1174 resultaten.
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 Een flitsende snavel, missie voltooid
straks worden veren gladgestreken
zwijgend: een prater wordt hij nooit.…
Belofte
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.450 zwaluwen
langs flanken van de wind
die halmen wiegt
tot zij hun voortbestaan
op aarde baren
en de zon zal blozen
tot het maanlicht
gouden meren drenkt
waar zwarte zwanen
twijgen nestelen
en vol vertrouwen
toekomst broeden
morgen
zal ik nieuwe woorden
zinvol binden
vandaag zullen
mijn ogen
handen
mond
de oude woorden
zwijgende…
leeg gewaaid landschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
687 kaalgeplukt, de bomen, mijn ogen
het stoten in mijn buik, de bloesems
en het kijken waar ik lig, waar
niemand mij mag horen
met ontelbare wonden bijt en
beeft de stilte, in mijn hart het wenen,
de vergankelijkheid van grote gebaren
wat voor zin hebben gebarsten vingers
wanneer ik reeds alles heb verloren
in het kielzog van je zwijgende…
Brain Wave
netgedicht
4.0 met 44 stemmen
830 als een struisvogel, bedreigd
zie ik alles beter, mooier
zinspelende vlinders maken zich meester
van een onontgonnen gebied
betoverd blijf ik zwijgend naar je kijken
in strijd tussen schaamte en verlangen
liefde van mijn leven
ik wil niet kwijtraken wat we niet mogen vinden
de onzichtbare brug
twee mensen, uniek verbonden
wij zijn elkaar…
Eenzaam
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
883 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Eenzaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.482 Stil, alleen en verlaten
kijkt hij om zich heen
een ongebruikt toetsenbord
een zwijgend scherm
gedachten, roerloos, emoties
gesloten ogen
haar proberen tot leven te wekken
haar glimlach
haar ogen
haar mond
denkend aan beladen plekken van vroeger
met jou
als symbool van je wispelturigheid
pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
De stem
hartenkreet
2.3 met 27 stemmen
3.174 Zwijgende gedachten slapen in de herinnering
aan de ogen die me vaak vertelden
wat ik nog moest leren
toen ik mezelf zocht
en hij wilde zeggen
wat de tijd niet verandert.
Zijn gezicht was het verhaal
dat ik kende maar dat ik koppig
zelf wilde schrijven.…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.…
Vleugelloze dans
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
669 ( Wanneer de hemel buigt en de aarde schreit )
Een ontrollende traan spat uiteen
in een eeuwige glinstering
van zwijgende woorden
Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon
in een vleugelloze dans
en spreekt nimmer meer
over het verschepen van
zijn verloren geliefde
* * *
De aarde is als
een ontheiligd altaar
dat…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het…
Winterdag
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.204 Wij gingen zwijgend naast elkaar,
Een troosteloze toekomst in.…
INTERMEZZO
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Zware lucht
van zwijgende woorden
benevelt ieder
tot een roes verzonken.
Anderen spelen nu het spel
Dromen dringen zich op
Een baby slaapt
Een hond die snurkt
Een kind die zuigt
de tijd uit een rietje.
En groeit van verlangen
naar buiten.
Wachtkamer.…
Ogenblik (Breitner 1895)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
492 over de keien
het carillon geeft de beurshandelaren
taal noch teken
vastgelopen voetstappen
op het plein
stakende stemmen
overvleugeld door het bronzen
bevroren klokgelui
kinderen rennend gestold
in woordeloze beweging
ongehoorde straatventers
prijzen schreeuwend
hun koopwaar aan
ze overstemmen de radeloze
ratel die zwijgend…
Woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Woorden kunnen zwijgend zijn
maar soms ook beladen.
Woorden schieten soms te kort
om het leed te verzachten
maar plots gebeurde iets
waarop de hele natie wachtte..
Woorden die meer zeiden dan
wat ieder voelde die verwezen
naar de inhoud wat u met die
woorden bedoelde..
