764 resultaten.
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 Het behouden huis
wat eens zo
veilig voelde
is gebarsten
in meer dan
duizend stukken
op tenen
balancerend
om de gemeenste
scherven te ontwijken
zwaaien armen ongedurig
om het evenwicht te bewaren
twijfel had al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 heb er een hard hoofd in
je denkt en je denkt
je hoofd loopt over
je denkt veel en teveel
je breekt je hoofd over
de scherven die op tafel liggen
je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Ik groette haar; ze liep op scherven.
Ze wist ineens niet wie ik was.
------------------------------------
uit: 'Jij ben mijn mooiste landschap',
267 andere gedichten en tekeningen, 2003.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
344 de dromen hebt verteert, in een
bekend gezicht dat tegen zichzelf
en tegen de ochtendspiegel keert,
heeft de dood zich al onderhuids
genesteld, sijpelen de uren weg
door de vragen, het antwoord
opgevangen in wat nog niet
geschreven of beluisterd werd
als een misplaatste levensgrap,
in alle leugens die ons verbinden,
in de scherven…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Mist en regen voorspellen het
een einde van een geluidloos
sterven tussen hoop en wanhoop
in een hologram van globale
scherven waarin we ondergaan,
die we erven om te lijmen,
of lijkt dat wat goedkoop?…
Beddingen van rust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 zag je armen
wanhopig zwaaien
vingers vertwijfeld
graaien naar het
laatste stukje houvast
van het leven dat jij nu
niet meer in handen had
waar ooit
je dansante passen en
lach synchroniseerden
tot innemend zijn
brak nu dat beeld tot
de scherpste scherven
in diep gevoelde pijn
je schimde naar
het verdwijnpunt
van de werkelijkheid…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Tussen gissen en missen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 scharnieren tussen
gissen en missen
het voor- het achteruit
de wisselsporen van
de ene na de andere tijd
verloren speelgoed
in een oogopslag
onder getekende lucht
zoveel duisternis onder
onbegaanbare grond
wonden en scherven
uit sponningen gespat
werkelijkheid
vergeefsheid
alles is er
altijd andere tijden
gisteren en vandaag…
STINKEND RIJK OF STRAATARM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.062 gevat ook doorspekt met humor en te genieten met een rietje
arm of stinkend rijk; het geluk maak je zelf
respecteer jezelf, je waant je rijk voelt aan als elf
meezinger afgekruid door het mooie deuntje het dansen komt spontaan
een traantje verpinken hopend dit mag lang duren is nog nooit gedaan
dansend en heupwiegend en het glaasje valt en scherven…
Weidevogels
gedicht
3.4 met 40 stemmen
18.741 Afzonderlijk en los en in een nieuw verband -
een donker dienblad is het land waarin
de scherven zijn verborgen.
Hun roep, niet uit het veld te slaan,
klinkt uit het nachtelijke gras
dat nog niet toe aan groeien is,
hoog en verfijnd.…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 op de hoek
heb ik je ingehaald
ontmoette toen je ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen
je fluisterde
een toekomst
van gebroken glas
zag scherven…
Geen verdriet meer .....
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.392 Losjes ligt de paarse schelp in haar hand
de schoonheid verbaast hen beiden
even zijn vingers niet meer gevlochten
maar gedachten verweven in verleden
zoveel mijlen overspoeld door vloed
en verlaten door eb, terwijl monden
alles deden om scherven te vermijden
werden zachte lippen getekend door
het brakke zout der aarde
Gepekelde tranen…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Laat stilte nu rond alles staan,
laat wind en regen komen,
laat scherven en laat dromen
geduldig naar elkander gaan.
Adeleyd
Uit: Septemberkruid, (2002)p.37…
Kussen op een steeltje
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
2.143 Geef me twintig kussen op een steeltje
en vertel me dat het rozen zijn
maak van oude scherven een mooi vaasje
niet te groot en niet te klein.
