Alle inzendingen over vruchten

1348 resultaten.

Sorteren op:

Het Beloofde Land

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
omdat ik niet zelf de akker ontgon de wegen niet plaveide en fruit eet van bomen die ik niet heb geplant Wel in een getto woestenij of krottenstad geboren zijn is een feit, geen schuld: niemand hoeft mij te vermanen omdat ik hierheen ben gekomen over wegen die ik niet plaveide om op andermans akker te werken en mee te eten van de vruchten…
Zywa8 augustus 2020Lees meer >

Die winter schreef

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
ik zie bloemen aan je vingers bloeien maar voel je handen leeg koud je armen die mij deden groeien hoor je stem die winter schreef nog is de oogst gekleurd in samen binnenhalen vruchten zijn gekeurd op houdbaarheid en in ons hart voor noodgevallen weggezet in eeuwigheid een strenge kou kan alles openbreken maar geen vorst zal…
wil melker6 december 2007Lees meer >

In vroege maartse dagen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 823
weer bloesem jij in vroege maartse dagen jouw wit en roze hopen zomers vrucht te dragen nog zijn de nachten koud als maan en sterren warmte vragen vernevelen en rook zijn jouw behoud zij zullen ochtendvorst vertragen bloei schoonheid op het land als ook de bijen vliegen is het intens de lente weer genieten voel ik jouw oogst al in mijn…

Wolken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Nooit zag ik zo veel wolkenluchten maan en zon werden vriend aan huis ieder raam geeft andere vruchten de hemel vergroot mijn thuis De rivier stemt tot nadenken de stroom van het leven is dicht bij het raam bedient mij op mijn wenken de keus van het raam is vrij Dit huis is als een kathedraal mijn oorsprong draag ik mee bezinning, ontmoeting…
Elly Mans3 december 2016Lees meer >

STILTE (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
stilte daar waar het ooit begon afgebakend door natuurgeluiden daar waar je als ongeboren vrucht ooit zwom doorbroken door je eerste geboortekreet te uiten stilte het is voorgoed passé want elk mens weet dat het zo zal zijn die oerstilte maak je nooit weer mee ze zal ons nooit weer als toen behagen en heel diep in onze ziel doet…

Bomen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Bomen dragen vruchten ze zuiveren de lucht, een boom zorgt voor de luwte waarin ik zo graag vlucht.…

je fonkelt in het glas

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.382
het glas door zon gerijpt in warme handen je komt later pas heel sterk bij me binnen ik zag je als een lentebloem we groeiden samen op doorliepen liefdevol de lange warme dagen tot aan het oogstseizoen ik plukte niet je gaf me alle kleuren we mochten samen geuren in het bestuiven van elkaar er fonkelt liefde in het glas als vrucht…
wil melker16 oktober 2004Lees meer >

fladderen vlinders nog een laatste dans

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
in de zoele wind van zomers laatste kans rijpen de vruchten fladderen vlinders nog een laatste dans groen reikt langzaamaan naar geel, de bellefleuren kleuren naar oranje-rood deze herfst kent geen dood zij is een verder gaan in het cyclische bestaan dat de rust van winter eist de dagen korten en de ochtend grijst in lange spinnendraden…
wil melker6 september 2005Lees meer >

O vruchten-lege schaal

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.016
o Vruchten-lege schaal, o flanken rijk aan reuken die heel de zomer draagt maar niet verzaden zult: nóg komt een kopp'ge bij uw nodende ijlte beuken met hoornen hoofd en dom geduld. Ik ben 't gekorven hout waaraan geen trossen hangen, tot lucht verijld het hars dat uit de wonden droop.…

Naast elkaar

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.323
het zand het witte schuim dat kraagt al jaren de bleke schelpen op het strand toch proeft zij keer op keer zijn diepe sporen van weleer aan de zoute waterkant zijn uitgeraasde stormen waren teveel voor een rechterhand zijn witte haren dragen jaren van noest werken op haar land wel spoelt zij keer op keer de bleke resten van haar vruchten…
Verdano19 juli 2003Lees meer >

stille baby

netgedicht
3.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.774
roerloos zij lijkt bevroren ademt in blaast zacht uit doelloos als nooit tevoren heeft het min of meer verbruid spoorloos haar vertrouwen vraagt zich af in zwijgen gehuld stuurloos in haar rouwen voelt een straf maar kent geen schuld zielloos is de vrucht die zij meedraagt in haar schoot weerloos als zij vlucht en…

