7174 resultaten.
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 De Seastar Seven van de goede ree
aan weerszijden omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee…
woord voor woord
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
190 als zij in het voorbijgaan
naar een verdwaalde stormvogel wijst
twee kleine valken en een zilverplevier
hij voelt niet als zij in het voorbijgaan
zanderiger zilter en zeeïger wordt
bijna één met het zandeiland
hij is er niet als zij in het voorbijgaan
opgaat in water en lucht
in het houten hotel op een kingsize bed rust
aan de muur zwart-wit…
JASON ARDAY
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
147 Er kwam een hoge witte stortvloed aan
Om een hoogleraar van het land te spoelen
Het schuim erop dat wilde laten voelen
Een letterdief dient onverwijld te gaan
De jonge zwarte man verliet zijn baan
Tot alle haat en nijd wat af zou koelen
Meesmuilen droop van vele Britse smoelen
Straks ging de eer van Cambridge naar de maan
Keep stiff your…
FRANSE OPSTAND
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
119 Maanlichte nacht overhuifde
de rustige kabbelzee
waarop een statig zeiljacht
koerste naar Zuid-Engelands kust
langs Dovers witte rotsen
slopen zwarte gestalten
naar de vissershut
waar licht trilde weer verzakte
in de kleine woning
van ruwe balken en planken
vonden hertog en markies
veilig onderkomen bij
mensen van het ruige leven…
Jouw hemel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
68 schijnmomenten
tussen ons
Mijn hunkering leek op interesse
en dan die verbleekte twijfelavonden
gesprekjes die alles verborgen hielden
humeurstilte of gewenste afstand
jouw kamer schreeuwde om antwoorden
ik wilde de mist tussen ons wegzuchten
maar ik hapte slechts naar adem
de nacht bevatte geen randen daar
het was een geduldige zwarte…
Treinen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
16 overstap sloeg ‘k
maar geen acht
op de witte proppen,
ingeklemd naast mijn stoel
en zag de lange wolk
aan d’ ande’e kant
de wolkjes onder wit weer
Ik las het woord Welcome
op deur naar eerste klas
En zocht Welcome naar tweede,
die was er niet
Zag iemand uit eerste klas weglopen
van wie ik dacht die hoort daar niet
zag ook mijn zwarte…
Ko - of - fie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.510 Toen Columbus uit ging varen met zijn schamele vloot
gnuifden waarnemers die gaan van uitputting nog dood
Maar ik mag een boon zijn uit het leeg te plunderen land
stal hij de redding van het ambtenarenbestand
Geleerden en poëten tel de kopjes maar na
bedoeïnen en asceten van Den Haag tot Kinsjasha
Het zwarte goud van de wielrennerij
Ultieme tovermiddel…
AVOND IN DE STAD
poëzie
3.2 met 37 stemmen
6.502 Nu komen van over de zwarte stad,
nu stijgen op uit het wiegelend nat
van de kille, duistere grachten,
de kille, zwarte gedachten.
Ze zweven zwijgend door 't venster heen,
op iedere schouder zet zich één,
op mijn hoofd, mijn borst en mijn brauwen,
ze drukken met klemmend benauwen.…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Daar klautert in zijn glimmend pak
Die zwarte man hoog op het dak,
Omdat geen enkel ziertje roet
Daar in de schoorsteen blijven moet;
En weet ge, wat de tuinman doet?
Hij is aan 't snoeien van de bomen,
Waaraan, is het eens zomertijd,
Dan zeker veel meer vruchten komen.…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 drukke doch spontane voldane feestelijke sfeer
Ik kijk ernaar, geniet ervan, maar doch, toch, edoch
Wil ik plagen, ik bedoel niet te pesten, maar wat plagen
3 blanke moeders druk aan de praat, spreek ik aan en zeg
“Wat fijn, dat uw school 50 kinderen uit Afrika opvangt”
Ik zie hun ogen flikkeren, hun oren trikkeren en hoor ze zeggen
“50 zwarte…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Casselkoeien
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.996 Daar zijnder, rood als vier;
kastanjebruin geboende;
naar donkerbaaide bier,
naar bijkans zwart bier doende;
beglinsterd en beglansd: van vel en verwigheid,
gelijk en ongelijk, - terwijl de zonne beidt…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.
De sloten voorzien van onbetrouwbaar ijs
lijken afwerend, de ree naar de boerderij
glad nog, onbepekeld, nors inviterend,
ziet Jan en Alleman aan zich voorbij gaan.…
Het wit voorbij
netgedicht
2.1 met 276 stemmen
103.686 Onze 'verslaving' werd bejubeld,
zwart gelakend zweefde je mee
nu ook uiterlijk verguld.
Witte duiven als kroongetuigen.
En er was rijst, heel veel rijst.
"Niet nodig"... lachte je:
"we plukken al vruchten!"
En het engelenkoor
klonk door
tot diep in de nachten,
zes hele weken.
