2594 resultaten.
Stilleven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
560 Toen was het stil
Het leven stond stil
Levend stil
Als een transparant glas
Reikte de tijd over eigen grenzen heen
En in de volheid van leegte;
in deze ruimte
voelden wij ons samen heel even alleen.…
helen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 hoe houden
we elkaar
heel
daar waar
we niet
liefhebben
het glas
valt aan
scherven
verdwijnt de
pijn als we
weg lopen?
koesteren we
het breekbare
vinden we
perfectie
in het
onvolmaakte?…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Ribbenkamer van mijn ziel,
kathedralen van verlangen,
lichtstorm door schaduw, glas-in-lood,
zee der vergetelheid,
die buigt, die breekt, die heelt.
Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
Aangeschoten Wild(ers)
snelsonnet
1.6 met 7 stemmen
434 Maar weet zijn glas altijd wel snel te
vullen
Wat moet je dan, hoe hou je hem in toom
Ik vroeg het Frans, die zei: "Het helpt geen kloten
zelf ben ik ook al jaren aangeschoten"…
n tijd vooruit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
143 een miljoen, een miljard
duizend keer alleen;
mijn hart van glas
heeft geen verleden;
alleen de hoop
dat ik je weer zie;
n tijd ver vooruit
een biljoen, een triljard;
ik wacht wel
een, twee, drie...…
Scherven
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
242 Scherven van glas
Scherven van aarde
Scherven van porselein
Maar geen scherven zo scherp
Als de scherven van spiegelglas zijn
Voorzichtig bijeenrapen
Er helpt geen plakband of lijm
Opruimen en opnieuw beginnen
Is de boodschap van de scherven
Van welk materiaal ze ook zijn…
rijpen als wijn – van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 na glas
laat de jaren dus hun werk doen
ze voegen alleen meer lagen toe
zoals wijn in rusten perfectie vindt
word jij als mens steeds mooier
dus hef je glas, en proef dit moment
een smaakvol leven, met liefde gemengd
want als goede wijn, zo groei jij voort
rijp en bijzonder, een mens die bekoort…
sterk
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
2.657 vriendschap
pril
breekbaar
als glas
en toch ...
zo sterk
vriendschap
zo kort
twee mensen
een band
en ook ...
zo sterk
vriendschap
praten
huilen
elkaar zien
onbegrijpelijk ...
zo sterk
vriendschap
intens
waardevol
hopelijk
in de toekomst ...
zo sterk…
een glimlach blijft niet uit
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.088 een glas rode wijn
vlei me tegen je aan
bijna fluisterend gesprek
verlost je van gedachten
achter de gesloten gordijnen
dansen takken in de wind
een glimlach blijft niet uit
je hand strelend op mijn buik
verdrinkend in elkaars ogen
verdwijnend in de nacht…
probleem
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.280 Ik staar al uren naar mijn lege glas
De wereld is vergeven van problemen
Ik wou dat daar een oplossing voor was
Ach, waarom zou ik zelf niets ondernemen
Bedenk ik wel eens met een zwaar gemoed
De wereld is vergeven van problemen
En er is niemand die er iets aan doet
Zo diep zijn wij als mens dus al gezonken
Bedenk ik wel eens.…
Zwartkijkster
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.913 Een riem wou hij d'r steken onder 't hart:
in één teug wist de snaak d'r glas te legen.
'Een geintje,' zei hij. 'Waarom kijk je zwart?'
Ze zei: 'Ik voel me al zo diep gezonken
en nu kom jij. Het zit me extra tegen.
Je hebt m'n glas vergif net leeggedronken.'…
kantelen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.316 de architectuur van je beenderstructuur
was me helder, spiegelend in glas
als menig zicht op zee vanop gelijk
welk middeleeuws balkon.…
LAM GODS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.865 dat tegen de gevaren
beschutting biedt aan hen die bij Hem waren
------------------------------
...sinds 1986 hangt het Lam Gods van de gebroeders
Van Eyck in de Doopkapel van de St.Baafskathedraal
te Gent in een geacclimatiseerde kooi van onbreekbaar
glas en staal...…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 , soms de leugen
de wereld van hier verblindt onze ogen
het luidste lawaai zal zich iedereen heugen
we horen wel maar zien het niet
wij zwijgen door het glas
zij voelen het maar spreken niet
als zij vergaan tot as…
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 je ruikt honing uit je glas
en walst goudslingerend tot de rand
1 2 3
tranen druipen langzaam neer
en sporen uit elkaar – draaddruppelend
klein tot kleiner en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze…
Frans Hals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 De wijn gedronken glas na glas, de nette heren
met dames aan hun zij, naar huis. Wat restte:
de meiden, jongens zonder geld, de beste
schilder van de stad. Hij roept: ik zal trakteren,
Ja, ik betaal de waard een schilderij.