Als levens franje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 426
zelfs aan de hellepoort wenkten je handen liet je lach de zonde door als levensfranje jij wees het grijs de weg die met knallen was belegd en waar jouwers nog misnoegen grauwden hen was hemel beloofd maar zelfs onder de regenboog konden zij geen zon en warmte vinden versteende hagel vernielde vruchten zij grepen weer mis…
wil melker5 januari 2022Lees meer >

Een stille ademhaling

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
Een stille ademhaling, een in en uit, een geven, nemen,vrucht'loos zoeken muziek en kleuren, daden, boeken en weten dat er niets het heimwee echt geneest... Wie zei er weer: het leven is een feest? nu ja, soms wel, soms niet, maar steeds die stille adem dat in en uit, tot alles eens voorgoed hier is geweest.…
Adeleyd15 november 2005Lees meer >

De voortplanting

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.706
Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht. Doet zo de rijke niet die veld aan akker schakelt en 't grote goed met goed groot graan Bezaait, en rijst en goede bomen plant? Zaad is het kostelijk bezit des mans. Veel zaad bezitten is veel zonen hebben. Zaaien en oogsten is in Tao één.…

Hun dodelijke trommen

netgedicht
4.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 695
wij gingen rood omhoog uit groen dat lucht geworteld aan de natte beademing lag het donkere gat dat krioelde vol bewegen onder een uitspansel dat alle energie gaf aan dit leven wij bloeiden niet maakten geen vrucht maar kleurden de hemel waaronder de schepping door de mens was gevlucht hun vurige vraatzucht was de dood…
wil melker22 januari 2021Lees meer >

de verwachting

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
mijn raam verschuilt zich achter zachte groene tinten van bossen en bomen ik voel al wat gaat komen van najaarskleuren droom ik van nevelgeuren die allengs verkondigen dat de zomer verouderd raakt ik pluk de laatste vruchten eer de natuur het zichtbaar groeien staakt zo drijven mijn gedachten naar het veld van verwachten…

Tertiair de krijs

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.129
Primair versmolten tot één Terwijl het leven lacht In een nacht van woede Waarin de vrucht groeit en Dit proces zich voortzet Ook overdag wordt de Ronding boller en de Bolling ronder, terwijl De eenheid van denken zich Ontwikkelt tot doen.…

Ik heb de stilte lief

netgedicht
3.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.672
als ik mijn adem ingetogen verdeel heb ik de stilte lief, zo lief doch ben aan tijd gebonden waar voortschrijdende wijzers, onophoudelijk, verleden verwachtingen verwonden en zie in jonge maagden dat ik steeds vaker oudere vruchten teel in afwachting van de nacht die onherroepelijk op mij wacht toch rust ik in mijn avond,…

oesterzwam

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
op de bast van de beuk groeit de vrucht van de vlok een web van schimmeldraden ik zie een tros van schelpen met een ingerolde rand van blauwgrijs tot grijsgeel ze rusten op een witte steel op een viltig behaarde voet gele lamellen dragen lila sporen als het vlies scheurt glippen ze weg wind draagt hen naar een toevallige plek naar…
Wim Veen22 januari 2006Lees meer >

Horror en de schoonheid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
De dode boom werpt zijn vruchten af en hij lokt kleine meisjes om hun darmen te spoelen in zijn ongenadige bijzijn, opdat zijn wortels zouden struiken in weeë grond. Ze kokhalzen de ondode afscheidingen naar de wereld van zaadjes en nieuwe kiemen. Het meisje was allang afgestorven, maar ze baarde een vers nageboorte.…

