1175 resultaten.
[ Ik vertel alles ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Ik vertel alles.
Jij kijkt me schuldbewust aan --
en ik begrijp jou.…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Geen mens die zo een afspraak maakt
Een zwijgende bizarre overeenstemming
Van jou en mij
Of komt de dood soms naar ons toe
terwijl wij stil staan in de tijd
en het decor wordt afgerold
Een zinloze banale onverschilligheid
van stof en as
Maar op de dag van samenkomst
als wij haar zien en zij ziet ons
dan dansen we nog eenmaal om
die…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 ik dacht jou
te smeulen
blies wat haar
uit je gezicht
dat dromen
weerkaatste
die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar…
Hoe kook je slakken zonder schelp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Hoe kook je slakken zonder schelp
absorbeer de overvloed
aan water
met het zoutvaatje
verstopt
ik loop afgesleten treden
blootsvoets, de blaren kapot
het zachte eelt moegestreden
wie legt mij uit
hoe blijft het schrift schoon
de handtekening standvastig
in trillende vingers
ik raap de peuken en verstrooi
as, in bloeiende weides
madelieven…
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Leg mij nu naakt op deze naakte grond,
besprenkel mij met stof en as en merk
mij met de Tau van Israëls verbond.
Hier, waar de levensdeur geopend werd,
waar alles ooit begon en wij als broeders
in liefde leefden, wil ik overgaan in Hem.
'En met mijn stem heb ik de Heer geroepen,
ik heb tot Hem gebeden met mijn stem.'…
Herrijzenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.310 Uiteindelijk zul je zelf kiezen
wie je toelaat en wie niet,
en valt er niets meer te verliezen
dan de tranen die je liet;
want eens herrijs je uit wat was
als een phoenix uit de as.…
H5N1
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
3.339 Ik had de laatste tijd al het idee
Dat het gestrooi met menselijke resten
Ons schone luchtruim best eens kon verpesten
Zoals die dikke vuurpijl met André
En voor wie denkt dat zo’n gedachte dwaas is:
Ha vijf en één is wel toevallig Ha zes
-----------------------------------------------------------
Enige tijd geleden is de as van André Hazes…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden,
Ik, die mijn eigen dienaar was; -
Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden
Om de aarde en om haar eigen as.
Tezelfdertijd om bei.…
Lieve handen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.208 klein hoofd vol dromen
zoals jullie op een dag een kelk
met wijn zullen vasthouden
op een zonnige plek ergens
waar nog avonturen te beleven zijn
en vreemde verhalen
de ronde doen :
er was hier eens een saxofonist
die gedichten schreef
over landschappen, kinderen
en muziek, vooral muziek
en ooit misschien zal een warme mond
wat as…
Orakelt delphi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 weer duikt
feniks in zijn as
orakelt delphi
dat de mensheid
terug gaat naar af
waar geschiedenis
ontwricht wordt
uit gevest en tijd
breekt tolerantie in
wankelmoedigheid
stof en stenen
vuurstormen verhaal
van hoe ook zij door
ongebreidelde agressie
ten onder zijn gegaan
zwarte vlaggen
dekken gaten af die
tot het doodsgezicht…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Dronken kunstenaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
630 De ochtend blaast hem uit
in een ontnuchterende zucht
het vuur vervlamt, de as roet
woorden staan te wankelen.
Alle kunst maakt hem dronken
de nacht blinkt uit in ijdelheid.
Overdag is er weer de kille zon
eenzaam stralend zonder sterren.…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
ballenvrees
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
822 tien in zak en as
ik ben bal nummer zeven
het eigenzinnige getal met
angst voor ballen op het laken
ik zwiep iedereen ervandaan
sla het laken om mij heen…
Reminiscentie
gedicht
2.7 met 21 stemmen
22.084 Grijsheid, waarin we soms ontwaken,
modder en mist, en brand en as,
niets kon haar warm vertrouwen raken...
'Haar latend, zuiver, lijk zij was.'
--------------------------------------
uit: 'Het geheim dat ik draag', 1998.…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen en van sterren,
kust licht van verre.
De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
Op spreekuur
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
590 Ik dacht toch even aan m'n as.
en bracht euthanasie ter sprake.
