Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Ghelucke

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 126
Dan en sta ic niet stille bi den ghedachte dat ic mi lichte laet bedrieghen; gheluckich sal de werckelijcheit haer op tijt doen kennen. . Enfin, 't is kennelic mine wijse van leven.…

Morgendauw

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 33
Ook wie nuchter door het leven wandelt en bouwt, herkent in deze breekbare helderheid een stille kracht. Het herinnert ons eraan dat na elke donkere nacht de aarde zich herstelt en weer rustig ademhaalt. Wat vandaag zwaar weegt of juist in schoonheid glanst, maakt morgen plaats voor een nieuw begin.…
CB19 oktober 2026Lees meer >

Wat de aarde blijft dragen

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7
Het gras houdt sporen de wind draagt stille resten groen wacht op herstel Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam, plastic en glas dat niet meer bij de takken past. Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen, een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
CB26 oktober 2026Lees meer >

AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Spanningen en wanhoop in mijn lijf en geen enkele uitweg kunnen vinden zodat ik steeds verder in ’t diepe drijf en duisternis mij tracht te verslinden Spanningen en verdriet in elke spier en verkramt mijn levensdagen leiden alsmaar maar in mij de gruwelijke pijn en die vreselijke drang mij te snijden Spanningen en ontreddering in mij…
Ton Rijkers17 januari 2005Lees meer >

Cement in dromen,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Cement in dromen bouwen, de wolven hebben de nachten gebrandmerkt, wat eerst op de hemelen leek, sloot zich op in de wind als gedreven schapenwolken op de eigenzucht, bezweek in het vlakke polderland van duisternis.…
Pama20 februari 2013Lees meer >

Ik durf niet meer te schrijven

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
Ik woon in duisternis. Ik woon in een huis des vrezes zonder lamp aan. Ik ben de achteruitspiegel van jou mijn liefste muze. Kijk nu vanachter je beroete glas naar de zonne-eclips zo groot en beangstigend. De zon is als een metalen kanonskogel nu schijnend in metalen glans Haar stalenkrans is van ijzer en melk en gekookte rijstebrij.…
cornil9 september 2014Lees meer >

vier de vrouw

hartenkreet
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 950
reden om de vele vrouwen in ons leven te vieren de dochters de moeders en de vriendinnen die wij liever toch dagelijks fêteren zouden met diep respect en de oprechte waardering die hun moed hun inzet en inzicht verdient met een lach weten zij de wereld te keren veranderen zij somberheid in waar geluk brengen zij licht in de donkerste duisternis…

O nacht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Zowaar ik nu langs de zerken ga en mijn oor terwille ben om in de duisternis het instorten van borstkassen en lendenen van de eeuwen oude ter aarde bestelde lieden duidelijk te horen en waarvan ik weet dat hun doodskleed reeds met de knoken zijn samengesmolten, zie ik in gedachten het beeld van een kaal skelet met hier en daar een stuk…
elze5 oktober 2023Lees meer >

wat haat verbrijzelt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
het licht van december, warm en zacht werpt een vredige schaduw op de nacht met de magische sfeer van kerst families vieren hoop en vertrouwen lachend draaien kinderen in molens waar naast grove den, kaneel en kruidnagel boven knisperend hout de glühwein geurt zwaait zomaar ineens waanzin een zeis die levens sloopt of erger nog: moord…

De dragers van stilte

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 280
Er zijn kinderen die geboren worden met open huid, met poriën die luisteren, met harten die de adem van hun ouders voelen nog vóór ze woorden kennen. Zij drinken spanning uit de lucht, vrede uit gebaren, ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt en bouwen er werelden van. Hun drukte is geen stoornis, hun storm geen tekort — het is…

De Velden van Verdun

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 767
Ik fietste door de Velden van Verdun op een lauwe zomermorgen Door verstilde dorpen opgebaard in geraniums en kerken Over zonbedekte heuveltoppen naakt geschoren van het koren Stille velden vredige velden verlaten velden Met boven mij de glans van zonneschijn Ik fietste door de Velden van Verdun Door groene velden met witte straten van kruizen…
John19 april 2025Lees meer >

Kerstnacht

poëzie
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.814
't Is nacht, staat op, wie kan der nu nog slapen, als 't eeuwig Licht de duisternis omstraalt, en als het Woord, dat alles heeft geschapen, is uit de troon des Hemels neergedaald? Van Oost en West, uit al de hemelstreken, staat op en komt! niet langer meer gedraald; een schamel Kind komt onze banden breken!…

Ruimte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
De tijd was enkele minuten voortgekropen, en ik bedacht hoe stilte en duisternis emoties doen komen, als diepten in de ziel worden opengezet.…
Ruud4 januari 2021Lees meer >

Ontwricht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Wanneer het levenspad ten einde loopt, er geen licht meer is dat begeleid, zelfs de stilte in duisternis verdwijnt, dan is het leven bijna uitgedoofd. Dan blijven er hooguit herinneringen, die al naar gelang het leven, en met een paar uitzonderingen, een last zijn om te dragen en diep met je zijn verweven.…
J van Dijck18 december 2022Lees meer >

de dood geurt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
als hoop zich varen laat spreidt zich de duisternis donderkoppen naderen hij loopt en kijkt bezorgd met de capuchon strak kondigt zich zware regen die hem diep vallen laat in zakkende ondergrond zoekend naar wat houvast zwaaien krampend armen in de ijdele poging falend het evenwicht te houden op de lippen besterft de gil waar de…

