Alle inzendingen over ruiten

797 resultaten.

Sorteren op:

Het gele licht van Jan van Goyen

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 14.597
Van een ruit spat fel de zon die in de wolken zakt. Een gasvlam bij de Hoogovens slaat over in het dikke hart.…
Pieter Boskma22 november 2018Lees meer >

twee gezichten

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.220
mijn kamer kent twee ramen zover ik nu kan overzien ik kijk thans van voren naar buiten en zie de staart van een gier nog hangend in de lucht een aanvalsplan beramend op het stervend lijf van een te vroege mier gister zag ik door de ruit aan achterkant het uitzicht op schitterende gele narcissen zij hadden al vroeg mijn achtertuin…

As roest niet

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
Het roest vertelt het najaar door de ruit, waarmee het seizoen vervelt tot in z'n huid en in transparante blaren, strekt zich duizend vleugels uit, warmt zich bij het open vuur de winterbruid, dit lied telt glazen met z'n toverluit, verdrinkt, om de muze in te luiden, klinkt de vlijt door blinde jaren heen, schrijf in as je naam naast de ware…
pama4 november 2008Lees meer >

Oh Grote Godheid

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Oh Grote Godheid niet om te stoken gij moet zo lopen dwars door de Leidse Hout Sta op en kom dat bed uit voor dat machtige circuit van de Zorg en Zekerheid want al is het nog zo koud en vriest het dat het kraakt met de bloemen op de ruiten Voorzichtig het is glad buiten zorg dat je niet van de weg raakt de auto rijdt meteen voor wacht…

Verlaten straat

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.309
De ruiten blinken, blauw, in 't licht der maan En staren, stil en strak, met glazen blik, De blik van ogen, die geen licht meer zien, De blik van een, die zich heeft blindgeweend. Droef zingt de klok der middeneeuwse kerk, Hoog boven 't stadje, een oude melodie.…

Nooit meer weg.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.449
Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond - een klein neusje straks tegen het glas gedrukt - met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg. Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat, dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Peterdw.26 januari 2010Lees meer >

Het riet wuift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
bot kluift Ik pluk een “vergeet me niet” Mijn blote tenen in het gras De wolken drijven weg Een boterham in mijn tas Een veertje in de heg De takken wiegen langzaam Een zwaan zwemt zonder bandjes Een oma achter ‘t raam Zij zit daar zonder tandjes In de verte spelen jongens luid Een poes rolt op haar rug Ineens tikt regen tegen de ruit…

Om te huilen die ui

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 600
het zilveruitje zweeft achter de ruit van het ronde glas, hij komt uit de koelkast, uit de winkel, uit de grond.. maar nu dus in deze pot, hij glanst, is bleek, haast doorzichtig, hoe vreselijk zijn lot!…

Tranen op het venster

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.032
HET VENSTER Tranen druppen op het vensterglas het weer heeft alweer zo’n verdriet Het mist zoals ik het levenskompas mijn tranen, die vloeien echter niet Kleine beekjes vormen zich aldaar ach wat huilt ‘t weer toch vreselijk Net als ik, heeft het weer het zwaar mijn pijn is nochtans..ongeneeslijk Grote druppels roffelen op het ruit…

Bij het raam

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 632
Ik ben zoals dit bijna dode jaar en al mijn daden worden streng gewogen Mijn lentes waren licht en onbezonnen in alle zomers was ik lui en loom En menig herfst vervloog als in een lange droom nu is de winter aan zijn overval begonnen Het is te kort zo kort dit zoele zoete leven het beeld vertekent in de druppels op de ruit…
trawant30 december 2010Lees meer >

“Couveuse? “

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.624
En ik moet buiten blijven staan, de keuze alleen maar kijken naar dat kleine wicht achter plastic ruiten, het lijkt er nu al op dat het zelfstandig verder wil gaan.…
pama20 september 2011Lees meer >

Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
De wereld schijnt wat lichter van geluid Een echo golft langs de besneeuwde bomen Gelach, gegil, twee kinderen onderuit De winter is dit jaar al vroeg gekomen Breed glimlachend maak ik de beelden buit En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen In plaats van hier te staan, achter de ruit Had ik graag aan de ijspret deelgenomen Voor even…

Langs de wegkan

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.916
Langs de wegkant de sporen van je banden, het verhaal afgesloten, de fotograaf wil plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht spiegelt in de ruiten, draaft maar door, je komt het tegen in de plassen op het dek de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…

Met de souplesse van gerimpeld fruit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
Hier gonst de ochtend het licht dat ogen vult waarin de slaap nog sluimert Overrijp ligt het fruit in de koperen schalen van de tijd De dag glanst nog onwennig op beslagen ruiten en in een oogwenk bonst het hart de nacht vaarwel Voorbij zijn ook de late uurtjes de ontkurkte flessen het eindige naspel De dagen raken versleten…

Dan de mist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het glas is nader de mist die hij ziet zijn oog in staar voelt wat hij verliet of bedenkt het gebaar een grijze vloed te stoppen die mondhoeken sluit en het hart op de tong laat drogen achter een beslagen ruit de aarde voor hem ligt al ver achter zijn tijd groeven graven nog dieper de vlakte lijkt zich al uitgespreid terwijl zijn wereld…

De walging

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.105
Achter ruiten even koud als vaal, spattend in een jus van vragen: Sartre, Nobelprijsweigeraar. --------------------------- uit: 'Gedichten', 1995.…

