869 resultaten.
Zonder ramen de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 te zijn -
Tot opeens een vrouw met hoofddoek
Verschijnt achter de tralies van een
Van die luiken - ze probeert naar buiten
Te kijken maar het enige wat ze ziet
Is een gewapende soldaat die zodra hij
Haar ziet onder het uitstoten van
Een rauwe schreeuw zijn wapen op haar
Richt - op dat moment beginnen de tegels
Van het perron te wijken…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Je loopt verder,maar kijkt toch weer om
naar zo'n boze onverschilligheid,
het vergaan van een soort heiligdom
dat moest wijken voor een nieuwe tijd.…
De derde keer.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
913 Ik moest eerst even mijn voorraam wassen,
de spreeuwen hebben zich al een paar dagen
luidruchtig boven de wijk verzameld.
Soms achtervolgden ze elkaar
in een niet te voorspellen luchtballet,
dan weer leek een boom te ontploffen
als de hele kolonie tegelijk opsteeg.
Ze hadden ondertussen
wel alles ondergescheten.…
Herinnering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.125 Ze maakt zo moe: die dode, dode pijn,
Die àl maar klaagt hierbinnen, nacht en dag;
Die niet wil zwijgen voor uw liefste lach
Die niet wil wijken voor uw bij-me-zijn....
O, rèd me lief, en dood dat spook-van-leed:
Ik kàn niet leven, als ik niet vergeet!…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 Nu groeit het grijs heel hard en alle kleuren wijken
want niets kan hier gezien zijn zonder licht.
De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Alles gefilmd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.363 Kan deze nieuwe wijk een nest tegen de wereld.
Hij zwemt zijn grenzeloze ogen in en uit.
Op een ochtend als de wereld overloopt,
dat hij dan de ramen openzet, hij neemt zijn buks
en schiet alle bloemen bij de buren alle dood.
De mensen praten, wijzen, lopen door elkaar.
Alles gefilmd door de media.…
Het is niet goed.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.028 Want zij, wie de kracht tot hoger ontbreekt,
die baggren ontzenuwd in modder en slijk,
vergeven ze u niet, de verhevene wijk:
en wee! - het zijn er velen.…
De doden zwijgen niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 Door dralend stof van getroffen
wijken, staren holle kinderogen.
De strijd trekt helder aan ons
oog voorbij, desgewenst in slow
motion of uitzending gemist, maar
de beelden raken ons steeds minder.
Artsen klagen dat de hulp faalt
wegens groot gebrek aan middelen.…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens zal wijken.
Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar.
Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar,
seconden lang tikken door de een na de ander.…
Portretten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
736 een grijs verleden
overdenk als ik toen wat
en zij toen misschien dit
als alles zo was gelopen nadat
dan zou ik waar ik nu zit
heel anders naar de foto’s kijken
zouden ze heel anders lijken
zouden ze totaal iets anders hebben samengevat
en altijd blijft dat verlangen
om er mooiere verhalen aan te hangen
maar oude verhalen gaan nooit wijken…
Spoorstraat, Gouda
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Op een foto uit 1905 staat ze naar mij te kijken,
de armen vermoeid langs haar brede heupen,
de rest van de poseurs weet van geen wijken,
maar zij is op weg naar haar werkkeuken
ergens in de bedrijvige binnenstad.…
AFWACHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 De gebeden kunnen schijnbaar vervagen,
blijven bij God en Diens engel prijken
als damp, die steeds bestaat, nooit zal wijken
tijdens het aardse loven of klagen.
Woorden, bewaard in Hemelse gewesten,
zullen wellicht na lange tijd neerdalen,
gelijk blije vogels naar hun nesten.
Wat kan men biddend brengen en halen?…
Dag schat
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
499 Soms bid ik dat ik niet van verdriet bezwijk
Maar ik beloof dat ik nooit voor doorleven wijk.
S ’middags wil ik wel eens dwalen in gedachten
Geniet ik ook van de huidige tuin prachten.
