1045 resultaten.
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
Verbaasd
gedicht
3.0 met 23 stemmen
6.087 Wetende en toch steeds weer verbaasd
dat het vertrek van de trein die naast
je staat je stilstaand rijden doet.
Dat uit het fototoestel dat de vader
achterliet, hoe hard de grimas ook een lach
betracht, geen vogeltje vliegt.…
Het Oudejaar
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
662 Het oude jaar
Zijn tijd was daar gekomen
Een feit dat eeuwen bestond
Hij hield zich lekker slapende
Niet rekenend op de nieuweling
Die plotsklaps voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf…
Vertraging
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.580 Een meter voor het rode sein
komt het vertrek
waarin iedereen elkaar bekijkt
tot stilstand
Voorzichtig tikt de regen
vergrendeld blijven de deuren
vingers betrommelen een raamkozijn
voorzichtig tikt de regen nog
Langzaam begint het te dagen:
dit is geen kamer maar een doorgang tot
een eindpunt
dat op afstand blijft
een moeder haalt…
Ochtendbede
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
513 Een wezen
met jouw neus en borsten
daarmee menselijk blijkt
met een kern van eeuwigheid
ogen als oud licht,
Venus zeg je dat je heet
ik stel me voor als de smid
van een uitdijend heelal
met een vangnet van sterren
Het is genoeg dit sterven
in elkaars armen en de tijd
om een lichaam achter te laten
te worden als vertrekkend licht…
Dingen hebben hun geheim
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 Tussen de morgen en de avond
dwingt het rietland mij naar vurige oorden
daar geraak ik op bospleinen
waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken
kleurig bluswater zich schuilhoudt
daar wacht ik op de oordelen
die vonnissen met zich meeslepen
en als bliksemschichten inslaan
daarbij de vlammenzee verder mijn land opsturend
ik wenk het vocht…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
reïncarnatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nee, liever een prinses
het ene is gelijktijdigheid
het andere opeenvolgende tijd
maar als je even nadenkt
nu het herfst wordt en de vogels
zich opmaken om te vertrekken
van de ene naar de andere plaats
via kwantummechanische oriëntatie
weet je dat het deeltje
ver weg en het deeltje vroeger
geen verschil betekent
dus wie weet…
Ook ik word, eens een engel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 Hoe vervelend het ook is, vooruitzicht niet " aards"
meer te zijn, te vertrekken naar de volgende wereld,
is 1 ding zeker want hoe dan ook, word ik een engel,
jawel ik ook.…
kat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 hooghartig als een gigolo
langs benen strijkend
verleidt hij kopjes gevend
laatdunkend het voetvolk
zijn stokpaard rijdend
tot aandachtig kroelen
eens de schoot veroverd
nestelt baarden likkend
hij tevreden snorrend
zolang het hem bevalt
hautain vertrekkend weer
omdat het hem verveelt
de mens verwijtend kijkend
met donker felle ogen…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
Onwrikbaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Na het vertrek van de Romeinen
waren we weer eigen baas
in oorlog met elkaar
De adjudanten grepen de macht
eerst de randgebieden
daarna het middenland
Alleen achter de bergen blijven
de bewoners zich nog verzetten
verlangend naar een eigen koning
zoals ooit
zijn zwaard blonk
blinkt zijn zwaard
onwrikbaar geklemd
in de ogen van de…
NAGELSALON
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 In het vertrek vol weelde
laten dames hun handen
vooral de vingertoppen
kneden strelen insmeren
met welriekende zalven
vele geuren komen samen
tot één aangename smaak
die de zinnen licht verdooft
naar een wereld brengt
waar wensen en betaling
zonder zorgen feest vieren
in een pretpaleis
warme koffiedamp
dringt in begerige neuzen
wekt…
Ik droomde dat ik nog een kind was
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Zwijgend zaten we dicht bij elkaar,
bewegingsloos en kaarsrecht op onze stoelen,
het vertrouwde vertrek was dun verlicht,
ik kon hun warmte voelen.
Toen schrok ik wakker van iemand die riep,
zat weer in de jagende onrust van het heden,
verlangde sterk om terug te keren,
verder te dwalen in dat gekoesterde verleden…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Mind your step
jouw reiziger gaat vertrekken
maar jij komt liever ergens aan.
Watch out
voor het leven zonder liefde
een bodemloos bestaan.
Je zwaait hem uit misschien
In sluiers van verdriet
een gat in je hart.
