720 resultaten.
Adres onbekend
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 De kern
Van de zaak blijft buiten beeld, als niet
Dezelfde hartstocht wordt gedeeld.
Taal noch symboliek vindt wederhoor,
Wanneer er geen aansluiting is op hetzelfde
Spoor. Non verbaal, verbaal gesproken; het
Juiste woord wordt niet gebroken.…
Vlucht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 Een identificatie die mij zonder eindbestemming thuis brengt
naar de kern die mijn reflectie beneveld voor mijn viriliteit
terwijl het vliegtuigraam mijn bezinning weerspiegelt
gaat mijn dagdromen stilletjes naar jouw gastvrijheid.…
Spirit?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
655 Het schoonste woord wat ik mij wens
dat me licht maakt en tevens zwaar
een vluchtige mens tussen de planeten
je bent de schepper van een wereld
ik ben slechts de buit, vertrouw me toe
aan de toegevoegde aarde, beleef de
tijdloze zin in dat ene woord,
het neemt bezit van alles met een ziel,
de vaste kern van eigenwaarde
op een vroege…
In beweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 Als een wolf jankt de aarde
zeeën vol met tranen
dijken tonen geen weerstand
tegen kolkende waterstromen
er krioelt leven in de kern
kokhalzend spuwt er angst
als overbodig maagzuur
Atlas kan de kracht niet aan
legers dolen met de dood op zak
en duiken onaantastbaar op
het zicht oogt grijs en zwart
alleen klinkt er nog zwak gekrijs…
ingewikkeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
669 ingewikkeld
ingewikkeld is het spel van
samen langs de lijntjes kleuren
en lopen op het pad lak hebben
aan doorgaan en niet zeuren
ingewikkeld is het vinden van
de balans in drift en daad
de kern te zoeken van je doel
de drijfveer spannen in je wir war
ingewikkeld is je brein je denken
je dromen hoe je draden lopen met
elkaar verbonden…
Equivalent?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
363 Geluk is een meervoudig
equivalent, enerzijds
gewogen in een ragfijn
web gesponnen, werd ik door
gevoelsspinnen verleid,
achtervolgt door tegenpolen,
als speelbal in een labyrint,
tevens als begin - en eindpunt,
raak de kern van het droomschip
maar langzaam kwijt, verstrikt in
de verkorte zaligheid van een
fictieve zekerheid van…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 Verscholen in de kern
van het ieder vers
daar waar het slaan
met de stenen die
tegen elkaar de beste
vonken laat voortbestaan
een poëtisch verhaal
van dichterlijk vuur uit
eerzucht van pennen
zijn ontstaan, ontsnapt
aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf…
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 de wereld zonder enig bezit
zo ga je uiteindelijk heen aan ’t einde van de rit
zomaar zonder land zonder geld en zonder kleren
gelukkig wel met talenten om heel veel te leren
helaas zijn die talenten al is het ongewild
voor de meesten slechts latent of vooral verspild
we zijn om niet geboren en zullen om niet gaan
dat is de ethische kern…
Een wereld gezocht
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
440 Is vrede niet duizend maal meer dan bezit
is niet zekerheid van liefde in 't leven
de kern waar alle aardse rijkdom in zit
het grootste dat wij volkeren kunnen geven.
Laten wij zo'n wereld zoeken en vormen
een schone wereld vol waarden en normen.…
Grondelijk ondiep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
314 Spiegelend in een waterplas
ziet zij niet wat er is
maar wat
achterblijft
wanneer het kijken zelf
verdwijnt
het oppervlak liegt niet
het herhaalt slechts
wat zich aandient
zonder het te
begrijpen
daarin herkent zij
zich
een bestaan dat geen
kern draagt,
alleen weerkaatsing
alleen het lenen van
vormen
wanneer de wind opkomt…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Wie ben ik, als de wind mij niet meer noemt,
als ’t werk verstilt en ’t oog mij niet meer mint?
Een bloemeke, dat geuren kan alleen
in ’t donker, waar geen mens haar naam herkent.
De zin? Hij drupt als dauw op ’t morgenblad,
geschonken door een hand die ik niet zie.
De tijd bepaalt waar ’t zaadje vallen zal –
ik buig, en voel wat hij mij fluistrend…
Te veel alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Alleen, alleen, men is te veel alleen
en verdoet zijn tijd
verlangend, ik wil
geen passerende mensen
geen saaie wederwaardigheden
geen dagelijkse nutteloosheid
maar belangstelling
voor mijn bestaan, voor mij
Ja, ik wil
leven, liefhebben
en zorgen en doorgeven
wat niet
verloren zou moeten gaan
Ja, dat zou moeten
Maar er moet niets…
Voor altijd, Quin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
67 Ik kwam van school,
zette mijn fiets in de schuur.
Door het raam zag ik jullie staan,
alsof de kamer iets wist
wat ik nog niet wist.
‘Ga even zitten, lieverd,’
zei mama.