Zou hij bezwaar ertegen maken?
Hij zei, dat hij niet tegen was.
Ik zei: 'Wanneer u adviseert:
"Uw been moet echt geamputeerd,
misschien wel tot voorbij de knie,"
dan heb ik zeker geen bezwaar.
Die ingreep mag gebeuren, maar
niet eerder dan euthanasie.'…
Ketterij?
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
545 retoriek
van roze biggen, verwent te
wroeten tussen wortels van
de romantiek, de borst gewent
naar de verlichters, met het
gezicht in gewoelde letters
van de zinnen, ketters van
regels en van lichtsporen in
het woord, in gestreden voren
wordt nooit onderhandeld,
gewoekerd, welgeschapen,
wat meer is dan enkelvoud,
de dood is koud, as…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
Het zwart van wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 bolgeblazen wangen vreten zich
door ’t opgehoopte sneeuw, geen dwang
of snelle gang maar slechts een trage tred
die zich voortsleept door de wallen van dit bestaan
-het zwart van de aarde met hier en daar
een grijze pluim, al wat rest is nog wat as -
de dood ontsiert en pleegt ons te gedenken
dat we slechts stalagmieten zijn en het octrooi…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten
ooit gezet tegen beter weten
op het pad van bloedende stenen
kruislings geslagen in pulver en as…
HET BELOOFDE LAND
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.607 Als in een film
dringt het water binnen
ijskoud
glijdend, zakt het weg
in 't diepste binnen
van zijn wezen
brandt echter verzengend vuur
erupties zijn niet te vermijden
kokend, borrelt alles op
hete vloeistof
schroeit zijn lippen
de aders zwellen
de huid schrompelt
vernietigde structuren
overgang tot as
uitgestrooid over het stille…
langszij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 zoals schepen ballast dragen, lichter gemaakt
door water lijkt het, immer ver
wasgoed danst haar vriendschap met de wind
het zomerkind speelt
haar vreemde spel veroorzaakt goud
op golfjes, waar haar ritme danst
als vuur
op dit vroege uur vergaat de tijd tot as, in lichte strooisels
samen met de was een luchtballet
dat witte tonen legt…
De wereld draait door
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
811 Want nadat we die hebben
leeggezogen zitten we nu in
zak en as.
Al wordt het nog steeds dag en
nacht want de wereld draait toch
door..vraag ik me af: wie heeft voor
het geluid van de noodklok nog
gehoor?
Alle mensen, alle landen willen
klimmen uit dat dal, maar niemand
weet vandaag de dag of dat lukken
zal.…
XXXIV
gedicht
4.7 met 53 stemmen
6.442 op het bereik waarvan ik mij in verdichtsels hulde,
al voedsel verzamelend onder maar een voorwendsel:
weggaan, uit mijn as treden, uitruimen de urn.
of zo: vochten uit mijn slijm tredend, zwemen verspelend.
maar zo, dat dit mij lokte als een voeder of oxigenium.…
Overpeinzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 schenken
Voert mijn pad
Naar waar het hoort
Maakt het blij
Brengt het zelfs mij
Uiteindelijk naar het licht
Met dien verstande
Hou ik voorhanden
Dat ik mij focus
En ook richt
Op grote lijnen
Negeer het kleine
Inzicht krijg als mens
Doet het verzengen
En verschroeien
Laat het mij
Uiteindelijk groeien
Herboren worden
Uit mijn as…
Waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
578 Niet langer in haar as verzonken,
noch verdronken...
het vuur was over
en uit het water oorspronkelijk stond
zij op in al haar levenskrachten!…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk
Dat grote, gele sterren droeg
Ik zie treinen, omheinen, as…
In rood uiteengereten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
701 nog smeult het vuur
en warmt de as van gisteren
in rood uiteengereten ligt het
oudjaar op de trottoirs verspreid
heb de handen weer geschud
zoenen vol beloften
weg gegeven op misschien
een keerpunt van mijn leven
de bloem die jouw stem
mij beloofde ik zag de
kleuren bloeien in je ogen
heb ik voorzichtig aangenomen
ver na twaalf zijn…