De Asla

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.357
De staldeuren waren veranderd in ruiten, er stonden gezichten op, nat van de verf. Ik ging met de asla de poort door, ik ging met de asla tot ver in het veld.…
Charles Ducal17 februari 2015Lees meer >

Nieuwe wereld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
ik hield vroeger al van donkere luchten, van harde striemende wind en regen die kletterend op de ruiten van mijn kamer uiteenspatte en de balkondeuren in de sponningen deed ratelen alsof ik in dat monotone geratel weer naar nieuwe wegen kon gaan zoeken en ik reizen kon naar werelden die nog onontgonnen waren, zonder dat volwassenen bezig…

November

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
loslaten bladeren waaien dalen vlagen in ritselende lagen op de paden bruin geel rood ruikt als verse tabak nog niet dood paddenstoelen de lucht staat strak van de kou die we voelen nog geen nachtvorst die zomaar ineens komen zou november smaakt als gember vallende bladeren geen redding de Ruiten Aa in haar bedding sleurt ze mee…
Sjoerd Visser11 november 2020Lees meer >

Wrevel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
de gevel kristalliseert en slaat wit uit de damp van mijn adem beslaat de ruit het dringt in mijn botten zonder geluid ik zet me schrap hoe kom ik hier uit. herfst en winter woelt weg met lekker weer scherpe kou die voelt doordringt steeds meer is niet goed bedoeld het neemt geen keer het einde der tijden drukt me neer.…

vriendschap - 1

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 760
paardenbloem haar nootjes blazen laat vriendschap deelt en speelt gunt elkaar de bal ravot zich een stalen ros stift het leven gelijk lak nagels vriendschap smult de momenten door een camera vereeuwigt als waterstraaltjes vormend de een en de ander lachend doucht vriendschap reikt helpende handen als het zekere onzeker is gaat door ruiten…

Bloem blad blad bloem

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.373
Bloem blad blad bloem Zuurtje touw zuurtje cirkel Wortel oor wortel neus Voet vlakje vierkantje vogel Vlieg vogel vlieg punt Plus zuurtje plus gras Duim duim duim blad Liniaal weggetje voet stof Steen steen weggetje wimper Oor vlakje bloem bloem Bel bloem touw vlakje Driehoek driehoek vogel vogel Kom kom ruit wimper Wind vlieg vlieg wolk…

Ik zag je

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Dan sla 'k de ruit kapot met blote handen, heus want daar waar jij steeds weer heengaat daar wil 'k zijn samen met jou alleen: nu heb 'k geen keus. 'k Sloot m'n ogen weer om in te slapen opnieuw de keer erna da'k wakker werd, was de wereld helder en jij verdwenen.…
An Terlouw16 januari 2017Lees meer >

Tegen mijzelf

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
ja, je hoort ze in het geluid dat zich verspreidt dicht het de leemte of breng ik je nog dieper; word je uit het heden verleid ik zeg dit, omdat het zo komt uit de starheid van het moment rijk in gevoel, doch moeilijk te uiten deze dichter is niet altijd in staat zijn opgave uit te buiten en zit soms voor en achter aangeslagen ruiten…

Onafhankelijkheidsverklaring

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Een foxtrot in korrelig dons, een in maat verstuikte wals in donkerpaarse ruiten geschorst. Ik hoor spartelen - de klanken van ochtenden, die torentoppen ontvangen, ontvlammen, laten omvallen - en de brokstukken oplappen tot gemorste verlangens.…

Boomtown

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
De kinderen naar school brengen Is hier tot een martelgang geworden Chronisch komen ze te laat Als je niet steeds eerder van huis gaat Door de pendelende matatu's De wegpiratende rücksichtslose boda's De snoeverige bazen uit de buitensteden Met hun geblindeerde ruiten Die je hinderlijk de loef afsteken En situatief denkend Moet je ook…
Henk Jonker15 november 2019Lees meer >

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit. Soms lukte het haar om weer te plukken en hem te plaatsen in die ene dag toen ze zijn kussen vulde met veren. Haar verweerde hand trilde bij het bukken, streelde nog zijn gebeitelde glimlach, een jas hing naast haar sombere kleren.…

in ontkenning

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 163
dromen verwelkomt met een nederig buigend gebaar gericht aan de toekomst evenwichtigheid is slechts een ingeslopen idee van een onbekende materie, de schuine klanken van het innerlijk koor vergezelt de carrousel en ment de uit hout ontsnapte paarden zelfs bij nachtte, wanneer overspelende tonen als vrijdenkers hun ladders beklimmen en ruiten…
elze14 juni 2026Lees meer >

geschakeerd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 106
nu het kouder wordt, de herfst meer kleurt, de wind gaat wervelen, de regen sombert tegen de ruiten is alles vreemder dan al die jaren hiervoor het donker kent geen vergelijk, het dient zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan schaduwen verdwijnen en trekt de rook van de houtkachels slome sporen…
elze22 oktober 2026Lees meer >

Kopje koffie?

snelsonnet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Zijn poetsdrift was intens en ongewoon Zijn hand van wassen was kordaat en killing Elk blinkend raam veroorzaakte een trilling Nu is de toren leeg, maar wel mooi schoon Wat zullen ze als eerste gaan bedekken? De losse ramen, de Explorer-lekken?…