Woorden vol emotie en verdriet
meer is er voorlopig niet.…
Gebroken wijzer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 midden op de dag -
in springlevend licht
kwam de dood even langs
ze nam enkele maten
knipoogde naar het duister
van het diepe water en
vertrok zonder opgemerkt te zijn
nog even werden er vanuit het oosten
verse dagen aangedragen
de tijd lekte gestaag van de wijzers
in de eeuwigheid rijdt geen ijlbode
de grote indicator ligt nu zwijgend…
de zevende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 aanstromende trap
licht een man uit het gat
van het perron
het zonnig carillon dringt
door de ijzeren kap
van het station
reizigers wachten naast hun
bagage gedachten weggestopt
in een plastic tas
hijskranen hebben het werk
afgebouwd de hele dag is
aan god toevertrouwd
het licht blijft eerbiedig staan
als een nette jas zwijgend…
het nieuwe jaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
675 keer dood
terwijl we vierend
op het plein staan
of vuurpijlen afsteken
in een vergeten Achterhoek
weten we dat we zelf al
vergeten zijn en eigenlijk
zelf ook een vuurpijl
en dan maar hopen op 'oh' en 'ah'
mischien is er
ook wel echt iemand
die iets roept over ons
meest natuurlijke
toestand eigenlijk
van de zeehond die
zwijgend…
Niet over praten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 gekend
geweten wie je was
de moeder, de vrouw
het bevochten verleden
altijd weer suste het heden
met één vinger op gesloten lippen
ssst
waar ik speurde tussen de regels
van ongelezen bladzijden
op afstand bleef je in mijn zoektocht
maar soms was het
alsof ik iets van een fragment vond
in de spelonken van uitgevlakte dagen
die je zwijgend…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 En recht lopen paden naar de horizon
Die het veld verdelen in vieren
Terzijde de namen in strak gelid
Zwijgend en toch veelzeggend
Wijzend naar het eind van het pad
Waar straks ook ons kleurige bogen sieren.…
Ik vertel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
749 Papa
Ik wil zo graag met je praten
Maar je bent er niet
Over de kleine dingen des levens
Leuke anekdotes
Over jouw kleindochter,
Jouw lieve deugniet
Over hoezeer we je missen
Hoe je in alles bij ons bent
Over ons verdriet
Over de schone dingen
Je zou al glimlachend knikken
En zwijgend genieten
Ik weet dat je ons op de een of andere…
In m'n ééntje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
712 Ik stond daar in het licht der spot
En voelde de spot op me stralen
Eenzaam overgelaten aan ’t lot
Kon ik nog amper ademhalen
Zwijgend en de mond vol tanden
Bezag ik die grote zaal vol stoelen
Aan iedere kant die lege wanden
Begon mij zeer eenzaam te voelen
Daar in ’t felle licht open en bloot
Stond ik met een kleur als een tomaat
En ik…
Wandeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
647 eenzaamheid verstaat
als je mij toelaat, in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder de bloesem van de vlierstruik
we ruiken de adem van zomerse wind
zuurstof in de lucht van groot verlangen
zonder verstandelijke conflicten
of kleerscheuren van liefde
ook de laatste woorden vallen
op de zachte zwijgende…
dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 is ijdel, ijdel
in begrip maar ook
in het laten lijden, de
dood is als klevend rijp
in een vroege lente of als
de herfst die verlaten
de stilte verkend in de
weemoed van elk wezen
dood zijn is roerloos
trachten te blijven liggen, zelfs
wanneer het licht zich placht
te voortplanten door ogen
die zich eeuwig hebben gesloten
dood, zwijgend…
Enkeltje Verleden Tijd
netgedicht
4.2 met 47 stemmen
7.241 Ik droom weg, droom van het verleden,
zit ik zwijgend in gedachten verzonken.…
het vrije woord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
633 Zeus
godinnen van de wetenschap en kunsten
niet voor hetzelfde ideaal als ik
Bent u dan ook niet evenzeer van mening
vindt u ook niet dat er te weinig zijn
te weinig zijn die verder willen kijken
die verder willen kijken dan hun neus
verder dan hun neus
en aangezicht
hun neus en aangezicht en mond vol tanden
hun mond vol tanden zwijgend…
Winterstilte
poëzie
3.9 met 36 stemmen
9.343 De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
Noorderlicht
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.741 in koeterwaals spreekt ze roerend
zonder poespas of dure woorden
lieert ze klanken uit het noorden
mij naar it marrenlân vervoerend
vlak aan het water droom ik haar
bij ’t paviljoen, naast pottenstrand
waar de zon het startersland verbrandt
en ik zwijgend naar haar schaduw staar
dichten dansen mij lokkend naderbij
talen mij in tomeloos…
Melaatse platanen
netgedicht
2.5 met 24 stemmen
14.123 Kaal en in een strak gelid
langs eeuwenoude oprijlanen
in uniformen fijn van snit
staan ze melaats, oude platanen
De torenschaduw bedekt hun naakt
gebroken takken, ongespalkt
de vrieskou heeft hun hart geraakt
met rijp de kruinen witgekalkt
Een zwijgende stoet van trieste bomen
staat roerloos onder het klokgeluid
het goddelijk spel, niet…
Libellenvleugels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.322 Als een geniaal gesponnen cocon
die een ongeboren vlinder bergt
Doordringend in de diepste kloof
gelijk de sterkste bundel licht
geven je woorden mij geloof
Teer trillend als libellenvleugels
zwijgend aandacht vragend
Vasthechtend als een zoete stroop
lokkend om geproefd te worden
geven je woorden hoop
Als polijstend balsem
dat zacht…