En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.…
Morgen: onbewolkt, 20 graden, lekker weer!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 3 Kerstdagmiddag, 27 december 2023
Vertrek Amsterdam-Airport
Wateroverschot, al 6 weken regen
Aankomst Malaga, Zuid-Spanje
Waterschaarste, al 6 weken droogte
Het lijkt wel de omgekeerde wereld
Of dichter bij huis: een omgekeerd Europa
Het meest verrassende aan het weer is
het weer zelf en dat keer op keer op keer
En in toenemende…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu toe vermoedde
Niet de afstand die
wordt verlegd
maar de ruimte
die een gedachte wordt
geschonken om zich
te ontvouwen
Heel voorzichtig breekt
het licht door
de stromende regen
Straks vertrek…
Guur
snelsonnet
5.0 met 7 stemmen
548 Wie zich door macht en status laat verblinden
Weet die te vinden in de politiek.
Eerst volop lof, maar allengs meer kritiek,
En op den duur weet men je (t)huis te vinden.
Vraag Sigrid Kaag maar wat dat met je doet,
Want zuur en bitter komt vaak na het zoet.…
Terug op Ithaka
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
72 Vermomd als bedelaar
in opdracht van Athene
mijn wijze steun en toeverlaat
had ik dan ook niets te vrezen
bij Eumaios, de trouwe hoeder
ooit als koningszoon geboren
"O vertel mij, waar zijn wij nu
waar ben ik nu weer aangespoeld
dat paleis dat ik daar zie
is dat niet van koning Odysseus?"
Argos, die zijn stem hoorde
begon te kwispelen…
XXXIV
gedicht
4.7 met 53 stemmen
6.442 dit de landschappen verenigt in een wil: het mij wenken.
kende dan ik de myriaden ogen van hun gelatene?
op het bereik waarvan ik mij in verdichtsels hulde,
al voedsel verzamelend onder maar een voorwendsel:
weggaan, uit mijn as treden, uitruimen de urn.
of zo: vochten uit mijn slijm tredend, zwemen verspelend.
maar zo, dat dit mij lokte als een…
Afscheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
912 Dag Europese Bank, ik ga vertrekken
Je redt het nu wel verder zonder mij
Al is jouw gastheers' kas nog lang niet bij
En zal Trichet de Franse wel gaan spekken
Maar kom, ik zeg beleefd ('t zijn grote landen):
Ik laat je achter in vertrouwde handen
---------------------------------------------------------------------
Bij zijn afscheid van…
Gasthof
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.655 Bij 't vertrek, de volgende dag,
is men welgemoed na 't ontbijten
en het hartelijk, gastvrij ontvangen.
Er valt niets meer te verlangen
totdat de avond valt.…
En passant
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.131 Groente zaaien, een kind verwekken, en passant
de braam opbinden en vertrekken. In het voorbijgaan
Je uitrekken. Voor de spiegel je borsten betasten
op harde plekken. Herinneringen tot leven wekken,
zien hoe de buren gluren, doe maar denken.…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 oude sporen en stenen
en ik tel mijn stappen
aan de waterkant
behoedzaam
tussen het vertrek
van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt…
Jeugdliefde vijftiger jaren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.259 verliefd
op het mooiste meisje in de klas
ze trouwt met een boerenzoon
wat mij pijnlijk heeft verrast
Ze doet haar echtelijke plicht
steekt ‘t lijf in donkere kledij
wordt moeder, boent en schrobt
de hoeve ligt er welvarend bij
Men ziet de boer in ‘n sekshuis
volgens het dorp banaal gedrag
met zo’n flinke vrouw in huis
Ik vertrek…
Ben jij de tijger
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
821 verlengen schaduwen
om nachten minder
zwart te geven
en zichzelf langer
te verwennen
met het licht
dieren wisselen
van leven
en gaan rusten
uit het zicht
van opkomst
tot aan ondergang
ben jij de tijger
die al loerend
loopt te azen
op dat grijze ogenblik
wanneer de prooi
ontspannen is
omdat de nacht
op zachte vleugels
gaat vertrekken…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Het satijn golft op de klanken
van vroege lijsters en nachtegalen
we drinken van weelderige ranken
vergeten zorgen en daagse kwalen
de verslagen extase kantelt
de jongste herinnering binnen
een sluimering kalmeert het vertrek
het nu uitgespeelde spel wandelt
weg uit het verkreukelde linnen
beneden wacht nog een afdruiprek.…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 een grindpad slingert langs
het lang niet gemaaide gras
naar de saillante poorten
van het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis…
Hemels geboortebericht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.657 Met een stralend gezicht
vertrekken verwonderde herders.
Volg dan hun spoor van licht,
geef het aan iedereen door,
dit hemels geboortebericht.…