7557 resultaten.
Gebarentaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Zij zijn de tong die
taal uit, en spreken in alle
landen.
Met mijn handen benadruk ik
onvermoed wat in mijn binnenste
onstuimig broedt. Zij die de slip
op de tong doen stranden, vinden
troost in de taal die gebaart met de
handen
Met de handen spreekt men de
waarheid door de tong taal nimmer
aan woorden gewend.…
Vaarwel
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.424 Naast u is rust genoeg voor hen, zelfs avontuur;
want beter dan wie ook weet ik dat vreemde landen
niets anders voor ons zijn dan de oude, blinde muur
Dus zeg ik u tot ziens, oprecht, daar zal ik keren.
Bewaar dit huis terwijl ik elders zwerven moet
Waarom, ik weet het niet.…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 ik heb in een zon gekeken
zag schaduwen en handen bewegen
in een feilloze regie van de geest
sloot langzaam mijn ogen
zij maskeerden hun woorden
met steriel latijn en vitaal gaas
zij roesden mijn emoties
naar een vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd…
Grauwheid van het bestaan.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
954 tijd
al lijkt hun eigen tijdsbegrip
door de oorlogsellende voorgoed verdwenen
het gevoel en 't denken is
enigszins beschadigd door
bominslagen en 't gehuil van kogels
de straalvliegtuigen in de lucht
als bommen werpende vogels
nu zijn ze hier aangekomen
ontsnapt aan de hel van geweld
al waren misschien de meesten
liever niet hun land…
Poolruiter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Buiten kraakt het witte land,
de stilte in galop,
naderend in ademloos koude
vlagen springt hij midden
in de kamer.…
Sneeuwbui
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.907 Het nieuwe jaar begint met zachte vlokken
die zachtjes dalen en onwillig landen.
Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa.…
Panfluit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 Liefde uit het verloren land, zeg je
en ik zie een bloemenveld in mijn gedachten:
Van vroeger toen de bloemen vrienden waren
omdat de man met de panfluit langs kwam
met een grote pan soep bij ons op de stoep
en we dachten niet dat het stoffelijke
onderdanig was aan het geestelijke
we deden de dingen in gewoonte
van doen en daden zonder denken…
ZO VORST, ZO VOLK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.294 Dan het is ook wel gezien
Heden en in oude tiên,
Dat een enig hoofd geveld
't Ganse land in ruste stelt.…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 halfvol
Als het roodborstje zingt
Als de dagpauwoog de tuin bezoekt
Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je komt ons land…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 ik ging mee met
de galmen van kerkklokken
zag hoe vogels op het land
van de hoge tonen schrokken
zij kenden het onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden…
Rondzendbrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 is drie vliegen in een klap dit keer
Het is Bevrijdingsdag en Hemelvaart
Het kind achter de kassa weet het niet
Zij zingt enkel een oppervlakkig lied
Waarin de prins rijdt op zijn witte paard
Ik hoop dat zij van oorlog blijft verschoond
En wens haar veel besef en inzicht toe
Ik voel me oud, neurie mijn eigen wijs
Had ze ooit in een land…
Staatsmaffia
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
538 Nederland is een land
Waar bestuurders van naam en faam
Nooit diep mogen vallen
Ze worden beschermd door hun vazallen
En treffen zelden blaam
Lieden zónder naam en faam
Mogen van de overheid
Geen kopje koffie aanvaarden
Want dat is in strijd
Met normen en waarden
Zo knevelt de top haar werkers
Stampt eigen zakken lustig aan
Declareren…
Waar gaat het heen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Wij zeggen wel eens “Waar gaat het heen”
Als we de berichten lezen in de krant
Geweld, moord en doodslag in ons land
Oorlog, terreur en aanslagen om ons heen.
Aardbevingen, rampen, veel leed te verduren
Waar gaat het heen met het heelal?
Is het de eindtijd die eens komen zal?
Hoelang zal dit nog kunnen voortduren?…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 handen voel
het woelen van die zachte korreltjes
in de nerven van mijn palm, dan weet ik
dat mijn leven het hart van dit bestaan voedt
in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan
zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf
laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben
nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning
zonder land…
Voorlopig
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.519 Hij ziet het land.
Hij buigt het hoofd.
Het onweert in de verte.
