798 resultaten.
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 Wanneer vochtige nevel zacht
schimmig de dageraad begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend…
De wereld draait door .....
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
918 De wereld draait door, verder in de tijd
is elke toekomst een ideale herinnering
elke vergoten traan een vochtige lach
en iedere pijn een licht geraakt zijn
de morgen wordt gewoon weer dag
net zoals de avond overgaat in de nacht
zo zal de maan haar licht doen schijnen
langs sterren door zachte gedachten
de dageraad kust teder reeds…
als het einde nadert
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.519 Brengt uw dageraad
pijn in alle cellen van uw zijn?
Laat het uw zintuigen ook zo schroeien
door vogelgefluit, kindergelach
en dat het einde met rasse schreden nadert
het enige is waar u nog op hopen mag?…
Existentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
739 In steeds eender, ander licht
en vaak tegen beter weten in
trekken wij onze sporen op aarde:
na de diepten van de nacht
is er immer een nieuwe dageraad
die voorbij de einder op ons wacht.…
verliefd
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.377 was nog lang geen winter
de herfst nauwelijks start voorbij
maar het avondrood dat lonkte
als het vuur tussen jou en mij
we zochten bei' de warmte op
in de luwte van voorwinters nacht
waar de zon in kim verdronk
de herfst nog werkte aan haar pracht
van talrijk' duizendkleurige bladeren
lichtend als parel'n in schuwe zon
die bij dageraad…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
713 verlangen is dromen, trachten, wachten en dulden,
is uitstel en dageraad, lente en belofte;
verlangen is niet dwingen, niet bevelen, niet eisen
maar als de omgeploegde aarde
uitzien naar de vruchtbaarheid.…
Finishing touch
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
611 Wensen wachtend
op de dageraad
steeds schemeriger
aangegeven
voortdurend verder
uit het leven
weggeweven
rafelig aangevreten
als de dauw
die in het helder
realisme verdroogt.
Nimmer voltooid
verlangen
voortdurend bijna,
maar vervolgens
toch weer nooit
echt geraakt.…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde
aarzelende God in het geboorteland
van de door Maria verlaten stad
bij de dageraad…
Zwaluwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Nerveuze ambiance, getetter,
als sierlijke schimmen glijden ze door de dageraad.
Gezellige drukte, gekwetter,
als biddende nonnetjes naast elkaar op de prikkeldraad.
Ze zijn er weer, ze zijn terug.
Ik zag hen, zo lijkt het, in geen tijden.
Ik miste hun luchtballet,
hun vliegkunst over akkers, over weiden.…
De lelies op het stille water
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 ademen dit alles
in een roes van
gedeelde eenzaamheid
Het verdriet slaapt
voor eeuwig
in de broze aanwezigheid
van een verleidelijke droom
Ik hoor jouw stem nog nagalmen
met het gonzen van de nacht
als zij in mooie ogen sluimert
Wat blijft
zijn de lelies drijvend
op het stille water
gesloten
ons geheim bewarend
tot de dageraad…
Waar vandaan toch al die tranen...
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
633 Waar vandaan toch al die tranen,
wat gebeurt er in mijn ziel;
‘k Weet niet wat er staat te treuren
waar het duister binnenviel,
maar ik wil de hoop bewaren,
licht zien in de dageraad,
mensen groeten in het donker,
weer herkennen hun gelaat.…
AURORA
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
504 Drachten soest vredig bij stille dageraad.
Hoge gebouwen staan dof te wachten;
kleine huizen tonen eeuwige krachten:
nietig leven, dat bestendig bestaat.
Lome wolken, in plechtig grijs gewaad,
hangen laag boven de schaduwstad, trachten
haar te houden onder sluimernachten,
maar zeilen weg, na wijs beraad.…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 De boer van vroeger hoorde in aardkluiten
zachte stemmen zingen vol geheime raad:
"Moge ons kleine volk elke dageraad
opnieuw vriendschap met jouw arbeid sluiten."
Toen avondnevel de dag kwam besluiten,
dacht de landman: "De einder vergaat,
krijgt langzaamaan een dreigend tovergelaat...
Naar vertrouwde gloed achter keukenruiten!"…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…
Voorbereiding.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.460 Lucifer verjaagt het duister,
Eer de schone Dageraad
Haar gespan ter heirbaan laat.