Drie Wijzen (6 januari)

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 851
Tien geboden Mirre en reukwater Aangevaren Aangenomen Cultuurschokken in dromen Drieledig, Volledig, Zonnewijzers ,Wijzen De Oerkreet van het Kleine Ver-wijzend belijdend Drie dagen slaap De klok die drie uren slaat Bruiloftsklokken in het ontwaken De zwarte wijzer in de stal Blinkt als en Poolster Oplichtende zwaartekracht Duisternis…
arensoog6 januari 2024Lees meer >

Door hollands dreven

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
zich voorbij heeft laten gaan zou schrijver dezes dit verslag uit het Russisch gaan vertalen, de uren tot aan middernacht de spanning die de maagd hier wacht de roekeloze ruiterdrift ener koetsier en opgejaagd tot woeste hoogten in vervaarlijk zompig drassige moerassen, vier fakkels als vier dwaallichten voor wolven in de duisternis…

Zomeravondzoem

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.542
schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op de bank Merel, vink, lijster en leeuwerik wed-strijdend om de mooiste klank Doch Opoe wint, tenminste, dat vind ik Een verre trekker, rinkelrammelend over een brug het geronk van een sproeivliegtuig in stille…

oude liefde

hartenkreet
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Zo vol van elkaar, met hun stille verdriet. Ik werd warm van hun liefde en ik voelde me gluurder. Daarom ging ik weg en ze zagen me niet.…

Langs het pad van vergetelheid

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.052
De bloemen hangen treurig als vergetende in de storm van het leven en blazen allemaal mee aan de melodieën die een rouwstoet ooit speelde toen men zich nog heilig op liet gaan aan de klanken van ware vriendschap en het echte stille verdriet de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat…

Kalte Hände des Nachtes

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 797
Wie wieder meine Seele leitet Mein' Hände zittern, Augen schreien So hier zu liegen, ganz allein' Nur von Stille noch begleitet Tropft trag der Schmerz auf mich hier nieder Der Zeit des Sonnengottes reitet Hinwegs, der Nacht kommt immer wieder.…

Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 973
Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen, omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen. De honger om de macht waarover vaak is geschreven, is de spil van hun spil, is de bittere pil van hun leven. Wat maakt het uit wat de kleur van je huid is, en dat je hartslag soms zacht en soms luid is.…

Gepoeft, gepaft

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.404
‘t En baat hier niet als vluchten en, stille of luide, zuchten: ‘t Zij binnen of ‘t zij buiten huis, geen vrijheid meer: t is 'grote kuis!' ‘k Ga ievers om een glaasken: te naaste weke is ‘t Pasen!…
Guido Gezelle21 september 2019Lees meer >

VERMIST

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.870
Jij zwijgt andermaal, uit kenbare hekel op m'n vragen, en blijft daarmee stug bezig de toekomst te vertragen Langzaam iets dichterbij, geblaf van speurende honden, nog deze dag zal hoop vergaan, zout voor alle wonden Met laatste stille wanhoop probeer jij te verhinderen, dat zij de pijn gaan voelen, die ze zullen vinden...…
Doortje26 april 2003Lees meer >

Liefdestaal

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.446
zachte hand Een oog Een blik Die melodie Die late wals Spreek dan tot mij in liefdestaal Die woorden die ik het liefste hoor Speel ze me voor Die woorden die niet uit een keel ontluiken Die woorden die het licht doen zweven Die streling Kus Die zachte noot Die woorden door geen pen geschreven Ik min jouw liefdesmelodie Geheime stille…
D. Gerrold28 januari 2003Lees meer >

Schattenberg

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Koude december middag een stille tocht naar Schattenberg vooraf wordt duidelijk gemaakt waarom ik daar sta. Gelaten gaan wij die richting op onderweg waait de herinnering mij tegemoet. De hoge bomen voor de huizen de wasplaats, kerk en school de bus vanuit de steden de warmte van het mannenkoor.…
Geert Loman13 augustus 2002Lees meer >

IN MEMORIAM

gedicht
4.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 32.698
Hij was geboren voor de stille dingen, Waarmee wij leven - maar niet even lang - Waarvan wij 't wezen slaken in ons zingen, Totdat wij zinken, en met ons de zang. Het was een herfst als nu: de herfsten keren, Maar niet de harten, na hun korte dag; Wij stonden, wreed van menselijk begeren, In de ademloze kamer, waar hij lag.…
J.C. Bloem20 september 2022Lees meer >

Nachtbloesems IV

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.283
't Klinkt toch zo klaar, want de nacht is zo stille... Lieveke, luister eens, ginds aan de vliet... 't Voer kruipend-sluipend door 't krokende riet... 't Komt om ons zweven... de rozekes benglen, Gezoend door het windeke, loom aan heur stenglen.…

stervensuur

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.931
binnenwaarts tot aan de sponde loodst vergleden uren tellen kan in 't spieg'lend oog van de pendule voor de duur van een fluistering, een ademtocht zingt de dood en plooit zijn zware mantel rond de broze schouders van de gaande mens windstil - getemperd staat de treurwilg toonloos aan de overzijde - vangt de toegeregen draperie haar stille…

Nu is zij wedergekomen

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.516
Haar blijdschap is vervoering, En grote, stille verlangst, Haar droefheid een zachte ontroering, En onbestemde angst. Wat is er toch in haar stemme, Dat mij ontroeren doet? Wat toverklank in haar woorden, Dat ik haar volgen moet?…