913 resultaten.
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…
Verboden vrucht...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.115 De morgen vloeit over in de middag
En ik mis nu al je warme lichaam
Vanmorgen lieten we ons smelten
In een liefdesvuur van genot
De middag vloeit over in de avond
En ik wacht tot ik je mag beminnen
Kaarsen laten de passie vlammen
In een voorspel van opwinding
De avond vloeit over in de nacht
En ik wacht..wetend dat het niet mag
Je gebondenheid…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 we stoken een vuurtje
smelten lood
springen over een sloot
we lachen,
halen onze schouders op
en legen onze laarzen
de sloot, té breed
we wringen onze sokken
slaan ze droog op de stoep
ik roep... Theoooo......
nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
poëzie kan lekker zijn
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.007 leuk is de mens
achter de poëzie
meteen te herkennen
voor het waarmerk
van het kunstwerk
in geur aroma smaak
gelijk bij mariakaak
de echte Verkade
nog appetijtelijker kan ook
men dressere het gedicht
op de tong voor de smelt
tot er engeltjes zeiken
en u zonder te kijken
vers kunt benoemen
als kers marjolein of savooiekool
braam…
Extase
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.741 Liefdessappen vormen een brede stroom
en verliezen zich loom in een deinende zee
voor een tijdloos moment lijkt alles een droom
smelt lichaam en ziel samen ineen
extase als schuimende hoge golven
waarop ontspanning en serene rust volgen.…
Gaza's lot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
878 Uit azuurstof blauw gedragen vogels
dalen helvuurbollen in fosforsneeuw
scherp geslepen wapens van de hebreeuw
smelten moordend traag, wreder dan kogels
zandstrook in rokend beton bedolven
draagt de druppels van een verloren volk
lekkend over land, doorkliefd met een dolk
geen strijder stopt, zij sterven in golven
vrijheid is in de tunnels…
Precious (1987 L.D.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 verkleurd, vettig behang
verzwaart de moeder
niet het schuim van de zee
- ze kan het niet laten -
de fragiele vleugels van het kind
traag, onverzettelijk pakt het meisje
met opgewonden blik
de veren beet die opwaaien in een lichte bries
diamanten dagdromen voeren haar naar de zon
die de bijenwas, de doodsangsten, de woede
bijna doen smelten…
Dat rijmt
gedicht
3.3 met 6 stemmen
8.926 Nu ontmantelt de winter zijn doden
vissen komen naar boven, vlak onder het ijs
liggen hun witte buiken gebogen
Schuchter worden zij aangeboden
als een afscheidsgeschenk
van de wijkende vorst
Waarom zij niet mee kunnen smelten
zodat hun verstarring doorbroken en
zij weer zwemmen konden, keihard wegzwemmen
vraagt het kind aan mijn hand: kunnen…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
Het afgrijzen van de godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Je zoresijzers zullen gloeien dan smelten.
Ik denk aan een grote vette roetzwarte tor die over je benen loopt.
De gil die je giechelend slaakt, ja ook jij Daniëlle.
Je bloesembokaal bulkt vol leven en je lijf laait een donkere jeugd.
Als een klaproos spring je open.
Je geurt naar de roes van papavergekte.…
Hoop doet leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
461 mocht de zoveelste versteende traan
in de winter
hard en koud aanvoelen
schitteren als een diamant
dat dan
't verdriet zal mogen smelten
zonnedagen in 't land van licht en leven
als de gouden vloed
van 't gedicht
dat schijnt als in de morgenstond
och zoete zekerheid , och helend alvermogen
sta ons bij
in 't angstgefluister…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…
Een fotootje van het autootje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 We hebben
alleen nog maar
een fotootje
van het autootje
nog in zwart-wit
Het was
een autootje
met pit
maar pet:de koeling
De zomerdag
deed ons smelten
de wind
niet meer dan bries
De rook
uit de uitlaat
van onze voorganger
stinkend vies
Plots begon
ons autootje
te roken
kon voor noch achteruit
Zelfs de slinger
kon 'm…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
Offerande
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
996 Je tranen tranen tranen
een waterval van overgave;
je gutsend offer
smelt de stenen
van mijn wrok.
Je bloedend bloeien
ontluikt herfstgeuren
van vast vertrouwen
dat niet wijken zal
voor snijdende kou;
en koesterend kalm
breek je de doornen
van mijn verweer.…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Vrij en sterk rollen
zinnen in de zon,
zacht van kleur smelten ze
in mijn verlangende mond.
In radeloze voetstappen
kunnen letters vluchten
om de angst te ontwijken.