Leer ook eerst het valse kennen,
En uw hals het juk ontwennen,
Daar gij aan gekluisterd zijt;
Dat ge dan met vrijer zinnen
't Ware goed moogt leren minnen,
Van beneveling bevrijd.…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Vrijuit treft het boslied dankbaar gehoor:
voor de verstaander, pril of volwassen,
speelt Dageraad der toonkunst eeuwig door.…
dag Jos
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
942 binnen ging
je bewoog een hoek naar het midden
alleen voor mij
je sprak zachtjes verder
de avond waarover je struikelde
het papieren zakdoekje
waarin je mijn goedlachs naampje voor je
verfrommelde en weer uitstreek
terwijl je met je andere hand over je hart wreef
ik zie je nog steeds komen en gaan
in en uit mijn gedichten
als van dageraad…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Het gekraai van een haan
verbreekt de stilte…
De dageraad breekt aan
uit het Oosten
stroomt het licht
kristalhelder en zacht
wat wekenlang lijden
dood en vernieling
heeft gezaaid
ligt begraven onder
de wintergrond
en in tranen en in pijn
werd het requiem uitgezongen…
Over de welige groene velden
klinkt nu uitbundig het Halleluja!…
waterlelie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
453 Bij dageraad komen ze weer tot leven.
De bloem ontvouwt zich meerdere keren
In haar mooie leven.
Bij zonneschijn gaat ze meestralen,
bij regen sluit ze haar lijfje af.
Ze maakt je bewust van het leven.
Geeft jou een mysterieus gevoel.…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 verlengde verschijnen
om zo uiterlijk gedwee
van kijken in illusie te komen
ik heb niets meer nodig. stel
dat de fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof het past, ontspruit
aan een zachtgroene steel
de frêle knop die zich langzaam opent
bij de oplichtende dageraad…
zien
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 Ik heb God gezien
in het ritselen van de bomen
echt zonder dat ik zat weg te dromen
of toch een beetje misschien
Ik heb God gezien
weerspiegeld in de diepte van dierenogen
zonder een druppel te hebben gezopen
bedwelmd door het inzicht misschien
Ik heb God gezien
Vanmorgen in de dageraad
zo mooi – de zonsopkomst
en in het moment dat ze…
De kier van het seizoen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Mistwolken vormen schaduwen
tot aan de ochtendrand tot
ondefinieerbare wezens,
vermomde beelden die mij bezoeken
de kieren van de nacht in het vizier
om zelfstandig de juiste stand te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
de keel schraap van de dageraad
de lokroep van de toenemende zon
ontwaakt…
Parelend rag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
582 De dageraad die eindeloos verzuchtend haar adem inhoudt
omhelst beginnend ochtendleven.
Ze wacht roerloos op een teken van ontwaken
en stilt haar honger
met het illusionaire beeld van volheid.
Een windzucht knakt haar koord,
weer hangt ze te zweven aan een zijdeachtig draadje
gedragen door vochtige herfstlucht.…
Vaarwel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 vader is niet meer
de laatste schoor is weggeslagen
het is een vreemd gevoel
en 't doet een beetje zeer
ons eigen lief en leed
voortaan
alleen te moeten dragen
er is niemand meer vooraan
het schip vaart nu op eigen kracht
in 't midden van de oceaan
de dageraad ver achter ons
en ginder lonkt de nacht
angstig zijn we niet
want wij…
De waarheid over Eva
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
499 Als mensheid zijn wij toch
sinds de dageraad der schepping
(c.q. onze vroegste paleontologische voorgangers, de primaten
begiftigd met een hoofd op romp extremiteiten en organen
dewelke vorm hebben gegeven
aan het ontstaan van leven...
Dat is, me dunkt, de waarheid
over Eva...…
Boerenlust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 Morgen een nieuwe dageraad,
de boer weer opnieuw paraat.…
Luna & amór
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
460 De liefde schijnt alleen bij volle maan
Dat is Amór - zoals je weet een man
Selène doet wat Lúna óók doen kan
Ze schijnt - maar juist dán komt
het erop aan
Of het de schijn is die Amór bedriegt
Wie gelooft wil níet zien dat de ander liegt...…
Die lach
poëzie
3.7 met 33 stemmen
4.076 ontsluit úw mond zich om te spreken,
En doolt een glimlach om uw lippen, fijn: -
Doch van de lach is glimlach dageraad,
En klinkt uw lach, hoe drinken hem mijne oren!…
Samen
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.025 Alleen tot de dageraad met de geur van hout dat smeult.
En dan steeds waziger denken:
Wij, eeuwig samen.…
Binnenvuren
gedicht
2.7 met 258 stemmen
160.208 .
--------------------------------------------------------
Uit: 'Door schemering en dageraad', 1997.…