Het lijkt wel herfst

netgedicht
3.5 met 25 stemmen aantal keer bekeken 884
het blad zich groen voorgedaan vasthoudend aan de primitieve ijkpunten van de ooit gewaardeerde woordenstam en nu oorspronkelijke kleuren nog even mogen warmen voordat ze zich losmaken van hun vertakking komt opgekropte gramschap ineens tot volle uitbarsting verrot is het blad dat langs de stam naar beneden scheldt uitgedragen vruchten…

Men verdraagt zich maar moeizaam

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 8.392
Het scherp gestoken zolderraam, als gat onovertroffen, en het dagelijks bewegen; men zal er maar tussen vermorzeld - verontschuldigingen als wormen door de dag, die daardoor vrucht zal dragen, zich zal slagen.…
Mark Boog19 oktober 2021Lees meer >

tot in de allerlaatste nacht

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.193
mijn grijzend haar waai ik tot jou bladgouddruppels van nachtgroene blikken het is de lente die de morgen uitlaat - als Noachs duif in vertes nevelige vermoedens zonneweefsels tekent op schedels van belofte en tere knoppen drijft uit twijgen met dewelke wij de wereld omarmen tot de morgen valt laadt hij de vruchten…
sunset19 november 2007Lees meer >

Doek

gedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.367
Verboden en/of afgedreven vruchten? Alles, ik zeg het nog 's alles wat men zegt is afval, zinkend nog, verdwijnend in het kielzog van een kwijnend leven: en steeds opnieuw verlengd gegeven, nooit genoeg verstopt en makk'lijk weer te vinden; nimmer weg te snijden, ook niet af te binden.…
Tom Lanoye12 februari 2025Lees meer >

de avond

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.440
de ochtendlucht was water op rode bessen de avondzon een kers op brandewijn ik hoor dwarsfluiten in mijn minnekozen ergens moet een lied ophanden zijn gewiegde vruchten in een strelende stilte in late slaapwandelende geluiden ik doe moeite om ze vast te houden verzen komen aanstromen in pianospelen maar ik ben bang voor schuimende nachten…
klaes4 april 2008Lees meer >

O BLIK VOL DOOD EN STERREN

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.332
Mijn mond vol wondre smaken die géne vrucht verzaadt. Niemand, o hunkrend waken, die langs mijn venster gaat... Wij zullen nimmer wezen dan Godes angst'ge wezen. - God, laat ons waan en schijn dat we Uwe wezen zijn.…

Hemelbed

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.265
dromen en de andere mijn vlucht Soms wist ik niet in diepe slaap hoe hoog ik was gekomen en of ik met de vogels vloog of stil hing in de lucht De bomen klommen hoger en ik klauterde bewogen met ze mee zo naar de hemel die ik zo lang had verzucht Ik plukte hemelrozen en gezeefde regenbogen en van hoge oude bomen nog hun allerlaatste vrucht…
jan haak29 augustus 2008Lees meer >

Schraal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
De zomer is rijp klaar om te oogsten vruchten hangen zwaar aan de knoestige tak het zonlicht komt later gefilterd naar binnen en buiten geurt de lelie onder 't warme rieten dak mijn hart wordt onrustig alsof je zult komen brood en wijn, de tafel gedekt maar je stap zal niet klinken achterom tussen de rozen je glas voor vanavond maar…
annabel30 augustus 2008Lees meer >

Exit

netgedicht
3.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Als mijn oogbal een appel was en jouw vagina een klokhuis Welke pit spoort er dan niet jij gaf mij de verboden vrucht Even was het de tuin van Eden een hap veranderde het in de hel De Golden Delicious gegroeid sloeg het uurwerk kapot en stopte de tijd Even lag ik eenzaam in een kistje wel gestickerd maar niet geprijsd Belandde tussen…

Florale guerilla

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
vrije vechters van voorheen door handen in cultuur gebracht schutten nog verweekt hun vrucht doch kruid schiet op uit gaten en kieren groent gelaten tussen steen in vervuilde lucht met ondergrondse levenskracht zo gaan er de geruchten spaart zich zaad voor later als het land van schraalheid kwijnt waar getild gewas verdwijnt in doorgekweekte…
Ludy Bührs11 oktober 2008Lees meer >