Schrijf voor mij een heel lief briefje
op een hele grote rol behang
vertel daarop in duizend woorden
wat je denkt dat ik van jou verlang.…
Loslaten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.135 heen en weer
Nonchalant maar o zo zelfbewust
Kijk jij nu op mij neer
Je stoel kraakt onder het gewicht
Dat niet te tillen is
Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt
Te wachten tot dit overgaat
Tot ik werkelijk word herboren
In dat nieuwe leven zou ik opspringen
De deur zo hoog als het plafond
Open schoppen en gaan schreeuwen
- Splinters en scherven…
Mes der tongen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 Eén woord en blokkendozen stuiken,
struikelen tot scherven, duikelen aan diggelen
en ankeren hun hartsuitstorting stevig
wij zijn de grens
en doen dat aan een flakkerend draadje
en doen dat onvoorwaardelijk.…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 doden staren
vanaf hun stenen alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven
ritsel de rauwe realiteit
maar ondanks snedige scherven…
Vogelvrij
netgedicht
3.3 met 63 stemmen
20.431 gevoel te willen sterven
Ik hoef je niet te laten gaan
maar je kunt vliegen dus ik leg
je neer; vrij de vleugels te zwerven
even niet begrijpend, d`r kopje schuin
tot haar donk`re ziel `t blauw verkiest
vlak voor ze `t gras laat werv`len
door zacht haar armen uit te slaan
de dood vliegt uit d`r oogjes weg
veertjes klapperen lucht aan scherven…
Dat is hij wel.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
958 Hij plakt de scherven van de geschreven
woorden als brandwonden op zijn
beschaamde lichaam. Hij kijkt niet,
al wil hij nog zo graag.
In een vermagerd verlangen
raakt hij kwijt wat hij behouden
wil. Bang is hij nooit geweest –
kwaad was hij wel. Het waarom is
een vraag die hij liever vermijdt.…
In slechts metamorfosis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
652 ik
jullie schaapachtige lach
in die grafkelder van 4 bij 4
de winter maakte van jullie lijken
in najaarszon
De smerigheid
van jullie echt vuile plan
gekoekt aan de binnenkant
van jullie
tere en broze schedels
Jullie waren jezelf niet
Slechts misleid, maar
bovenal geïndoctrineerd
Een half-verwoestende ziekte
die ervoor zorgt dat scherven…
lentemorgen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
632 Bommen en scherven.
Politieke leiders en strijders die het leven bederven.
Een eindeloze oorlog dat is wat ik zie.
Lentemorgen hoelang duurt het nog voordat jij komt, voordat ik jou zie!…
Ongebroken wit?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 strijd tegen
elk kleurloos tijdsbederf
met een zelfde spiegelbeeld
maar altijd in het voorste gelid,
bleekt het de barrières weg
op kaarsrechte wegen te verdwijnen
als stip aan een ongebroken horizon
in nog niet ontdekte dromen
en het pas gevonden opnieuw begon
een voorgeschreven optocht langs de
baar van roerloos licht, die de scherven…
Dichterslijm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 Scherven vinden dichters in verhalen
waarvan ze zinnige gedichten lijmen,
die naar liefhebbende mensen gaan.
Ook dichters zoeken naar betekenis.
Daarom zoeken lijmende dichters.
Naar zuivere dichterslijm.…
Schijnbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
397 Je staart naar de scherven van een plan,
vraagt je af of dit het moment is
waarop alles kantelen kan.
Men noemt het vallen,
men noemt het verlies.
Maar de grond is slechts een startpunt,
als je er zelf voor kiest.
Want mislukking is een fabeltje,
een stempel van de zijlijn, onterecht.…
lippen nippen aan het glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 ik zie hoe
lippen nippen
aan het glas
waar mijn emoties
in gaan stikken
je breekt het nonchalant
neemt en passant
mijn glimlach mee
kijkt naar het zand
dat strand is voor de zee
wat je denkt
golft langzaam
bij me binnen
in scherven kom ik
eindelijk weer bij zinnen
jouw vloed is op
haar hoogste punt
het strand is smal
en ik…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
ijskoningin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
960 Zelfs hoop vindt
er geen houvast
één knip met
je vingers
doet
mijn beenderen
breken
Ijskoningin
Mijn leven ligt
in scherven
gestold
Waar is de zachtheid?
Waar is de liefde
die scheuren
breekt in het ijs?…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt slecht met één vinger
en schrikt mij op uit ’t winterlijke sterven
verzamelt mij, hangt mij te drogen
in jouw venster; jij stilt mijn pijn
en lijmt de oude scherven…
daag maar uit
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.172 de diepste
passie in je smaken
daag maar uit
met harde ogen
zachtheid is gedogen
ik zal je breken
zodat je eigen jeugd
zich in gevoel kan wreken
voor de hardheid
die is aangedaan toen
ze jou alleen liet staan
eindelijk de kern voelen
die ongeraakt bleef woelen
dan je overgeven aan genot
ik laat je wonden
voelen van de scherven…
ik streelde je tot vrouw
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.356 mijn vingers breken glas
vernielen machteloos
het beeld dat jij eens was
scherven kerven diepe wonden
jij hebt mij gevonden
als een vlinder die ontwaakt
je warme adem en je liefde
hebben me toen diep geraakt
je bracht lente na de winterslaap
deed dagen eeuwig duren
je hebt een man van mij gemaakt
in warme passionele uren
ik streelde…