En gij vergoedt mij zeven kruiken Rijnse wijn
door vrolijk, dronken, speels en jong te zijn.…
Daar louter ik begeren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 ik blaas glas tot scherven
die venijnig openhalen wat eens was
gerinkel van herinneringen
meet volume
van het gas dat glas doet bollen
in de ruimte die jij gaf
glazen beelden tollen
draaien sokkels in vernieling
knappen als een ruit
ik pas niet
in de transparante tolerantie
en breek uit
geef mij de hel
de geilheid van de stoeipoes…
avond uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 whisky dat daar een fortuin kost :
waarom niet op je eigen gezondheid het glas geheven
en besef dat je in het mensenpeloton al al lang bent gelost.…
ondubbelzinnig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
613 is hard tot zeer hard (bezint eer ge begint)
het glas breekt niet (hoe kwaad men ook is)
de geluidsgolven breken (dat wil je niet horen)
in onder en boventonen (wat zegt die nu eigenlijk)
vormen andere klanken (als in hij bedoelt eigenlijk…)
soms zelfs uitgesloten (...)…
Gordijnde regen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
414 zacht gordijnde
regen het
transparante zicht
in bol en
glijbewegingen
wisten zij
oneffenheden
op het glas
dat bij nader
inzien toch
niet meer zo
helder was
alleen komen
bracht wat stress
voor het
uitgaansleven
met plu of
laarzen wat jij
het dichtst bij
handen had…
Paard
gedicht
3.1 met 127 stemmen
28.941 trapt de lucht aan scherven
dat het glas rinkelt!
ratelt voorbij en het zwaard
van zijn adem bliksemt!
en zijn stem galmt!
en zijn hoef graaft
de donder op!
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…
Bang
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.153 Bang voor mezelf
daarom schuil ik in een naam
bang voor de woorden
die onthullen wie ik ben
daarom schrijf ik ze
onbegrijpelijk mooi
achter glas
bang voor de ander
die me zal zien
in mijn ware gedaante
en uiteindelijk leest
onder mijn echte naam…
psychopaat
hartenkreet
2.6 met 15 stemmen
3.445 Liefste hagelwitte schoonheid,
elke dag verwijs ik een van jouw
vriendinnen naar het kerkhof,
neem haar leven en schets het
in mijn atelier van glas en plastiek
en nu ook jij tot de rand
met mijn liefde gevuld bent,
breek ik je houten botten.…
De spiegel
poëzie
3.7 met 32 stemmen
8.464 Dit glas maakt trots, of geeft ons pijn;
Wil 'k weten, wie ik ben,
Dan moet Gods woord de spiegel zijn,
Waar ik mijn hart uit ken.…
Verjaardag
hartenkreet
2.6 met 65 stemmen
15.156 Dag van het verjaren, de haren
ze worden dunner, en verklaren
mijn wijdse gebaren, die bedaren
zij hebben enkel nog, de bezwaren
van nogmaals te rondwaren, na jaren
op te klaren, eindelijk uit te varen
Mijn glas geheven, hoogst,
mijn vrienden, troost,
ja proost, ja proost!…
BAR EN BLOOT
snelsonnet
3.9 met 23 stemmen
1.678 Ons blootcafé krijgt weldra weer dat zwoele:
een knipoog naar de oudste tak van sport,
de wufte wulpsheid waar u warm van wordt,
een glas om weer een beetje af te koelen.
Wie tegen bloot is moet dat niet verzwijgen,
die kan dan mooi van ons de klere krijgen.…
zondag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
683 het dorp vol zachte geluiden
wat koerende duiven op het plein
de wind die het gebladerte terloops streelt
gezangen achter het glas in lood van de kerk
de tijd is stilgezet
ik droom dat ik niet wakker word
zondag is nog niet begonnen…
De spiegel zwijgt
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
786 Ik vertel haar van
ingeslepen jaren
vertakkende twijgen
geëtst in neerwaarts vel
uitgedijd tot struiken
in een nek van craquelé
liever zwijg ik
over kreukelende leden
boven vuurstenen ogen
bescherm ik het glas
tegen geblakerde scherven…
Saamhorigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Totdat een scherf weet,
dat hij uit glas bestaat,
begrijpt hij helaas niet,
dat hij niet kan breken.
Een verloren stukje zoekt,
totdat hij zijn puzzle vindt.
Zo zoekt een gebroken mens,
omdat hij zich eenzaam denkt.
Totdat hij bij andersdenkenden,
saamhorigheid ervaart.…
Verbeelding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
747 Trillen ze de woorden traag uit een cilinder
Gooien ze een teerling of een bal
De dichters
Hun gedachten tekenen
Merken het papier
Overal in hun verbeelding
Ver van hier
Doen ze de horizon het water likken
En toch tempert troebel glas
Het zoeken om te zien…