-------------------------------------------
uit: 'De rotonde', roman in verzen, 2016.…
Watertaxi
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.632 Liever foto's van betonkolossen aan land
Dan een heerlijke dag vol liefdesspel.…
Aan een, die mij ‘vriend’ noemde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
952 Mijn Lied: overdroef van herinneringen
Vinde uw stem eens blijder volte in de kracht,
Die ons hart drijft naar eigen Stad en Land.…
Een mantel van Liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
948 in donkere eeuwen, ooit
het ongekerstend land.
de schamele oogst
ternauwernood een schutse
tegen honger en kou.
een zonnewende draait
naar Wodan en Wulder als
de landman omheen
hoogslaande vuren danst.
hij smeekt om
goedgemutste winterdagen.
uit het warme zuiden de mare:
Martinus, de nobele heilige,
van soldaat naar pontificaal.…
Gruwzaam
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
505 hen
gillen zien
toch... zij
tonen zich
doodsbang voor
de akelig
aankomende dood
ja roepen
zij kort
tijdsbestek teveel
varkens ik
moet goed
beleg verdienen
op mijn
brood
het hulpeloze
diertje ligt
gekweld op
de bebloede
grond wordt
meedogeloos meegetrokken
aan zijn
inmiddels gewonde
oren
ambassade Belgie
een prachtig
land…
Iets settelde
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 voorbij,
alleen de stem uit 't boek dat 'k las
mijn eigen stem en foto's
van bollenvelden hier vlakbij
ik apte ze naar hem en toen ik
iets terug,
toen aarde 't wad in mij,
'k leek vastgeklonken,
museumschuur, waar bedstee
kooktoestel en klompen,
de laarzen tot de taille,
de netten in een mand
hoe hou ik van deze plek en grond,
dit land…
vormen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 over de oude bus
uit een vorig mistig leven
in een door mij nog niet ontwarde lus
zij keuvelt in die tijd
met de stuurman voorin,
de lijndienst is later opgeheven
nu is ze in beitelen bedreven
iets in haar beroert haar handen
met ijzer brengt zij het doodse tot leven
schept ruimte voor een ziel die langzaam
uit het universum mag landen…
eland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 groot en machtig als een paard
komend uit zomers waterrijk moeras
waar zij bomen en struiken aten
trekken als koude tijden dagen
donder en bliksem het bevroren land
op hun hoeven de jagers vluchtend
op het noordelijkst van de aarde
vinden jaarlijks zij hun schuil
bij die altijd wit bebaarde claus
voor wie in vliegensvlugge vaart
zij de…
Kolibrie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
676 Hij kan ook stil in de lucht hangen,
en dan landen op zijn tere pootjes.
Ze hebben een dieet van suiker,
uit de mooie bloemen.
Hun snavel is lang, om de nectar,
te kunnen proeven.
Ze beschermen hun territorium fel,
gebruiken daarvoor hun klauwen en snavel
in het duel.
Zij nemen graag een bad,
in een hol blad.…
Floodlight
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Rimpelig maanlicht van de tijd
Wind fluistert een mooie melodie
Huiverende artiesten onder floodlight
Kunstenaars in het land en kolonie
Ogen die de diepste pijn verzwijgen
Breken toekomst open met licht dooraderd
Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen
Gevoed leven wij door boeken gebladerd
Goddelijke poëzie die als een symfonie…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen
brekende takken, krakende bomen, dwarrelsneeuw
van blad.…
Lenteprikkels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet
loflied over zonnestralen te bazuinen
over vlakke land en vanaf blanke duinen
reeds des morgens door vogelkoren in gezet
liederen beschreven in poëtische woorden
zoals het in het brein des dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 tientallen opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op de zerken zijn naar zee gericht
vanaf het land…
Vraag en dank
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 In landen vol bestendige welvaart
bidden mensen tot God om te krijgen.
Zal het verlangen naar meer steeds stijgen?
Worden wensen door de hemel bewaard?
Gouden koren dale zacht ruisend, bedaard,
op de aarde met veelbelovend zwijgen:
een rijke oogst moge stil wachtend neigen.…
creatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 rest, want
ik zag innigheid en leed
een zorgenvol verschijnen door
het kwijnen in tekort
dit moederbeeld, dat groots
mijn liefste ogen trekt
het aanhankelijke kind, behoeftig
aan een lege borst, die nog slechts
verbeelding lekt
de honger in haar grote lijf
terwijl ik deze woorden schrijf
blijft zij mijn engel, in dat verre land…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…