Ik stap naast ze in de schaduw,
houd ze ver weg van het licht,
daar krommen woorden eigenhandig
in een verwarrende duisternis.…
Droom mijn droom .....
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
3.975 Leg jouw hoofd maar op het kussen
vlij je lichaam zachtjes neer
sluit je ogen voor het duister
toe, bemin mij nog een keer
Voel mijn warmte met jouw handen
raak mij vurig, woest en wild
samen smelten in verlangen
tot de honger wordt gestild
Kus gedachten naar de ochtend
houdt de mooie beelden vast
proef de eerste zonnestralen
wanneer…
Verboden vrucht...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
3.376 smaken
De verboden vrucht is zo zacht
Verleiding heeft de vrije hand
Je weet dat ik naar je smacht
Heerlijk vrijen in het zachte zand
We spreken elkaar in dromen
Voelen de dieptes van genot
Een lente die voor ons zal komen
De verboden vrucht is ons lot
In een hete kus vinden we elkaar terug
Een opwinding rilt door ons heen
Deze nacht smelten…
Een meisje onder een parasol
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.958 De druppels ontmoeten, en smelten tot één,
een siddering, een zucht, tenslotte .... ontspanning.…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 schoonheid
Langs de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet
Ach, hoe mooi klinkt
het lied van haar lach,
smelt…
chocola
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
932 je lichaam is van pure chocola
godin, je zult beslist geweldig smaken
maar ach, je smelt als ik je aan zal raken
figuurlijk leuk, maar letterlijk … nou ja
dus laat ik de contacten liever na
en sla ik somber aan het hongerstaken
de lange nachten zijn gevuld met waken
de liefde lijkt op anorexia
ik had je graag voorzichtig speels geknepen…
O Penélope
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.812 Ze heeft ogen om van te smelten
en zet mijn hartslag op stelten.
Lippen die als vleugels vlinderen
in het vlees van woorden zinderen.
De hals is ranker dan een giraf
draait mij ermee om in het graf.
Pronte borsten volmaakte natuur
heerlijk te boetseren in liefdesvuur.
Statige rug van bijzondere klasse
windt zich steil om wervelassen.…
PLEKJE
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
611 Het geheimzinnige gras krijgt macht en smelt
met de bomenkring, vol bulten en gaten,
samen tot een open hand, die gelaten
en zorgeloos zijn werk doet. Zonder geweld
houdt hij hagedissen gevangen en vertelt
hun van zeker bestaan in het verlaten
halmenland.…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Ieder uur van mijmering over je goedheid,
Zo vanzelfsprekend grondeloos,
Smelt ik weg in gebeden naar jou.
Zo laat ben ik gekomen
Naar de tederheid van je blik,
En van zo ver naar je uitgestrekte handen,
Stilletjes, doorheen ruimte en tijd.…
De zon en de vlinder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
676 kleuren van haar vleugels schitteren
De zon lacht naar de vlinder, de vlinder lacht naar de zon
De zon brandt van verlangen
De vlinder fladdert van geluk
De warmte tussen hen is voelbaar
De liefde tussen hen is zichtbaar
Een mooie vlinder fladdert in de blauwe lucht
Steeds dichter naar de warmte van de zon
Boven een park in Parijs smelten…
vandaag schrijf ik een grijs gedicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.006 het gelaat dat haar zo dierbaar
wil zij behouden
met handen en voeten
hart en buik
in eeuwige omstrengeling
desnoods samen sterven
begerig en vurig wil zij
zijn schamele botten omarmen
en toch weet ze
dat wit eenmaal ontmaagd
van vorm en kleur verandert
dat het daarna nog ijzig kan worden en
dan onder voeten en uit handen
smelt…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 Het alchemistisch goud smelt ik om in
zilveren, verlichtende krachten van dit universum.
Ik zal transformeren.
Het is mijn lot.
God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen veranderen
opdat zij...
ja, de wereld blijvend verandert!"
Ik doe niets liever dan dit.…
Crescendo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Ik voel me ijler dan de wind
stijg tot ongekende hoogten
smelt bergtoppen van ijs vrij
waar alle woorden stil vallen.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot zonnestralen ongehinderd
door mijn huid dringen
het hart raken in de kern.
Stijgen, stijgen, stijgen
tot de geest verdampt
het bloed zift, het leven zwelt
en ik louter licht word.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Ze had geen weet van de verhalen
die haar voeten deden smelten
en verlangde naar een wereld zoals
niemand die ooit zag;
uitgemolken en veerkrachtig
Het was geen f*cking zegen…