De prachtige golven in het huiverige lover
Dan verbeeld ik dat jij mede zorg draagt voor dat getover.…
Bananas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Och Frans, ik wil de sfeer daar niet verzieken
Maar als jouw Deal niet Green wordt onderhand
Dan bungelt de BV van
Rutteland
Nog lang tussen bananenrepublieken
De dijkgraaf graaft geen dijk doch hij bewaakt
De zilte kwel en hoge waterstanden
Hij doet bouwarchitecten watertanden
Een eiland wordt - wie weet -
tot wijk gemaakt
Een…
Ontdekking (na veel tellen)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 Net als jij zoek ik
de verschillen om te begrijpen
wat er anders is
geweest in de baarmoeder
in de wijk waar we opgroeiden
en bij de mensen die daar leefden
En ik weet het niet
We lijken op elkaar, zus of zo
rolden we een zandheuvel af
floten op een rietje of eikeldop
ontdekten na veel tellen de nul
leerden schrijven met brood
en…
Hoogpolig stiltekleed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 barstensvol
wetenschap
over tal van
communicatie
mogelijkheden en
het aanverwante
sociale gebeuren
een afscheid
met een zwaai
gaf eerder een
eigen draai aan
alles wat er
besproken was
zo dat niemand
meer iets vervelends
op de lever had of
nog ergens mee zat
de geëigende
aandacht cirkels
hadden zo hun
speciale structuur
voor stad en wijk…
WONINGWENS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Na hetgeen de helden mochten bereiken
staat keukenkunst van bediende Joost pal
bij behouden thuiskomst, die diepe val
en moeizame klim voor smullen doet wijken.…
Mortis initium
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
255 -
merkt men dat het meer is
dan wachten, nimmer weerkerend wijken,
alles woelt om verandering hier.…
"Redelijk midden"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
364 wijk niet voor de sfinks
draai het roer, keer de koers
niet recht door zee maar
naar bakboord - redelijk links!…
Onbegonnen werk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
308 De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.
Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.…
Onbegonnen werk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
161 De einder kan ik niet bereiken,
die blijft maar van mij wijken,
hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet
uit, d'einder blijft in’t verschiet.
Achter d’verre horizon ligt de schat,
waar ‘k al lang m’n oog op had,
die verloren, zo zeer begeerde
schat, die 'k al zo lang ontbeerde.…
Treitervlog
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
1.048 De media beleven zware tijden
Waar poten worden onderuit gezaagd
Door vloggers die brutaal en ongevraagd
Hun beelden via internet verspreiden
Die maakten zo van Poelenburg een hel
Ten bate van een nieuw verdienmodel…
Op de mat
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
824 Ik zag Anish en Magnus in de Blitz
Fenomenaal, de snelheid van het spel
Neuronen en synapsen in duel
Een knock-out die beslist werd in een flits
Al scoort het slecht tussen de volksvermaken
Het blijft een zinderende sport, dat schaken…
Kosmopoliet
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
408 Mijn koeterwaals is niet meer
wat het was
maar her en der klinkt weer
potjeslatijn
van olla vogala tierelantijn
zij nemen 't voortouw
en geven vol gas
Ik zoek mijn heil nu maar
in composieten
een elfenbank in 't duizendschoonoordbos
sla met wilde gebaren erop los
als roestvrij stalagmiet bij stalactieten
waar ik mij parelmoerkleurig…
helaas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.087 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
helaas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
910 Alziende leven in een stad die blind
Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk
Een slapend kind; slenteren door het grint
En zand van een in aanbouw zijnde wijk
Of door het centrum, samen met een vrind,
Half dromend uitrusten langs de dijk
En luisteren naar vogels, water, wind:
Dat alles schuift langzaam buiten bereik
En wij geraken enzaam…
De Moeder Het meisje
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
4.740 Aan vroeger denkend en aan honingdauw
die naast me zat, haar mond indigoblauw:
ze wou geen meter van mijn snoepzak wijken.
Een vrouwenstem klinkt schel. O, moeder-
overste, vloek ik, nog steeds in pinguïnkleren.
Ze kijkt alsof ik ziektes kom verspreiden.
Hoe is 't, jij dichtersneus vol klaproospoeder.…
Als je denkt: "ik ben verslagen".
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
11.423 Niet de Goliats en de rijken
tellen in de kamp voor zes,
maar de fermen, die niet wijken
hebben vroeg of laat succes.…
Herfststorm
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
851 Het is merkbaar herfstig
En windkracht 12 komt aangestoven
Om de bijna kale bomen
Van hun laatste bladeren te beroven
Zwiepende takken
Gaan wild door het lint
Hun woest slaande bewegingen
Als een ode aan de wind
Dwarrelende bladeren moeten wijken
Zwevend in hun vlucht
Als snelle hoogvliegers
Bestrijken zij de grauwe dichte lucht
Geen…
Doorsnee woning
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
5.612 Het moest simpel zwichten voor wijken voor goed,
onroerend te weten. Dat dit mij nauwelijks deerde
wordt zichtbaar als je achter `t puin gekomen bent.…