Maar ik bleef staan,
geleund tegen de tafel,
toen zij vertelde
hoe weinig tijd er over was.
Ik zei alleen: ‘O.’
Niet omdat het klein was,
maar omdat ik geen woorden…
Vloeibaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.443 De zoete wijn waarnaar ik zocht
lekt traag over mijn verdorde lippen
vloeibaar rood verbleekt de godsbegrippen
Vanuit mijn kern rukt de koelte op
verdrijft de hitte uit mijn venen
brengt de balans weer in mijn benen
voor even terug.…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 Zie de sterren
Voel de kern:
In de hemelboog.
Stromend water daalde,
Twaalf bouwlampen straalden
Vlammen kropen toen omhoog.
----------------------------------------------------
naar 'Oogstlied' van A.C.W. Staring,
in Passionate Magazine, jrg. 11 nr. 4, 2004.…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.
Veluws heide; paarse pracht
die kunstenaars blijft inspireren
om je als plaat in een fotoboek,
‘n afbeelding op het linnen doek,
of lyrisch gedicht te presenteren.…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 het idee komt naderbij
geslopen, zacht gelopen
tot de kern, het centrum
keurt, onderzoekt, verwerpt
de mare mag niet binnen
noch buiten, ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders…
Keursdichter
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.566 het fraai Ronsard sonnet
- geschreven door gebruik van twaalf lettergrepen –
snakken naar een eigen plek en daarom slepen
we twee maal vier zinnen in omarmd rijmcouplet
wat nu nog rest wordt duo trio, dat past net
in terzinen – mij klinkt deze naam benepen –
die een wending moeten kunnen onderstrepen
waarmee de kern…
Bellen blazen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.103 Gestrikte tijd, die mij omspon,
verstrikt de jaren in spinnenrag, de
waan van veiligheid in een cocon,
geschoren luiken was alles wat ik zag, om
alleen door kieren het morgenrood te vangen,
zo weinig, maar zo helder als kristal,
de onbewuste kern van het verlangen,
rechtvaardige spiegels uit het heelal.…
Bovenaards?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
543 aardse van de dingen
wordt onderaards gevoed,
doordat mensen elkaar verdringen,
naar het leven staan als het moet,
een werelds gekrijs van culturen
die elkaar de weg versperren, zuigt
het bloed uit de levensgrond, en
brengt ons verder van het paradijs,
vermoeid van het niet meer weten
in het spoor van een gebroken
voedselketen, de magere kern…
rimpeling
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.211 Daar zit je genietend
en kern gezond
buiten op je bank
lekker in de luwte
kort aan de waterkant
en je zegt tegen mij:
" dit is mijn plekje "
kijk:
kabbelend water
en eenden gesnater
hier de houtsnippen
ginds de waterkippen
zie je de gele waterlis
die waterrimpeling?…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik beschrijven
hoe de breuklijn zich in mij verdeelt, zich in mij
vermenigvuldigt in verzen van koud vuur, zich in golven
verkleedt, zich voortplant tot in de kern
van mijn aardoppervlak.…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 uitgestrekte strand
maar ook in luisteren naar de ander
de aanraking van
een uitgestoken hand
Het zit in kraaiende geluidjes
vanuit een kinderwagen in het park
in zonneschijn op rode daken
zelfs in een kopje koffie
op de bank
Geluk zit in onszelf verborgen
helaas kan men er vaak niet bij
men zoekt teveel naar andere waarden
en gaat zo aan de kern…
Palmzondag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
602 Liefde die altijd weer de kern is
van heel dit bestaan, van heel deze
dwaze en mooie wereld
die weer lentekleren krijgt
en herboren wordt,
telkens en telkens opnieuw.…
Bewust leven
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
250 En terwijl de jaren zich
langzaam om je heen scharen, blijft
er een kern die niet slijt, maar lichter wordt; een
vrije plek waar je open blijft voor wat je raakt, zonder te verdrinken.…
God is geel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 ieder uur
een beetje meer sterven mag
De bladeren die van de bomen waaien zijn geel
nu hij ze weer heeft teruggenomen
omdat hun vermoeide takken ze niet langer meer dragen konden
Hij schijnt met een gele zonnestraal
de kamer van een stil rusthuis binnen
om zo wat troost te brengen
aan hen die vermoeid zuchten
Hij woont in de diepste kern…
kanker schoffelen en wieden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 treiteren wordt sarren
plagen dampen
morren geraakt tot wrokken
we krabben en kankeren wat af
omdat aan iets of iemand
we de pest hebben
hartelijk wordt hatelijk
als mispunten mespunten worden
die ons de ziel verwonden
als kwaad verwensend
kwellend het leven
ons verwoestend verderft
morren mindert niet
de kern van woede
die ons wrok…
Palmzondag morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 Liefde die altijd weer de kern is
van heel dit bestaan, van heel deze
dwaze en mooie wereld
die weer lentekleren krijgt
en herboren wordt,
telkens en telkens opnieuw.…