Toen zagen we de duiven
vertrekken.…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige hekken
wedijveren in fotogenieke uitstraling
op afstand gevolgd door knotwilgen
in de berm tussen plaatselijk glad
fietspad en schoongepekelde snelweg
esthetiseren molshopen grauw vuil
schrikbulten vanwege onverwacht
late winteroprisping zwarte…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als een sierlijk membraan
Gereinigd en ingevet
Spaarzaam behaard
Een netwerk van zenuwen en kloppende aders
De vleugel treft doel
Gespierd in de schoudergordel
Wiekelt hij als een torenvalk
Wacht een tel op de stille prooi
Plukt hem van een twijg
Als een grote, zwarte…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 In de keuken van de leugen staat een vleugel
vol valse noten en holle wanklanken
met alleen zwarte toetsen en een beugel
waardoor alles past.…
Het duister
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.009 Verward loop ik rond
Waarom dat weet ik niet
Alles lijkt te zweven
Terwijl ik doelloos loop
Een vogel die fluit
Doet mijn hartje springen
Ik kijk nog eens rond
Maar mijn vreugde verdwijnt
Het geluid is weg
Mijn zicht is zwart
En ik kan nergens heen
Ik kan wel gaan lopen
Maar ik zie niet waar ik ga
Ik kan wel blijven
Maar ik zie…
DODE LIEFDE
poëzie
4.3 met 12 stemmen
2.890 Laat in haar hand de levensappel blozen,
Strooi om haar peluw koele balsemkruiden,
Geef háár de sluier en de dos der bruiden,
Hul míj in 't zwart, de kleur der vreugdelozen.
Laat mij nog eens die marm'ren lippen kussen!
De priesters preev'len en de kaarsen branden...
't Is me of die kus mijn ziel in tweeën kliefde.…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 In het lange en vooral rechte, kalme kanaal,
rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit,
soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal
het water in de lengte doormidden, zonder geluid.…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 De wind waait gaten in mijn hart
De nacht verft dagen helder zwart
De kou snijdt ijzig als een dolk
De zon ligt slapend op een wolk
In ieders ogen zie ik jouw gezicht
Maar in het duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt…
FAMILIEBEELDEN
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.856 scherp bewust van pa’s ernstig gezicht
doorschijnend met uitslaande vlammen
van boerderijfik vervolgens stammen
bonen op kruiwagen en kapot achterlicht
moe klopt de kokosmatten wringer
en wastobbe verkeren in wachtstand
houten knijpers liggen in een mand
op de regenbak de buurvrouw zingt
met stok en zwarte pet wandelt opa
van moeders kant…
De stroom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
755 Is wat ons rest niet lang vergaan
verwaait met winterregen
die al het dode vruchtbaar maakt
maar ook alles vernietigt
zo weergaloos, zo schuw
Zie, mijn lief, de zon kleurt zwart
ons leven is ten einde.
Wat hadden we nog meer gedaan
dan licht te absorberen
dat schroeide en de tijd vergat.…
In memoriam
gedicht
2.3 met 132 stemmen
60.958 Een boer met een bruin rimpelhoofd
vol winst in een zwarte Mercedes
op weg naar de Beurs ongetwijfeld
(en van der Z had immers een grijze).
Toch voelde ik tot ver in de dag
dat hij daarom deed alsof hij mij niet zag.
---------------------------------------------------------
uit: Herhaalde wandeling (gedichten 1965-1975)…
Dus vredig de avond
gedicht
3.2 met 20 stemmen
18.849 vleesmes en kijkt uit het raam
op de sierbestrating zieltogen de bladeren
verlost van hun zomer, de windengel hurkt
in het eeuwige onkruid en wacht tot er tijd is
dus vredig de avond vol afscheid en oorlog
wereld waarheid en liefde behelzen onkwetsbaar
hun ijzeren letters
nu nog iets eetbaars, bloedbeuling witbrood
dan eindelijk slapen, zwart…
Niet Te Lang...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.085 Vandaag weer overnieuw beginnen
Zwarte massa uit mijn hoofd
'k Ga verzetten al mijn zinnen
Heb het aan mezelf beloofd!
Heel even zie ik het niet zitten
Eventjes geef ik toe aan dit gevoel,
Niet te lang, want alles gaat verder
Heb nog zoveel goeds: een heleboel...…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan
maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen
kleiner gebrilder en grijzer
laat ook de minnaars nog liggen en stilte
zwart…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.…
De bult
gedicht
3.6 met 267 stemmen
48.306 Ik heb toen, om je niet te verontrusten
twee van je soortgenootjes aangehouden, even git-
zwart en verward van haar als jij, en voorzien van bit,
leidsels en zeel, zo zijn we opgetrokken. Ik suste
je voortdurend, terwijl je in ’t karretje lag.…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Wij konden ons niet bij elkaar verschuilen:
Een mens, eenzaam, ziet zijn zwarte eenzaamheid
Dieper weerkaatst in de ogen van een ander -
Maar als de winden langs de daken huilen,
Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit,
Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.…