafeltje achterin de tuin Heeft zijn beste tijd gehad Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad In de kieren is het met mos beklad Het heeft kwasten als een kale kruin Het doet alleen nog dienst als puin Verweerd is elke lat Er zijn tijden van vreugde geweest Warmte…

afescheid van een school

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Ik loop nog snel door een lokaal Hoor wat geluiden uit een klas Adem de sfeer in van de zaal; Een fotootje van wat het was Een deur die kraakt, een raam wat tochtig De oude dame mag spoedig gaan rusten En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…” Met zware zucht en hangende schouders (’t is bijna…